Met mijn ogen gesloten lig ik met mijn rug tegen Davids borstkas, zijn arm om mijn middel geslagen. Mijn ademhaling is inmiddels een stuk rustiger en ik weet dat het door David komt.
‘Je bent eindelijk ontspannen.’ David laat zijn vingers door mijn haar glijden.
‘Dat komt door jou,’ dwing ik mezelf te zeggen.
‘Je bent een lieve meid, Anouk.’ Aan zijn stem is te horen dat hij glimlacht. ‘Ik zat na te denken over hoe we elkaar kunnen helpen. Ik wil graag dat jij al het initiatief neemt. Voor contact, voor een goed gesprek, voor alles. Ik wil namelijk niet dat ik over je grenzen ga en jij gaat ze aan mij niet aangeven.’
Opnieuw gieren de zenuwen door mijn lichaam. Hoe kan ik het initiatief nemen als ik steeds geen idee heb hoe David er in staat? Ik wil gelijkwaardigheid. En bevestiging. Tevergeefs probeer ik de brok in mijn keel weg te slikken.
‘En als je mijn mening wilt, dan kun je daar simpelweg om vragen. Ik zal altijd eerlijk tegen je zijn, Anouk. Altijd. Dat beloof ik je.’
Ik mis het lef om met deze jongen om te gaan. ‘Dank je.’
‘Wat vind jij ervan?’
Ik ga rechtop zitten, zodat ik David weer aan kan kijken en ik haal mijn schouders op. ‘Sorry dat ik weer over hem begin en het is zeker niet zijn schuld, maar ik heb mezelf zo vaak weggecijferd bij Collin dat mijn mening tegenwoordig nogal vaak afhankelijk is van wat een ander vindt. Vooral als ik wil dat de ander zich ook goed voelt.’ Ik sla mijn ogen neer.
‘Wat vind jij ervan?’ herhaalt David.
‘Ik zou het lastig vinden, omdat ik dan geen idee heb of je wel op mijn contact zit te wachten.’ Ik bijt hard op mijn onderlip en dwing mezelf om David aan te kijken.
Hij staart naar mijn mond. ‘Daarover hoef je niet te twijfelen,’ zegt hij, zonder me aan te kijken.
‘Wat is er?’ Ik druk mijn vingers tegen mijn lippen.
David schiet in de lach en schudt zijn hoofd. Zijn blik is niet anders dan als geamuseerd te omschrijven, al zie ik ook iets anders in zijn ogen wat ik nog niet kan plaatsen. ‘Je hebt een mooie mond.’ Hij pakt mijn hand vast en laat zijn duim over de rug van mijn hand heen en weer glijden.
‘Oh.’ Ik frons en kijk hem aan.
David trekt me dicht tegen zijn borstkas aan en dankbaar klem ik mijn vingers vast in zijn donkerblauwe vest. Er trekt een trage rilling door hem heen als ik mijn hoofd op zijn schouder leg en mijn warme adem zijn nek raakt. Die blik in zijn ogen was verlangen, realiseer ik me. Ik voel mijn wangen rood kleuren en houd David stevig vast totdat ik zeker weet dat ik niet meer bloos. Voorzichtig maak ik me van hem los en ik beweeg iets achteruit. Vragend kijk ik naar hem op en ik ben verrast door hoe dicht we bij elkaar zijn. David ademt scherp in en knijpt zijn ogen iets samen, waardoor ik al mijn spieren aanspan. Ik laat mijn tong langs mijn plotseling droog geworden lippen glijden en ik ben me er erg van bewust dat David die beweging volgt. Mijn initiatief, realiseer ik me als ik de kleine afstand tot zijn lippen overbrug en hem kus, aarzelend en vragend. Ondanks dat ik er niet aan wil denken, ben ik verrast door hoe teder David blijft, in tegenstelling tot Collin. Die had zijn handen waarschijnlijk al over mijn hele lichaam gehad en ook al was dat verre van vervelend, het had iets overheersends en puur lichamelijks. Nu met David is het alsof hij wacht op mijn volgende zet, alsof hij het belangrijk vindt hoe ik me voel. Collin liet zich leiden door zijn verlangen, al zorgde zijn passie ervoor dat ik genoten heb van iedere minuut dat hij me aanraakte. Wanhopig probeer ik Collin uit mijn gedachten te verdrijven en me te focussen op mijn lippen op die van David. Ik voel me plotseling onzeker over wat ik aan het doen ben, maar het afkappen zou het domste zijn van de mogelijkheden. Ik klem mijn vingers om zijn schouders en duw me meer tegen hem aan, terwijl mijn lippen langzaam van elkaar wijken. Ik zucht als David ingaat op die uitnodiging en laat mijn hand naar zijn nek glijden. Hij legt zijn hand op mijn onderrug, alsof hij compleet ontspannen is. Wat hij met zijn mond doet, is minder onschuldig. Ik glimlach tegen zijn lippen en verbreek de kus, terwijl ik mijn voorhoofd tegen het zijne laat rusten.

‘Jouw initiatieven bevallen me wel.’ David drukt een kus op mijn wang, vlak naast mijn mondhoek.
Ik schiet in de lach en voel mijn wangen warmer worden dan ze al zijn. ‘Ik ben niet zo goed in signalen opvangen.’
David laat zijn vingers door mijn haar glijden. ‘Maar wel in zoenen.’ Hij glimlacht.
Ik sla mijn ogen neer. ‘Dat was absoluut niet mijn bedoeling. Nicolette maakt me af, denk ik.’
David grijnst breed. ‘Ik kan niet wachten om het haar te vertellen.’
‘Als je dat maar laat.’ Ik laat me achterover tegen de rugleuning van de bank zakken en zucht diep. ‘Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, maar ik wilde dit helemaal niet.’ Gefrustreerd bal ik mijn handen tot vuisten.
‘Wat?’ David draait zich iets bij en legt zijn arm achter me neer, op de rugleuning.
Het zou zo fijn zijn om gewoon tegen hem aan te leunen en te doen alsof mijn gedachten me niet gek maken. Tegelijkertijd weet ik dat het oneerlijk is om niets met hem te delen. ‘Ik weet niet waarom…’ Ik zucht diep, want ik weet heel goed waarom ik David zoende. Ik zou het zo opnieuw doen, als mijn hoofd niet op hol sloeg. ‘Ik maak het zo onnodig ingewikkeld,’ mompel ik en leg mijn hoofd tegen zijn schouder.
‘Voor jezelf ja. Niet voor mij.’ David legt zijn arm nu stevig om mijn schouders. ‘Ik wilde je niet zoenen, omdat ik dacht dat het te snel voor je zou zijn. Nicolette vertelde me gisteren tenslotte dat je niet op een nieuwe relatie zat te wachten en je lijkt me geen meisje dat zich zomaar op de eerste de beste jongen stort, slechts voor de lol. Maar ik kon niet wachten totdat ik je zou mogen kussen.’ David glimlacht kalm.
‘Het ís ook allemaal veel te snel!’ reageer ik, voordat zijn woorden goed en wel tot me doordringen. ‘Ik heb geen idee wat de goede keuze is. Ik dacht dat we misschien vrienden zouden kunnen worden. Dat ik me bij jou goed zou kunnen voelen, zonder dat ik na moest denken of je mijn hart ging breken. En wat doe ik? Ik geef je alle mogelijkheden.’
David legt zijn vingers tegen de frons in mijn voorhoofd. ‘Waarom zou ik je hart breken, Anouk?’
Ik vecht tegen de tranen, maar ik vrees dat ik niet sterk genoeg ben om het gevecht te winnen. Toch blijk ik mezelf te kunnen verbazen. Met droge ogen kijk ik hem aan. ‘Dat vroeg ik me ook af,’ zeg ik zacht.
‘Ik ben Collin niet.’
Er ontstaat kippenvel over mijn hele lichaam als hij die woorden uitspreekt. ‘Dat weet ik. Maar als je iets van mij wilt, zal je ermee moeten kunnen omgaan dat ik mezelf niet snap, jou beschuldig en wantrouw en af en toe mijn gedachten niet meer op een rijtje kan krijgen.’ Met grote ogen kijk ik hem aan.
‘Ik kijk ernaar uit.’ David drukt een kus op mijn voorhoofd. ‘Ik leerde je echt kennen nadat je dacht dat je met me naar bed was geweest, Anouk. Misschien gaan we niet normaal met elkaar om en volgen we een weg waar iedereen iets over te zeggen heeft. Misschien snappen we er zelf ook helemaal niets van.’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Ik kan je geen beloftes doen, alleen tegen je zeggen dat ik mijn best voor je ga doen, als jij dat voor mij doet.’
‘Dat wil ik wel.’ Ik kijk hem glimlachend aan.
David glimlacht kalm. ‘Dan wil ik dat je weet dat ik onwijs jaloers op Collin ben, omdat hij zoveel van je heeft gehad waar hij geen recht op had.’
Ik krimp ineen bij het woord jaloers. ‘Hij had er wel recht op. Ik ben echt gelukkig met hem geweest, David. Hij was mijn eerste serieuze vriend. Laat dat serieus maar weg trouwens. Hij was mijn eerste vriend en ik was echt verliefd op hem. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik sterker ben geworden. Maar je hebt geen enkele reden om jaloers op hem te zijn, want jullie zijn totaal verschillend. Jaloezie is echt een lelijk gevoel, David.’
David zucht diep. ‘Dat weet ik. Je hoeft niet alles te verantwoorden, Anouk. Ik hoop alleen dat je sterk genoeg bent om te doen wat jij zelf wil en dat hij je niet weet over te halen tot wat dan ook.’
‘Collin was enorm jaloers. Ik ben bang dat jij dat ook bent, als je het nu al zo zegt,’ laat ik me ontvallen.
David schudt zijn hoofd. ‘Dat ben ik niet. Als ik jou beter leer kennen, ga ik je vertrouwen en als ik je eenmaal vertrouw, is mijn jaloezie weg. Het is alleen dat ik denk dat ik veel om je ga geven en je weet zelf hoe rot het is als iemand om wie je geeft je als een baksteen laat vallen.’
Ik hap naar adem. Zijn eerlijkheid raakt me keer op keer en ik weet niet of dat een goed teken is of dat hij me met iedere zin verder breekt. ‘Dat weet ik,’ zeg ik zacht. Ondertussen kriebelt het in mijn buik. Hij denkt dat hij veel om me gaat geven. Mijn telefoon gaat over en ik kijk David verontschuldigend aan, voordat ik opneem.
‘Hé Sarah!’
‘Ben je al bij hem geweest?’ gilt ze door de telefoon.
David schiet in de lach en ik kan Sarah bijna hóren blozen.
‘Oh, sorry Nouk! Dat was niet mijn bedoeling. Ik spreek je wel,’ zegt ze gehaast.
‘Geen probleem, Sarah. Ik bel je straks terug.’
‘Is goed.’ Ze verbreekt de verbinding.
David kijkt me geamuseerd aan. ‘Maakt zij onderdeel uit van jouw verraderlijke plannetje om mij te veroveren?’
Ik lach hardop. ‘Arme jij.’ Troostend druk ik mijn lippen op zijn wang. Het voelt vertrouwd hem aan te raken en te laten merken dat ik hem aantrekkelijk vind. Ik bloos als ik dat aan mezelf toe durf te geven.
‘Waar denk je aan?’ Zijn ogen twinkelen.
‘D-Dat…’ slik moeizaam, omdat ik plotseling geen speeksel meer in mijn mond lijk te hebben. ‘Dat ik me fijn bij je voel en dat ik je knap vind.’
Hij lijkt verrast. ‘Echt?’
Ik knik hevig. Als ik naar David kijk, zie ik geen onbereikbare jongen, maar juist iemand die ik voor mijn gevoel al jarenlang ken. En voor dat vertrouwde verrast hij me steeds met hoe een enkele blik van hem me zoveel kan laten voelen.

Reacties (5)

  • Azriel

    Heel cute, maar net als de rest zegt: ze wordt wel heel snel weer verliefd...

    1 jaar geleden
  • Long

    Oh oh... hoe leuk ik David ook vind heb ik toch een gevoel dat het allemaal fout af gaat lopen met Collin daar nog in de buurt.....

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Voorzichtigheid is altijd goed!

      1 jaar geleden
  • Snowrose

    Mooi geschreven!

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    O Anouk je valt zo snel weer.. David lijkt wel echt heel anders dan Collin maar hij is ook wel van 0 tot 100..

    1 jaar geleden
  • Teal

    Mooi!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen