Verrast kijk ik Tijmen aan, terwijl ik toch echt verwachtte dat Wendy open zou doen. ‘Hey.’
‘Is het zo erg?’ Hij omhelst me kort, maar stevig, met een grote grijns op zijn gezicht.
Ik schud mijn hoofd. ‘Helemaal niet zelfs. Is Wendy er wel?’
‘Nee, ze is boodschappen aan het doen. En nog even naar één of andere winkel waar make-up in de aanbieding was, geloof ik.’
‘Wat gek.’ Ik frons. ‘Ik heb haar een half uur geleden gebeld en toen zei ze dat het goed was als ik langskwam.’
Tijmen glimlacht. ‘Het kan zijn dat ik haar weg heb gestuurd, omdat ik met je wil praten.’
Met grote ogen kijk ik hem aan. ‘Dat meen je niet.’
‘Ja. Want ik wilde jou nog iets uitleggen en ik kan er niet tegen dat Collin zich compleet rot voelt.’
Ik merk dat ik verstrak.
‘Ik weet het.’ Tijmen zucht diep. ‘Dat is inderdaad zijn eigen schuld, maar dat wil niet zeggen dat hij zich niet slecht mag voelen. Hem duidelijkheid geven zou voor jullie allebei beter zijn.’
Moeizaam slik ik de brok uit mijn keel weg. ‘Kan ik jou vertrouwen, Tijmen?’
‘Ja.’
Ik geloof hem door zijn simpele antwoord. ‘Ik kan Collin niet onder ogen komen. Ik ben doodsbang dat ik weer voor hem val als we gaan praten. Het is niet dat ik een hekel aan hem heb, juist niet zelfs. Had ik dat maar, dan zou het heel wat gemakkelijker zijn.’ Ik kijk Tijmen kort aan. ‘Leg me maar uit wat je nog wilde, ik kan wel wat rationele woorden gebruiken.’
‘Goed.’ Tijmen gaat me voor naar de woonkamer, waar we allebei op een bank gaan zitten. ‘Ik zei je dat gevoel niet zijn sterkste kant is. Collin is gewend dat hij alles kan voorspellen, Anouk. Hij zag je, hij wilde je, dus hij kreeg je. En dat wil niet zeggen dat hij daarin niet oprecht is, maar het is wel hoe het altijd gaat. Alleen jij bent anders. Veel sterker. Je durft weerstand aan hem te bieden en dat is hij niet gewend. Gewoonlijk kan hij alles doen wat hij wil, zonder dat er iemand hem ook maar een beetje in de weg zit. Je bent zijn langste relatie geweest, Anouk. En ik weiger te geloven dat het alleen is omdat je hem uitdaagde. Hij is echt gek op je. Het probleem is alleen dat hij die weerstand alleen accepteert als hij het terecht vindt.’ Tijmen lijkt kort te aarzelen. ‘En dit vindt hij niet terecht. Hij heeft spijt, ziet het als een fout. Niet als iets wat zijn droomrelatie kan beëindigen. Hij wil dat je hem vergeeft, omdat hij vindt dat hij dat verdient. Daarin rekening houden met een ander…Dat kent hij niet. Het is niet dat hij dat niet wil, echt niet. Hij kan het simpelweg niet. Ik vraag me af of je sterk genoeg bent om hem dat duidelijk te maken. Als Collin iets niet wil aannemen, dan doet hij dat namelijk niet. Dat zag je laatst ’s avonds al. Hij duwt me nog steeds bij je weg, omdat hij vindt dat je bij hem hoort. Terwijl ik hem recht in zijn gezicht heb gezegd dat ik niets met jou wil, op praten na. Die jaloezie zit gigantisch diep. Een einde van een relatie zal daarin weinig uitmaken. Blijf duidelijk naar hem. En ik kan hem niet genoeg inschatten of hij je twijfels zal begrijpen of dat hij het aangrijpt om je weer voor hem te winnen.’ Tijmen twijfelt opnieuw. ‘Hij gaat me echt haten als hij weet dat ik dit tegen je zeg, maar alsjeblieft Anouk, laat die jongen gaan. Collins leven bestaat uit Collin en mensen die zijn leven leuker maken. Er is geen ruimte voor een persoon die minstens evenveel aandacht verdient. Hij kent geen gelijkwaardigheid. Overheersen, dat kent hij. Je bent onwijs sterk, maar je wint het echt niet van Collin. Je zou alles voor hem geven en hij ook voor jou, dat weet ik zeker. Maar dat is niet genoeg, terwijl het al teveel is. Snap je wat ik bedoel?’
Ik probeer al zijn informatie te verwerken en knik dan langzaam. ‘Mijn vriendinnen zeggen dat ik veranderde. Dat ik de Anouk werd die hij graag wilde zien. Niet degene die ik eigenlijk zelf ben, maar het stomme is dat ik ook geen idee heb van wie ik ben. Dan is het erg fijn als er iemand is van een versie van je houdt.’ Ik schrik van mijn eigen woorden en ik zie Tijmen ook iets terugdeinzen. ‘Dat bedoel ik minder zielig dan het klonk.’
Hij glimlacht geruststellend naar me en ik vraag me af hoe die jongen dat in zich heeft dat ik hem ook daadwerkelijk geloof. ‘Dat klonk helemaal niet zielig. Ik snap dat wel. Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen zonder je te kwetsen, maar je zag er echt heel onzeker uit toen je bij Collin kwam. Ergens ging die knop om, maar je hebt jezelf zo staan overschreeuwen. Ga dat eens uitzoeken, wie jij bent en wie jij nodig hebt om je fijner te voelen. Niet iemand die verantwoordelijk is voor jouw gevoel en jou zo kan beïnvloeden. Want dat kon Collin en ik vrees dat hij dat nog steeds kan.’
Ik weiger het hardop toe te geven, alsof ik zo Tijmens woorden op afstand kan houden en kan doen alsof hij ze nooit heeft uitgesproken. Hij spreekt complete onzin, houd ik mezelf voor. ‘Ik haat het dat je gelijk hebt, Tijmen,’ laat ik me dan ontvallen.
‘Ik hoop dat je er iets aan hebt.’
‘Zeker weten. Dankjewel.’ Ik voel dat mijn lip trilt en klem mijn kaken stevig op elkaar om dat verder tegen te houden.

Zodra Wendy binnenkomt, ga ik languit in de bank liggen. ‘Geen plek.’ Ik grijns breed.
Ze kijkt me vernietigend aan, glimlacht dan aarzelend naar Tijmen en gaat naast hem zitten.
Opgewekt ga ik rechtop zitten. ‘Lekker gewinkeld?’
‘Ja hoor. Goed gesprek gehad?’ Ze kijkt van mij naar Tijmen en weer terug.
Ik knik. ‘Hij zegt wijzere dingen dan hoe hij eruit ziet,’ plaag ik. Dan kijk ik hem serieus aan. ‘Je hebt me echt geholpen om alles wat meer op een rijtje te krijgen.’
Tijmen haalt zijn schouders op. ‘Graag gedaan.’ Hij schraapt zijn keel. ‘Wen, die dame kwam afgelopen weekend nogal dronken naar me toe om me iets te vragen.’
Wendy kijkt me opnieuw aan en als blikken konden doden, was er geen twijfel over geweest of ik dood was.
‘Dat vriendinnetje van je heeft een verrassend goed observatievermogen.’
Wendy’s ogen worden groot en ze houdt haar blik op Tijmens gezicht gericht, alsof ze op zoek is naar het eerste teken dat hij niet gaat vertellen wat ze zo graag wil horen.
‘Ik vertelde hem dat ik hoopte dat jullie binnenkort genoeg zouden hebben aan één kamer.’ Ik kan het niet laten en ik geniet ervan als ik een blos op Wendy’s wangen zie verschijnen.
Tijmen schiet hardop in de lach. ‘Ik wilde het eigenlijk iets rustiger aan doen, maar wat vind je ervan als we aankomende week eens naar dat concert gaan waar niemand met je heen wil?’
Ze kijkt hem vol ongeloof aan en dat raakt me. Alsof ze zich niet kan voorstellen dat hij haar leuk vindt. ‘Eh…Ja? Sorry dat ik niet meer uit mijn woorden kom, maar jemig.’ Ze zucht eens diep en ademt dan diep in. ‘Als in…’
‘Een date.’ Tijmen lijkt de rust zelve, maar aan het getik van zijn vingers op zijn bovenbeen zie ik dat het maar schijn is.
‘Ja, graag.’ Ze glimlacht voorzichtig naar hem.
Lachend steek ik mijn vuist in de lucht. ‘Ik wil alle updates, ja?’ Ik kijk ze beide streng aan.
Ze lachen allebei en het doet me goed de spanning uit hun lichamen te zien verdwijnen.
‘Je krijgt álle updates,’ benadrukt Wendy.
‘Dan kan ik het beter direct doen.’ Tijmen legt zijn handen aan weerszijden van haar gezicht en drukt een kus op haar lippen.
Wendy kleurt dieprood en ik kijk Tijmen vol ongeloof aan. Hij haalt lachend zijn schouders op.
‘Dat was zo lief.’ Ik zucht diep.
‘En onverwacht.’ Wendy lijkt nog steeds niet in staat de nieuwe ontwikkelingen te verwerken. Aarzelend kijkt ze naar Tijmen. ‘Maar zeker lief.’
Ik sta op. ‘Volgens mij is het voor mij tijd om te gaan,’ zeg ik triomfantelijk. Ik trek Wendy aan haar armen overeind en omhels haar. Dan geef ik ook Tijmen een knuffel.
Opgewekt fiets ik naar huis. Ik hoop dat ze elkaar blijvend gelukkig maken en dat Wendy niet hoeft te doorstaan waar ik op dit moment doorheen ga.
‘Nico!’ roep ik direct als ik binnenstap.
‘Ja?’ klinkt er vanuit de woonkamer, waar ik dan ook direct naar toe loop.
‘Oh, hé Peter.’ Ik blijf staan. ‘Sorry dat ik jullie stoor, ik wist niet dat je er was.’
‘Dat geeft niet. Hoe is he…’ Hij valt stil als Nicolette haar hoofd schudt.
‘Geeft niet. Mijn relatie is net uit. Dus niet zo goed.’ Ik schraap mijn keel. ‘Hoe is het met jou?’
‘Hè, wat vervelend. Hoe is dat zo gekomen? Met mij gaat het prima.’
‘Ik zag hem zoenen met een ander. Maar wat ik zeggen wilde, ik heb Wendy aan Tijmen gekoppeld. Die vriend van Collin, haar huisgenootje.’
Nicolette kijkt me met open mond aan. ‘Dat meen je niet! Wendy zei dat hij haar absoluut niet zag zitten.’
‘Dat dacht ze ja. Die jongen is veel te lief als het op meiden aankomt. Hij wilde het niet ongemakkelijk maken als ze hem niet leuk vond of als het niets tussen hen zou worden.’
Nicolette glimlacht zwak. ‘Dat is inderdaad heel lief. Wat leuk voor haar zeg! Is het een leuke jongen? Anders dan Collin? O. Ik…’ Ze slaat haar handen voor haar mond.
Ik schud mijn hoofd. ‘Je hebt gelijk, denk ik. Tijmen is anders. Echt. Dat kan ik compleet objectief zeggen.’
‘Je zal me vast nog niet geloven, Anouk, maar wat goed dat je bij die jongen weg bent. Sommige dingen moet je niet accepteren en vreemdgaan is er één van, wat mij betreft. Maar ik hecht nogal wat waarde aan wederzijds vertrouwen en aan eerlijkheid.’ Peter heeft Nicolettes hand vast en streelt met zijn duim over de rug van haar hand.
Hij is zo goed voor haar.
Nicolette ziet me kijken en zucht diep. ‘Weet je hoe verschrikkelijk ik het vind? Jij hebt mij gesteund om weer contact te krijgen met Peter, je hebt nu Wendy aan een leuke jongen gekoppeld en jij verdient minstens zoveel liefde en dan bleek Collin niet diegene voor jou te zijn. Dat vind ik zo oneerlijk.’ Ze maakt zich er zichtbaar druk om.
‘Ik overleef het echt wel. Ik zal deze week eens met Collin gaan praten. Misschien kunnen we het dan rustig afsluiten.’
‘Zou je dat nu wel doen?’
Ik knik. ‘Ik moet wel. Daar hebben we allebei recht op.’
Nicolette haalt haar schouders op. ‘Als je wilt dat ik mee ga of zoiets, dan moet je het zeggen. Dat doe ik met liefde voor je.’
‘Lief, dankjewel,’ zeg ik, terwijl ik zeker weet dat ik nooit op het aanbod in zal gaan. Dit is iets wat ik zelf moet doen en het zal me al mijn krachten kosten, maar het zal me lukken.

Reacties (3)

  • Long

    Ik herhaal dit veel te vaak, maar ik vind Tijmen echt tof. Hij gaat zo goed om met Anouk en hij wordt vast een geweldige vriend voor Wendy.(blush)
    Nu Anouk nog!

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Ahww die emoticon <3
      Ik vind Tijmen ook tof (:

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh Tijmen is zo lief en heeft zo gelijk! Het is knap hoe je geschreven hebt vanuit Anouk dat je zelf pas dingen achteraf door hebt als andere personages conclusies trekken!

    1 jaar geleden
  • Azriel

    Kan ik toevallig ook met Tijmen op date?

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen