Foto bij 82 - Onthullingen

‘Waar de fuck ben je?’ gromde Kozik. Hij was al pissig geweest door wat hij net over Shane ontdekt had en een half uur lang zijn rolstoel door de straat duwen en vervolgens bij een leeg huis aankomen, had zijn humeur er niet bepaald beter op gemaakt.
      Er klonk even een aarzeling aan de andere kant van de lijn.
      ‘Alex belde me en zei dat ik dringend naar haar toe moest komen.’
      Alex. Haar.
      Het feit dat Juice nu opeens deed alsof haar te benoemen als wie ze was wél de normaalste zaak van de wereld was, deed zijn bloed koken. ‘Ik sta voor je huis.’
      ‘O.’ Het was even stil. ‘Ik kom eraan. Wil je eh – dat ik Alex meebreng?’
      ‘Nee, die hoef ik voorlopig niet te zien,’ gromde hij.
      ‘Oké,’ zei Juice zacht, alsof de woorden hém kwetsten. ‘Ik kom eraan.’
      Kozik verbrak de verbinding. Hij draaide zijn rolstoel weg van de voordeur en keek omhoog naar de nachtelijke hemel. Het verraad brandde onder zijn huid – en ook het zelfverwijt. Was hij dan zo blind geweest? Hij had het toch op een manier moeten kunnen zien?
      De rest weet het ook niet, zei hij tegen zichzelf.
      Maar het was anders. Shane was zijn prospect geweest, hij had zich sinds het allereerste begin over de jongen ontfermd. Hij kende hem veel langer dan de anderen en hij woonde verdorie samen met hem in een huis. En nu had hij geen flauw idee met wie hij al die uren had doorgebracht.
      Juice keek hem nauwelijks aan toen hij zijn motor geparkeerd had en vlug langs hem heen liep om de deur naar zijn appartement open te doen. Kozik rolde zich naar binnen. Zijn vingers voelden verkrampt, alsof hij al veel te ver gereden had vandaag. Of misschien was het de woede wel, die al zijn zenuwen op scherp liet staan. Steunend op de armleuning van de bank kwam hij overeind. Toen Juice een helpende hand uitstak, duwde Kozik zijn arm kwaad opzij.
      ‘Wil je wat drinken?’ vroeg Juice zacht.
      Zijn softe reactie gaf Kozik te kennen dat hij zich schaamde of zich schuldig voelde. Dat was in elk geval iets. ‘Doe maar iets sterks,’ bromde hij.
      Stilletjes keerde Juice naar de keuken, schonk twee glazen in en gaf er daarna eentje aan Kozik voordat hij op een stoel neerzakte.
      ‘Hoelang wist je het al?’
      ‘Ze vertelde het me een paar dagen na dat gedoe met Miles.’
      ‘Maanden al dus,’ concludeerde hij hoofdschuddend. Hij vloekte. ‘Ik snap het niet, Juice. Ik snap het verdomme niet. Hoe je dat in vredesnaam voor jezelf kan houden. Neukt ze zo lekker?’
      ‘Zo is het helemaal niet. Het is heus niet voor de seks dat ik niets gezegd heb. Het is belangrijk voor haar, die top rocker halen. Het is zo onderhand het enige waar ze voor leeft. Ik gun het haar, oké? Ze is een goeie prospect, ze beloofde het te vertellen zodra haar prospectperiode voorbij is…’
      ‘En hoe denk je dat ze dán zullen reageren? Als ze allemaal op een extra man rekenen en ze vervolgens ontdekken dat we een jaar hebben vergooid door een meisje op te leiden.’
      ‘Dat is aan hunzelf. Ze kúnnen op Alex rekenen. Ze kunnen haar inpatchen.’
      ‘Ze is een meisje!!’ snauwde hij. Man – drong er dan niks tot die kop van hem door?
      ‘Nou en? Doet dat iets af aan haar kwaliteiten?’
      ‘Kom op Juice, doe niet zo naïef. Je weet dat we geen vrouwen in de club kunnen toelaten. Geen enkele MC doet dat. En als we d’r eentje binnenlaten, zijn we een lachertje in de ogen van de anderen. Geen hond die dan nog zaken met ons gaat doen.’
      ‘Wanneer zien anderen haar nou? Niemand hoeft te weten dat ze een meisje is.’
      Kozik zuchtte diep en wreef over zijn gezicht. ‘Juice, ze wordt geen Son. Praat dat uit haar hoofd man.’
      ‘Dat hoeft niet,’ mompelde hij. ‘Daar gaat ze al van uit. Alles wat ze wil, is erkenning. Is haar familienaam eren.’
      Kozik slaakte een diepe zucht. ‘Ik snap waarom ze het doet. Ik snap alleen niet waarom jij niet je plicht hebt gedaan. Je had het moeten melden zodra je erachter kwam.’
      Juice zuchtte. ‘Ze had net mijn leven gered,’ mompelde hij. ‘Een paar uur voordat ze het me vertelde. Man – ik was fucking boos toen ik erachter kwam, maar ik wilde geen snitch zijn. Vrouwen mogen niet in gepatched worden, maar als je de regels erop na leest staat er nergens dat ze niet mogen prospecteren. Ze zei dat ze het zou vertellen op het moment dat ze haar top rocker behaald had. Weet ik veel – het voelde gewoon niet goed om het te gaan vertellen.’
      ‘Hoezo heeft ze je leven gered?’
      Hij boog zijn hoofd en krabde met zijn nagel over de rand van het glas. ‘Ik wilde mezelf ophangen. Dat hele gedoe met Miles… het zat in m’n hoofd. Ik bleef me maar afvragen of ik het niet anders had kunnen oplossen…’ Hij haalde diep adem. ‘Zij ging me zoeken toen ik lang weg was – alsof ze wist wat ik van plan was. Ze overreedde me om het niet te doen, en later die avond vertelde ze… wat Miles haar had aangedaan en waarom hij het verdiend had te sterven.’ Hij keek peinzend op. ‘Miles wist het ook. Die hele nacht bij het warenhuis heeft hij haar verkracht, hij had haar gefilmd toen ze aan het douchen was en dreigde dat naar iedereen op te sturen. Ze had om hulp kunnen roepen – maar ze leeft voor die patch, Koz. En ik dacht… als ze zoiets gruwelijks ervoor over heeft… dan… dan kan ik het niet over mijn hart krijgen om het voor haar te verpesten. Haar hele familie is dood, ze is uit het leger gezet – dit is het enige wat ze heeft.’ Opeens vulden tranen zijn ogen. ‘Ik hou van haar, Kozik. Ik hield van haar vanaf de dag dat ik haar ontmoette, zelfs al dacht ik dat ze een jongen was. Ik kon niet nóg een droom van haar kapotmaken.’
      Juice’ relaas maakte hem stil. Zijn wens om een einde aan zijn leven te maken, Alex die door een medebroeder gechanteerd en verkracht was, de wetenschap dat zijn huisgenoot verder niets had… Het was nogal een hoop om te verwerken.
      ‘En wij zijn de enige die het nu weten?’
      Tot zijn verbazing schudde de jongen zijn hoofd. ‘Tara weet het ook, na de verkrachting heeft ze Alex onderzocht. En… Clay weet het.’
      ‘Clay?!’ riep hij vol ongeloof.
      ‘Toen in dat mijnenveld, toen jullie niet kwamen opdagen… raakte ik paniek omdat ik dacht dat ze opgeblazen was en toen riep ik haar echte naam. Clay vindt haar een goede aanwinst, iemand die we op het moment kunnen gebruiken en hij zei dat hij respect voor haar en haar broertje had.’
      Was dit echt dezelfde Clay? Hij kon het maar moeilijk geloven, hij had verwacht als er íémand moeite over haar sekse zou doen, het Clay wel was.
      ‘Waarom vertelt ze het niet gewoon?’ peinsde hij. ‘Als ze nu vertelt wie ze dan is, als ze dit allemaal uitlegt… dan geloof ik dat de jongens het wel oké vinden als ze nog drie maanden een prospect blijft.’
      ‘Het is niet hetzelfde voor haar. Ze wil die toprocker verdienen zoals alle anderen dat doen. Dat ze het uit medeleven zou krijgen…’ Hij schudde zijn hoofd. ‘No way. Ze wil dat ding zonder hulp verdienen en daarna haar oordeel ondergaan.’
      Het was niet zo zeer háár oordeel waar hij zich zorgen om maakte – eerder dat van Juice en hemzelf. Maar als Clay er óók al van wist… ze konden moeilijk de halve club gaan verbannen. Daarnaast was er een grote kans dat hij sowieso zijn kutte moest inleveren omdat ze niet wisten of de prothese zou lukken en hij ooit nog zou kunnen rijden. Die gedachte zorgde voor een zwaar gevoel op zijn borst waarvan hij wist dat die in een paar tellen zijn hele denken kon overnemen. Daarom schudde hij het van zich af en concentreerde zich weer op Juice.
      ‘Ik moet erover nadenken. Wat ik ook doe – ik wil er geen spijt van krijgen.’
      Juice knikte begripvol en nam een slok uit zijn glas.
      Kozik bestudeerde zijn gezicht een tijdje en trok toen een mondhoek op. ‘En iedereen maar denken dat je gay bent.’ Hij grinnikte zacht.
      ‘Ik dacht het zelf ook,’ mompelde de jongen. Hij wreef een beetje opgelaten in zijn nek. ‘Ze maakt een beter mens van me, Koz,’ zei hij zacht. ‘Ze helpt me… mijn gedachten op een rijtje te houden. En ik die van haar, denk ik. Probeer ik. Het is niet altijd makkelijk, ze kan heel onredelijk zijn.’
      ‘Zeg dat,’ zei hij hoofdschuddend toen hij dacht hoe boos ze was geworden omdat hij Juice over de baby wilde vertellen. ‘Heeft ze je het grote nieuws verteld?’
      ‘Ja,’ zuchtte Juice.
      ‘En?’
      Hij haalde zijn schouders op en leunde wat voorover. ‘Ik kan alleen maar hopen dat ze het wil houden. Ik zou het afschuwelijk vinden als ze het zou weghalen.’ Hij tuurde naar zijn handen. ‘Ze is bang dat ze geen goede moeder zal zijn. En angst… angst zou niet de reden moeten zijn dat je zoiets doet.’
      Kozik knikte langzaam. Er hing een ongemakkelijke stilte; normaal gesproken zou hij een broeder met dit nieuws gefeliciteerd hebben, maar nu het onduidelijk was of hij wel echt vader zou worden, was het toch heel anders.
      ‘Ze zei dat ze tijd nodig heeft. Dat – dat geeft me hoop.’ Hij draaide aan een van zijn ringen. ‘Als ze het wel echt wil laten weghalen… weet ik niet hoe ik daarop zal reageren. Ik denk er liever niet aan, ik weet niet of het iets is waar ik zomaar bovenop kom en hoe dat onze relatie zal gaan beïnvloeden.’ Zijn schouders zakten naar beneden. ‘Maar goed kan het nooit zijn.’

Reacties (5)

  • Sunnyrainbow

    Hmm ik zou het wel out of character vinden als Alex het toch wil houden, beetje wishful thinking van Juice

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Nou hij weet dat angst de grootste reden is dus hij hoopt dat ze dat kan overwinnen haha.

      1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wat kan je toch geweldig schrijven. Ik blijf het zeggen!! ❤ ❤

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    (H)(H)(H)

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    (H)(H)(H)

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik hoop dat Kozik nu wel een beetje begrip toont.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen