Foto bij Hoofdstuk 52: boeken in een onbekend huis

Leuk feit over dit hoofdstuk: sommige namen komen uit het Grieks of Latijn. Kijken of je kan raden welke, dan zal ik dat in de inleiding van het volgende hoofdstuk zeggen

In het verre verleden terwijl de oorlog gaande was, stierven er natuurlijk ook een aantal wezens. Sommigen daarvan stierven op een manier die nog altijd herdenkt werd die tijd. De Vrouw der Leven was ze daar dankbaar voor, Daarom beloonde ze zij die het verdienden. Het gebeurde na de oorlog toen ze er een paar speciale mensen tussen uit koos. De eerste was een man wie een brandend huis in ging om een klein meisje te helpen dat vast was komen te zitten. Het meisje overleefde het, maar het kostte wel zijn eigen leven. Hierbij liet hij twee kinderen achter. Ze gaf hem opnieuw leven, maar dit keer anders. Vanaf nu zou hij onsterfelijk zijn en meer. Ook zijn uiterlijk zou hij veranderen. Een zwarte mantel die zijn gezicht verbergt en enkel zijn ogen en mond toont. Onder die mantel zou hij dan ook een donker gewaad dragen en op de stof zelf zou de maan te zien zijn. Ook heeft hij een stok met een edelsteen erop. Een maansteen, zoals verwacht. Maar ook ontving hij verschillende gaven. Zo was de nacht aan hem gewijd en was hij de oorzaak van de verandering van de maan. Dat heeft niks te maken met de stand van de zon vergeleken met de Aarde, maar met het Maanfeest. Dat is een gelegenheid waar alle doden bij elkaar komen om te feesten, tijdens Volle Maan. Zowel de mensen van de Hel als de Hemel als het Geestenrijk. De Hel en de Hemel spreken al voor zichzelf, maar het Geestenrijk is voor mensen die zo'n goede daad hebben gedaan dat ze daar naar toe mochten. Hij had nog een ander talent. Hij kon de wensen van mensen vervullen, maar uiteraard wel met een prijs. Degene die de prijs niet konden betalen, moesten voor hem werken. Natuurlijk waren het gewoon makkelijke klusjes, want hij moest uiteraard de lastige dingen opknappen.
Een jaar na de oorlog, kwam hij er pas achter dat allebei zijn dochters om het leven waren gekomen. Daarom smeekte hij de Vrouw der Leven om ook hen een speciale taak te geven zoals hij, omdat de enige die de doden mocht zien zijzelf was en hij ze daarom dus alleen zou kunnen zien op het Maanfeest. Na lang nadenken, liet ze zich overhalen en kwamen er twee nieuwe goden. Het Zonnemeisje was een van hen. De Vrouw der Leven vond het best toepasselijk het meisje zo te noemen, aangezien haar vader de Heerser des Nachten was. Het Zonnemeisje had meer vaardigheden die ze verdiende doordat ze verschillende mensen had gered en daardoor zelf was gestorven in de laatste maand dat de oorlog gaande was. Ze zag er dan ook heel anders uit, net als de rest. Een zwarte mantel met aan het eind een gouden blak en de driehoekige flap die over haar gezicht hing ook geelachtig. Haar ogen leken licht te geven in de duisternis van haar gezicht en haar glimlach was prachtig. Haar lange, blonde lokken hingen langs haar borsten ze droeg een goud gewaad. De mantel zat vast aan haar lange mouwen en ze liep op blote voeten. Het twaalfjarige meisje had natuurlijk ook vele gaven. Zo was zij degene die ervoor zorgde dat de zon iedere dag weer op ging en onder en zorgde ze voor het licht in de wereld. Ook was ze de god van de kinderen. Kinderen met trauma's hielp ze altijd en kinderen die als baby om het leven waren gekomen bracht ze naar het Rijk der Elfjes. Als iemand ook maar een beetje verdrietig was, hoefde ze alleen maar naar haar te kijken en meteen werden ze al gelukkig. Verder had ze nog meer taken, maar die waren niet bekend.
Maar het Zonnemeisje had ook een tweelingzus: haar nieuwe naam was Flora. Flora had niks dat haar gezicht verborg, dus is daar meer van bekend. Ze had een lichte, gladde huid en prachtige ogen. Lange, bruine haren en de puntjes groen. In haar haar had ze altijd een gele narcis in haar haar. Ze draagt een groene jurk die gemaakt is van bladeren en ook zij loopt op blote voeten. Iedere jongen vond haar wel wat, alleen had ze al verkering met Fauna. Hij was een jongen van zijn leeftijd. Hij heeft bruin haar en draagt de kleding van de huid van een hert dat natuurlijk om het leven is gekomen. Flora was van de natuur en Fauna was van de dieren. Ook had je een stelletje dat het Liefdes Duo werd genoemd. Zij waren de goden van de liefde. Amor was een, ook weer, twaalfjarige jongen met een donkere huid, donkere haren en donkere ogen. Hij droeg een wit shirt met een broek. Op zijn rug heeft hij een boog en pijlen met een hart. Agape was het meisje. Ze had golvende, blonde haren en bruine ogen. Ze was ook meteen de Godin van de Schoonheid, net zoals Amor de God van de Jacht en de Oogst. Agape droeg ook altijd een spiegel met zich mee, voor mensen die onzeker waren om de goede kanten van hen te laten zien. Je had nog een ander duo: het Weerpaar. Sol was ook weer een jonge jongen en net als Amor donker. Hij droeg altijd een witte tuniek en een schild waar zonlicht uit kon komen. Hij was degene die voor het zonlicht zorgde en de lente en de zomer waren aan hem gewijd. Cheimona was zijn vriendin. Zij heeft lange, witte haren en helderblauwe ogen. Ze liep altijd rond in een lichtblauwe jurk en had een lichtblauw zwaard bij zich. Zij zorgde voor de neerslag, de wolken en de sneeuw. En uiteraard ook voor het onweer. De winter en de herfst waren de hare. De Krachtjongen was een twaalfjarige jongen met warrige, bruine haren en donkere ogen. Hij droeg ondoordringbare, rode kleding en had altijd een speer bij zich. Ook droeg hij dag en nacht een gele bloem met zich mee.
Maar een tijd later werden de mensen boos vanwege het feit dat doden hen leidden. Daarom wilden ze hen weg. De Vrouw der Leven wilde niet dat een van hen iets overkwam, ondanks dat ze onsterfelijk waren, dus verdwenen ze in de duisternis. De zielen van de goden zouden weer verschijnen zodra de tijd rijp is. Ze zouden geboren worden als een mens en zich vanaf dat moment niks meer kunnen herinneren over hun vorige leven totdat het nodig is. Enkel de Vrouw der Leven bleef, maar ze vermomde zich als een mens. Ieder tijdperk zag ze er anders uit. De Egyptenaren, de Romeinen, de Middeleeuwen, ga zo maar door. Ze zal de wereld weer redden, met haar team, zodra het nodig is.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Flora komt van het Latijnse woord flōra.
    Fauna is hetzelfde als in het Latijn.
    Amor is het Latijnse woord voor liefde.
    Agape was een Griekse naam die vaak wordt gebruikt voor de vertaling van "liefde".
    Sol is het Latijnse woord voor zon. (Volgens mij ook het Germaase woord, maar ik weet het niet zeker.)
    Cheimona is het Griekse woord voor winter.
    Ik denk dat ik ze dan allemaal heb...?

    Mooi hoofdstuk, trouwens.

    1 jaar geleden
    • MissEL

      Thx en zeker, je hebt ze allemaal. Tenzij ik zo'n grote oelewapper ben dat ik het nu al ben vergeten

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen