Foto bij 28.

Jaaa, achttien abonnees al! Zo leuk!
Even een extra hoofdstukje tussendoor. Zondag komt de volgende online! Enjoy <3



Lana ligt met haar hoofd tegen Julians borst na te genieten. Ze heeft haar ogen gesloten. Julian aait zachtjes over haar hoofd en fluistert dan: "Ben je nou in slaap gevallen?"
"Hmm..." zucht Lana. "Nee. Maar ik ben wel even aan het bijkomen."
Ze hoort een glimlach doorklinken in zijn stem als hij vraagt: "Oh jee, was dat nodig dan?"
"Ja. Maar op een positieve manier! Dat was fantastisch..."
Ze voelt hoe hij diep ademhaalt en dan verder gaat: "Lana..."
Haar hart begint sneller te bonken, want ze schrikt van hoe ernstig hij opeens klinkt. Plotseling is ze bang voor wat er gaat komen. Allerlei gedachten schieten door haar hoofd, van 'ik vond het niet zo leuk als jij' tot 'misschien moeten we elkaar minder vaak zien'.
"Ja?" vraagt ze, terwijl ze haar hoofd opricht en hem aankijkt.
"Ik... ik vind je echt heel leuk, Wat ik voor jou voel, heb ik nog nooit... nouja, in elk geval al heel lang niet, voor iemand anders gevoeld." Hij kijkt haar verlegen aan en ze voelt hoe haar enorme genegenheid voor hem als een golf over haar heen spoelt. Ze voelt een bijna onbedwingbare drang om hem te zoenen, maar merkt dat hij nog niet is uitgepraat.
"Je bent in heel korte tijd onwijs belangrijk voor me geworden en ik vind je echt een geweldig persoon. Dus ik wilde vragen... Wil je mijn vriendin zijn?" Zenuwachtig kijkt hij haar aan, alsof hij bang is dat ze 'nee' zal zeggen.
Ze kan zich niet meer inhouden en buigt zich naar hem toe om hem te zoenen. Zodra hun lippen elkaar raken, voelt ze hoe zijn schouders ontspannen. Hij slaat zijn armen om haar heen en trekt haar dicht tegen zich aan. Als ze zich eindelijk voorzichtig uit zijn omhelzing losmaakt, kijkt ze hem glimlachend aan: "Ja. Heel graag zelfs."
De opluchting is duidelijk van zijn gezicht te lezen. "Echt?" vraagt hij blij. Lana knikt. Julian stompt met gebalde vuist in de lucht terwijl hij blij "yes!" roept, waardoor Lana in de lach schiet.
"Dacht je dat ik 'nee' zou zeggen?"
"Ik wist niet of je het te snel zou vinden. Maar, ik weet niet, ik wilde het gewoon zo graag officieel maken."
"Ik vind het heel leuk dat ik jou nu mijn vriendje kan noemen."
"En jij bent mijn vriendinnetje." Bij het horen van dat laatste woord gaat Lana's hart sneller kloppen en kan ze een glimlach niet onderdrukken. Ze nestelt zich nog dichter tegen hem aan en snuift zijn heerlijke geur op. Julian drukt een kus op haar haren en Lana bedenkt dat ze onmogelijk gelukkiger kan worden dan nu.

"Succes morgen bij dat gesprek op je school!"
"Dankjewel. Zie ik je 's avonds weer?"
"Ja, leuk. Ik heb een ochtenddienst, dus laat maar weten wanneer je weer thuis bent. Tot dan!" Hij buigt zich naar haar toe om haar een laatste kus te geven en loopt dan naar zijn auto. Lana staat met haar krukken in de deuropening en zwaait hem uit. Met een gelukzalige glimlach doet ze de deur dicht als hij de straat uit is gereden. Niets kan dit fantastische gevoel nog wegnemen.

"Ahhh, gefeliciteerd! Zo leuk!" Anna pakt haar hand om erin te knijpen en kijkt haar over de tafel heen stralend aan. Ook Lilian is blij voor haar. "Wat fijn zeg!"
De andere studenten in de grote aula om hen heen zijn allemaal druk aan het praten en eten en krijgen niets mee van het leuke nieuws dat Lana net met haar vriendinnen heeft gedeeld. Het maakt niet uit, want de drie meisjes bevinden zich samen in een gelukkige bubbel.
"Hoe vroeg hij het? En hoe was het bij hem thuis?" vraagt Anna nieuwsgierig.
Lana vertelt over de vorige avond en hoe fijn het was.
"Wat goed dat hij dat zei, dat je het moest zeggen als het te snel ging!" vindt Lilian.
"Ja, hij klinkt echt heel lief," merkt Anna op. "Hee, ben je trouwens zenuwachtig voor dat gesprek zo?"
"Nee, valt wel mee. Mama bood nog aan om mee te gaan, maar dat leek me niet nodig. Het is met Van Zuilen en Driessen en die zijn altijd aardig, dus het leek me een beetje awkward om dan mijn moeder mee te nemen. Ik wil gewoon zo graag weten waar ik aan toe ben, maar ik denk niet dat zij me daar veel meer over kunnen vertellen. Maar het zal wel verplicht zijn bij een blessure om zo'n gesprek te voeren."
"Jammer dat wij dan Modern hebben, anders konden wij nog wel even mee," zegt Anna.
"Nee joh, het komt vast goed. Maar ik ga wel die kant op, want ik ben zo sloom met die krukken."
Ze staat op en haar vriendinnen lopen met haar mee naar het kantoortje waar ze haar docenten zal ontmoeten.
"Succes! En bel even straks," zegt Anna, terwijl ze haar een knuffel geeft.
"Ja, succes!" Ook Lilian knuffelt haar voorzichtig.
"Jullie succes bij Modern! En tot snel!"
Terwijl Anna en Lilian weglopen, kijkt Lana snel even op haar mobiel. Ze heeft nog een paar minuten tot het half twee is. Ze opent Whatsapp en verstuurt snel een kiss smiley naar Julian. Een warm gevoel verspreidt zich over haar lichaam als ze aan gisteravond denkt. 'Vanavond zie ik hem alweer...' denkt ze blij.

Reacties (1)

  • Luckey

    Dit is zo leuk stukje!!!
    Zi lief!!
    Ben benieuwd naar het gesprek!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen