‘Hè, kan het iets zachter?’ Robin, mijn zus, kwam mopperend mijn kamer binnen, omdat blijkbaar mijn hereniging met Lola een beetje te rumoerig was geweest.
‘Sorry,’ zei ik gauw. Ik keek even van Lola naar Robin, van Robin naar Lola en toen weer terug naar Robin. ‘Robin, dit is Lola, één van Keyon’s alters,’ zei ik toen. Ik moest denken aan hoe Bex had verteld dat het zo naar kon zijn om je gedwongen als en ander voor te moeten doen, en aangezien mijn gezin toch van de situatie wist, kon ik van het moment maar beter gebruik maken.
‘Oh, ben je een meisje?’ vroeg Robin. Er klonk een enthousiasme door in haar stem waarvan ik niet zo goed wist of ik er blij om moest zijn, of me zorgen moest maken.
‘Eh, ja,’ zei Lola voorzichtig. Voor het eerst zag ze er uit alsof ze een beetje van haar stuk gebracht was.
Zonder pardon greep Robin haar bij de hand en sleurde ze haar mee naar haar kamer.
‘Het moet vast ongelofelijk kut zijn om continu gedwongen in jongenskleren rond te lopen,’ horde ik Robin meelevend zeggen terwijl ik achter hun aan snelde. Hypocriet, dacht ik. Robin liep zelf ook vaak genoeg in de kleren van haar vriendje rond.
‘Hé, maak dat je weg komt, Yoeri. Girls only,’ zei Robin toen ik haar kamer in wilde stappen.
‘Ja maar-‘ Ik keek bezorgd naar Lola, maar die leek opeens erg op haar gemak. Ze knikte naar me alsof ze wilde zeggen dat het goed was.
Een beetje beduusd ging ik weer terug naar mijn eigen kamer. Robin’s woorden hadden me wel aan het denken gezet. Hoe naar moest het wel niet zijn voor Lola en Eva, om hun hele leven te doen alsof ze een jongen waren? Ik had er hiervoor nog nooit over nagedacht, dat de stoornis niet alleen voor Keyon lastig kon zijn.

‘Je mag komen kijken!’ riep Robin vanuit haar kamer naar de mijne. Mijn hemel, ik voelde me net weer een kleuter die naar het toneelstukje van zijn zus ging kijken. Af en toe vergat ik bijna dat Robin twee jaar ouder was dan ik.
Ik wist niet zo goed wat ik had moeten verwachten, maar toch was ik verbaasd toen ik de deur van Robin’s kamer opendeed en daar Lola aantrof in één van Ribin’s zeldzame jurken. Mijn brein was erg in de war, het het wist niet goed of ik nou mijn lachen in moest houden omdat het nog steeds Keyon’s lichaam was, of dat ik me om die zelfde reden ook een beetje opgewonden voelde. En het was niet dat ik hem nou vaker in een jurk zou willen zien, maar ik moest toegeven dat het zijn goede figuur accentueerde.
‘Nou? Wat vind je er van?’ vroeg Robin.
‘Moet ik er iets van vinden? Het is een meisje in een jongenslichaam in meisjeskleren.’
We moesten allemaal lachen, en Lola gniffelde toen: ‘Zal ik ‘m niet gewoon aanlaten? Leuke verrassing voor als Keyon of Mert zo misschien switcht.’

Toen Lola weer uit de jurk geholpen was en we weer terug op mijn kamer waren, zat ze nog steeds te stralen.
‘Ik mag jou zus wel,’ zei ze vrolijk. Ik vond het ook ontzettend aardig van Robin, en ik kon me inbeelden hoeveel het voor Lola had betekend.
‘Van de rest mag ik nooit meisjeskleren kopen,’ vertelde Lola, een beetje sip.
‘Lijkt me naar,’ zei ik.
‘Is het ook,’ zuchtte ze. ‘Misschien kan ik ze een keer overhalen om wat te kopen, wat ik mag dragen als we alleen in onze kamer zijn. Het lijkt me leuk om een keer een écht meisje te kunnen zijn. Eva heeft er volgens mij niet zo veel problemen mee, maar ik vind het maar saai om altijd een jongen te moeten zijn. Maar ik snap dat de rest me misschien niet meer zo erg vertrouwt met zulke dingen...’
‘Hoezo?’ vroeg ik verbaasd.
‘Nou,’ begon ze, en ik kon voelen dat er een verhaal aan zat te komen. ‘Je weet wel hoe Bex een persecutor is; een alter die heel veel te verdragen heeft gehad en daarom dingen doet die niet al te goed zijn voor het systeem of het lichaam. Ik was vroeger ook een persecutor.’
‘Oh,’ zei ik, een beetje geschrokken en verbaasd.
‘Niet op de manier dat Bex het lichaam pijn doet en de anderen bang maakte. Iedereen is anders, weet je wel. Het was meer dat ik het vertikte om naar de anderen te luisteren, en dat ik altijd maar deed waar ik zin in had. En daar bedoel ik mee als veertienjarige me lam zuipen, en vervolgens met vreemde mensen naar huis gaan en met ze te naar bed te gaan. Ik had stiekem make-up en meisjeskleren gekocht en die droeg ik dan, dus volgens mij is Mert soms nog wel eens bang dat zodra ik in contact met lippenstift kom ik meteen weer in een hoer verander of zo.’
‘Maar de anderen weten dat je dat nu allemaal niet meer doet, toch?’
Een nieuwe zucht verliet haar lippen.
‘Jawel, maar ik heb het gevoel dat Mert me als nog af en toe niet vertrouwt. Zie, ik heb BPS, dus ik ervaar mijn emoties altijd op z’n aller heftigst. En ik denk dat mijn vroegere gedrag ook onder anderen voortkwam uit het feit dat ik toen nog niet wist hoe ik er mee om moest gaan, en dat ik me liet meeslepen door mijn emoties. En soms word ik nog steeds meegesleept, maar nu weet ik hoe ik er mee om moet gaan. Volgens mij ligt het aan Mert’s beschermende taak in het systeem dat hij altijd zo op zijn hoede is. En ik snap ook wel dat hij wilt voorkomen dat de geschiedenis zich herhaalt, maar ik zou het fijn vinden als hij wat meer vertrouwen in me had.’
Ik knikte begrijpend. Lola kwam in mijn ogen helemaal niet over als onbeheerst of irrationeel, en ik hoopte dat Mert inderdaad haar een tweede kans zou geven zodat zij zich iets prettiger in het lichaam zou kunnen voelen.

Vlak voor het slapengaan was Keyon er weer. Al het switchen had hem uitgeput, en hij viel vrijwel meeteen in slaap.

De volgende dag liet ik Keyon de stad zien. We liepen hand in hand door de met dorre bladeren bestrooide straten en ik liet hem mijn favoriete café zien waar we vervolgens chocolademelk dronken. Olivier was meteen naar voren gesprongen zodra ze de eerste slok chocolademelk op hadden, maar toen het drinken op was en hij me uitgebreid verteld had over zijn tekening, kwam Keyon weer terug. Het was alsof hun onderbewuste wist dat Keyon en ik maar een gelimiteerd aantal tijd samen hadden, en ons wat extra momenten samen gunde.

Reacties (1)

  • Hermione2003

    Yes! Weer een nieuw hoofdstuk, ik hou van dit verhaal!😁
    En het lijkt me inderdaad best wel lastig om als meisje altijd in een jongenslichaam te moeten zitten.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen