Fye friemelde aan de zoom van haar blouse, ze voelde zich ongemakkelijk onder Dana’s blik. Zolang ze de vrouw kende was ze zachtaardig geweest maar nu – nu was het alsof er iets donkers in haar ogen kroop. Ze werd er bang van. Haar kaak werd strak, haar schouders gespannen.
      ‘Al die tijd wist je al dat Cherry dood was?’ vroeg ze op een gevaarlijk lage toon. ‘En niet alleen jij – fucking iedereen die ik ken?! Happy, Kozik… Kip
      Fye zoog haar adem naar binnen. Nerveus sloeg ze haar ogen neer. Het was moeilijk om in te schatten wat haar het meest kwetste: dat haar vriendin dood was of dat de anderen dat voor haar hadden verzwegen.
      Ruw schoof Dana haar stoel naar achteren.
      ‘Dana…’ zei ze kleintjes. ‘Ik…’
      Dana plantte haar handen wijd uit elkaar op de tafel en leunde dreigend naar haar toe. ‘Wát?!’
      ‘Waar – waar ga je heen?’
      ‘Dat gaat je geen moer aan. Ergens waar mensen me niet voorliegen!’
      ‘Het spijt me! Ik – ik vond dat je het recht had om het te weten!’
      Dana snoof. ‘Beetje laat hè? Maar ja, dat is niet bepaald de eerste keer hè? Dingen te lang voor jezelf houden?!’
      Fye kromp ineen door haar snauw. Tranen prikten in haar ogen. Ze wist niet wat ze er verder nog over kon zeggen. Had ze het dan eerder moeten vertellen? Dit was toch niet haar schuld? Zij had toch helemaal niets met de moord op het meisje te maken gehad?
      Door Dana’s felle reactie begon ze te huilen. Ze sloeg haar handen voor haar gezicht, dwars daardoorheen kon ze echter Dana’s brandende blik voelen.
      ‘Serieus?’ sneerde ze. ‘Jíj gaat nou lopen janken? Fucking hel man, word toch eens volwassen.’
      Na die woorden draaide Dana zich om en beende weg. Fye veegde langs haar ogen, probeerde haar ademhaling weer onder controle te krijgen. Wat ging ze nu doen? Naar Juice? Nee – Dana handelde niet zo impulsief. Ze zou eerder haar kind ophalen bij de oppas en ergens buiten Tacoma en Charming een hotel zoeken waar ze met deze shit zou dealen.
      Dana kwam er wel weer bovenop, daar twijfelde ze niet aan. Die vrouw was zo onwijs sterk.
      Haar gedachten schoten naar Juice. Ze moest hem vertellen wat ze had gedaan, zo kon dit niet óók nog voor hem verborgen houden. Ze betreurde haar zwakte al omdat ze hem niet over de zwangerschap had kunnen vertellen. Die fout maakte ze niet nog eens. Dana had gelijk – ze moest volwassen worden, ze moest haar verantwoordelijkheden nemen.
      Ze zou Juice uitleggen wat ze had gedaan, waarom ze het had gedaan en als hij haar zou vragen waarom ze het nú had gedaan en niet eerder, zou ze eerlijk toegeven dat het door de baby kwam. Omdat ze hun gezin nog een kans had willen geven.

De verleiding was groot om meteen naar huis te rijden. Het was echter een lange rit en ze moest zichzelf niet te veel uitputten. Het was haar bedoeling geweest om bij Dana en Kip te overnachten, maar daar durfde ze nu niet naartoe te gaan. En dus betaalde ze voor een nacht in een goedkoop motelletje en legde ze daarna de rest van de weg naar Charming af.
      Het was zondagmiddag toen ze er aankwam. Onderweg naar de deur bad ze stilletjes dat hij in een goed humeur was. Ze stak de sleutel in het slot, draaide de knop om en stapte naar binnen. Haar vingers beefden toen ze haar jas aan haar kapstok hing en de woonkamer binnenging.
      Juice zat samen met Mikey op de grond terwijl ze met een legotrein bezig waren. De aanblik deed de angst een beetje vervliegen; zoals hij er nu bij zat leek hij zo onschuldig…
      ‘Hoi tante Fye!’ Mikey zwaaide enthousiast naar haar. ‘Speelt u ook mee?’
      Juice draaide zich nu ook om. Eerst keek hij een beetje verbaasd omdat ze al thuis was, daarna leek het eerder bezorgdheid te zijn. Hij was niet achterlijk, hij voelde ook wel aan dat er iets mis was.
      ‘Ik… ik moet je iets vertellen.’ Haar blik schoot even naar het jongetje. ‘Onder vier ogen.’
      Juice haalde een hand door Mikeys haar, drukte een kus op zijn hoofd en gaf hem toen een duwtje richting zijn slaapkamer. ‘Ga maar even op je kamer spelen, ik moet even met Fye praten.’
      De jongen wierp een nieuwsgierige blik op Fye, daarna verdween hij door de deur.
      Juice kwam naar haar toe en pakte haar handen vast. Zoveel bezorgdheid had hij nog nooit uitgestraald – en diep vanbinnen wist ze dat het meer te maken had met dat ze net bij Dana was geweest dan dat zij zich zo voelde. Toch voelde ze zich iets meer geborgen toen hij zijn hand hief en met de rug van zijn vingers langs haar wang streek.
      ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg hij zacht.
      Zijn bruine ogen brandden niet van ongeduld en ze slikte zenuwachtig. ‘Ik heb het haar verteld,’ zei ze toen zacht. ‘Van Cherry.’
      Juice’ hand bevroor op haar wang. Alle kleur trok uit zijn gezicht weg – ondanks zijn donkerdere huidskleur zag hij bleker dan Dana gisteravond had gedaan.
      ‘W-wat?’
      Hij stapte van haar weg, zijn ogen vol van ongeloof.
      Een traan rolde over haar wang. ‘Juice je – je hebt haar nodig! Ik dacht… ik dacht dat ze het je zou vergeven, dat jullie eindelijk samen zouden kunnen zijn. Maar… maar…’
      Hoewel ze hem eerder agressief had zien worden, gebeurde het zo snel dat ze de pijn eerder voelde dan dat ze begreep wat er gebeurde. Hij greep haar bij haar blouse en sleurde haar met zo’n vaart opzij dat ze tegen de muur knalde. Pijn schoot door haar schedel.
      Ze schreeuwde het uit van pijn, maar Juice’ hand sloot zich om haar keel en kneep haar luchtpijp dicht. ‘Fucking hoer,’ snauwde hij. ‘Je bent net zo’n gore rat als Lotte was. Je bent mijn old lady, je hoort je achter mijn beslissingen te scharen!’
      Met zijn vrije hand haalde hij uit. Zijn ringen scheurden het vlees van haar wang open en ze kon zweren dat haar neus brak. Ze wilde schreeuwen, maar hij klemde nog steeds zijn keel dicht. Met haar handen probeerde ze hem weg te duwen, maar zijn borstkas was hard als staal.
      De volgende klap was zo hard dat haar oren suisden. Hij liet de grip op haar keel vieren zodat ze kon ademhalen. Wanhopig hapte ze naar lucht, maar voordat hij kon antwoorden kneep hij haar keel al weer dicht.
      ‘Wat de fuck haalde je je in je hoofd!’ snauwde hij. ‘Ik vertelde je dat in vertrouwen, stomme hoer! Ik gaf alles op om te voorkomen dat ze het ooit te weten zou komen, dat ze nog meer pijn zou lijden en jij – jij…’
      Een nieuwe klap deed haar hoofd met een knal tegen de muur aankomen. Haar gezicht schrijnde, het was alsof haar oogkas barstte. Ze wankelde. In plaats van haar overeind te houden, ramde hij zijn knie tegen de onderkant van haar ribbenkast.
      Happend naar adem rolde ze zich op tot een bolletje om haar buik te beschermen. ‘Stop!!’ gilde ze. ‘Stop voordat je weer een kind verliest!!’
      Als ze had gedacht dat dat hem tot bezinning kon brengen, dan had ze het mis. Aan haar haren sleurde hij haar overeind, met zoveel kracht dat ze bang was dat haar nek brak. De blik in zijn ogen was er een van pure razernij – ze herkende niets meer van de gebroken jongen op wie ze verliefd was geworden.
      ‘Je weet dat het Lotte niet hielp toen ze dat schreeuwde.’ Hij spuugde in haar gezicht. ‘Waarom denk je in godsnaam dat ik er deze keer wel intrap.’
      ‘Omdat het waar is!’ gilde ze. ‘Ik ben al bijna vier maanden zwanger Juice!! En als je ook maar een klein beetje om mij gegeven had, had je dat allang gemerkt! Maar jouw hoofd is altijd bij Dana! Kijk in mijn portemonnee als je het niet gelooft, ik heb gisteren de eerste echo gehad!’
      Een paar seconden lang staarde hij haar alleen maar aan. Toen verslapte zijn greep, zag ze de tranen in zijn ogen springen toen de waarheid tot hem doordrong.
      Met haar hand steun zoekend tegen de muur, strompelde ze bij hem vandaan. Snikkend trok ze haar portemonnee uit haar broekzak vandaan en smeet de foto van hun ongeboren kind naar zijn voeten.
      ‘Kijk maar. Het is het enige wat je ooit van je kind zal zien, gestoorde hufter. Je had gelijk. Dana is inderdaad beter af zonder je. Maar ik ook.’
      Nu de tranen zich hadden laten zien, wist ze dat die zijn woede zouden overheersen. Hij zou haar niet meer aanraken.
      ‘Fye…’ hoorde ze hem verloren fluisteren toen ze naar de deur strompelde.
      Fye negeerde hem. Ze deed wat ze al veel en veel langer geleden had moeten doen.
      Ze sloeg de deur achter zich dicht.

Ik heb trouwens een Instagram-account aangemaakt voor mijn fanfics. Mocht er iemand zijn die dat leuk vindt om te volgen: VenomisWritesFanfiction is mijn username. Het is wel in het Engels. (:

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Helaas Juiceyboy daar ging jekans op een redelijk normaal leven

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Mijn God Juice je bent echt niet goed... je verdient Dana niet..

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Haha, dat is hij al heel lang met je eens.

      1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik ben oprecht zo klaar met Juice. Hij heeft genoeg kansen gehad. Ik snap dat hij mentale problemen heeft, maar dat betekent niet dat iedereen al die tijd maar alles van hem moet slikken.

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    dat werd tijd! tijd voor heling nu en een happy eeend!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen