I was always the Queen, It was you who added Evil to my name.


      Pansy beweegt met een doelgerichtheid welke er geen twijfel over mogelijk laat dat ze dit terrein maar al te goed kent. De familiaire vertoning welke zij en Draco net op hebben gevoerd en welke eerder ook al bleek uit haar reactie van mijn misvatting met betrekking tot hun relatie, doet me vermoeden dat ze elkaar misschien al van kinds af aan kennen. Wederom betreden we het bos, maar ook dit duurt niet langer dan vijf minuten alvorens we het volgende open stuk ontdekken en ik nu toch echt toe moet gaan geven dat het terrein van de Malfoys prachtig is. De opklaring is er nog steeds een omlijnd door bomen, al moet ik in dit geval mijn ogen samenknijpen om de lijn te zien. Voor me strekt het gras zich uit, hoger dan waar dan ook in de tuinen rond het huis en het is vrijwel direct duidelijk waarom het hier niet wordt bijgehouden. Mijn mond valt nog net niet open van verwondering.
      Het grootste gedeelte van de kudde slaat ons nieuwsgierig gade vanaf zo'n twintig meter afstand, hoofden geheven bij ons naderen maar duidelijk niet van plan om dichterbij te komen. Slechts de dichtstbijzijnde enkeling durft het aan om een aantal stappen in onze richting te zetten en intelligente ogen nemen ons op voor het dier halt houdt op twee meter afstand. Ik sta als versteend onder zijn blik, niet goed wetend wat te doen. Pansy grinnikt.
      "Ze doen niets. Hij probeert te bepalen of je iets lekkers tevoorschijn gaat toveren, wat we uiteraard kunnen regelen," legt ze uit, terwijl ze haar Wand tevoorschijn haalt. "Accio appel." Er valt een korte stilte waarin ik nog steeds niet de kracht lijk te vinden om te bewegen of iets terug te zeggen en dan klinkt er een suizend geluid en vangt Pansy keurig de opgeroepen appel in haar hand. Het gevleugelde grijze paard komt gewillig in haar richting, stopt binnen handbereik van ons, briest zachtjes en neemt dan met duidelijke goedkeuring de aangeboden appel uit Pansy haar uitgestoken hand.
      "Dit is Lennox, een van de meer benaderbare Granians die ze hebben. De bruine varianten zijn Aethonans, nog een stapje schuwer en niet van plan om dichterbij te komen al hadden we honderd appels. Het is algemeen bekend dat de Malfoys een van de grootste kuddes hebben binnen Zuid-Engeland, maar aan je reactie te zien was je niet op de hoogte," legt Pansy uit zonder haar ogen van het dier te halen. Lennox verorbert het fruit content, maar blijft alert, zijn vleugels niet gespreid, maar ook zeker niet ontspannen langs zijn flanken. Ik vind mijn stem eindelijk weer.
      "Niet op de hoogte," beaam ik een tikkeltje schamper. Ik heb een week besteed aan het staren naar albino pauwen, terwijl ze een kudde gevleugelde paarden hebben. Lucius of Narcissa had minstens de moeite kunnen nemen om me op de hoogte te stellen, maar misschien gaan ze er nog steeds van uit dat Draco dit op zich heeft genomen.
      "Ze hebben ook nog een fruitgaard verder dan het oog reikt en een kas met exotische planten en Potions ingrediënten, mocht je je een dezer dagen vervelen en iets nieuws willen ontdekken," vervolgt ze met een scherpere ondertoon, haar irritatie bijna tastbaar en zeker niet tot mij gericht. Ze wijst naar rechts waar me pas nu een gebouw opvalt, groot genoeg om als huis te fungeren. "Er is een nestje jonge Kneazles in de stallen."
      "Dankjewel Pansy," mompel ik gemeend, beseffend dat ze me probeert te helpen een invulling te vinden voor mijn anders voortslepende dagen. Er is geen twijfel meer over mogelijk of ze heeft ook minstens een keer in eenzelfde situatie verkeerd. Misschien was er toen niemand voor haar en heeft ze zich twee maanden eenzaam gevoeld, al kan ik me niet voorstellen dat Pansy Parkinson zich zo laat behandelen. Wat me weer doet beseffen hoe belachelijk het is dat ik het me laat gebeuren. "Ik stel het heel erg op prijs."
      "Ik zou willen zeggen dat hij het niet zo bedoeld, maar liegen is niet iets wat ik doe. Hij heeft zichzelf ongetwijfeld een hele goede reden aangepraat om het te rechtvaardigen en is hoogstwaarschijnlijk op zijn teentjes getrapt dat zijn ouders hem dit weer aan doen, om het zo maar te zeggen, er geen rekening mee houdend dat jij met exact hetzelfde probleem kampt. Je kan veel dingen over Draco zeggen, maar rationeel is hij nooit geweest," verkondigt ze onder het nauwkeurig bestuderen van haar nagels, waaruit ik op haal dat ze zich niet echt op haar gemak voelt tijdens het analyseren van Draco nog voor haar emoties dat bevestigen. Hoewel ze duidelijk niet bang is haar mening naar hem te uiten, is over hem praten waar hij niet bij is klaarblijkelijk iets wat ze niet graag doet. Mijn bewondering voor haar groeit, maar ook mijn nieuwsgierigheid naar de 'weer' in haar zin. Het voelt voor mij echter niet terecht om er bij haar naar te informeren en dat doe ik dan ook niet.
      "Je kent hem al lang?" concludeer ik meer dan ik het vraag, kiezend voor een onderwerp waarbij Pansy zelf ook is betrokken. Hierop knikt ze dan ook zonder twijfel.
      "Veel sociale gelegenheden waarnaar we al van jongs af aan mee moesten. Gala's, bruiloften en benefieten, de hele voor een vijfjarige oninteressante mikmak. Salazar, het was ondragelijk, alle regels waar we ons toen al aan moesten houden ondanks dat we nog niet eens wisten hoe we mes en vork vast moesten houden. Leeftijdsgenoten om die dingen mee te delen maakte het een stuk minder verschrikkelijk. Draco, Theodore, Blaise, Vincent en ik kennen elkaar al vanaf toen. Anderen leerden we pas echt kennen op Hogwarts." Hun school. Jaloezie steekt scherp zijn kop op en ik slik het weg.
      "Vincent was de jongen bij Draco en Blaise?" vraag ik in de hoop dat ze niet uit zal wijden over hun schooltijd. Het is iets wat ik nooit heb gehad en wel altijd heb gewild en ik voel me op het moment niet stabiel genoeg in mijn eigen emoties om er verder op in te gaan. Ik zou er alles voor over hebben om te ervaren hoe het is om ergens bij te horen, al zou het maar een jaartje zijn. Ik hoef niet uitgespeld te krijgen wat het is wat ik mis. Pansy schud haar hoofd en rolt haar ogen.
      "Axel Brighton, Draco kwam met hem op de proppen. Zes, zeven jaar geleden, zoiets. Gaat naar Castelobruxo in Brazillie, niemand weet waarom. Hij is... eigenaardig." En dat wil ik best geloven, afgaande op zijn reactie van eerder. Pansy wijdt ook over hem niet verder uit en neemt de tijd me een aantal namen van de magische paarden te vertellen. Wanneer ik later die middag terug loop naar de Manor voel ik me voor het eerst sinds mijn aankomst iets opgewekter en een fractie minder ongewenst.

Reacties (3)

  • Slughorn

    Ik vind Pansy best leuk op dit moment.
    Meeste schrijven haar af als een vervelend iemand, maar hoe jij haar beschrijft is een keer een andere kant! Leuk (:

    1 jaar geleden
  • Carameltaart

    Snel verder

    1 jaar geleden
  • Teal

    Pansy heeft atm nog best een oke karakter

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen