Oordeel niet over anderen voordat je dezelfde levensreis in zijn of haar schoenen hebt gemaakt

Die dag wordt ik gewekt door Flora, met haar ogen vol haast.
'Kom!' roept ze. 'Elramel wilde ons spreken.'
De anderen komen ook naar het midden van het dorp gelopen, waar Elramel ongeduldig staat te wachten. Ze heeft een paar diepe sneeën op haar armen die ze over elkaar geslagen heeft en haar ogen zijn gevuld met zorgen. Zodra ze ons ziet aankomen, lijkt ze opgelucht.
'Is een van jullie sinds gisteren toevallig nog water gaan halen bij de Stralende Beek?'
Even kijken we elkaar verward aan, maar dan antwoordt iemand met "ja". Cheimona en Sol stappen uit elkaar zodat Nathan naar voren kan komen.
'Heb je daar soms iemand gezien?' vraagt ze dringend. Nathan schudt zijn hoofd en heet een onschuldige blik in zijn ogen.
'Hoezo?' vraagt papa bezorgd. 'Is er iemand die we ouden hebben kunnen zien en waarvan je liever niet wil dat we die zien of iets dergelijks?'
Elramel kijkt twijfelend weg. Terwijl we haar allemaal in stilte aankijken, wachtend op een antwoord, ie ik dat ze onze blikken vermijdt. Uiteindelijk zucht ze en kijkt ze ons aan.
'Hebben jullie enig idee over de goden voor jullie?'
Even kijken we elkaar weer even aan, maar daarna schudden we onze hoofden. Ik zie hoe Elramel zenuwachtig friemelt aan haar haar terwijl ze ons alles uitlegt.
'Eerst waren het er maar drie. Mijn twee broers en ik, toen was ik nog niet de Vrouw der Leven. Toen was ik het Meisje der Creatie. Ik was twaalf jaar oud destijds, maar ik heette wel gewoon Elramel. Mijn veertienjarige broer heette Henivas, maar wij moesten hem Scar noemen, want dat vond ie leuker. Hij was de Jongen der Vernietiging. Mijn andere broer, die overigens zestien was, droeg de naam Benterick met zich mee en was de Heerser der Werelden. Alleen moest hij ons dan ook al snel verlaten. Scar en ik vonden hem met verschillende wonden op zijn lichaam en een snee in zijn nek die hem fataal is geworden. Daardoor veranderde wij ook meteen. Dat was het moment dat ik in de Vrouw der Leven werd omgetoverd en Scar in de Heer des Doden. Alleen toen ik vijftien was en hij zeventien, kregen we ruzie. Scar vond het namelijk oneerlijk dat hij het rijk van een stelletje saaie overledene moest bezitten en ik aan de gang kon met degene die nog een doel in het leven hadden. Er ontstond onenigheid en een oorlog die eeuwen leek te duren. Uiteindelijk wist ik hem te verbannen naar ver hier vandaan, zo'n drie etmalen voor de oorlog over macht ontstond onder de mensen. Daarom besloot ik daarna om nieuwe goden er bij te halen om me te helpen en degene met een zuiver hart en zonder enige machtlust. Jullie kwamen daar dus uiteindelijk uit. Alleen, toen ik gistermiddag naar de Stralende Beek ging om yoga te doen.'
Elramel krijgt geen mogelijkheid haar zin af te maken, want al snel begint Amor er door heen te praten.
'Wacht, doe jij yoga?!'
Elramel knikt. 'Uiteraard, overleven met een stel onverstandige kinderen is onmogelijk zonder even te kunnen relaxen.'
'Maar om later oud en wijs te worden, moet je ooit jong en onverstandig zijn geweest.' zegt papa met een ondeugende grijns. Even is ze stil. Daarna schudt ze haar hoofd en zucht, zonder daar verder op in te gaan.
'Het punt is: ik kwam hem tegen. Hij stond me op te wachten bij de Vreedzame Eik die bij het watertje ligt en daagde me uit voor een gevecht.'
'En jij ging daar echt mee eens?' vraagt Cheimona verbijsterd. 'Serieus?'
Elramel zucht. 'Ik dacht dat ik hem daardoor duidelijk kon maken dat hij beter uit onze buurt kon blijven, maar de strijd is nog steeds onbepaald. Hem kennende gaat hij streken uithalen en listen bedenken om zijn zin te krijgen. Dus zal dit grote effecten hebben op alles. Ondanks dat we onsterfelijk zijn, kan hij ons nog wel verslaan! En laat zijn praatjes je niet overhalen met hem mee te werken! Je weet niet wat hij kan doen. Ga nu trainen. Weerpaar, Liefdes Duo, gaan jullie maar vast naar jullie traingebouwen. Voor degene die nog een partner hebben om mee te oefenen, zal ik even indelen wie met wie gaat.'
'Ik ga ook wel vast naar ons traingebouw,' stelt papa voor, kijkend naar Elramel. 'Dan zal ik vast beginnen.'
Elramel knikt. 'Dat zou ik erg op prijs stellen.'
Met een klein knikje loopt hij weg terwijl Elramel onze duo's uitkiest.
'Flora en Fauna gaan samen, jullie traingebouw is in het bos. Nathan, ga jij met Elise. Jullie gebouw is onder de grond. De ingang kun je vinden tegen de helling van de Liefdevolle Berg. Maar pas op: dat is bij de Vredige Eik. Als je Scar daar ziet staan, negeer hem dan volledig. Doe alsof je hem niet ziet en vermijd hoe dan ook een gevecht. En als het er toch van komt, zorg dan dat wij op de hoogte zijn gebracht.'
Zodra Fauna met mijn zus is weggegaan, is het voor ons tijd vragen te stellen.
'Waarom kunnen we hem niet gewoon wegjagen? Waarom wil je niet dat we hem proberen te verslaan?' vraagt Nathan verbaasd. 'Ik bedoel, ik ben de Krachtjongen, vechten is zegmaar mijn ding!'
Elramel zucht geërgerd. 'Ach, lieve, onschuldige Nate. Dat mag dan wel zo zijn, maar je kent hem niet eens. En vechten tegen iemand die je niet kent is veel moelijker dan je denkt. Je kent zijn zwaktepunten niet en ook zijn sterktes zijn nog onbekend. Dus hoe wil je ooit tegen hem vechten?'
Nathan zucht en samen lopen we naar de Liefdevolle Berg. Ik vind het wel lollig dat ze hem Nate noemde, aangezien Nathan juist zijn bijnaam is, toch? Ik kijk naar Nathan en besef me iets wat abnormaal voor hem is: hij heeft nog geen vervelende opmerkingen gemaakt. Is hij ziek of heeft mijn bezoek gister toch geholpen? We schrikken allebei op wanneer we een onbekende stem achter ons horen.
'Kijk eens hoe schattig, heeft de kleine Nate een vriendinnetje?'

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Scar

    Ik kan alleen maar aan The Lion King denken.

    1 jaar geleden
    • MissEL

      Ach ja, allebei slechte wezens toch 😂

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen