Dunya P.O.V.
Georg en ik dansen de avond weg. Het ene na het andere biertje wordt er aangevoerd door Georg. Om eerlijk te zijn vind ik het helemaal niet erg, ik geniet van de radio stilte in mijn hoofd. Enkel het gebonk van mijn hoofdpijn, en de muziek van de kroeg. Tom zijn gezicht staat op onweer. Als blikken konden doden. Nou ja, dan was ik dood geweest.

We verdwijnen op de dansvloer en voor ik het weet sta ik met mijn rug tegen een muur. Even is het besef er dat ik geen controle heb. Snel druk ik die gedachte verder weg. Georg zet zijn linker hand op de muur naast mij. Niet veel later volgt zijn rechter hand die hij op mijn heup legt. Fuck... ik ben ingesloten. Voor dat mijn gedachten weer naar de voorgrond kunnen komen voel ik zijn zoete lippen op die van mij.

Damn... die zijn zacht. Ik voel zijn hand richting mijn middel gaan en hij glijdt plagend omhoog. Zijn hand blijft steken bij mijn borst en zacht knijpt hij er in. Een kreun ontsnapt uit mijn mond. Wil ik dit nu? Wil ik dit met hem? Mijn lichaam drukt Georg tegen de muur aan en ik herpak de controle. "Niet hier..." fluister ik in zijn oor. Ik voel dat hij kippenvel krijgt. Ik plant een zacht kusje in zijn nek en ga langzaam omhoog naar zijn mond. Waar ik mijzelf verlies in zijn lippen. Die zachte lippen.

Ik pak zijn hand vast en trek hem mee de dansvloer op. In de verte zie ik Tom samen met Bill vermoeid mijn kant op kijken. Ook Gustav ziet er uit alsof hij liever in zijn bed ligt. "Volgens mij willen ze naar huis" Fluister ik in Georgs oor. Zijn wenkbrauwen wiebelen een heel klein beetje. Wat mij doet lachen. Het relaxte gevoel begint langzaam aan uit te werken. Straks komt de werkelijke crash en dan kan ik beter in bed liggen dan aan het dansen zijn. Maar het doen terwijl ik high ben, klinkt op dit moment niet als een heel verkeerd offer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen