I was always the Queen, It was you who added Evil to my name.


      Het overbruggen van de afstand waar Blaise vandaan is gekomen doe ik onder het scherpe toeziend oog van de jongedame die nog steeds onaangedaan in het gras ligt, een hand onder haar hoofd ter ondersteuning en lichte sneer rond haar lippen. Haar groene ogen zijn intens, evenals het contrast van de ravenzwarte boblijn tegenover haar blanke huid, nog niet zo porselein als die van Draco maar beduidend lichter dan die van mijzelf. Haar wenkbrauwen zijn tot perfectie geëpileerd, haar nagels zwart gelakt en duidelijk goed verzorgd. Ze komt op me over als een draak welke erg content op zijn schat ligt en wacht tot een prooi dicht genoeg nadert om verorberd te worden. Haar emoties zijn een wirwar; nieuwsgierigheid flakkert alsof ze deze probeert te onderdrukken, ze is verstoord en een tikkeltje verrast, waarschijnlijk door mijn verschijning, en gekrenkt omdat er iets is wat ze niet weet. Omdat er iets is wat Draco haar niet verteld heeft, misschien. Er is nog een hele rits aan minder prominente gevoelens, maar ze probeert te veel in de hand te krijgen en slaagt er bijna verontrustend goed in om het van haar gezicht te houden. Tegen de tijd dat Blaise en ik bij haar halt houden heeft ze nog geen spier vertrokken.
      "Pansy, dit is Evelyn Avery," verkondigt Blaise scherp, op eenzelfde manier waarop Narcissa tegen Lucius praat wanneer ze niet wil dat hij iets naars zegt tijdens het ontbijt. Hij waarschuwt haar om aardig tegen me te zijn en mijn beeld van haar als draak wordt een scherpere. "Evelyn, Pansy Parkinson."
      "Eve, alsjeblieft," zeg ik met een vrij neutrale toon en een subtiele glimlach. Pansy lijkt niet van plan me een hand toe te steken, of om überhaupt te gaan bewegen, en ik vraag me af of ze hem zou schudden al zou ik het doen. Daarom kies ik er voor om het voortouw te nemen en gewoonweg plaats te nemen in het gras. Hierop komt haar rechter wenkbrauw het kleinste beetje omhoog in iets wat ik opvat als goedkeuring, aangezien ze er voor kiest te spreken.
      "Avery. The Sacred. Hoe lang moet je hier blijven?" vraagt ze, haar stem iets te schel om lieflijk te zijn, maar met een bepaalde soort kracht en zelfverzekerdheid. Waar Blaise zijn verbazing uit over hoe zij weet dat ik hier moet zijn met een verontwaardigd geluid -waarschijnlijk omdat hij haar nu niet in kan lichten en zijn primeur kwijt is-, ben ik niet verrast na het horen van haar naam. Ook zij is een Pure Blood die tot de lijst behoort.
      "De eerste week van de twee maanden zit er bijna op," antwoord ik haar, waarop er een felle flits ergernis op me af wordt geschoten terwijl haar gezicht passief blijft. Nee, ze vind het duidelijk niet leuk dat Draco haar niets heeft verteld en het idee springt plots op in mijn gedachten, al zou het dan al helemaal belachelijk zijn dat ik hier ben. "Jij en Draco...?"
      Er tikt een doodstille seconde weg alvorens zowel zij als Blaise kakelend in lachen uitbarsten. Pansy laat zich op haar rug rollen, haar gezicht naar de hemel gericht en haar rood gestifte lippen in een wrede lach. Ze is mooi op een krachtige manier, duidelijk iemand die weet wat ze wil. Niet Draco dus, blijkt uit deze lachstuip.
      "O, de dingen die Draco en ik elkaar aan zouden doen mochten wij ooit samen in een huis komen te wonen. Nee, darling, zelfs al zouden we settelen omdat de andere kandidaten op zijn, dan zouden we elkaar niet als meer kunnen zien dan vrienden." En het antwoord is gesproken met een helderheid in de ogen en een gevoel van vastberadenheid welke geen ruimte overlaat voor twijfel. Echter heeft ze het wel overwogen, anders zou haar reactie anders zijn geweest. "Ik ga over een aantal weken richting de familie Fawley, maar betwijfel of daar iets goeds uit zal komen. Theodore en ik hebben een afspraak."
      "Theodore Nott?" vraag ik, waarop ze weer op haar zij draait om me aan te kunnen kijken. Aan haar blik kan ik zien dat ik de verbazing niet helemaal uit mijn stem heb kunnen houden en ik schraap mijn keel ongemakkelijk. "Ik bedoel, hij is wel aardig. Maar hij is zo..." ik kan niet op de woorden komen om hem te omschrijven en gebaar wat hulpeloos in haar richting, "en jij bent zo..." En ik faal weer, mede omdat ik niet na tien minuten hoor te weten dat Pansy Parkinson een tevreden draak is, maar voornamelijk omdat ik nog niet met zekerheid kan zeggen of ze er om kan lachen wanneer ik dat wel doe.
      "Precies, zolang ik me keurig gedraag in de society en hem een erfgenaam geef zal hij tevreden zijn. Wat ik in mijn vrije tijd doe zal hem niets kunnen schelen zolang ik discreet ben en hij is te pompeus om echt van iemand als mij te kunnen houden of andersom. Het is misschien niet het sprookje waar menig meisje van droomt, maar beter dat dan iemand die je niet uit kan staan, toch." Het klinkt leeg. Niet haar toon, maar het beeld wat ze schetst. Een liefdeloos huwelijk puur om de buitenwereld mee voor de gek te houden, zodat ze achter gesloten deuren kunnen doen wat ze zelf willen. Misschien was Nott daarom slechts pijnlijk beleefd zonder daadwerkelijk enige interesse in me te hebben. Hij weet al wat hij wil. "Jij wil het sprookje?" concludeert Pansy, enkel met het vraagteken op het einde om dat ze niet honderd procent zeker is. Ik lach humorloos.
      "Altijd stiekeme hoop gehad op het sprookje, maar toch het glasheldere bewustzijn dat zoiets niet voor ons is weggelegd. Niet met de gelimiteerde families die acceptabel zijn volgens traditie en al helemaal niet op de manier waarop ze deze relaties afdwingen," zeg ik enigszins bitter, terwijl mijn handen zich bezighouden met een grasspriet. Mijn volgende woorden geef ik wat schoorvoetend toe, mijn trots iets onderdrukkend. "Ik snap best waarom Draco me hier niet wil hebben."
      "Werkelijk? Want voor iemand die dat snapt lijk je het erg naar je zin te hebben met mijn vrienden," sneert desbetreffend persoon van achter me en ik kijk geschrokken over mijn schouder naar hem op.

Reacties (3)

  • Slughorn

    Haha betrapt! (:

    1 jaar geleden
  • Carameltaart

    Snellllll vvvvvvvvvvvvveeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrrrrrrrrrdddddddddddddddeeeeeeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrrrrrrrrrrr

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Oehh ben benieuwd naar het vervolg!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen