Nooit eerder had Kip zich ongemakkelijk bij haar gevoeld. Nu kon hij haar niet eens aankijken. Hij wist heus wel wat ze ging zeggen. Dat het voorbij was tussen hen, dat ze terug naar Juice wilde. Ondanks alles wat die man had gedaan wilde ze bij hem zijn.
      Had hij het moeten zien aankomen? Misschien wel.
      Een deel van hem had altijd geweten dat haar liefde voor Juice te diep zat. Toch had hij geloofd dat Juice zijn kansen verkeken had, dat Dana hem écht een kans wilde geven. Ze was zijn toekomst geworden, samen met hun zoon, en nu werd dat toch nog ruw van hem afgenomen.
      Behalve een begroeting had Dana nog niets gezegd. Hij wist waar ze op wachtte: tot hij haar aankeek en daarmee aangaf dat hij klaar was voor het gesprek dat hij sinds de dag dat Fye hier was aangekomen al talloze keren in zijn hoofd had gevoerd. Het uitstellen had ook helemaal geen zin. Hij kreeg haar er niet mee terug.
      En dus sloeg hij zijn ogen naar haar op.
      Ze zag er kwetsbaar uit, onzeker. Voor haar was het ook niet makkelijk allemaal, dat begreep hij ook wel. Het was moeilijk om boos te zijn op iemand als Dana. Jarenlang was ze vastgehouden terwijl iemand dreigde haar dierbaren iets aan te doen. Ze was verkracht, mishandeld. Had haar eerste kindje vermoord zien worden, was gedwongen geweest om toe te zien hoe de liefde van haar leven zichzelf van kant probeerde te maken. Tegen haar wil in had ze seks met een vriend moeten hebben, vervolgens was die laatste strohalm weggestuurd en zijn herinneringen kwijtgeraakt. En toen ze zich eindelijk – eindelijk van die klootzak had verlost, was haar geliefde met een ander samen en wilde die haar niet meer terug omdat hij een gruwelijk geheim voor haar verborgen hield.
      In plaats van haar af te snauwen, pakte hij haar hand en drukte er een kus op. ‘Ik wil dat je gelukkig bent, Dana. Ik had je gelukkig willen maken, maar jouw liefde voor Juice overstijgt ieder begrip. Ik begrijp niet dat je samen met zo’n man wilt zijn, maar tegelijkertijd besef ik ook dat ik Juice niet ken zoals jij hem kent. Ik heb alleen de verbitterde versie leren kennen en ik weet dat dat niet de man is op wie jij verliefd bent geworden.’
      ‘Dank je wel,’ zei Dana zacht. Er glommen tranen in haar ogen. ‘Je bent een hele bijzondere man, Kip. Er zit zoveel liefde in jou. Je moet het aan een meisje geven dat dat verdient. En ik ben niet diegene, ook al probeerde ik dat te zijn. Maar je was altijd mijn tweede keuze, hoe rot ik me daar ook over voel; het is de waarheid. Ik weet zeker dat je een meisje vindt wiens nummer 1 jij bent.’
      Hij had boos kunnen worden, hij had kunnen schreeuwen, kunnen huilen. Dana had hem echter eens verteld hoe zij omging met de mensen die haar pijn deden: dat ze naar sympathie zocht, dat ze het met liefde probeerde te beantwoorden. Nu begreep hij wat ze bedoelde, en hoe bevrijdend het voor jezelf kon zijn.
      Ja, hij zou treuren om deze verbroken relatie, om deze gebarsten toekomst. Maar hij zag ook in dat haar gebarsten toekomst weer heelde, en hij was blij voor haar. Ze was zo sterk, zo liefdevol – en het was alsof zij hem geleerd had om ook zo te zijn. Juice had iemand als zij nodig, iemand die zijn onzekerheden wegnam en hem weer leerde liefhebben. Misschien gold voor hem hetzelfde. Misschien moest hij ook op zoek naar iemand anders, naar iemand die liefde nodig had, wiens ziel diepe wonden had opgelopen. Iemand die hij kon helpen helen.
      Hij dacht aan Fye.
      Iemand als zij. Die eerst haar vader was verloren, vervolgens verliefd was geworden op een jongen die met zichzelf in de knoop zat, die haar met een kind opzadelde en haar uiteindelijk mishandelde. Ze was een lieve meid, iemand die hij beter had willen leren kennen als ze niet beiden een gebroken hart hadden gehad.
      Maar misschien kon het groeien. Een hechte vriendschap was altijd goud waard, en wie weet waartoe het zou kunnen leiden, als ze allebei zo ver waren.
      ‘Ik neem aan dat je definitief teruggaat naar Charming?’ vroeg hij.
      Dana knikte. ‘Ja. Juice heeft gevraagd of ze hem voorlopig op non-actief kunnen stellen. Je zou terug kunnen als je wilt.’
      ‘Op non-actief?’ vroeg hij verwonderd. Juice had er – naar hij begrepen had – zo vaak doorheen gezeten en toch was die stap nooit genomen.
      ‘Ja. Het leek ons beter als hij even geen extra stress heeft. Hij moet eerst weer zichzelf worden.’
      Kip aarzelde. ‘Denk je echt dat je echt dat dan kan, Deen? Na alles wat hij heeft meegemaakt, wat hij zelf gedaan heeft?’
      ‘Hij zal nooit meer de jongen worden die hij was. Maar hij kan leren omgaan met zijn pijn en schaamte. En hoewel hij niet meer exact hetzelfde is als vroeger, is hij ook geen compleet anders mens geworden. Juice is nog steeds Juice.’
      ‘Ok酒 Hij liet de woorden even op zich inwerken. ‘Fijn voor hem,’ zei hij ten slotte – en hij meende het. Ondanks dat hij Juice nog niet vergeven had, hoopte hij toch dat hij vrede zou vinden.
      ‘Wil je terug?’ vroeg ze zacht. ‘Ik zou het fijn vinden als we bij elkaar in de buurt wonen. Zodat Casper zijn beide ouders veel kan zien.’
      Ja – dat wilde hij ook. Zijn zoontje dicht bij zich houden, vooral omdat hij de eerste twee jaar van zijn leven al had moeten missen. Toch had het hem goedgedaan om weg te gaan uit Charming, om opnieuw te beginnen. Al moest hij bekennen dat hij zich ook in Tacoma nog niet op zijn plaats voelde. Als hij heel eerlijk was, wist hij ook niet of zijn plek nog wel binnen een motorclub was. Hij kon zich niet herinneren waarom hij dat destijds had gewild, en hoewel hij al twee jaar bezig was met zijn vroegere intenties doorgronden, besefte hij nu dat hij niet moest kijken naar wat de oude Kip gewild en gedaan zou hebben, maar wat hij, nú, wilde.
      ‘Ik kan wel dichterbij gaan wonen,’ zei hij toen. ‘Niet in Charming… Maar in een stadje in de buurt?’ Hij aarzelde, en toen sprak hij zijn twijfels hardop uit. ‘Dat Juice zich heeft teruggetrokken… Zet me aan het denken. Misschien is het ook mijn plaats niet meer. Almaar heb ik het gevoel dat ik iemand anders leven leef, dat ik probeer te passen in het beeld dat anderen van Kip hebben. Maar die Kip is er niet meer, en misschien moet ik stoppen hem te proberen te worden. Gewoon iets heel anders doen, iets wat past bij wie ik nu ben.’
      Dana kneep in zijn hand. ‘Daar kan ik je alleen maar in steunen, Kip. Op zoek gaan naar wie je bent en wat je wilt.’
      Hij glimlachte zwakjes. ‘En jij? Wat ben jij nu van plan? Ik bedoel – waar wil je gaan wonen? Bij – bij hem?’
      ‘Ik ga Happy vragen of ik een tijdje zijn appartement kan huren. Hij is er toch bijna nooit. Uiteindelijk wil ik bij Juice intrekken, maar dat wil ik pas als Casper zich op zijn gemak bij hem voelt en dat heeft tijd nodig.’
      Het idee dat zijn zoon bij die psychopaat in huis zou wonen stond hem nog steeds niet aan. Toch vond hij het moeilijk om er iets over te zeggen, aangezien hij tot twee maanden geleden niet eens geweten had dat hij een zoon hád. Wie was hij nu dan om te zeggen wat het beste voor Casper was? Hij wilde Dana’s beslissingen niet ter discussie stellen, want hij wist dat ze haar grenzen goed kon aangeven en dat ze wist wat haar zoon wel en niet aankon.
      ‘Vind je dat goed?’ vroeg ze.
      Hij haalde zijn schouders op. Eerlijk antwoordde hij: ‘Ik vind het geen fijn idee dat Casper in zijn buurt is, maar ik wil ook niet dat hij zijn leven lang angstig is voor de vriend van zijn moeder. Hoe sneller het vertrouwen herstelt, hoe beter, denk ik.’
      ‘Ja, dat denk ik ook. Hij is nog jong, als hij verder alleen positieve herinneringen aan Juice krijgt, zal deze uiteindelijk als een boze droom lijken.’
      Kip knikte langzaam, zich afvragend of dat ook de manier was waarop zij met de misstappen van anderen omging.
      ‘Is de speeltuin waar ze naartoe zijn gegaan vlakbij?’
      ‘Paar minuutjes lopen.’ Hij stond op van de tafel. ‘Ik heb hem nog niet verteld dat je zou komen, ik was bang dat hij anders slecht naar Fye zou luisteren door zijn enthousiasme.’
      En dat niet alleen – hij had geen flauw idee gehad wat hij van het gesprek met Dana moest verwachten. De mogelijkheid dat ze knallende ruzie met elkaar kregen, had hij niet uitgesloten. Hij zag haar niet snel kwaad wegstormen, maar mensen hadden hem al vaker verbaasd.
      Ze liepen naar de voordeur toe. Aarzelend draaide Dana zich daar naar hem toe, toen gaf ze hem een knuffel.
      ‘Ik was bang voor dit gesprek,’ zei ze zacht. ‘Ik kan niet uitdrukken hoe blij ik ben met hoe het is verlopen.’
      ‘Ik ook,’ mompelde hij. Hij drukte haar in een reflex dicht tegen zich aan en begroef zijn gezicht in haar weelderige haren. Even sloot hij zijn ogen. Het zou waarschijnlijk niet de laatste keer zijn dat ze elkaar omhelsden, maar het voelde als de afsluiting van de periode die ze samen waren geweest. ‘Weet dat je altijd bij me terecht kunt, ook als dingen niet zo lopen als je gehoopt had.’
      Ze liet hem los en schonk hem een warme glimlach. ‘Hetzelfde geldt voor jou, Kip. We mogen dan wel geen relatie meer met elkaar hebben, maar we zijn wel familie. En familie kijkt naar elkaar om.’
      Haar woorden verwarmden hem, zorgden ervoor dat hij zich iets lichter voelde. Zelfs nu ze zijn vriendin niet meer was, wist hij dat hun levens vervlochten zouden blijven.
      Hij deed de deur open en kierde zijn ogen tegen het felle zonlicht. Samen liepen ze naar het speeltuintje toe.
      ‘Mammie!’ gilde Casper zodra hij hen in het oog kreeg. Direct roetsjte hij van de glijbaan af en holde naar zijn moeder, die hem met vochtige ogen optilde, stevig tegen zich aan drukte en zijn gezicht met kussen overlaadde.
      Vertederd keek hij opzij, de liefde tussen een moeder en haar kind was een van de puurste dingen hij ooit had gezien. Hij merkte dat Fye naast hem kwam staan, en in een gebaar dat vanzelfsprekend leek, legde hij een arm om haar middel.
      Toen hij besefte wat hij deed, keek hij een beetje geschrokken opzij. Ze bloosde een beetje, maar in plaats van zich weg te draaien leunde ze iets dichter tegen hem aan en verstevigde hij zijn greep om haar heen. Aarzelend glimlachte hij naar haar.
      Ze glimlachte terug – en het was alsof zijn hart ietsje heelde.

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Nou leg dat maar is aan de kinderen uit...
    Dana en kip hebben een kind en fye en Juice.. Maar Dana is met Juice en Fye met Kip hihi 🤭 ❤️

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ik hoop dat Kip en Fye elkaar vinden!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen