Foto bij Scar 107

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
Wanneer ze haar armen weer om me heen laat glijden, doe ik hetzelfde bij haar.
'Slaap lekker, Nathan,' fluistert ze zachtjes en ik glimlach ingetogen.
'Slaap lekker, liefste,' antwoord ik, maar volgens mij is ze al weg voordat ik het volledig heb uitgesproken.

Ik word de volgende ochtend eerder wakker dan Paige. Ze ligt niet meer in mijn armen, zoals toen we in slaap vielen, maar ze ligt naast me op haar buik, haar hoofd de andere kant op gedraaid en haar armen onder haar kussen. De lakens zijn afgezakt tot halverwege haar blote rug, waardoor het litteken dat bijna tot haar nek doorloopt goed zichtbaar is. Aangezien ze net als de meeste mensen op aarde de eigenschap heeft om vaak kleren te dragen, is dit een van de eerste keren dat ik het zie. Ik was bang dat ik telkens als ik het zag weer zou walgen van hoe het op haar rug is terechtgekomen, en ik weet ook dat Paige daar bang voor is, maar het valt eigenlijk wel mee. Dit is mijn vriendin. En ze heeft een gigantisch litteken op haar rug. En het zal er voor de rest van haar leven zitten. En ik zal het de rest van haar leven nog zien. De manier waarop ze het gekregen heeft is verschrikkelijk, maar ik word niet per se onomkeerbaar somber of misselijk als ik het zie. Het is een deel van wie zij is. En het maakt haar niet lelijk of onaantrekkelijk. En ik kan er prima mee leven.
Ze begint wat te bewegen in haar slaap en trapt daarbij de dekens wat verder van zich af, tot halverwege haar bovenbenen. Langzaamaan wordt ze wakker en ze draait haar hoofd om op het kussen, zodat ze naar mij kan kijken. Ik veeg de haren uit haar gezicht en ze glimlacht wanneer ze me ziet. Haar hand komt onder het kussen vandaan en pakt die van mij vast. Met een zucht gaan haar ogen weer dicht.
'Goedemorgen, schatje,' zeg ik.
'Hoi, liefje,' murmelt ze slaperig.
Ik grijns. 'Je bent echt geen ochtendmens, of wel soms?'
Ze maakt een afkeurend geluidje. 'Ik was een ochtendmens, maar toen kregen wij een relatie en nu slaap ik ineens een stuk beter, als het maar naast jou is.'
'Ahw...' zeg ik vertederd. 'Nou, graag gedaan.'
'Het was geen bedankje,' bromt ze. 'Ik was in de ochtend een stuk efficiënter voordat ik wat met jou kreeg.'
Ik leg mijn hand op haar wang en strijk met mijn duim over haar zachte huid. Ze ontspant iets onder mijn aanrakingen, ook al heeft ze het waarschijnlijk zelf niet door.
'Liefje, voor onze relatie sliep je überhaupt bijna niet.'
'Hmmm... Ja, oké. Dank je, in dat geval.'
'En nu zijn we weer terug bij graag gedaan,' zeg ik en ik ga dichter tegen haar aan liggen. Mijn arm glijdt om haar middel en ik geef een kusje tegen haar fluweelzachte schouder. Een beetje aarzelend geef ik toe: 'Ik slaap ook beter sinds we wat gekregen hebben.'
Ze glimlacht lichtjes, haar gezicht een stukje lichter dan eerst. 'Daar ben ik blij mee, liefje.'
Mijn hand glijdt een beetje afwezig over haar rug naar beneden, naar haar zwarte slip. Mijn vingertoppen langs het kanten randje en automatisch holt Paige haar rug iets. Ze komt wat overeind, zodat ze op haar ellebogen steunt, en glimlacht.
'Ik word tegenwoordig ook een stuk beter wakker, moet ik zeggen,' merkt ze op en ik grijns.
Plagerig begin ik kusjes over haar gehele rug te verspreiden, want ik weet dat ze daar best gevoelig voor is. De adem stokt in haar keel en ze begint een beetje onrustig te bewegen op het matras. Ik laat mijn lippen weer omhoog glijden en zoen haar in haar hals, waardoor ze een zacht geluidje maakt van genoegen.
'Je bent zo mooi,' prevel ik tegen haar huid en wanneer ik mijn hand over haar arm laat glijden, merk ik dat ze kippenvel heeft gekregen.
Ze verzucht mijn naam en ik grijns lichtjes. Net wanneer ik zie dat ze zich over wil geven aan het verlangen, stop ik en ga ik weer naast haar liggen. Ze maakt een protesterend geluid en kijkt me ontzet aan, maar ik kijk onschuldig terug. Ik heb geen haast. En het is heel leuk om haar een beetje te plagen.
'Je bent echt een tease,' klaagt ze en ze rolt zich op haar zij. Pas op dat moment lijkt ze weer te beseffen dat ze halfnaakt is, want geschrokken trekt ze de dekens over zich heen, zodat ze haar borsten bedekt. Haar wangen worden roze van het blozen en ik doe erg mijn best om het niet schattig te vinden.
'Je hoeft je van mij niet te bedekken, hoor. Ik vind het een prachtig uitzicht,' zeg ik suggestief en ze rolt met haar ogen wanneer ik met mijn wenkbrauwen wiebel. Mijn gezichtsuitdrukking wordt iets serieuzer en ik laat mijn arm afwezig over haar schouder en arm glijden.
'Hoe gaat het met je?' vraag ik, want misschien komen er wel dingen naar boven die ze niet uit zichzelf zal willen zeggen.
Ze glimlacht.
'Nou, ik heb toevallig net een geweldige nacht achter de rug met mijn vriend, dus dat is prachtig,' zegt ze, maar wanneer ze iets gaat verliggen betrekt haar gezicht. 'Ik heb alleen echt enorme spierpijn. Wordt dat minder naarmate we het vaker doen?'
Ik grijns.
'Als ik goed mijn best blijf doen niet,' zeg ik opschepperig, maar dan voeg ik er nét ietsje serieuzer aan toe: 'Maar het is de eerste keer wel het ergst, volgens mij. Uiteindelijk raakt je lichaam wel gewend aan al die spieren die opeens gebruikt worden.’
Ik sla mijn armen om haar heen en Paige legt haar handen in mijn nek, zodat ze wat met de zachte haartjes bij mijn haargrens kan spelen.
Ik geef een kus op haar wang en vraag, een tikkeltje bezorgder dan ik eigenlijk had willen laten blijken: ‘Maar verder ging alles goed, gisteravond? Geen... uh... nare herinneringen?’
Haar blik verzacht iets en haar ogen vullen zich met medelijden.
‘Nathan...’ begint ze zachtjes, als een moeder die een kind troost.
‘Paige, het is geen onterechte bezorgdheid. Ik-Ik vind het moeilijk om aan je te zien dat je eraan moet denken. En ik ben er niet echt van overtuigd dat je het uit jezelf tegen me zal zeggen als er iets mis is,’ leg ik uit. Ik vermijd het woord “verkrachting” als de pest.
'Maak je geen zorgen, Nathan. Ik vond het geweldig. Het was geweldig,' drukt ze me op het hart. 'Je was voorzichtig en lief en dat was precies wat ik voor mijn eerste keer nodig had. Ik had helemaal geen tijd om aan hém te denken. Ik kon alleen maar denken aan jou en hoe gelukkig ik was.'
'Ja?' vraag ik aarzelend.
Ze knikt. 'Ja.'
En ze kust me om haar woorden kracht bij te zetten. Ik neem haar gezicht in mijn handen en kus haar terug. Het begint heel zacht en liefjes, maar daarna neemt de passie het over. Haar handen glijden onderzoekend over mijn lichaam, en het voelt nieuw en vertrouwd tegelijk. Ik laat me door haar op mijn rug geduwd worden en ze laat haar mond afglijden naar mijn hals om me daar te zoenen. Haar naam komt in een zucht over mijn lippen en ik strijk door haar haren.
Herinneringen van gisteravond komen in me op. De contouren van haar zachte lichaam, haar gekreun, hoe haar lijf begon te schokken tijdens haar orgasme, de manier waarop haar ogen achterover rolden in hun kassen en ze hoofd naar achter in het kussen drukte.
Terwijl ze nog steeds mijn hals kust, glijden mijn handen naar haar heupen, die ik stevig vastgrijp. Terwijl mijn ademhaling oppervlakkig wordt, duw ik haar dichter tegen me aan.
'Ik wil je,' hijg ik in een opwelling. Meteen heb ik er een spijt van, want ik ben opeens bang dat het te bezitterig of dwingend klinkt, dat het haar af zal schrikken.
Maar wanneer ze haar lippen van mijn nek haalt en haar gezicht boven de mijne brengt, zie ik een schittering in haar ogen die de angst weg doet smelten. Ze kijkt me brutaal aan en zegt: 'Neem me dan.'

Iets meer dan een minuut of twintig later liggen we weer uitgeteld in elkaars armen. Ik druk een reeks kusjes in haar hals en vraag: 'Was dat u naar wens, madame Paige?'
'Het is mademoiselle, niet madame. Madame is voor getrouwde vrouwen, mademoiselle voor ongetrouwde vrouwen. Net als ms. en mrs. Je zult eerst een ring om mijn vinger moeten schuiven voor je dat kunt zeggen.'
Er valt een geladen stilte. Aan de ene kant wil ik haar vragen of ze het ooit ziet zitten. En aan de ene kant wil ze waarschijnlijk ook dat ik ernaar vraag. Maar aan de andere kant weet ik dat een vraag is waar ze geen antwoord op wil geven, omdat ze bang is dat onze relatie toch stukloopt, omdat ze het moeilijk vindt zich open te stellen, om honderdtwintigduizend redenen die ervoor zorgen dat ik gewoon een kus op haar wang druk en vraag: 'Nou, in dat geval: Was dat u naar wens, mademoiselle Paige?'
Ze grijnst breed en kust me. 'Dat was het zeker.'
Ik glimlach en trek haar dichter tegen me aan.
'Dus... Hoe lang gaat dit nog tussen ons blijven?' vraag ik haar.
Ze kijkt me geamuseerd aan. 'Je bedoelt Hailey?'
'Ja, natuurlijk bedoel ik Hailey,' antwoord ik.
Ze nestelt zich iets dichter tegen me aan en geeft een kus op mijn sleutelbeen.
'Nathan, liefje, Hailey wist al eerder dat we dit gingen doen dan jij. Zoals ik al gisteravond al zei was het geen impulsieve beslissing,' zegt ze. 'En om je vraag te beantwoorden: dit gaat niet lang tussen ons blijven.'
Ik grijns plagerig.
'En wat ga je haar vertellen, als ik vragen mag?'
'Nou, even denken, hoor,' antwoordt ze. 'Hmmm... Ik denk.... dat ik dat jou niet aan je neus ga hangen.'
Ik kijk haar met een pruillipje en puppy-ogen aan.
Ze zucht en vraagt: 'Wil je het echt weten?'
Ik knik enthousiast en ze buigt zich naar me toe om een paar dingen in mijn oor te fluisteren die de adem in mijn keel doen stokken. Ik kijk haar met grote ogen aan en ze grijnst.
'Wow... hebben jullie meer van zulke gesprekken?' breng ik verbaasd uit.
Ze haalt haar schouders op. 'Tot nu toe alleen over haar en Marco.'
Mijn gezicht betrekt. 'Is het niet een beetje ongepast om dat over je baas te weten?'
'Ik kan heus wel privé van zaken scheiden,' antwoordt ze met opgetrokken wenkbrauwen. 'En als je nog meer gaat zeuren, ga ik die ongepaste details met je delen.'
Ik knijp mijn ogen samen tot spleetjes.
'Je bluft,' zeg ik.
Ze kijkt me recht aan, met een zakelijke, harde blik. Dan zegt ze: 'Wat Hailey heel erg fijn vindt is als Marco haar-'
Ik leg mijn hand op haar mond en kijk haar smekend aan.
'Paige, liefste, ik hou meer van je dan van wie dan ook in deze wereld, maar maak die zin alsjeblieft niet af.'
Ze haalt mijn hand weg en glimlacht.
'Kijk, ik zou nu kunnen zeggen wat Hailey ervan zou vinden als iemand een hand over haar mond legt, maar ik ben zo lief om het niet te doen,' deelt ze quasi-onschuldig mede.
Ik trek een wenkbrauw op.
'Oké, nu bluf je wel. We weten allebei dat Hailey dat niet fijn zou vinden vanwege die kloterige ex van haar,' zeg ik. 'En Marco is daar veel te lief voor.'
Ze knikt. 'Oké, daar heb je gelijk in. Maar wel andere kinky shit.'
Mijn gezicht betrekt weer. Marco en ik zijn al bevriend sinds onze jeugd. En Hailey beschouw ik haast als een zus.
Ze glimlacht om mijn gezichtsuitdrukking en zegt: 'Nee? Geen kinky? Oké, dan weet ik dat ook.'
Ik wiebel met mijn wenkbrauwen. 'Oh, liefje, je hebt geen idee wat ik allemaal in mijn mars heb.'
Ze lacht en rolt met haar ogen.
'Nou, in ieder geval ga ik nu even douchen. Dan kun jij ondertussen even roddelen met Hailey,' zeg ik en ik sta op.
'Dank je!' roept ze me na terwijl ik de badkamer in verdwijn.
'Alles voor jou!' roep ik terug en ik stap onder de warme stralen van de douch.
Om haar iets meer tijd te geven, douch ik wat langer dan normaal. Wanneer ik klaar ben, legt Paige net haar telefoon terug op haar nachtkastje.
'Ik ga ook douchen,' zegt ze en ze geeft een klap op mijn kont terwijl ze me voorbij loopt. Ik veer verschrikt op, maar laat dan een kort lachje horen. Er is duidelijk een hele nieuwe kant van haar tot leven gekomen. En het bevalt me wel.
Ik kleed me snel even aan en wanneer ik hoor dat het water begint te lopen, pak ik ook mijn eigen telefoon en loop ik de keuken in. Ik begin te bellen en houd het apparaat tegen mijn oor.
'Hey, casanova. Ik dacht al dat je zou bellen,' zegt Hailey wanneer ik opneem.
'Ja?' vraag ik.
'Ja, natuurlijk. Je bent zo onzeker als de pest. Je komt vragen of het allemaal wel goed ging gisteren,' voorspelt ze. Ik kan de grijns in haar stem horen wanneer ze eraan toevoegt: 'En vanmorgen.'
Ik ga op het aanrecht zitten.
'Ja, eigenlijk wel,' geef ik toe.
'Maak je maar geen zorgen, Nathan,' belooft ze me. 'Het ging heel goed.'
Ik kan het niet laten dat ik een opgeluchte zucht laat ontsnappen.
'Geen...' vraag ik aarzelend. 'Geen... uh... slechte herinneringen.'
'Nee, niet één. Maak je maar geen zorgen. Jullie zijn gemaakt voor elkaar,' antwoordt ze, maar daarna verandert de toon in haar stem weer en zegt ze: 'Wow, Natey. Ik heb dingen te horen gekregen die ik helemaal niet wist. Niet dat ik ze wilde weten, maar damn. Ik bedoel, ik heb nooit geweten dat je-'
'Oké, doei. Ik wil het niet weten,' kap ik haar af en ik hang meteen op. Het bloed trekt meteen naar mijn wangen.
Wanneer Paige een paar minuten later de keuken binnenkomt, ziet ze blijkbaar meteen dat ik me nog wat opgelaten voel, want met een scheef glimlachje loopt ze naar me toe en laat haar armen om mijn middel glijden.
'Hailey zei al dat je waarschijnlijk zou bellen,' zegt ze. 'Heeft ze te ongepaste dingen gezegd?'
Ik schud mijn hoofd en omhels haar terug. Ze neemt me steviger vast en legt de zijkant van haar gezicht tegen mijn borstkas.
'Nee. Ik heb haar de kans niet gegeven,' zeg ik en ik laat mijn kin op haar hoofd rusten.
'Ik zal tegen haar zeggen dat ze niet meer zo moet doen. En ik zal alles wat er in de slaapkamer gebeurd tussen ons laten, als je dat liever hebt.'
Ik schud van nee.
'Ik vind het prima dat jullie praten. Ik vind het wel flatteus. Zolang ik maar een beetje positief uit de test komt. En zo lang ik maar niet van haar hoef te horen wat je allemaal te zeggen heb,' zeg ik en ik buig voorover om haar een kus op de lippen te geven.
Ze glimlacht. 'Is goed. Ik zal wel degene zijn die je die complimentjes geeft.'
Ik grijns en geef haar nog een kusje.
'Kijk, dat noem ik nou een goed idee,' zeg ik.
Ze wiebelt met haar wenkbrauwen. 'Ik zit vol goede ideeën.'
Ik knik en neem haar weer in mijn armen. Ze legt haar hoofd in mijn hals en we sluiten onze ogen. Heel even zijn we gewoon Paige en Nathan en doet al het andere er niet meer toe. Het is een verassend puur moment, en een beetje plotseling, maar ik geniet van elke seconde.
'Ik hou van je,' zegt ze zachtjes, alsof het een geheim is.
Ik glimlach en sla mijn armen iets strakker om haar heen.
'Ik ook van jou,' antwoord ik. 'Elke dag een beetje meer.'

Reacties (2)

  • BethGoes

    Ze zijn echt hEt perfecte koppel!

    1 jaar geleden
  • CrazyUnicornLuf

    Haha grappig hoofdstukje!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen