HET VERLEDEN


Mateo was iemand die overal potentie in zag. Met genoeg geld kon overal wat moois van gemaakt worden. Aan geld had hij geen gebrek, al was het niet de bedoeling dat iedereen dat wist. Hij zou het dan ook doen lijken alsof Lorraine voor het meeste financiële risico opdraaide.
      Qua omvang was de ruimte perfect. De bar was foeilelijk, maar die kon er wel uit gesloopt en vervangen worden. De belichting was ruk, maar ook dat kon veranderd worden.
      Klakkende hakken kwamen vlak voor hem tot stilstand. Ze pakte zijn handen en keek hem met stralende ogen aan. ‘En? Wat vind je ervan? Denk je dat we hier wat mee kunnen?’
      Zijn ogen gleden de ruimte door. Hij beeldde zich de nieuwe bar in, de podia, de lounchehoeken, de lekkere wijven die met drankjes rondgingen. Het pand was gunstig gelegen, er waren niet te veel uitgaansgelegenheden, maar het was wel aan een drukke weg. Het zag er allemaal gedateerd uit, wat ook verklaarde waarom er alleen wat stamgasten kwamen die dat al vijftig jaar deden – het failissement kwam niet echt uit de lucht vallen – maar zij konden het wel in een hippe ruimte veranderen.
      ‘Ja, hier valt wel wat van te maken. Ik denk dat we wel onder de prijs moeten gaan zitten, d’r moet nog een hoop aan gebeuren en ik betwijfel of we veel concurrentie zullen hebben.’
      ‘Perfect!’ Haar slanke fingers legden zich om zijn heupen en ze boog zich naar hem toe om hem te kussen.
      Mateo’s vingers gleden door haar rode lokken terwijl hij haar lippen ontving en haar al snel tot een innige kus verlokte. Een deur ging open, de verkoper kwam vast binnen. Voor geen van tweeën was dat een reden om zich terug te trekken; schaamte was hun beiden vreemd.
      Hij grijnsde tegen haar lippen toen er vlak bij hen een ongemakkelijk keelgeschraap klonk.
      Lorraine grinnikte zachtjes. Haar hand gleed even langs zijn kruis terwijl ze zich naar zijn oor toe boog. In plaats van een belofte te doen, beet ze in zijn oorlel. Daarna trok ze zich terug en richtte ze zich met een stralende glimlach tot de man.
      ‘We gaan er eens goed over nadenken. U hoort nog van ons.’
      Mateo schudde de man de hand, daarna sloeg hij een arm om Lorraine’s middel en leidde haar het failliet verklaarde café uit. Ze ging naast hem op de passagiersstoel zitten en keek dromerig naar het aftandse gebouw.
      ‘Denk je dat het ons gaat lukken, Teo? Onze eigen club voor onze twintigste?’
      Zijn hand gleed naar haar dijbeen terwijl hij met de ander het stuur ronddraaide en gas gaf. ‘Ik ben altijd al ambitieus geweest. En jij bent een goede zakenpartner.’
      Ze kende het nachtleven, wist aan meisjes te komen. Dat was echter niet alles – een deel van hem wilde dat ze stopte met zichzelf verhuren. Ze kon zo veel meer. Steeds vaker dacht hij aan de andere mannen met wie ze sliep, waardoor er constant een soort onvrede in hem zat. Hij wist niet of dat betekende dat hij haar voor zichzelf wilde. Hij kon zich niet echt indenken dat hij het bij één vrouw zou willen houden, maar als hij soms zag wat er tussen zijn broertje en June was… Het was alsof Juan zijn wederhelft had gevonden, iemand die hem ondanks welke shit dan ook met één glimlach gelukkig kon maken. Ja – hij vond het vaak zoetsappig. Maar soms vroeg hij zich ook af of hij zelf ooit zoiets zou ervaren.
      Dat Lorraine zoiets bij hem zou losmaken leek hem vergezocht, maar feit was wel dat ze elkaar inmiddels al drie jaar goed kende en dat haar aanrakingen hem nooit verveelden. Wat op zich al een zeldzaamheid was; vaak was de lol er na een paar keer wel van af. Maar Lorraine bleef hem intrigeren, en toen ze hem laatst verteld had over haar droom om zelf een stripclub te openen in plaats van er altijd maar in eentje te werken, was zijn interesse gewekt. Het leverde meer op dan pizza’s bezorgen. Ze konden er iets classy’s van maken, gewoon een elegante tent.
      Een kleine tien minuten later parkeerde hij zijn auto voor zijn moeders huis. Nog een paar weken, dan kreeg hij de sleutel van zijn eigen appartement. Hun moeder wist nog van niets; ze zou op een dag wel merken dat haar zoons weg waren en hun spullen hadden meegenomen. Dat zou een hoop gedoe schelen.
      Er was niemand thuis toen hij binnenkwam, al had hij daar al op gerekend. Voor hen beiden schonk hij een drankje in. Zodra die op was, vlochten haar vingers zich langs die van hem en trok ze hem mee naar zijn slaapkamer. Nog voordat de deur dicht was, vielen de eerste kledingstukken op de grond, gleden er vingers over warme huid en drongen de eerste zuchten door de dunne muurtjes.

Er waren niet veel vrouwen die het presteerden, maar Lorraine slaagde erin om hem helemaal buiten adem te krijgen. Zijn borst ging zwoegend op en neer terwijl zij zich tegen hem aan gesteld had. Haar roodgelakte nagels cirkelden rond zijn navel. Zijn ogen zakten dicht, even gaf hij zich aan de uitputting over.
      Haar dansende lippen vlak boven zijn schaamstreek trokken hem weer terug naar de realiteit. Haar rooie haar lag uitgewaaierd over zijn licht getinte huid, ze glimlachte toen ze zijn blik ving, boog zich naar hem over en kuste hem.
      Een zucht van tevredenheid brandde op zijn lippen toen hij zijn vingers door haar lange haar liet glijden. Zou zij meer willen? Of was hij gewoon – een hobby voor haar? Hij zou niet weten hoe hij ernaar moest vragen zonder als een debiel te klinken, vooral niet omdat hij zelf niet eens wist of hij het wilde. Daarom hield hij het maar voor zich en stortte hij zich volledig op de kus.
      Aan de andere kant van de deur klonken stemmen. Waren Juan en June thuisgekomen? Juan had gezegd dat ze vandaag bij Erik langsgingen en hij was wel benieuwd hoe dat was gegaan. Sinds de knul zelfmoord had geprobeerd te plegen was Juan een puinhoop; hij werd verscheurd tussen schuldgevoel en woede en hoewel Mateo had gezegd dat hij zich vooral op het laatste moest richten, wist hij honderd procent zeker dat June hem van andere dingen overtuigde en dat hij haar toch niet kon overstemmen.
      Hij gaf Lorraine nog een lange kus, daarna kwam hij overeind en begon zich aan te kleden.
      ‘Wil je wat eten?’ vroeg hij een beetje aarzelend.
      Normaal wilde hij dat zijn bedpartners zo snel mogelijk ophoepelden, maar bij Lorraine was dat anders. Ze voelde goedkoop als hij haar meteen wegstuurde en hoewel hij niet meer voor hun intimiteit betaalde, herinnerde het hem wel altijd aan het feit dat ze een hoer was.
      Ze keek op zijn wekker. ‘Ik moet over een uur naar een klant. Ik denk dat het handiger is als ik ergens onderweg wat haal.’
      Naar een klant.
      Zijn gezicht betrok. Hij zei er echter niets van, het waren zijn zaken niet. Om zijn gezichtsuitdrukking te verbergen trok hij zijn shirt over zijn hoofd, daarna liep hij naar de deur toe.
      Er klonk gerommel in de keuken. Een glimlachje spande om zijn lippen toen hij Juan en June samen in de weer zag. Een tijdje keek hij naar hen, aan hoe Juan haar alles aangaf alsof ze zelf niets kon pakken, zijn vingers die steeds over haar schouder of rug gleden en de kleine kusjes die hij haar gaf. Als Mateo niet had geweten dat zijn broertje altíjd zo deed, zou hij hebben gezworen dat hij iets goed te maken had.
      Nou had hij dat natuurlijk ook, na het gedoe met Erik, maar Mateo wist dat dat de reden niet was.
      ‘Dus dat is haar?’ klonk Lorraines zachte stem naast hem. ‘De fameuze June?’ Haar lippen bogen in voldaan glimlachje. ‘Hij had gelijk – ze is wel heel mooi. Hij heeft vast baat bij mijn training gehad,’ fluisterde ze met een ondeugende blik in haar ogen. ‘Aangezien ze nog steeds samen zijn.’
      Hij gniffelde zacht. ‘Ik hoop eerder dat hij zich nog wat van je advies herinnert tegen de tijd dat ze eindelijk haar benen voor hem spreidt.’
      Hij hield het volume laag – hij wilde de twee niet in verlegenheid brengen. Hij durfde er zijn hand onder te verwennen dat Juan haar nooit verteld had dat hij wel iets met Lorraine had gedaan en hij begreep ook wel waarom, aangezien June nogal panisch was als het op seks aankwam.
      Lorraine pakte haar jas van de stoel en knipoogde even naar Juan toen hij zich omdraaide bij het horen van de verschuivende stoelpoten.
      De kleur trok uit zijn gezicht weg en zijn ogen schoten onmiddellijk naar June, wat zijn vermoeden bevestigde. June zelf had niets door, zij keek eerder nieuwsgierig naar Lorraine.
      ‘Ik spreek jullie wel een ander keertje, liefjes.’ Ze blies het stel een kus toe, daarna zoende ze Mateo vol op zijn mond en liep de deur uit.
      Mateo overbrugde de laatste meters naar de keuken en liet zijn handen in zijn zakken glijden. ‘Wordt dit een romantisch dinertje voor twee of is er ook wat te bikken voor mij?’
      ‘We hebben ook voor jou gekookt,’ antwoordde Juan.
      Hij ving Junes blik.
      ‘Heb je een vriendin?’ vroeg ze met een nieuwsgierig glimlachje.
      Hij moest grijnzen om haar vraag. Hij betwijfelde of ze hem dat een paar weken geleden gevraagd zou hebben, toen deed ze nog zo hard mogelijk haar best om hem te negeren. Maar het had iets veranderd tussen hen, toen ze naar Eriks huis waren gegaan en hij haar daar had getroost. In plaats van Juans liefje, begon ze een beetje als zijn zusje te voelen.
      ‘Wat denk je nou zelf meis,’ zei hij hoofdschuddend.
      Ze haalde haar schouders op. ‘Het zag er niet uit als iets eenmaligs.’
      ‘Ze is een hoer,’ zei Juan onverwacht bot. ‘Die werken de hele dag.’
      Zelfs al was het waar – hij vond het niet leuk om dat uit Juans mond te horen. ‘Ze is een vriendin,’ zei hij tegen June. ‘We zijn aan het kijken of we een pand kunnen kopen om een nachtclub te openen.’
      Juan staarde hem zo verbijsterd aan dat zijn ogen bijna uit zijn hoofd stuiterden.
      ‘Ik ga niet weer pizza’s bezorgen. Ik krijg liever wat moois van de grond,’ verklaarde hij. ‘En ik heb het thuis zitten nou wel zo’n beetje gehad.’
      Hij had een enthousiastere reactie van zijn broertje verwacht, al had het waarschijnlijk meer te maken met Lorraine dan met zijn toekomstplan. Mateo bekommerde zich er niet om. Als hij geloofde dat Lorraine een bedreiging voor zijn relatie vormde, was Juan zelf degene die daar wat aan moest doen.

Een kwartier later zaten ze met z’n drieën aan de tafel. Er hing een gespannen stilte die hem vertelde dat alles nog niet helemaal oké was tussen zijn broertje en zijn vriendin. Beiden staarden naar hun bord, waren diep in gedachten verzonken. Kon hij ze beter alleen laten? Net in de keuken had hij de spanning niet gevoeld, maar nu kreeg hij het idee dat het een facade was en dat ze beiden te moe waren om die nog langer op te houden.
      ‘Hoe was Erik?’ vroeg hij na een tijdje.
      Hem kon het niet héél veel schelen hoe de jongen was – hij ademde nog en dat was het belangrijkste. Maar voor June betekende hij wel veel.
      Ze keek op – leek blij te zijn dat hij erover begon.
      ‘Hij heeft ons zijn verhaal verteld,’ zei ze. ‘Het was… heftig.’
      Zijn ogen dwaalden even naar Juan, aangezien hij geloofde dat zij een andere mening van heftig hadden dan June.
      ‘Kunnen we het daar nu niet over hebben?’ bromde Juan. ‘Anders hou ik helemaal geen hap meer binnen.’
      June deed er het zwijgen toe. Mateo ook.

Na het eten trok Mateo zich op zijn kamer terug en begon met het maken voor een begroting voor de aankleding van het pand. Het duurde echter niet lang voordat er op de deur werd geklopt en June die een stukje opendeed.
      ‘Ik wilde je wat vragen,’ zei ze zacht.
      Hij kwam overeind, ervan uitgaand dat ze liever niet zijn kamer binnenkwam. Onderzoekend keek hij haar aan. ‘Wat is er?’
      ‘June…’ protesteerde Juan. ‘Hij is net uit de gevangenis. Als het uitkomt, komt hij echt zwaar in de problemen!’
      ‘Maar ik moet íéts doen,’ antwoordde ze verhit. ‘Leer mij anders hoe het moet.’
      Juan snoof. ‘Je weet amper hoe je een virusscanner moet downloaden, laat staan dat je in iemand anders computer kunt hacken.’
      De gedachte dat June wilde leren hacken amuseerde hem. Hij zakte op de bank neer. ‘Vertel op. Wat is er aan de hand?’
      Juan zuchtte en keek weg. June liet zich er niet door ontmoedigen en ging naast hem zitten.
      ‘Erik… vertelde dat hij misbruikt is. Dat hij een oudere vriend had die hem aan volwassen mannen verhuurde terwijl hij veertien was en die naaktfoto’s en filmpjes van hem dreigde te verspreidde – en later verspreidde – toen hij dat niet wilde. Zijn hele school kotste hem uit, de enigen die hem opzochten waren… mensen die hem ook wilden misbruiken. Daarom begon hij over mij te schrijven. Omdat hij niet meer gay wilde zijn, omdat hij verliefd wilde worden op iemand die hem geen pijn zou doen.’
      Mateo bestudeerde haar gezicht, niet zo goed wetend waar ze naartoe wilde met haar verhaal. Ja – hij vond het sneu voor de knul, maar hij had het uiteindelijk zelf zo ver laten komen. Als hij meer ruggengraat had getoond, was het nooit gebeurd.
      ‘Het was niet alleen schaamte waardoor hij zelfmoord wilde plegen. Het was ook angst. Angst voor de jongen van wie hij is weggevlucht en die hem nog steeds als zijn bezit beschouwt. Iemand die hij niet kan aangeven omdat hij de zoon van de hoofdcommissaris is.’ Ze haalde diep adem. ‘Ik wil hem helpen. Zodat hij ’s nachts weer over straat durft te gaan. En ik dacht – ik hóópte dat jij hem ook wil helpen, na wat je gedaan hebt.’
      ‘Na wat ik gedaan heb?’ herhaalde hij met opgetrokken wenkbrauwen.
      ‘Wat jij en Emilio deden is net zo goed misbruik. Hij vertelde me dat hij huilde – jullie wisten dondersgoed dat hij het niet wilde.’
      ‘Hij wilde het wel,’ snoof Juan. ‘Dat zei hij zelf. We hebben hem nergens toe gedwongen.’
      ‘Misschien niet in jullie beleving, maar wel in die van Erik. Hij dacht dat hij geen keuze had, zoals hij al die vorige keren ook geen keuze had. En ja, misschien dat een deel van hem het opwindend vond dat hij geen keuze had, maar dat maakt het nog niet oké. Hij heeft een trauma, door wat er in zijn verleden is gebeurd kan hij niet meer op een normale manier naar jongens kijken. Iemand heeft hem vanbinnen kapotgemaakt en Erik gelooft dat hij hem niet zal opgeven omdat hij zijn bezit is.’
      Mateo moest toegeven dat ze waarschijnlijk gelijk had. Iemand die zo onderdanig als Erik was, moest wel een hele overheersende dom hebben. En de meesten zagen hun speeltjes niet graag weglopen.
      Een tijdje tuurde hij in Junes ogen, waar een zeldzame strijdlust in glom. ‘Je wilt wraak voor hem nemen,’ concludeerde hij verrast.
      ‘Ik wil dat hij veilig is. Iemand die veertienjarige jongens meeneemt naar feestjes, ze bedreigt en chanteert om ze seks met oudere mannen te laten hebben hoort in de gevangenis.’
      Mateo moest toegeven dat zijn morele grenzen best uitgerekt waren, maar alles wat naar kinderporno neigde vond hij wel walgelijk en hij twijfelde er niet aan dat de mannen die Erik had ontmoet daar gek op waren.
      ‘Wat heb je in gedachten?’ vroeg hij. Deze rancuneuze versie van June vermaakte hem wel, hij was benieuwd wat er in dat brave hoofdje van haar zou opkomen.
      ‘Ik dacht… als we nou belastend materiaal op zijn computer kunnen zetten en ervoor zorgen dat de politie dat vindt?’
      ‘We… of ik?’ vroeg hij met een klein glimlachje.
      ‘Ik wil het ook wel doen als je het me leert,’ zei ze met een blos op haar wangen.
      Hij grinnikte zacht. ‘Hoor je dat, Juan? Je liefje wil leren hacken.’
      Met een boze blik keek Juan op, hij vond het blijkbaar helemaal geen goed idee. Niet omdat hij van mening was dat die jongen dat niet verdiende, maar omdat hij bang was dat zijn vriendin of zijn broer achter tralies zou belanden.
      Maar hacken… dat was zijn tweede natuur. Het zou hem amper een uur werk kosten om in die pc te hacken, er een paar mappen illegale porno op zetten, een duidelijk spoor achter te laten en zijn eigen sporen wissen.
      ‘Heb je een naam?’
      ‘Ga je het echt doen?’ viel Juan uit.
      Zijn reactie liet hem grijnzen. ‘Chill gozer. Het is niet zo’n big deal als je denkt. Ik kan best wat filmpjes op iemands computer zetten en zorgen dat de zedenpolitie een spoor heeft om te volgen. Ik regel het wel. Geef me een naam en een paar uur de tijd tot ie online is gekomen en dan handel ik het wel af.’
      ‘Dank je,’ zei June zacht en ze drukte haar lippen even tegen zijn wang.
      ‘Zit er echt geen risico aan vast?’ vroeg Juan.
      Hij schudde zijn hoofd. ‘Nee knul. Laat mij dit nou maar regelen, dan hoeft je meisje zich geen zorgen meer om haar vriend te maken.’

Mateo zag in de politiedatabase dat Junes plannetje werkte; drie dagen nadat hij de porno op Svens computer had gezet, werd de jongen opgepakt. Mateo schatte dat hem zo’n vijf jaar gevangenisstraf stond te wachten. Tijdens zijn onderzoek had hij ondervonden dat de jongen helemaal niet de zoon van de hoofdinspecteur was en dat hij dat alleen had gezegd om Erik bang te maken. De naïviteit van de jongen verbaasde hem niet; hij kon alleen maar hopen dat hij van zijn fouten geleerd had.
Daar begon hij aan te twijfelen toen Erik twee dagen later opeens voor zijn deur stond. Mateo was zo overdonderd door het onverwachte bezoek dat hij niet wist wat hij moest zeggen – wat niet vaak voorkwam.
      Erik keek hem niet aan, in plaats daarvan keek hij schichtig over zijn schouder, alsof hij bang was dat iemand hem zou zien.
      ‘Um, mag ik misschien binnenkomen?’ vroeg hij zacht.
      Mateo haalde zijn schouders op en stapte opzij om de jongen binnen te laten. ‘Juan en June zijn er niet,’ meldde hij.
      ‘Ik eh – ik ben hier ook voor jou.’ Hij had de deur achter zich dichtgedaan en staarde naar de vloer. ‘Ik wilde je bedanken. Voor het redden van mijn leven… en voor wat je met Sven hebt gedaan.’
      Een beetje ongemakkelijk wreef Mateo over zijn hoofd. Juist. Wat moest hij daar nou op antwoorden?
      ‘Het zit wel goed,’ mompelde hij. ‘Ik deed het voor June.’
      Erik haalde diep adem. Zijn vingers plukten zenuwachtig aan de zoom van zijn shirt. ‘Wil je eh – wil je er iets voor terug?’
      Hij trok zijn wenkbrauwen op en vloekte inwendig. Hij bedoelde toch niet wat hij dácht dat hij bedoelde, hè?
      Diep vanbinnen wist Mateo het antwoord echter wel. Toch moest hij het zeker weten. ‘Waar dacht je aan?’
      Hij slikte hoorbaar. ‘Ik – ik kan je weer pijpen.’ Zijn ogen waren op de grond gericht.
Mateo slaakte een diepe zucht. Man – er was echt iets mis met deze knul. ‘Waarom zou je dat willen?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik – ik vind het niet erg.’
      Niet erg. Hij kreeg jeuk van die gast.
      ‘Kijk me aan.’
      De jongen gehoorzaamde onmiddellijk. ‘Je moet daarmee kappen man. Mensen dat aanbieden omdat je het gevoel hebt dat je ze iets verschuldigd bent. Een dank je wel is genoeg.’
      Erik begon te blozen, toch durfde hij niet weg te kijken. Hij was in ieder geval goed getraind. ‘Ik dacht dat je het misschien lekker zou vinden. Dat we allebei…’ Hij sloot zijn ogen even, toen veegde hij langs zijn ogen.
      Mateo staarde hem een paar tellen aan – en toen viel het kwartje. Het was geen seksueel genot waar hij naar op zoek was. Nu hij zijn vorige kwelgeest achter slot en grendel had gedwongen, voelde de knul zich veilig bij hem. Het was veiligheid waar hij naar verlangde, en in ruil daarvoor wilde hij iets geven. Als een zakelijke transactie. Als de wereld wist dat hij aan Mateo toebehoorde, zou niemand anders hem meer lastigvallen.
      ‘Je bent nog steeds bang,’ concludeerde hij.
      De schouders van de jongen zakten zo mogelijk nog verder naar beneden.
      Iets in de houding van Erik zorgde er voor dat hij hem niet gewoon de deur kon wijzen. Misschien kwam het door zijn vriendschap met June, misschien omdat zijn kwetsbaarheid hem aan Juan deed denken.
      ‘Sla mijn nummer op in je telefoon en bel me als je je onveilig voelt,’ zei hij. ‘Zou dat helpen? Ik hoef er niks voor terug.’
      ‘Deed ik het niet goed?’ fluisterde hij. ‘Vond je het niet lekker?’
      ‘Daar gaat het niet om, Erik,’ reageerde hij geïrriteerd. ‘Je kan prima pijpen, maar ik ben niet gay en ik kan je niet geven wat je zoekt, oké? En dit is ook niet de manier om te vinden wat je zoekt.’ Hij zuchtte diep. ‘Ga daten als je een vriendje zoekt. Kijk of het klikt, of hij lief voor je is. Vraag June wat zij ervan vindt, zij heeft wel mensenkennis.’ Erik sloeg zijn ogen weer op, hij zag er hoopvol uit. ‘Je lijkt me een lieve knul, oké? Zoek iemand die ook lief is. Die jongens zijn er heus wel. Iemand die je respecteert, voor wie je niet zomaar een speeltje bent.’
      ‘Oké,’ antwoordde hij gedwee. Mateo wist niet of hij dat zei omdat hij het ermee eens was of omdat hij zich gedwongen voelde dat te zeggen.
      ‘Ik meen het. Praat er met June over als je iemand leuk vindt en ga niet… doen wat je nu bij mij deed.’ Hij hield zijn blik even vast. ‘En ga ook niet naar Emilio.’
      Hij vermoedde dat Emilio wat minder hetero was dan hij zelf dacht; hij had gezien hoe de vriendschap die hij voor Juan voelde langzaam veranderd was in meer. Hij betwijfelde of Emilio het zelf doorhad, en Juan had dat al helemaal niet, maar Mateo zag het in de manier waarop Emilio naar zijn beste vriend keek, aan de oprechte glimlachen die alleen Juan bij hem kon veroorzaken en aan het feit dat hij zoveel moeite had gehad met June.
      Hij had wel gezien dat Emilio met iets te veel interesse toekeek toen Erik Mateo pijpte, en hoe hij was gaan blozen toen Mateo er iets over gezegd had. Zelf gaf hij er niet om; hij hield van Emilio als van een broer, of ie nou op jongens of meisjes of allebei viel. Maar hij wist ook dat Emilio hemel en aarde zou bewegen om te ontkennen dat hij bi- of homoseksueel was. Als Erik naar hem toe zou stappen dan zou Emilio hem waarschijnlijk in elkaar slaan óf gehoor aan zijn nieuwsgierigheid geven – maar dan wel op een verstikkende manier waarbij hij er nooit voor zou willen uitkomen.
      Als hij al uit de kast kwam, zou dat waarschijnlijk nog jaren duren.

Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Mateo is zo'n ingewikkeld persoon soms zo bruut en lomp en net als nu gewoon aardig en best oke
    #indewar haha

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Arme Erik..

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wauwauwwauwwauw Mateo.....

    1 jaar geleden
    • Croweater

      haha hmm ik weet niet zo goed hoe ik deze reactie moet interpreteren :p

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Dat weet ik zelf ook niet. Das t probleem HHahahaha het kan zoveel kanten opgaan met die man XD

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Hahaha ja, ik ben altijd nieuwsgierig mensen van hem vinden :p

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Aan de ene kant vind ik het echt een hele vage gast.
      Maar aan de andere kant.. Met Juice en June, hijs zo oprecht en bezorgd en lief.idk 🤭🤣

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Haha ja, als hij om iemand geeft dan zal hij er alles voor doen, maar de rest van de wereld boeit hem niks ;p

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Blijkbaar ❤️

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen