Foto bij Hoofdstuk 51: ik ben een idioot

Blozend kijk ik Alex aan.
'V-Vind je mij leuk?' stamel ik. Alex ontwijkt mijn blik en knikt. Vind ik hem leuk? Ondanks alle haat die ik voor hem koesterde omdat hij me verraadde, denk ik dat ik net zoveel van hem houd. Waarom zou ik me anders zo druk maken om het feit wat hij me heeft aangedaan na de kant van de vijand te kiezen? Ik hou van hem alleen dringt het nu pas tot me door. Ik omhels hem en hij knuffelt me terug. Even voelt het alsof we de enige zijn op de wereld. Geen haat of woede, enkel geluk en liefde. Onze liefde. Zodra ik hem loslaat, schieten mijn gedachte de andere kant op. Ik mis de rest van onze groep. Marco en Olivia wie zo iets zouden kunnen hebben samen, Jeremy en Lily waarvan het overduidelijk is dat ze ook een oogje op elkaar hebben. Mijn zus die er altijd voor me is geweest. Zelfs de chagrijnige Aiden! En Elramel wie er altijd voor me is geweest en uiteraard William wie ook nog eens mijn vader blijkt te zijn! We zijn niet voor niets samengebracht, toch? Ieder van ons moet een gave hebben. Een talent dat niemand anders heeft. Maar wie heeft wat? En wat kan Elramel dat haar zo bijzonder maakt? Ze is speciaal, anders, ouder dan ze lijkt. Wacht eens, haar jongere zelf.
Ze ziet er vreemd uit. Anders, maar dan op een goede manier. Ten eerste is ze jonger, ik gok zo'n 20 jaar oud. Ze heeft lange, golvende, blonde haren en een gele jurk die eerder goud lijkt! Ze draagt geen schoenen meer en haar ogen zijn oceaanblauw en haar huid is wit. Ik meen dat ik haar ergens van herken, als je kijkt naar dit uiterlijk dan, het ligt op het puntje van mijn tong, maar ik kom er maar niet op.
Nog steeds kan ik het niet bedenken, maar om de een of andere reden heb ik al een voorgevoel. Ik sluit mijn ogen en neem een andere gebeurtenis voor me, die nog voor de "cliffhanger" is gebeurd.
'Mensen geloven in God, mensen geloven in Allah, en nog veel meer andere goden.' hoor ik Elramel zeggen wie weer rare dingen aan het zingen en dansen is. 'Maar ik geloof in haar.'
Ze wijst naar de vrouw die getekend is in het boek. Ze draagt een gouden jurk en heeft lange, blonde lokken. Haar ogen zijn helderblauw en haar huid is heel glad. Ze loopt op blote voeten en ziet er gelukkig uit.

De Vrouw der Leven. Elramel is de Vrouw der Leven! Maar, hoe? Hoe is dit mogelijk? Waarom heeft ze ons niets gezegd? Waarom vraag ik me dit af? Zo onlogisch is het toch niet? Het moet geheim blijven!
'Elramel is de Vrouw der Leven.' Ik trek de conclusie zonder enige twijfel. Het is de enige logische verklaring voor haar gedrag en uiterlijk en haar kennis. Maar wie is de rest dan? En Alex en ik? Wat hebben wij voor "krachten"?
'Cool.' reageert Alex en ik sla op mijn hoofd. Hij weet niet eens wie dat is want niemand heeft het hem verteld. Wat ben ik voor een idioot? Snel leg ik hem alles uit en dan lijkt hij er enthousiaster over te zijn.
'Da's vet!' roept hij en hij staat op, maar dan lijkt hij iets te zien. Achter me. Ik draai me om en zie hetzelfde. Een boek. Zwarte kaft en een witte bol. Met de woorden: De Heerser des Nachten.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Alex is toch wel weer een beetje schattig...

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen