Foto bij Scar 106

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
‘Gaat het?’ vraag ik zachtjes. Aan de ene kant ben ik nog een beetje licht in mijn hoofd, maar aan de andere kant ben ik automatisch te bezorgd om me niet al direct om haar te bekommeren.
Ze knikt en nestelt zich iets dichter tegen me aan. Haar hand glijdt over de arm die ik om haar middel heb geslagen.
‘Dit gaan we vaker doen,’ brengt ze uit, nog altijd zwaar ademhalend.
Ik kan niet anders dan grijnzen en geef een kus op haar haar.
‘Dat gaan we zeker.’

Paige nestelt zich dichter tegen me aan en geeft een kus tegen mijn sleutelbeen. Ondertussen streel ik over haar middel en rug. Haar lichaam schokt en huivert nog een lichtjes na, nog niet helemaal bekomen van haar hoogtepunt. Langzamerhand worden onze ademhalingen rustiger.
'Wil je in bad?' vraag ik terwijl ik mijn lippen even op haar fluweelzachte schouder druk.
Ze knikt en ik geef een kusje op haar wang.
'In dat geval zal ik het vol laten lopen,' zeg ik en ik sta ondanks de vermoeidheid die me als een magneet naar het bed trekt op om naar de badkamer te lopen.
Ik doe de stop in het bad en draai de kraan aan. Nadat ik er een flinke scheut badschuim in gedaan heb, loop ik terug naar de slaapkamer, waar Paige in bed ligt. Zodra ze me ziet, trekt ze automatisch de dekens een beetje over zich heen om haar lichaam te bedekken. Ze heeft een beetje een onwennige uitdrukking op haar gezicht, en ik weet dat ze het niet fijn vindt om zo open te zijn.
Ik laat me weer naast haar op het bed zakken en kruip ook onder de lakens. Liefkozend strijk ik een pluk haar weg uit haar gezicht en laat mijn hand op haar wang liggen. Ik buig me naar haar toe en druk een zachte kus op haar lippen, waarna ik me terugtrek om haar aan te kunnen kijken.
'Je ben prachtig,' druk ik haar op het hart. 'Weet dat.'
Ze slaat haar ogen neer.
'Ik... Ik vind het gewoon nog een beetje moeilijk om zo open en bloot te zijn,' geeft ze zachtjes toe.
Ik laat mijn hand over haar arm heen afzakken naar haar hand, die ik in de mijne leg en omhoogbreng om er een kus op te geven.
'Weet ik,' zeg ik. 'En ik snap het.'
Ik druk kusje voor kusje op haar armen, haar schouder, haar hals, haar gezicht, tot ik bij haar lippen aankom en die zacht kus. Ik ga weer liggen en kijk haar in de ogen.
‘Ik hou zo ontzettend veel van je,’ fluister ik, mijn stem vol bewondering en oprechtheid.
Ze schenkt me een fragiele glimlach en ik zie dat haar ogen vochtig beginnen te worden. Ik frons bezorgd.
‘Hey, Paige, gaat het? Is er iets mis?’ vraag ik gepikeerd.
Ze schudt haar hoofd en haalt even diep adem om de tranen terug te dringen.
‘Nee,’ antwoordt ze. ‘Nee, het is gewoon... overweldigend, denk ik. Waarschijnlijk ben ik gewoon heel hormonaal op het moment. Ik voel me een beetje... wazig. Het is gewoon... heftig... allemaal. Ik-Ik weet nog niet helemaal hoe ik met al die emoties om moet gaan.’
Ik glimlach zwakjes naar haar en geef haar nog een vederlichte kus. Mijn hand vindt weer een weg naar haar gezicht.
‘Snap ik, liefste. Is helemaal niet gek,’ druk ik haar op het hart.
Mijn vingertoppen glijden zachtjes over haar wang en ik kijk haar aan met een blik die me bij elk ander persoon te kwetsbaar zou laten voelen.
‘Is er iets wat ik voor je kan doen?’ vraag ik, want het gevoel dat ik voor haar wil zorgen is opeens veel sterker dan normaal - en normaal gesproken ben ik al irritant overbezorgd.
Ze legt haar hand op de mijne en draait haar hoofd om een kus op mijn handpalm te geven.
‘Ik wil in je armen liggen,’ antwoordt ze, haar stem zacht en haar ogen dieper dan normaal. ‘Ik denk dat dat het enige is wat ik wil. Dat je me vasthoudt.’
Ik glimlach zwakjes naar haar en geef haar weer een kus. Mijn armen glijden om haar lichaam tengere lichaam. We liggen dicht tegen elkaar, een verzameling van ineengestrengelde benen en armen en huid op huid. Ik voel haar ontspannen in mijn omhelzing. Mijn mond ontmoet haar hals en ik kus de frêle huid: een te tere huls voor alles wat ze in haar botten bij zich draagt. Haar handen strijken door mijn haar en over mijn schouders.
'Dank je wel dat je zo geduldig met me bent geweest,' zegt ze dan, bijna mompelend. 'En dat je zo lief was.'
Ik hef mijn hoofd op zodat ik haar aan kan kijken. Er ligt nog steeds een geëmotioneerde blik in haar ogen en ik kan zien dat ze nog steeds een beetje overweldigd is door alle onbekende emoties.
'Natuurlijk, liefste,' druk ik haar op het hart. 'Ik hou van je. En je bent het wachten waard. Ik zou gek zijn als ik je zomaar zou laten gaan. Ik zal je nooit alles kunnen geven wat je verdient, maar ik zal het wel altijd blijven proberen.’
Ze glimlacht aarzelend en ik buig me voorover om haar te kunnen kussen. De zoen begint twijfelachtig, voorzichtig. Ze trekt zich na een paar seconden even terug, aarzelt een tel, en kust me dan weer, met meer overgave. Haar lippen zijn zacht tegen de mijne, en ik kan nog een vage vleug van haar parfum ruiken op haar huid. Mijn vingertoppen dansen over haar zij en mijn vrije hand vind haar wang om haar hoofd te kunnen ondersteunen.
Zodra ik mijn tong zachtjes langs haar onderlip laat glijden, wijken haar lippen uiteen om me toegang te bieden. We kussen elkaar diep en gekmakend langzaam, wat ervoor zorgt dat ik me bijna verlies in de tijd en me ondraaglijk goed bewust ben van elke aanraking. Mijn hand glijdt over haar de volle lengte van haar rug over haar billen naar de achterkant van haar bovenbeen, waarmee ik haar dicht tegen me aan trek. Ze kreunt zachtjes mijn naam in mijn mond. Net wanneer ik het wel heel erg naar mijn zin begin te krijgen, trek ik mezelf terug en kijk ik haar aan. Haar blik is zo gewillig en verleidelijk dat ik even moet slikken voor ik zeg: 'Ik denk dat het bad onderhand wel vol is. Straks... eh... stroomt het over.'
Ze knikt lichtjes hijgend en we komen overeind. Aangekomen in de badkamer draai ik snel de kraan uit, want het bad begint inderdaad vrij vol te raken, een ook de laag schuim moet niet te groot worden. Ondertussen steekt Paige haar haren op met een van de klemmen die door mijn appartement verspreid liggen. Ik klim als eerste de badkuip in en pak dan haar hand om vast om haar er ook in te helpen, ook al kan ze het zelf ook wel. Ik zorg er bewust voor dat mijn blik bij haar gezicht blijft hangen, want ik weet dat ze zenuwachtig zal worden als ik lager kijk dan dat.
Ik ga met mijn rug tegen de wand zitten en Paige neemt tussen mijn benen plaats, haar rug tegen mijn borstkas. Ze nestelt haar hoofd in mijn nek en schouder en ik schuif mijn armen om haar middel. Ze draait haar hoofd zodat ze haar voorhoofd tegen mijn hals kan laten rusten en slaakt een zucht van verlichting.
Mijn handen wrijven innig over haar middel en benen en ik kan voelen hoe al haar spieren geleidelijk ontspannen. Mijn lippen vinden haar nek en ik druk een serie kusjes op de zachte huid. Wanneer ik klaar ben, rust ze haar hoofd weer tegen me aan en ze maakt een zacht, tevreden geluidje. Ik glimlach.
'Je begint moe te worden, hé?' zeg ik plagerig.
Ze haalt haar schouders op en antwoordt een beetje slaperig: 'Misschien.'
Ik grijns even en zeg dan: 'Nou, mevrouw "misschien", nadat we uit bad gaan kunnen we gaan slapen en we kunnen net zo lang uitslapen als we willen, want morgen is zondag.'
Ze humt voldaan. 'Ik moet toegeven dat dat inderdaad een goed vooruitzicht is.'
'Dat dacht ik al,’ zeg ik.
We zijn even stil en ik teken wat figuurtjes over haar blote buik.
‘Ik hou van je,’ zegt ze dan, haar stem bedeesd en een beetje schor.
Door de plotsheid en oprechtheid van de verklaring word ik even uit het veld geslagen, maar dan antwoord ik: ‘Ik hou ook van jou.’
We zijn in onze relatie al lang de fase voorbij waarin we elke stilte zenuwachtig opvullen met allemaal onzin omdat we bang zijn voor ongemakkelijkheid, dus we zwijgen weer.
Hoewel ik haast nooit zo tevreden en gelukkig ben geweest als nu, voel ik me toch een beetje nerveus. Het is zeker niet alsof ik nog nooit met iemand naar bed ben geweest, maar toch ben ik nog nooit zo intiem met iemand geweest als nu met Paige. Ik hou van haar. Ik ben van plan de rest van mijn leven met haar door te brengen. Het klinkt heel grof, maar ik lieg niet als ik zeg dat ik voor het eerst echt met iemand samen ben die ik koste wat het kost gelukkig wil maken. En ik weet niet precies hoe of wat. Ik kan haar niet zomaar wegduwen als ik bang ben dat ze te dicht bij mijn hart komt. Ik had nooit gedacht dat ik me zo zou kunnen voelen. Ik had nooit gedacht dat ik me zo zou wíllen voelen.
En dan is er nog Paige. Ik vraag me af of er net ook maar één moment is geweest dat ze moest denken aan haar verkrachter. Als het al zo is, gaat ze het niet toegeven. Ik hou van haar, en ik vind haar oprecht mooier dan wie dan ook op aarde, maar ze is beschadigd. De reden dat geluk haar zo goed staat, is omdat het zo zeldzaam is in haar hart. Ze draagt het litteken op haar rug mee als een trofee die ze nooit gewild heeft. Het is niet makkelijk om haar zo zacht en open te krijgen als nu, terwijl ze zo in mijn armen ligt. Meestal heeft ze haar ogen gesloten, zodat niemand naar binnen kan kijken. Meestal is ze hard en sterk, maar bij mij in de buurt laat ze zichzelf kwetsbaar zijn. En ik ben doodsbang om haar pijn te doen.
Maar ik ga al die zorgen het moment niet laten bederven, want het enige wat ik nu wil is gewoon met Paige zijn en haar huid tegen de mijne voelen.
Wanneer ik voel dat het badwater uiteindelijk af begint te koelen en ik merk Paige toch wel erg moe begint stel ik voor om uit bad te gaan. Ze knikt en staat op. Ik open snel het handdoekenkastje en sla de grootste handdoek die ik kan vinden om Paige heen. Ze glimlacht met een schattige waardering en we drogen ons af, waarna we terug de slaapkamer in lopen. Ik zie dat Paige een onderbroek aantrekt en doe hetzelfde, maar wanneer ze daarna gewoon slaperig in bed kruipt doe ik hetzelfde en probeer ik niet naar haar bijna volledig blote lichaam te kijken. Ik slam mijn armen om me heen en ze vleit zich dicht tegen me aan. We liggen als een bijeenraapsel van verstrengelde benen in het bed en ik begraaf mijn gezicht in haar haar. Ik slaak een zucht.
'Je ruikt altijd zo lekker,' murmel ik.
Ze glimlacht en legt haar hoofd in mijn hals. 'Jij ook.'
Ze buigt zich iets achterover en pakt mijn hand vast, waarna ze de hare er palm tegen palm tegenaan legt. Ze lacht, waardoor haar ogen op lijken te lichten.
'Kijk hoe rimpelig onze handen zijn,' grinnikt ze.
Ik grijns en geef een kus op haar stroeve vingertoppen. Ik zeg het niet hardop, maar ik kan ineens alleen maar denken maar denken aan oud worden met haar.
Wanneer ze haar armen weer om me heen laat glijden, doe ik hetzelfde bij haar.
'Slaap lekker, Nathan,' fluistert ze zachtjes en ik glimlach ingetogen.
'Slaap lekker, liefste,' antwoord ik, maar volgens mij is ze al weg voordat ik het volledig heb uitgesproken.

Reacties (2)

  • BethGoes

    Woww Paige valt dan wel heel snel in slaap!(Y)

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh zo schattig!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen