. . .

Juice dacht nog vaak terug aan die ene nacht. Eigenlijk ieder moment dat hij in bed lag. Dan kon hij Raines lippen overal op zijn lichaam voelen, zelfs op plekken waar die helemaal niet geweest waren. Het was kinderachtig, maar soms omhelsde hij zijn deken en beeldde zich in dat het zijn vriend was. Hoewel er weken voorbijgingen, leken de herinneringen alleen maar scherper te worden.
      Het was bij één keer gebleven. Op de een of andere manier hadden ze een knop omgezet, ze waren daarna weer gewoon vrienden geweest. Hoogstens een omhelzing ter begroeting en afscheid – en ook deze waren niet zo intiem als ze geweest waren. Of het zelfbescherming was of dat Raine er niet zo veel behoefte meer aan had, wist hij niet. Raine had dan wel gezegd dat hij op hem verliefd was, maar Juice had soms het idee dat er toch iets veranderd was, toen hij zichzelf een hoer had genoemd.
      En dat niet alleen. Raine was veranderd door de dood van zijn zus. Hij was moe – Juice zag het de hele tijd in zijn ogen. De hele dag veinsde hij energie te hebben en was hij zo positief mogelijk tegen zijn jongere zusje en het kleine meisje waar hij nu voor moest zorgen. Maar wanneer het laat werd zag hij er grauw uit en was hij chagrijnig. Hij had het moeilijk, en Juice wist niet hoe hij hem kon helpen.
      Hem ruimte geven was een oplossing geweest. Ze zagen elkaar nog maar zo’n twee dagen per week, sms’ten ook niet meer iedere dag. Er ontstond een afstand tussen hen waarvan Juice niet goed wist of het verkeerd was. Het was goed als zijn gevoelens wat ingedamd werden – en tegelijkertijd miste hij de jongen. Hoelang ze elkaar ook niet spraken, ieder moment van de dag dacht Juice aan hem.
      Anderen begon het ook op te vallen. Hier en daar werden er wat grapjes gemaakt over zijn afwezige gedachten, maar het was Chibs die op een dag zei dat hij het werk neer moest leggen en dat het tijd was dat ze eens een goed gesprek hadden.
      Chibs nam hem mee naar een eettentje aan de rand van de stad. Juice zei weinig. Hij staarde naar het tafelblad, zenuwachtig. Hij kende Chibs goed genoeg om te weten dat hij hier niet weg zou gaan voordat hij verteld had wat er aan de hand was.
      Oh – hoe graag zou hij Chibs de waarheid willen vertellen. Het kon echter niet; hij wist precies wat Chibs zou gaan zeggen: dat hij het contact moest verbreken. Zijn hoofd vertelde hem dat al de hele tijd – zijn hart niet. Dat zou breken.
      ‘Wat is er aan de hand knul?’ begon Chibs toen ze hun lunch hadden besteld. ‘Je bent er al weken niet bij met je hoofd. Heb je iets van je zus gehoord? Is er iets met je familie aan de hand?’
      ‘Nee,’ mompelde hij, wensend dat het eten al geserveerd was zodat hij ergens mee had kunnen klooien.
      ‘Wat is er dan? Je moet er over praten, knul.’
      ‘Ik heb erover gepraat met Muis.’
      Chibs haalde zijn schouders op. ‘Blijkbaar hielp dat niet genoeg. Vrouwen denken anders dan wij. Vertel mij ’s wat je dwars zit.’
      Juice slikte. Schichtig keek hij naar Chibs op.
      De man straalde rust uit, toch lag er iets onverbiddelijks in zijn ogen; als de blik van een strenge vader die een antwoord eiste.
      ‘Het is niks,’ murmelde hij. ‘Het is gewoon… Ik heb iemand ontmoet.’
      Chibs’ lippen bogen om in een grijns, die door de littekens in zijn wangen extra breed leek. ‘Aha! Dus je bent ’n beetje verliefd.’
      Juice bloosde. Hij merkte dat zijn handen klam werden. Was dat voldoende informatie?
      ‘En? Is het wederzijds?’
      ‘Uhm… ja, volgens mij wel.’ Hij kon de bediende wel omhelzen toen ze een glas water voor hem neerzette. Hij nam er gauw een slok van.
      ‘Nou, da’s toch leuk, Juicy? Waarom neem je haar niet ‘ns ’n keer mee naar een clubhuisfeessie? De meeste dametjes moeten even wennen aan onze lifestyle, maar dat komt vast goed knul.’
      Juice beet op de binnenkant van zijn wang. Zijn geheim woog zwaar op zijn schouders, drukte hem naar beneden. Hij had het gevoel dat hij er íéts over kwijt moest… En als hij iemand vertrouwde dan was het Chibs.
      ‘Het ligt allemaal wat ingewikkeld.’
      ‘Liefde is altijd ingewikkeld,’ grinnikte Chibs. Hij bedankte de serveerster met een dikke knipoog en een knikje toen ze een bord voor hem neerzette. ‘Waarom vertel je me niet eens over haar?’ Juice boog zijn hoofd en staarde naar de burger die hem net was geserveerd. Hij plukte aan de sesamzaadjes op de bovenkant. Zeg het. Chibs zal je niet veroordelen. Vertel hem in elk geval íéts.
      Hij durfde niet op te kijken. Toch fluisterde hij: ‘Het is geen meisje.’
      Het was zo stil dat je een speld zou kunnen horen vallen. Nerveus kauwde Juice op de binnenkant van zijn wang. Het was eruit. Nu kon hij niet meer terug; hij had toegegeven dat hij gay was.
      ‘Oh…’ zei Chibs een beetje verdwaasd. ‘Oh. Oké. Een jongen dus. Dat is ook helemaal oké knul.’
      Hij had niet verwacht dat Chibs hem zou uitjouwen omdat hij op mannen viel, toch was zijn reactie een hele opluchting. Vluchtig keek hij op. Chibs leunde iets naar achteren, zijn rechtermondhoek ietsje opgetrokken. ‘Nou, vertel eens wat over hem knul. Ik ben retenieuwsgierig.’
      ‘Umm, oké.’ Juice nam nog een slokje water. Wat kon hij zeggen? ‘Zijn naam is… Kane. Ik ken hem via Muis. Al eh – al een paar maanden.’
      Chibs hield zijn blik even vast. Juice voelde een zweetdruppel langs zijn nek kruipen.
      ‘Was dat die vriend die je een tijdje terug belde? Toen zijn zus was overleden?’
      ‘Ja,’ mompelde hij. ‘Toen waren we nog alleen vrienden. Uhm – nou ja, we zijn nog steeds alleen vrienden.’
      ‘Hmm.’ Chibs nam een grote hap van zijn burger. ‘Maar jullie vinden elkaar dus wel leuk?’
      ‘We hebben wel gezoend. In het begin.’
      Hij wist niet waarom hij dat zei. Wat moest Chibs met die informatie? Wat zou het hem helpen? ‘Oké. Waarom nu niet meer dan?’
      Juice staarde naar zijn burger. Hij had helemaal geen trek meer. Hij dacht terug aan de keren dat ze gezoend hadden. Aan hoe zacht zijn lippen waren, hoe sterk zijn tong. Hoe zijn vingers langs zijn nek hadden gegleden, hoe warm zijn kussen in zijn hals waren geweest. Fuck – wat miste hij dat. In de tussentijd had hij met wat Croweaters geslapen, maar daar herinnerde hij zich helemaal niets meer van.
      ‘Juice?’ drong Chibs aan, blijkbaar vastberaden om wat orde in de chaos in zijn gedachten te scheppen.
      Hij pakte de burger op en nam een klein hapje. Het was alsof er een draaikolk in zijn maag was, hij was een beetje misselijk en toch waren de kriebels niet onprettig.
      ‘Het is voor ons allebei de eerste keer,’ zei hij toen aarzelend. ‘Dat we op een man vallen. Niemand weet het en…’ Hij zweeg even, zoekend naar een reden die niet te ver van de waarheid lag. ‘Je weet hoe er binnen de motorwereld tegen homo’s wordt aangekeken.’
      ‘Niemand van ons zal je veroordelen, Juice.’
      Nee – misschien niet openlijk. Maar vanbinnen wel. Hel – hij zou zélf anderen hebben veroordeeld als het een van zijn broeders had betroffen.
      ‘Anderen wel,’ mompelde hij. ‘Hij – hij wil het risico niet nemen. Dat mensen hem als een soort bikerbitch zien. En ik – ik weet ook niet of ik het wil. Mensen zullen over ons fluisteren. Onze charter zal altijd ‘die met die flikker’ zijn.’
      Chibs antwoordde niet meteen, maar leek over het probleem na te denken. ‘Jullie hoeven er natuurlijk nog niet publiekelijk voor uit te komen. Niemand zegt dat jullie hand in hand moeten lopen of op straat moeten zoenen. Je kan dat ook alleen doen als niemand erbij is, totdat jullie je wel comfortabel genoeg voelen?’
      ‘Maar we kunnen het niet voor altijd verbergen,’ mompelde Juice. ‘We zijn bang dat dat ons niet gelukkig maakt.’
      ‘En dit maakt je wel gelukkig, knul?’
      Nee.
      Hij onderdrukte een zucht. Dit was maar een klein deel van het probleem. Iets waar hij zich als het moest wel overheen kon zetten. Het échte probleem was dat hij een Mayan was, maar dat durfde hij Chibs met al zijn goedbedoelde adviezen niet te zeggen.
      ‘Je bent er al weken niet met je hoofd bij, jongen,’ zei Chibs. ‘Er moet iets veranderen. Je moet ervoor gaan of je moet hem loslaten, want dit gaat je slopen. Alles of niets gaat in de meeste situaties op. Ook deze.’
      Juice boog zijn hoofd. Zijn buik stak.
      Misschien had Chibs gelijk. Ervoor gaan kon niet. Dan bleef loslaten over.
      Raine loslaten ging hij niet doen, dat kon hij niet, hun vriendschap was te belangrijk voor hem.
      Het waren zijn gevoelens die hij moest zien kwijt te raken.

‘Ik denk dat het niet eens zo’n slecht idee is, Juicy,’ zei Muis. Hij had haar net het gesprek met Chibs samengevat. ‘Hij heeft wel gelijk: dit breekt je op. Het is alsof ik je niet meer heb zien glimlachen sinds jullie je afstand proberen te bewaren.’
      ‘Maar wat kan ik doen om van mijn gevoelens af te komen?’
      ‘Misschien moet je gewoon eens gaan daten. Andere leuke mensen ontmoeten, je gedachten op andere dingen brengen. Dan werkt bij mij ook het beste als ik liefdesverdriet heb.’
      ‘Het is nou niet alsof Sons een hoop daten,’ mompelde hij.
      Muis haalde haar schouders op. ‘Het gaat er niet om wat Sons doen, het gaat erom wat jij nodig hebt. Leuke dingen doen is altijd een goede afleiding. Ik ken wel een leuk meisje, super spontaan en lief. Ik denk dat jullie wel een leuke klik hebben. Of ga je liever met een jongen daten?’
      ‘Nee,’ mompelde hij. Op de een of andere manier voelde dat als vreemdgaan. Met meisjes sliepen ze allebei, maar met een jongen uitgaan…
      Maar misschien moet je het juist daarom doen, Juice. Meisjes zijn er tot nu toe niet in geslaagd om je aandacht af te leiden.
      ‘Misschien toch een jongen,’ zei hij zacht.
      Om de een of andere reden schaamde hij zich. Nu begon hij zich echt homoseksueel te voelen.
      ‘Maar ik wil niet… dat mensen het weten. Dat ik een Son ben.’
      ‘Dan zeg je dat toch niet tegen hem? Dat kun je altijd na een paar dates doen. Een broer van een vriendin van me is gay; ik kon het eerst amper geloven. Echt een super mannelijk type. Ik denk dat jullie het wel met elkaar kunnen vinden, hij zit in een metalband. Lekker ruig type.’ Ze knipoogde.
      ‘Ik weet het niet Muis…’ De gedachte alleen al maakte hem nerveus.
      ‘Volgende week zaterdag is er een bandjesavond vlakbij. Ga er gewoon samen heen. Lekker ongedwongen, en als het niet klikt ga je weer naar huis.’
      ‘Ik weet het niet…’
      ‘Vertrouw je me, Juice?’
      ‘Ja,’ zei hij na een korte aarzeling.
      ‘Geloof me dan als ik zeg dat je je dit nodig hebt.’
      Hij beet op zijn lip. ‘Oké,’ fluisterde hij.

Juice was al de hele dag zenuwachtig.
      Een blind date. Hij had niet verwacht dat hij dat ooit zou gaan doen. Maar het stond toch echt gepland: om acht uur vanavond zou hij de jongen voor de Burger King ontmoeten. Muis zou ook op het festival zijn, wat in ieder geval ietsje rust gaf. Als het nergens op uitliep, kon hij gewoon met haar rondhangen.
      Hij had besloten om het Raine te vertellen, gewoon omdat hij het zelf ook fijn had gevonden als hij zoiets had geweten. Dat verergerde zijn zenuwen. Hij dacht niet dat zijn vriend er wat op tegen zou hebben, toch was dat juist hetgeen wat stak.
      Ze begroetten elkaar met de gebruikelijke knuffel. Om de een of andere reden klopte zijn hart nóg sneller dan normaal gesproken en hij liet hem vlug los. Raine keek hem onderzoekend aan, alsof hij aanvoelde dat er wat aan de hand was.
      ‘Je bent zenuwachtig,’ concludeerde Raine tot overmaat van ramp.
      Juice wist niet waar hij kijken moest. Plotseling voelde dit als een heel stom idee. Hij veegde zijn klamme handen aan zijn broek af en murmelde dat het wel ging. Hij liep de woonkamer in. Sasha zat op de bank televisie te kijken.
      ‘Juice!’ riep ze toen ze hem zag. Ze sprong overeind en holde naar hem toch. Hij tilde haar op en zette haar op zijn heup terwijl het meisje haar armen om hem heen sloeg. ‘Hé meis. Wat ben je aan het kijken?’
      ‘Winnie de Poeh! Ga je meekijken?’
      ‘Misschien zo, goed? Ik moet even met je oom praten.’
      Ze knikte met grote ogen, daarna dwaalde haar blik naar de televisie af, alsof ze niet te veel wilde missen. Hij zette haar terug op de bank en keek toen naar Raine, die in de deuropening stond. Met een hoofdknik gebaarde hij naar de keuken.
      Daar pakte hij twee biertjes uit de koelkast en gaf er een aan Juice.
      ‘Dus, wat is er aan de hand?’ vroeg hij toen hij het dopje van de fles had afgewipt en de flessenopener aan Juice gaf.
      Juice maakte eerst het flesje open en nam een slok om ervoor te zorgen dat zijn keel wat minder droog aanvoelde. Hij haalde diep adem. ‘Ik eh… Ik wilde je vertellen dat ik vanavond een eh… Een date heb.’
      Raine trok een mondhoek op. ‘Zo-zo. Leuk meisje opgeduikeld?’
      ‘Nee uhm – met een jongen. Eigenlijk heeft Muis ons gekoppeld. Ik weet niet – ik wilde het je gewoon vertellen en er open over zijn.’
      ‘Open zijn is goed, Juice.’
      ‘Vind je – vind je het niet erg?’
      Hij schudde zijn hoofd. ‘Nee hoor. Je kan niet je hele leven lang single blijven omwille van mij.’ Zijn glimlach oogde een beetje triest.
      Juice slikte. Maar ik wil hem niet. Ik wil jou. Gelukkig slaagde hij erin die woorden voor zich te houden.
      ‘Oké,’ zei hij zacht. Het zware gevoel in zijn borstkas was niet weg. Het was alsof zijn hart in steen was veranderd.
      ‘Moet je al weg?’
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Over twee uur.’
      ‘Dus je eet mee?’
      ‘Ja, graag.’

Er waren geen hard feelings, Raine probeerde hem zelfs een beetje op zijn gemak te stellen voor vanavond en maakte af en toe plagende opmerkingen waar Juice nog om kon lachen ook. Hij vond het jammer toen het bijna zeven uur was en hij weg moest. Eigenlijk had hij helemaal geen zin in de date; hij was liever bij Raine gebleven.
      ‘Nou ik wil wel een uitgebreid verslag,’ zei Raine met een grijns toen hij met hem mee liep naar de deur. ‘En ik wil weten of hij beter zoent dan ik.’
      ‘Ik zal je een analyse sturen,’ zei Juice met een flauw grijnsje.
      Ze omhelsden elkaar – en Juice sloot zijn ogen even. Oh, kon hij hier maar blijven…
      Toch trok hij zich weer terug en keek Raine vluchtig aan. De façade leek even weg te zijn, want hij schrok een beetje toen hij zag hoe kwetsbaar de blik in de ogen van zijn vriend was.
      Alsof Raine zich betrapt voelde, vormde hij gauw een glimlach. ‘Veel plezier vanavond.’
      Juice slikte, toen knikte hij en deed de deur open.
      Voor hij hem goed en wel kon openzwaaien, duwde Raine hem met een klap dicht. Verward keek Juice om.
      Voor hij begreep wat er gebeurde, duwde Raine hem tegen de deur een drukte zijn lippen tegen die van hem. Juice aarzelde geen moment, hij zoende hem terug, voelde talloze stroomschootjes door zijn lichaam schieten.
      Raine hijgde lichtjes toen hij zich iets terugtrok en met zijn voorhoofd tegen dat van Juice leunde. Zijn handen waren om de kraag van zijn leren jack geklemd.
      ‘Sorry Juice. Ik kan het niet. Ik wil niet dat je met een andere man datet.’
      Verward keek Juice hem aan. ‘Maar net…’
      ‘Ik loog. Ik ben fucking jaloers. Ik wil je Juice,’ zei hij toen vastberaden. ‘Ik wil je voor mezelf.’
      Het was alsof zijn lijf van top tot teen tintelde. Moeizaam haalde hij adem. ‘W-wat?’
      ‘Fuck onze clubs, we vinden er wel wat op. Ik wil de jouwe zijn en ik wil dat jij de mijne bent. En van niemand anders.’ De greep om Juice’ kutte werd ietsje losser. ‘Als jij dat tenminste ook nog steeds wilt.’
      Daar hoefde hij niet eens over na te denken.
      ‘Ja. Fuck – je hebt geen idee hoe graag ik dat wil.’
      ‘Ik denk dat ik toch een aa-’
      Juice liet hem niet uitpraten, maar drukte zijn lippen weer tegen die van de man aan.
      Lippen die hij zo lang had moeten missen, waar hij alleen over had mogen fantaseren.
      Deze keer was het echter geen fantasie. Dit was echt.
      En het zou niet eenmalig zijn.

Reacties (3)

  • Poppy

    Super lief!!

    4 maanden geleden
  • EvaSalvatore

    KIND IN WOONKAMER JUICE IK HERHAAL KIND IN WOONKAMER

    MAAR HECK YEAAAAAAAH

    5 maanden geleden
  • VampireMouse

    *gooit vuist in de lucht* yesyesyes yesyesyes yesyes

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen