. . .


‘Gast. Jij moet echt naar een dokter.’ Esai hees zichzelf op een barkruk.
      Raine fronste zijn wenkbrauwen terwijl hij zijn vriend aankeek. ‘Eh?’
      ‘Die hete chick daar probeert al de hele avond je aandacht te trekken maar je kijkt gewoon dwars door haar heen. Ik heb je al dagen niet meer naar een meid zien omkijken. Wat probleempjes daarbeneden?’
      Eigenlijk had Raine helemaal niet doorgehad dat hij al een week geen seks had gehad. Hij had het niet eens gemist. Hij had wel vaker periodes dat hij er niet zo veel behoefte aan het, zeker wanneer het slecht ging met zijn zusje of hij zich ergens anders zorgen over maakte, maar nooit eerder was het iemand anders opgevallen.
      Op het moment was Rosa eigenlijk wel stabiel. Eigenlijk was er maar één verandering in zijn leven en dat was Juice. Was hij de reden? Zou het hem kwetsen als hij met een vrouw sliep? Hij kon moeilijk de rest van zijn leven alle seks afwijzen, puur vanwege zijn vriend. Hij moest nog steeds wennen aan het idee dat de man verliefd op hem was. Tot hij dat appartement binnenging had hij het niet verwacht, maar toen hij Juice’ verlangen had gevoeld, begreep hij een hoop meer van de jongen.
      Hij vond het niet erg, had hij gezegd.
      Nou – hij vónd het ook niet erg, maar het was wel lastig. Het was een week geleden dat ze gekust hadden en bij de twee keer dat ze elkaar daarna hadden gezien, had er een verwachtingsvolle spanning gehangen. Alsof ze beiden meer wilden, maar wisten dat het onverstandig was.
      Beiden ja – hij ook.
      Als Juice dacht dat hij de enige was die in de war was dan had hij dat goed mis. Raine wilde het echter niet toegeven, omdat hij aanvoelde dat Juice iemand nodig had die zei wat ze beter wel of niet konden doen. En dus hield hij zich in – al waren er af en toe fantasieën die zich aan hem opdrongen. Misschien schuwde hij daarom de dames wel. Omdat hij bang was te ontdekken dat hij op hun lichamen uitgekeken was, of omdat een seksuele daad een verlangen aanwakkerde dat hij alleen maar kon negeren.
      Want waar kon het nou écht naartoe leiden? Natuurlijk – ze konden wat experimenteren. Maar hij beschouwde Juice als een vriend – iemand die een hele goede vriend zou kunnen worden – en fuckbuddies worden zou dat uiteindelijk in de weg zitten. Uiteindelijk zou één van hen naar meer verlangen, of misschien zij allebei wel, en dan wat? Tussen vrienden bestond er een bepaalde afstand, maar tussen geliefden? Daar wilde hij alles mee kunnen delen, hij wilde niet constant op zijn woorden hoeven passen omdat hij misschien iets zei wat zijn club in gevaar zou brengen. Zijn prioriteiten zouden zich verstrengelen, het zou tot ruzies leiden, tot onbegrip, tot gekwetste gevoelens. Het zou een constante strijd zijn waarbij hij zich afvroeg hoe Juice daar mee zou omgaan. Misschien dat ze later konden uitzoeken of er een manier was om ermee om te gaan. Het was niet onmogelijk, dat wist hij heus wel. Er waren wel meer stellen waarbij de één een beroep uitoefende die geheimhouding vereiste. Maar dat was pas iets waar hij pas over na wilde denken als hun gevoelens niet met de tijd vervaagden en een gewone vriendschap hen ongelukkig maakte.
      Hij werd zich weer bewust van zijn omgeving en zag dat Esai hem met opgetrokken wenkbrauwen aankeek.
      ‘Ik heb iemand ontmoet,’ zei hij eerlijk, omdat hij wist dat zijn vriend anders naar een verklaring zou blijven vissen. ‘Ik weet niet of het wat wordt. Ze is – nog niet echt toe aan een relatie, maar ik heb ook niet echt behoefte aan iemand anders in de tussentijd, snap je?’
      Esai toonde hem een veel te grote grijns. ‘Je bedoelt dat je in love bent.’ Zijn vriend schaterde het uit toen zijn wangen warm werden. ‘Kom op, vertel me over haar, man!’
      Een beetje opgelaten haalde hij zijn schouders op. In zijn buik kriebelde iets toen hij terugdacht aan de vlugge kus, aan hoe heerlijk Juice’ huid onder zijn vingers had gevoeld, hoe hij even zijn adem had ingehouden toen ze elkaar daarna aankeken. Maar dat kon hij Esai moeilijk vertellen.
      ‘Als het wat wordt zie je haar vanzelf wel,’ antwoordde hij ontwijkend. ‘We doen het gewoon rustig aan.’
      Esai hield zijn hoofd iets scheef. ‘Dude – je bent serieus over deze chick hè? Zijn jullie dan ook echt aan het daten ofzo? Heb je haar al geneukt?’
      ‘Rustig aan – zei ik. We hebben gezoend.’ Soort van. ‘Morgen komt ze bij me thuis om Rosa te ontmoeten.’
      ‘Ah, Rosa wel en ik niet?’ Hij begon te grijnzen. ‘Bang dat ze haar interesse in je verliest zodra ze mij ziet?’
      ‘Zoiets.’ In gedachten zag hij voor zich hoe Esai zou proberen Juice te versieren. Het was eerder hilarisch dan bedreigend.’
      ‘Begrijpelijk. Nou, wacht niet te lang man. Ik ben fucking nieuwsgierig.’
      ‘Je bent de eerste die het hoort als het ergens naartoe leidt, oké?’
      ‘Mooi.’ Hij gleed weer van zijn barkruk af. ‘Maar als jij dat dametje daar links laat liggen, ga ik haar eens even troosten.’
      ‘Doe dat.’ Hij trok zijn telefoon uit zijn broekzak, opende de chat met Juice en aarzelde. Hij had weinig te vertellen, maar toch voelde hij de behoefte om een berichtje te sturen. Na een paar tellen stak hij het toestel toch weer weg – hij wilde niet al te stalkerig worden. Bovendien zag hij het al gebeuren dat een nieuwsgierig Esai straks over zijn schouder zat mee te kijken. Voor de zekerheid stond Juice onder de naam ‘Julia’ in zijn telefoon, maar hij nam liever geen risico.

Raine veerde overeind toen de deurbel ging, zelfs al had hij sinds hij Sasha naar bed had gebracht als een klein kind elke vijf minuten op de klok gekeken om te zien of het al zeven uur was. Hij probeerde zijn opwinding weg te duwen – Rosa wist niet beter dan dat ze gewoon vrienden waren. Haar kennende zou ze hem aan een psychologisch vragenvuur onderwerpen als ze wist dat hij meer voor de man voelde, en dat was wel het laatste waar hij behoefte aan had. Hij haalde diep adem toen hij de deur naar het halletje doorging en zwaaide de voordeur open.
      ‘Hé.’ Zijn glimlach was subtiel, maar liet het bloed sneller door Raines aderen stromen.
      ‘Hé, kom binnen.’
      Voor de veiligheid droeg Juice zijn kutte niet. De enige keer dat Raine hem zonder had gezien, was toen hij bij hem thuis was gekomen en de man helemaal geen shirt had aangehad. Het gaf hem iets jongs, zonder dat ding dat toch respect afdwong.
      Juice deed de deur achter zich dicht, daarna raakten ze verstrikt in een omhelzing waar hij stiekem al de hele dag naar uit had gekeken. Steeds wanneer ze elkaar zo vasthielden, ging zijn hart als een razende tekeer en voelde hij zich levendiger dan ooit. De eerste keer na hun kus had hij niet zo goed geweten hoelang hij hun knuffel moest laten voortduren, maar nu schoof hij die vraag aan de kant en genoot hij gewoon van zijn harde bovenlijf tegen dat van hem.
      Fuck – wat rook hij lekker.
      ‘Dat luchtje – probeer je indruk op m’n zus te maken?’
      Het schopte zijn brein in de war, bedwelmde zijn hoofd.
      ‘Misschien probeer ik wel indruk op jou te maken,’ antwoordde hij. Raine wist dat Juice grijnsde toen hij aanstalten maakte om hun innige contact te verbreken. Raine was daar echter niet klaar voor, hij liet zijn arm van hoog om zijn rug iets naar beneden glijden en boog zijn hoofd iets.
      ‘Je bent fucking intoxicating,’ gromde hij. Het was alsof er wolken door zijn hoofd dreven, hij wist niet precies wat hij deed, plotseling waren zijn lippen in Juice’ nek. Zijn bedwelmende geur brandde op zijn lippen terwijl hij ze tegen zijn warme huid drukten.
      Juice hapte naar adem, wat hem aanmoedigde om zachtjes aan zijn vlees te zuigen. Raine dacht aan alle manieren waarop hij Juice nog meer naar adem zou kunnen laten happen. Beelden flitsten voorbij, beelden die een intense hitte door zijn lijf stuwden en die hem een flinke erectie gaven. Zelf zoog hij zachtjes zijn adem naar binnen toen hij voelde dat hij niet de enige was die opgewonden was geraakt. Het was iets wat hij nog nooit eerder had gevoeld, wat hij ook nooit eerder had wíllen voelen, maar het was spannend en nieuw, waardoor hij zichzelf ietsje dichter tegen de jongen aan drukte.
      Ergens wist Raine dat hij moest stoppen. Dat dit alleen maar verwarrend voor zijn vriend was. Voor hem ook – maar hij kon beter met zijn verwarring dealen dan Juice. Met tegenzin trok hij zijn gezicht terug.
      Juice’ wangen waren vuurrood, zijn ademhaling was gespannen. Raine voelde dat zijn eigen gezicht ook een kleur kreeg.
      ‘Sorry,’ prevelde hij. ‘Ik denk dat ik je gemist heb.’ Hij kon zichzelf wel slaan omdat hij zich zo had laten gaan. Dit was een grens die hij overging – dit was niet wat normale vrienden deden.
      Zijn ogen ontmoetten die van Juice. Het verlangen dat erin brandde gaf hem een droge mond. Had er ooit iemand zó naar hem gekeken?
      ‘Ik vond het niet erg,’ zei hij zacht. Een beetje nerveus frunnikte hij aan zijn shirt, alsof hij bang was dat Raine zou gaan zeggen dat hij er niets aan had gevonden.
      ‘Dat had ik door,’ zei hij met een scheve grijns. ‘Maar dit is niet echt wat vrienden doen, hè?’
      ‘Nee,’ stemde hij bijna onhoorbaar toe. Hij staarde naar de grond.
      Raine slikte een zucht weg. ‘Sorry,’ zei hij nogmaals. ‘Dit was niet slim. Ik wil de dingen niet nog ingewikkelder maken.’
      ‘Het geeft niet,’ zei Juice, en dit keer klonk hij vastberaden. Ook ging hij Raines blik niet uit de weg. ‘Het is als die keer dat ik je kuste. Soms… gebeurt dat gewoon en ik denk dat we het alleen maar heel moeilijk voor onszelf maken als we onze gevoelens helemaal proberen te blokkeren.’ Zijn handen gleden in zijn broekzakken. ‘Ik ben het eens met wat je zei. Dat we ons op een vriendschap moeten focussen en dat we later kunnen kijken of we meer dan vrienden willen zijn. Door iets als dit denk ik heus niet dat je van gedachte verandert. Goed, misschien moeten we hier geen gewoonte van maken, maar ik denk dat we er ook niet te zwaar aan moeten tillen. Nou – stel me maar eens aan je zus voor!’
      Een paar tellen staarde Raine hem aan. Het was een toespraak die hij zelf had kunnen afsteken. Het zorgde er alleen maar voor dat het verlangen naar de man nóg heftiger werd, zijn vastberadenheid was een beste turn on. Tegelijkertijd nam hij de spanning ook ietsje weg, waar Raine hem dankbaar voor was. Hij sloeg hem op zijn schouder.
      ‘Je hebt helemaal gelijk!’
      Hij stapte de woonkamer binnen, zijn vriend liep vlak achter hem.
      ‘Nou, dit Rosa. Rosa, dit is Juice.’
      De twee gaven elkaar een hand. Aan het gezicht van zijn vriend zag hij dat hij schrok van hoe zwak ze eruitzag.
      ‘Hoi Juice.’ Rosa’s glimlach trilde. ‘Wat leuk om je te ontmoeten. Je bent een grotere steun voor mijn broer dan hij waarschijnlijk durft toe te geven, en daar ben ik je heel dankbaar voor.’
      Dit keer was het Raine die zijn lippen een beetje verlegen op elkaar kneep terwijl zijn ogen naar Juice schoten. Die glimlachte van oor tot oor.
      ‘Leuk ook om jou te ontmoeten,’ zei Juice. ‘Hij heeft veel over je verteld.’
      Raine ging de keuken in en schonk voor hen alle drie iets in, daarna schoof hij bij de andere twee op de bank. Dat hij iets dichter bij Juice zat dan normaal was, merkte hij pas toen hun bovenbenen elkaar raakten. Gauw schoof hij weer een stukje terug.
      De twee waren met elkaar in gesprek over de fundraiser die Juice voorgesteld had te organiseren.
      ‘Ik heb het van de week naar de tafel gebracht. Ze vonden een goed idee.’ Even tilde hij zijn hand op omdat hij die in een reflex op Juice’ bovenbeen had willen leggen, zoals hij gedaan had als hij hier echt met een date was gaan zitten. Gauw spreidde hij zijn vingers over zijn eigen knie. ‘We plannen het over een week of zes.’
      ‘Gaaf!’ vond Juice. ‘Als je hulp nodig hebt laat je het maar horen!’
      Ze deelden wat ideeën met elkaar. Het was een gesprek zonder vervelende stiltes en hij vond het fijner dan gedacht dat het goed met zijn zusje leek te klikken. Opeens verstarden Juice’ schouders.
      Een paar tellen verstreken voordat Raine doorhad waardoor dat kwam; er reed een motor langs. Hij wilde al een opmerking maken dat dat niets te betekenen had, totdat het geronk alleen maar luider werd en overduidelijk van een Harley afkomstig.
      Hij stond op, liep naar het raam en gluurde langs het gordijn. Zijn ingewanden bevoren.
      ‘Fucking Esai,’ gromde hij toen zijn vriend zijn motor naast die van Juice had geparkeerd en zijn helm afzette.

Reacties (3)

  • AmeranthaGaia

    Oh God, Esai mag het echt niet weten.

    6 maanden geleden
  • EvaSalvatore

    Pls pls pls wil je er vandaag nog een uploaden? Ikke kan de spanning niet aaan!

    6 maanden geleden
    • VampireMouse

      Dit dit dit!!!
      Ben al de hele dag aan refreshen voor een nieuw hoofdstuk 😂😍

      6 maanden geleden
    • Croweater

      Haha ik had eigenlijk een hoofdstuk voor Last Kiss Goodbye gepland ;p

      6 maanden geleden
    • VampireMouse

      Wahahah die mag ook 🤣😅

      6 maanden geleden
  • FireBrick6

    Ja, die viel te verwachten. Raine had ook niet indirect moeten zeggen dat Juice langskwam..

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen