I was always the Queen, It was you who added Evil to my name.


      Zoals afgesproken stap ik om acht uur stipt de eetkamer in, fris gedoucht, vochtige haren hoog opgestoken en gehuld in een keurige okergele jurk waarvan ik weet dat het mijn huid complimenteert. De bescheiden v-hals doet mijn nek langer lijken en de snit geeft nadruk op de juiste rondingen zonder ordinair te zijn. Een weloverwogen keuze voor een ontbijt met een Pure-Blood familie, zo had ik beredeneerd. In werkelijkheid val ik uiteraard buiten de boot als het enige kleurrijke binnen de eetkamer.
      Lucius draagt wederom zijn zwarte pak, wat nu minder gek lijkt aangezien het maandag is en hij naar zijn werk zal gaan, of naar wat hij dan ook voor daginvulling heeft. Narcissa, niet aan het andere hoofd van de tafel tot mijn prettige verbazing, is gehuld in donker grijs, de hals van haar jurk een hogere variant en de mouwen lang en strak. Ik krijg het al warm als ik naar haar kijk, direct links van haar aan het hoofd van de tafel zittende echtgenoot, echter nog niet zo warm als wanneer mijn ogen op de derde persoon aan tafel vallen.
      Gisteravond was Draco een knappe verschijning geweest en ik weet niet zo goed te vertellen hoe ik me zo heb kunnen vergissen. Of het heeft gelegen aan het kaarslicht, waardoor ik hem niet goed heb kunnen zien of aan het feit dat hij nu meer ontspannen is, zittende naast zijn moeder. De sneer welke zijn gezicht gisteren omlijnde is nergens te bekennen, zijn wenkbrauwen ontspannen boven de Daily Prophet in zijn handen en de lijnen van zijn mond zachter, lippen hierdoor voller. Hij heeft een zwarte col aan welke schandalige dingen doet voor zijn kaaklijn, de kleur in scherp contrast met zijn huid en de mouwen precies lang genoeg om zijn polsen bloot te laten. Het kan niet anders of het is op maat gemaakt, geeft hem ieder voordeel wat benut kan worden om er prestigieus uit te zien. Elegant zonder af te doen aan zijn mannelijkheid. Ik schraap mijn keel in ongemak en attendeer hen hiermee op mijn aanwezigheid. Zijn blik vind iets te scherp de mijne om hem eenzelfde kalmte toe te schrijven als gisteravond en daar waar zijn gelaatstrekken zachter zijn, is zijn blik nog even intens. Nog steeds ontdek ik geen emoties en ik ben al uit balans voor ik goed en wel een stap heb gezet.
      "Goedemorgen, Evelyn," zegt Narcissa, voor haar man zijn mond kan openen. Ik verwacht dat hier niet veel vriendelijks uit zou zijn gekomen in de richting van zijn zoon, daar waar zij dat wel op kan brengen en hem gebiedend een blik werpt. "Draco."
      Hij legt de krant tergend langzaam weg en komt overeind uit zijn stoel. Vervolgens kiest hij er voor om via de lange kant van de tafel te lopen, waardoor er voor mij niet veel anders op zit om ongemakkelijk te blijven staan waar ik sta, wachtend tot hij me eindelijk zal bereiken. Ik hoef niet te doen alsof ik hem in me opneem 'omdat dit de eerste keer is dat we elkaar ontmoeten', nee, hij fascineert me werkelijk en ik drink ieder detail. Lange benen in een crimineel goed zittende zwarte broek en exact de ranke bouw om overal precies genoeg van te zijn. Wanneer hij halt houdt op de perfect respectabele afstand, torent hij iets boven me uit, een goede kop langer. Zijn lippen vormen een beleefde glimlach, welke zijn ogen niet bereikt, en hij steekt zijn hand naar me uit in iets wat ik niet anders op kan vatten als een stille uitdaging. Mijn nauwelijks te bemerken twijfeling ontgaat hem echter niet en hierop flitst er iets autoritairs over zijn gezicht wat me even gemakkelijk als gisteren geïrriteerd maakt. Bruusk pak ik zijn hand aan.
      "Draco Lucius Malfoy."
      "Evelyn Avery." En ijspegels ontspruiten nog net niet door de gehele ruimte als gevolg van deze vertoning van kilte. Onze handdruk is stevig en zo kort als mogelijk is binnen de situatie. Hij is alweer onderweg terug naar zijn plek aan de tafel nog voor ik het contact van onze huid goed en wel heb geregistreerd. Ik heb geen idee wat Narcissa en Lucius hadden verwacht wanneer we elkaar zouden ontmoeten, maar het is vast en zeker niet dit als ik af moet gaan op een ieder van hun gezichten. De eerste laat haar ogen onderzoekend tussen ons heen en weer schieten, terwijl de laatste zijn ogen met toegenomen woede op zijn zoon heeft gericht. Draco trekt er zich niets van aan terwijl hij de Prophet weer oppakt en deze keer zijn hele gezicht er achter verbergt. Ik neem me heel resoluut voor me niet door hem uit het veld te laten slaan en neem dan ook zonder verdere omwegen plaats aan de tafel, tegenover hem.
      "Goedemorgen meneer Malfoy, Narcissa," zeg ik beleefd, Narcissa enkel bij haar voornaam noemend omdat ze me op het hart heeft gedrukt dat te doen. Lucius lijkt content met de beleefdheidsvorm en knikt me kort toe, alvorens zijn ogen weer op de voorpagina van de krant te richten, waar Pius Thicknesse met een serieus gezicht de pers toespreekt en bemoedigend richting de camera knikt. Lucius zijn ogen proberen hoogstwaarschijnlijk gaten door de Minister for Magic te boren in een poging zijn zoon achter het papier te treffen.
      "Hoe heb je geslapen, Evelyn?" vraagt Narcissa, haar toon scherp en waarschuwend. Niet voor mij, maar voor de twee mannen, alsof ze hen wil berispen dat geen van hen het me vraagt. Lucius staakt hierop zijn staarwedstrijd met Pius en richt zich tot me, al is duidelijk dat mijn antwoord hem koud zal laten. Draco blijft onbewogen.
      "Goed," lieg ik, terugdenkend aan de rusteloze uurtjes slaap en de niet onbekende hoofdpijn waarmee ik rond half vier wakker was geworden. "Is er echter een mogelijkheid tot het verwijderen van de Silencing Charm rond mijn kamer? Ik voel me meer op mijn gemak zonder, maar wilde me niet zonder overleg aan jullie spreukwerk wagen."
      Hierop lijkt Draco alerter te worden, als het verder laten zakken van de krant en het verstevigen van zijn grip op de pagina's een indicatie is. Hoogstwaarschijnlijk is hij verbaasd, het misschien bestempelend als onbeleefd dat ik vraag om de magie van zijn huis aan te passen al na een nacht. Het triggert hem echter niet genoeg om er iets van te zeggen en terwijl Narcissa toestemt, al zij het een tikkeltje verbaasd, houdt ik de krant in zijn handen nog minstens tien minuten in de gaten. Hij slaat de pagina geen enkele keer om.

Reacties (5)

  • Sombre

    "crimineel goed zittende zwarte broek" De beste uitspraak ooit waar ik echt een perfect beeld bij heb! Love it.

    1 jaar geleden
  • Slughorn

    Ik ben weer aan je verhaal begonnen! Je schrijft erg mooi!
    Leuk gedaan zo op deze manier! (:

    1 jaar geleden
  • Carameltaart

    Leuk verhaal nogsteeds

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Mijn abo heb je erbij

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Fascinerend verhaal dit!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen