. . .


Nadat Juice uit Queens had moeten vluchten, had hij niet verwacht ooit nog eens in een collegezaal te zitten. Een deel van hem baalde ervan. Het was niet dat hij het niet naar zijn zin had bij de Sons of Anarchy of dat hij het sleutelen aan de auto’s vervelend vond. Maar toen hij nog op de middelbare school zat had hij zich altijd voorgenomen om te gaan studeren. Hij hield ervan om dingen te leren, om dingen tot het uiterste uit te pluizen. Diep vanbinnen was hij gewoon een enorme nerd.
      Nu hij hier zat, leek het dan ook alsof hij door een raampje naar een alternatief leven keek. Waar hij ook met vrienden in een hoekje zat te lachen, met knappe meisjes flirtte en af en toe een aantekening maakte. Dit leven voelde zo… simpel, zo veilig.
      Natuurlijk was dat schijn – dit was immers maar een deel van hun leven. Dat hij hier naast Abigail zat omdat ze zich onveilig voelde, was daar het bewijs van. Maar toch… toch verlangde een deel van hem naar iets… normaals.
      Vanuit zijn ooghoeken keek hij naar Abigail. Haar ogen waren op het beamerscherm gericht, haar gezicht een en al concentratie. Er lag een rimpeltje op haar voorhoofd en ze had haar lippen iets getuit. In een flits dacht hij terug aan de keer dat hij haar gekust had. Het was alweer meer dan een jaar geleden – en nog steeds borrelde de hitte in hem op als hij eraan dacht.
      Hij wilde haar nog steeds. Waarschijnlijk zou hij altijd willen.
      De onbereikbare liefde – had iedereen er niet zo een van?
      Hij had verder willen gaan; hij had oprecht uitgekeken naar een date met Angel. Die had hij nu moeten afzeggen. Nu begon hij te begrijpen wat Abigail bedoelde, waarom ze zich altijd op de tweede plaats zou voelen als hij met haar was. Ook hij had zijn eerste date moeten cancelen vanwege de club – en hij twijfelde er niet aan dat het een gewoonte zou worden.
      Misschien was dat inderdaad wel de reden dat Clay de enige was die een stabiele relatie had. Maar toch… Het was er één. En als Clay en Gemma hun relatie in stand konden houden, waarom zouden Abigail en hij dat dan niet kunnen?
      Hij werd uit zijn overpeinzingen getrokken toen Abigails ogen die van hem ontmoetten. Ze boog zich naar hem toe en fluisterde: ‘Zit me niet zo creepy aan te staren.’
      ‘Ik ben je aan het trainen,’ grijnsde hij. ‘Misschien dat je zo makkelijker je stalker kunt ontmaskeren.’
      ‘Nou het werkt; je leidt me af.’
      ‘Ik kijk naar het mooiste meisje van de klas. Is dat niet wat college boys horen te doen?’
      Tot zijn verbazing zag hij haar wangen kleuren.
      Hij boog zich naar haar toe en fluisterde: ‘Ik dacht dat we het bloosstadium nu wel voorbij waren.’
      ‘Ik bloos niet. Ik erger me.’
      ‘Aan je blozende wangen?’
      Hij schoot in de lach toen ze hem een elleboogstoot in de zij gaf, waardoor verscheidene mensen zich naar hen omdraaiden. Nog steeds grijnzend opende hij het notitieblok dat Abigail hem had gegeven en begon te tekenen.

Juice zou bijna vergeten waarom hij hier was. Het voelde niet alsof hij haar bodyguard was, eerder alsof hij gewoon met een goede vriend rondhing. Ze oogde niet bang, niet nerveus. Ze voelde zich op zijn gemak bij hem en weten dat ze zich veilig voelde bij hem… het was het beste gevoel dat hij ooit ervaren had.
      Inmiddels waren er vier dagen verstreken. Van een stalker hadden ze niets opgemerkt, al was hij ergens bang dat ze elkaar te veel afleidden. Na een lange dag college hadden ze een patatje gehaald en waren op een schommel neergezakt.
      ‘Vanavond heeft Ashley mensen uitgenodigd voor een filmmarathon,’ zei ze. ‘Wil je ergens anders naartoe?’
      ‘Wat voor films? Een of andere zwijmelfilm?’
      Abigail schoot in de lach. ‘Kom op, ken je Ashley zo slecht? Je bivakkeert al vier dagen op haar kamer. Het wordt eerder iets als Saw.’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik heb haar amper gezien. Ze is bijna altijd bij die nieuwe scharrel van d’r.’ Ze had zelfs haar bed aan hem afgestaan, zodat hij alleen de eerste nacht op een matje had hoeven slapen. ‘Ik vind het prima hoor. Film kijken. Als jij het niet te eng vindt.’
      Hij zei het lacherig – maar er zat wel een kern van waarheid in. Als je dacht dat iemand het op je gemunt had, was horrorfilms kijken waarschijnlijk niet het beste idee.
      ‘Na drie jaar met een horrorfanaat samenwonen raak je overal aan gewend,’ zei ze echter. Ze kwam overeind en mikte het lege bakje in de prullenbak. Juice stond ook op, gooide het afval weg en met een omweg wandelden ze terug naar het flatgebouw. Juice hield zijn omgeving scherp in de gaten, nog altijd bedacht op de stalker.
      Maar er was niets – weer niets. Hij baalde er een beetje van; hij wilde de club graag iets zinvols kunnen melden. Dat je voorzichtig moest zijn met wat je wenste, werd een paar minuten later in zijn herinnering gebracht.
      Abigail had net de deur naar haar kamer geopend, maar na een paar stappen slaakte ze een kreet en greep zijn hand vast. Juice keek opzij, toen zag hij de rode letters op de muur. ‘I WILL KILL YOU’, stond er in bloederige vegen.
      Abigail begon te snikken en Juice trok haar stevig tegen zich aan terwijl zijn blik over de letters gleed. Het was niet het enige wat haar zo had laten schrikken; op het bed lag een pop waarvan het gezicht wit en de ogen zwart waren gemaakt. Het witte jurkje was met rode vlekken besmeurd.
      Uit de borst stak een mes.

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Holy shit.. heftig! Arme Abigail!

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh God... Dit is echt helemaal niet goed...

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen