Mijn hartslag is belachelijk hoog en het is alsof iemand zijn hand om mijn keel heeft gevouwen, zo moeilijk is het om adem te halen. Met trillende vingers druk ik op de deurbel en ik wacht totdat de deur open gaat en ik Collin zie staan. ‘Hey.’ Ik stap aarzelend naar binnen.
‘Hé.’ Collin doet de deur achter me dicht en slaat zijn armen om me heen. Zonder enige weerstand leun ik tegen hem aan en ik omhels hem. Het voelt zo goed om dicht bij hem te zijn en het is als vanouds, als ik alleen op mijn gevoel af ga. Gelukkig is mijn verstand duidelijk aanwezig.
‘Wil je iets drinken?’ Collin laat me los.
‘Water, graag.’
Hij knikt en loopt de keuken in, terwijl ik alvast in de woonkamer op de bank ga zitten. Ik denk terug aan het moment dat hij me voor het eerst zoende, hier bij deze bank en ik voel mijn wangen warm worden.
‘Dank je,’ zeg ik, als Collin een glas water voor me neerzet op de lage tafel.
Hij gaat in de bank zitten en kijkt me aan. ‘Het is zo goed je hier weer te zien.’ Hij zucht diep. ‘Ik mis je, Anouk.’ Hij slikt moeizaam en ademt diep in. ‘Ik mis alles van je. En het doet me pijn je zo lusteloos te zien.’
Mijn zicht wordt troebel en vastberaden knipper ik de tranen weg. ‘Collin, ik wil heel duidelijk, maar ook heel eerlijk tegen je zijn. Ik ben hier niet naar toe gekomen om het goed te maken. Onze relatie, of wat het dan ook voor jou was, is over en dat blijft zo. Alleen dat wil niet zeggen dat ik een hekel aan je heb of dat ik niet meer om je geef. Ik mis jou ook.’ Ik bijt op mijn trillende lip en knipper nogmaals met mijn ogen, maar het mag niet baten. Er rollen twee dikke tranen over mijn wangen, die ik wegveeg voordat Collin dat kan doen. ‘Ik was zo gelukkig met jou.’ Ik schraap mijn keel. ‘Je hebt me echt gekwetst. Heel erg. Ik vertrouwde je volledig, ik had alles voor je over. Dat is er nu niet meer en ik heb niet het geloof of de wil om dat weer te herstellen. Volgens mij hebben we een ander beeld van hoe een goede relatie eruit ziet. Dat ligt niet aan jou, dat ligt niet aan mij. Maar wij werken niet samen, ook al dacht ik al die tijd dat het wel zo was. Je bent te heftig voor me. Niet dat het jouw schuld is, absoluut niet. Ik kan het alleen niet.’ Ik pak met trillende handen het glas water en neem een flinke slok.
Collin schudt zijn hoofd. ‘Je bent perfect voor me. Ik…Ik heb een fout gemaakt, Nouk en daar heb ik ongelooflijk veel spijt van. Ik zou willen dat ik het kon terugdraaien en dat we nu nog samen waren. Zonder dat je om me moet huilen, maar dat ik kan bijdragen aan je geluk en levendigheid. Nooit eerder heeft een meisje me zo kunnen raken, Anouk. Jij doet dat continu. Je haalt het beste in me naar boven. Ook het slechtste, dat geef ik toe, maar dat komt omdat ik je niet kwijt wil. Ik kan dingen veranderen. Jij zou me kunnen vergeven. Liefde is niet altijd een roze wolk, Anouk. Soms is het één grote storm en dan moet je niet wegrennen. Dan moet je blijven. Vechten voor elkaar, niet tegen elkaar.’
‘Lieverd, ik…’ Ik sla mijn ogen neer als ik me realiseer hoe ik hem noemde. ‘Ik weet dat jij er anders over denkt. Maar het heeft voor mij ook iets veranderd. Ik kan mezelf niet bij je zijn en dat is niet omdat jij niet goed voor me bent, zeker niet. Het is alleen dat ik jouw intensiteit nooit zal kunnen overtreffen of dat ik er ooit maar bij in de buurt zou komen. Dat is gewoon niet hoe ik in elkaar zit. Zo wil ik ook niet zijn. Ondanks dat de afgelopen maanden de meest geweldige tijd van mijn leven was. Ik heb eindelijk weer volop kunnen leven. Alsjeblieft, je zou me het grootste plezier doen als je me kunt begrijpen en je er bij neerlegt.’
‘Voel je nog iets voor me?’ Hij pakt mijn hand vast en ik laat hem dat doen.
‘Natuurlijk. Ik hou nog steeds van je.’ Het verbaast me dat mijn stem niet trilt.
‘Laten we dan niet opgeven. Alsjeblieft Nouk.’ Hij schuift naar me toe en slaat zijn armen om me heen.
Ik duw hem weg, voordat hij me echt heeft kunnen omhelzen. ‘Collin, probeer me te begrijpen. Ik heb je alles gegeven en dat was niet genoeg. Wat moet ik nog meer doen?’
‘Je hoeft niet meer te doen. Alleen bij me zijn en me op mijn plek trappen, zoals je dat zo goed doet. Van me houden, lieverd, zoals niemand anders dat ooit heeft gedaan. Je maakt me een zoveel beter persoon.’
Zachtjes schud ik mijn hoofd. ‘Dat kan ik niet, Collin. Ik gun je echt het allerbeste, maar dat ben ik niet. Echt niet.’ Opnieuw vecht ik tegen de tranen.
‘Voor mij wel.’
‘M-Maar…’
‘Ik zie toch dat jij er ook kapot doorgaat?! Kap nu eens met dat nadenken en twijfelen en doe wat jij wilt, Nouk. Niet wat iedereen om je heen vindt dat je moet doen. Nee, wat jij wil. Je bent zo sterk, zo krachtig. Je weet precies wat je wilt. Vertel het me. Kom op.’ Hij pakt mijn beide handen vast en knijpt er zacht in.
‘Dat heb ik je net verteld.’ Ik raap al mijn moed bij elkaar en kijk hem recht in zijn ogen. ‘Ik wil geen relatie meer met je. Ik wil dat je die keuze respecteert. Dat je daarnaar luistert.’
‘Je bent bang en dat snap ik. Je wil niet dat ik je nog een keer pijn doe. Ik beloof het je, Anouk. Ik zal je nooit meer pijn doen. En het spijt me dat ik dat nu wel heb gedaan. Sorry.’
‘Je moet geen dingen beloven die geen mens waar kan maken.’ Ik trek mijn handen terug en pak het glas water, die ik in één teug leegdrink. ‘Ik vind het fijn dat je je excuses aanbiedt. Dat accepteer ik ook. Neem jezelf niets kwalijk, Collin, alsjeblieft. Als dit nu niet was gestopt, was het later wel gebeurt, ook al wil ik dolgraag geloven dat dat niet het geval was geweest. Wij zijn niet de juiste personen voor elkaar, echt niet.’
‘Jawel. Anouk, je zei dat je tijd nodig had. Neem je tijd. Ik wacht wel op je. Vraag me alles wat je wil weten, vertel me je twijfels, dan help ik je.’
Ik zet mijn glas op de tafel en sta op. ‘Ik wil jou ook niet kwetsen, maar je maakt het me erg moeilijk. Collin, wij komen nooit meer bij elkaar. Niet als in een relatie. Nooit meer. Omdat ik dat niet wil.’ Ik haal diep adem. ‘Laat me gaan.’
‘Dat heb ik al een keer gedaan en dat was geen succes. Neem je tijd lieverd.’ Collin staat op en loopt met me mee naar de deur.
Ik omhels hem, druk zelfs nog een kus op zijn wang en loop dan weg. Het voelt als een definitief afscheid en dat besef raakt me alsof ik in mijn maag wordt gestompt. De allesoverheersende pijn van de eerste dag na het einde van onze relatie is weer even hevig.

‘Sarah?’
‘Hé, gaat het?’ klinkt er bezorgd door de intercom.
‘Niet echt. Mag ik even binnenkomen?’
Er klinkt een geluidje en de deur gaat open. Zo snel ik kan, loop ik via het trappenhuis naar haar kamer en ik merk dat dit beter en veiliger voelt dan naar Collin gaan. Dat geeft me de bevestiging dat ik de goede keuze heb gemaakt.
‘Wat is er aan de hand?’ Sarah omhelst me kort.
Onsamenhangend stort ik mijn nieuwe informatie bij haar uit, in de hoop dat het ook voor mij eindelijk eens logisch gaat klinken. Onzeker kijk ik Sarah aan, als ze geen enkele reactie geeft op mijn gehakkel.
‘Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen.’ Ze kijkt me niet aan.
‘Je mening,’ mompel ik.
‘Dat deed ik eerder en toen rende je alleen maar harder naar Collin.’ Sarah kijkt op. ‘Maar nu vraag je er om en toen niet. Ik vind je onwijs dapper, want weerstand aan hem bieden moet ongelooflijk moeilijk voor je zijn geweest. Het was zo makkelijk geweest om zijn liefde weer te accepteren.’
Ik knik. ‘Als het liefde was geweest, had ik dat misschien ook wel gedaan. Maar hij was alleen maar bezig met mij weer voor zich te winnen, in plaats van dat hij naar mij luisterde. Hij bepaalde. Alweer.’
‘Ik ben echt trots op je, Nouk. En ik heb bewondering voor je. Ik denk dat je achter deze keuze moet blijven staan, zeker als je er echt zo over denkt. Dat hij niet de liefde van je leven is. Of iemand van wie je voor een lange tijd gelukkig wordt.’
Ik knik langzaam, waardoor ik al een bevestiging geef, voordat ik er daadwerkelijk over na heb gedacht. ‘Dat is hij niet. Ik dacht dat hij me hielp om mezelf te worden, maar ik werd zijn Anouk. Al voelde dat perfect, het is niet dat hij me gedwongen heeft. Ik heb me altijd vrij gevoeld bij hem, maar ik wil me niet zo aan iemand aanpassen.’ Ik lach spottend. ‘Op de tweede date vertelde ik hem dat ik er een hekel aan had als anderen beslissingen voor me namen en zie nu wat er is gebeurd.’ Met onnodige kracht klem ik mijn kiezen op elkaar.
Sarah schudt haar hoofd. ‘Je hebt zoveel van jullie relatie en van hem geleerd. Ik leerde van mijn dates met die jongen van school dat ik helemaal niet iemand wil die net zo serieus en gedreven is als ik ben. Dat we geen relatie kregen, betekent niet dat ik die dates verspilde tijd vond.’
Ik bloos. ‘Sorry! Daar heb ik echt nooit meer naar gevraagd.’
‘Dat geeft niet. Het is ook niet meer belangrijk nu.’
‘Het is belachelijk dat ik daar niet naar heb gevraagd.’
‘Het geeft niet, Anouk. Jij had het druk genoeg met Collin.’
‘Nee, met mezelf. Ik heb alleen maar aan mezelf gedacht. Je hebt me vorig jaar echt gered, Sarah. En ik heb je als een baksteen laten vallen.’
‘Nuance is nooit je sterkste punt geweest,’ zegt ze nuchter. ‘Dingen veranderen soms. Dat we er laatst alle drie voor je waren, zegt toch genoeg? Dat had ik echt niet voor iedereen gedaan, zeker niet als het contact minder was geworden.’
‘Dank je.’
We omhelzen elkaar en het voelt zo goed om haar vriendschap weer te voelen.

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Collin ziet echt niet hoe zijn invloed op anderen is. Alles gaat om hem, jammer. Want het leek zo'n leuke jongen. En go Anouk er zijn zat andere vissen in het water 😉

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Leuk zolang het ging zoals hij wilde ja (:

      1 jaar geleden
  • Azriel

    Ik heb nu zoveel 'verschillende' anoukken gezien dat ik niet meer weet welke nou de echte is(cat)

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Ohh dit vind ik een interessante reactie! Ben benieuwd hoe je daar aan het einde van het verhaal naar kijkt

      1 jaar geleden
    • Azriel

      Zeker ook omdat zij zo hard op zoek is naar zichzelf en zich een beeld toont van wat ze was en wat ze wil zijn, en dat het telkens weer verandert

      1 jaar geleden
  • Long

    You go Anouk!! Goed voor jezelf opkomen!

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Knap hè? Ik kan soms wel een stukje "nieuwe Anouk" gebruiken

      1 jaar geleden
    • Long

      Ja, ik ook!

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Wow Collin heeft echt plaat voor zijn kop..

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Hahaha je frustratie is bijna voelbaar (:

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen