Niets voelde wranger dan naar een trouwerij gaan wanneer je eigen relatie net op een nare manier tot een einde was gekomen. Toch kon Fye het niet maken om niet te komen. Amy was eigenlijk de enige die ze nog als een vriendin beschouwde en Kozik was ook altijd heel vriendelijk tegen haar geweest. Het was bijna drie weken geleden dat ze Juice had gezien of gesproken. De eerste week had hij een aantal appjes gestuurd waarin hij zijn excuses aanbood en dat hij graag nog een keer met haar zou willen praten als ze daar aan toe was.
      Fye had geen flauw idee wanneer ze daar aan toe was. Misschien wel nooit.
      Ze was samen met Kip naar de bruiloft gegaan. Onlangs was hij naar een plaats vlak bij Charming verhuisd. Hij was de enige die ze op de hoogte had gebracht van haar toekomstplannen en daarom had hij aangeboden dat ze wel zijn logeerkamer kon gebruiken totdat de bruiloft van Kozik en Amy achter de rug was.
      En dat was nu bijna.
      De plechtigheid was voorbij. Het overgrote deel van de tijd had ze naar haar knieën gestaard. Ze wilde zo graag blij zijn voor haar vriendin, maar ze bleef maar denken aan hoe graag ze daar zelf had gestaan met de man van haar dromen. Geluk in de liefde had ze nooit gehad, en Juice had er geen verbetering in gebracht. Al die tijd was ze een afleiding geweest, een soort reserveprijs. Iets wat ze had geweten op het moment dat Dana terug was gekeerd, en toch was ze blijven hopen dat een baby verschil zou maken.
      Alsof je daarmee iemands liefde kon afdwingen.
      Het sloeg nergens op, dat wist ze ook wel. Eenzaamheid was echter ook niet makkelijk en dus had ze genoegen genomen met iemands tweede liefde. Nu schaamde ze zich ervoor.
      Fye had bewust niet om zich heen gekeken. Nu ze het bruidspaar gefeliciteerd had en het feest aanving, kon ze zich echter niet meer zo makkelijk verschuilen. Ze bestelde een non-alcoholisch drankje bij de bar en ging een beetje aan de zijkant staan. Vandaag ging het om Kozik en Amy. Dit was hun dag, hoe zij zich voelde maakte heel even niet uit.
      Na morgen zou alles toch anders zijn.
      Schichtig keek ze om zich heen. Daar stond hij, een meter of acht bij haar vandaan. Hij was in gesprek met Jax en Bobby, praatte geanimeerd en hij lachte zelfs. Het was geen act, ze zag aan zijn gezicht dat het goed met hem ging. Een steek van jaloezie trok door haar heen. Misschien zou ze blij voor hem moeten zijn, maar op dit moment was er nog te veel verdriet en boosheid in haar.
      ‘Hé,’ klonk een vriendelijke stem naast haar.
      Fye verstijfde. Dana wilde ze net zo min spreken als Juice. Kip mocht het dan wel met haar hebben bijgelegd, maar zij voelde zich evengoed door haar vriendin verraden.
      ‘Zullen we een stukje lopen? Er loopt een mooi pad door de bloementuinen.’
      ‘Nee bedankt,’ bromde ze.
      ‘Oké.’ Dana liep niet weg. Fye twijfelde er niet aan dat ze dondersgoed wist dat ze alleen wilde zijn, toch bleef ze staan. ‘Ik dacht dat het makkelijker praten zou zijn dan hier,’ zei ze, en ze gebaarde naar de band die een eindje verderop speelde. ‘Maar ik wil je toch een paar dingen zeggen.’
      Fye klemde haar kiezen op elkaar. Zelfs als ze wegliep, kwam Dana haar waarschijnlijk nog achterna. Ze kon er maar beter van af zijn.
      ‘Oké dan,’ bromde ze. ‘Breng me dan maar naar die bloementuinen.’
      Dana glimlachte. Het was geen tevreden grijns, het was een eerlijke glimlach en het leek alsof er iets aan haar botten knaagde. Wat Dana ook deed, wat voor emoties ze ook voelde, ze leek altijd perfect te reageren.
      Dana ging haar voor een pad op dat een eindje bij het feest vandaan ging. Toen het lawaai een beetje verstomd was, gingen ze op een bankje zitten.
      Fye tuurde naar haar handen. Ze voelde zich heel kwetsbaar.
      ‘Hoe gaat het met je?’ vroeg Dana.
      Haar zachte stem liet een rilling langs haar rug lopen. Haar vriendelijkheid voelde gespeeld, zelfs als ze wist dat het niet zo was.
      ‘Maakt het uit?’ bromde ze. ‘Met jullie gaat het zo te zien geweldig.’
      ‘Ja,’ zei Dana na een korte stilte. ‘Luister Fye. Je weet hoeveel ik van hem hou. Dat heb ik nooit voor iemand verborgen gehouden. Op mijn zoontje na is hij de belangrijkste persoon in mijn leven. Kun je het me echt kwalijk nemen dat ik naar hem toe ging toen hij zijn leven wilde beëindigen?’
      Fye zweeg. De tranen brandden plotseling weer in haar ogen.
      ‘Ik snap gewoon niet hoe je met iemand als hem kunt zijn Dana,’ zei ze uiteindelijk op verstikte toon. ‘Op iemand die zijn vriendin in elkaar sloeg.’
      ‘Iemand die hem verraden had.’ Dana zuchtte. ‘Lieverd, ik zeg niet dat ik het hem niet kwalijk neem. Hoe hij jou behandelde is verre van goed, maar dat weet hij zelf ook wel. Je verklapte zijn grootste geheim, en dat deed je voor hem. Voor mij. Omdat je wilde dat er niets meer tussen ons in zou staan.’
      Fye tandenknarste. Wat wilde ze nou eigenlijk zeggen? Dat ze blij zou moeten zijn met de uitkomst, omdat Juice en Dana toch samen waren? Ja – destijds had ze het hen gegund. Voordat Juice haar met zijn vuisten bewerkte en Dana haar in de steek liet.
      ‘Ik heb niet veel vrienden, Fye. Ik ben er veel verloren, en ik geef heel veel om de paar die ik nog heb. Ook om jou. Ondanks dat we op dezelfde man verliefd waren, hebben we het altijd goed met elkaar kunnen vinden. Ik weet niet of je nog wilt kijken of die vriendschap te redden valt. Ik hoop het.’ Aarzelend pakte Dana haar hand vast. ‘Ik maak ook fouten. Ik doe ook dingen verkeerd. Hoe ik met jou omging is daar een voorbeeld van. En ja, dat spijt me. Ik dacht dat Kip je kon opvangen, en de angst dat Juice zichzelf iets aandeed sloeg me lam. Ik kon hem niet kwijt raken, Fye. En als ik die avond niet naar hem was toegegaan, had hij er nu niet meer gezeten. Het was geen schreeuw om aandacht. Hij verachtte zichzelf om zijn daden.’
      Fye wist niet wat ze moest zeggen. Als ze eerlijk was, verlangde ze heel erg naar een vriendin. Maar die aanhankelijkheid… dat was ook iets waar ze aan wilde werken. Ze stond er alleen voor in de wereld, zo staken de zaken nu eenmaal in elkaar.
      ‘Ik heb tijd nodig,’ zei ze zacht. ‘Sorry Dana. Ik weet dat je het goed bedoelt.’
      Ze stond op. Dana liep haar niet achterna toen ze terugkeerde naar het feest.
      Eigenlijk wilde ze naar huis gaan. Ze had haar gezicht laten zien en haar vlucht vertrok morgenochtend vroeg. Toch was het Kip die haar met een glimlach overhaalde om te blijven.
      ‘Wil je dansen?’ vroeg hij.
      Ze aarzelde even, kon echter geen goede reden bedenken om nee te zeggen. Het was een rustig nummer dat opstond, waarop het bruidspaar stond te slowen. Ze wist dat ze een vreemde indruk maakte als ze intiem met Kip zou gaan dansen, maar tegelijkertijd kon het haar ook niet schelen. Ze zette haar lege glas weg en sloeg haar armen om zijn hals.
      Een tijd zwierden ze op de muziek. Het was fijn om door hem vastgehouden te worden, zelfs al was hij geen hele goede danser. ‘Ik ga je missen,’ zei ze zacht.
      Kip keek op. ‘Ik jou ook,’ antwoordde hij stilletjes.
      Ze liet haar hoofd op zijn schouder rusten. Maar het was goed. Dit was iets wat ze moest doen.
      Aarzelend streek Kips hand over haar rug. ‘Je moet het hem vertellen, Fye. Al is het voor je eigen gemoedsrust.’
      ‘Ja.’
      Ze wist het. Ze had zich dat al een tijdje geleden voorgenomen.
      Ze draaide haar hoofd opzij en zag dat Juice naar hen keek. Zijn glimlach was verdwenen, zijn schouders hingen naar beneden. Toen hun blikken elkaar kruisten, keek hij naar beneden.
      Ze haatte die verslagen houding. Het deed haar weer denken aan al de keren dat ze hem getroost had, en al zijn pijn waarvoor geen verlichting was geweest. Diep in haar hart gaf ze nog steeds om hem, zelfs al wilde ze het niet.
      ‘Ga nu maar,’ zei Kip, en hij gaf haar een aanmoedigend duwtje.
      Fye haalde diep adem, liet haar danspartner toen los en zette een paar stappen naar Juice toe. Wat nu? Moest ze hem ten dans vragen? Op de een of andere manier leek hier met elkaar praten minder eng dan wanneer ze alleen waren.
      Ze schraapte haar moed bij elkaar. ‘Wil je dansen?’
      Juice keek met een ruk op. Talloze emoties schoten in zijn ogen voorbij. Zijn lippen weken iets van elkaar, maar er kwam geen woord over zijn lippen.
      Ze stak haar hand uit. Even staarde hij ernaar, daarna pakt hij hem beet en stapte dichter naar haar toe. Zijn handen rustten lichtjes op haar heupen, die van haar op zijn schouders. Ze bewaarde meer afstand dan ze bij Kip had gedaan. Ze keek hem aan, in die emotionele bruine ogen van hem.
      Opeens welden er tranen in op. Voor ze besefte wat er gebeurde, greep hij haar stevig vast en drukte zijn gezicht tegen haar schouder.
      ‘Het spijt me,’ snikte hij. ‘Het spijt me zo verschrikkelijk Fye. Ik blijf er maar aan denken, ieder uur opnieuw.’
      Fye voelde een brok in haar keel en knipperde het vocht uit haar ogen weg. Als ze had gedacht dat zijn verontschuldigingen haar niets zouden doen, zat ze er mijlenver naast. Aarzelend streek ze over zijn achterhoofd, langs zijn hanenkam.
      ‘Ik hou van je,’ fluisterde hij. ‘Echt. Je bent zo goed voor me geweest en ik ben je zo dankbaar. Maar ik was mijzelf kwijt en ik weet dat er niets is wat dat zal rechtvaardigen. Ik wil gewoon dat je weet dat ik je nooit pijn heb willen doen, maar dat ik er altijd bang voor ben geweest dat het zou gaan gebeuren.’
      Ze sloot haar ogen even. Hij had haar gewaarschuwd, hij had gezegd dat het zou kunnen gebeuren. Ze had nooit geluisterd.
      Hij keek naar haar op, zijn ogen vochtig van de tranen. Ze rustte met haar voorhoofd tegen dat van hem en haalde diep adem. Ze wist dat hij aan de baby dacht, dat zijn onzekere toekomst als vader hem opbrak.
      ‘Ik ga weg, Juice,’ zei ze, voordat hun emoties haar tot een ander besluit verleidden. ‘Dit hele MC leven… Ik wil er afstand van doen, ik moet afstand nemen om onze verbroken relatie een plek te geven. In ieder geval tot de bevalling blijf ik bij mijn zus. Ik weet niet of ik terugkom, de tijd zal leren wat goed voor me is. En wat voor mij goed is, zal ook voor het kindje goed zijn.’ Ze glimlachte een beetje triest. ‘Het spijt me Juice. De reden dat ik de zwangerschap zo lang voor me heb gehouden is omdat ik niet wist of je een goede invloed op het kind zou hebben. Je hebt me niet overtuigd, zelfs al gaat het nu beter met je. Tijdens onze relatie heb ik almaar gekeken naar wat jij nodig had, nu wordt het tijd dat ik aan mezelf denk en aan mijn kindje.’
      Mijn kindje. Ze zag hem ineenkrimpen bij die woorden.
      Maar het was zo. Zij droeg het in haar buik. Het voelde als haar kindje, en niet als dat van Juice en haar. Misschien was het oneerlijk, maar hij had nooit oog voor het kind gehad. Hij niet gemerkt dat ze al maanden alle alcohol afsloeg, dat ze steeds misselijk was, dat haar buik dikker was geworden.
      ‘Ik begrijp het,’ antwoordde hij, al zag ze in zijn ogen dat het hem pijn deed. ‘Ik vertrouw erop dat jij aanvoelt wat het beste is voor het kindje. Zelfs als je niet wil dat het kind me ooit ontmoet dan begrijp ik dat. Ik heb je tenslotte mishandeld. Het kindje had dood kunnen zijn door mij. Maar als je besluit om het contact definitief te verbreken – laat het me dan alsjeblieft weten.’
      Ze knikte. Ze zou hem niet aan het lijntje houden.
      ‘Het ga je goed, Juice.’ Ze kuste zijn wang, daarna liet ze hem los.
      Voor ze kon weglopen, verstrengelden zijn vingers met die van haar en hield hij haar tegen.
      ‘Als je ergens geld voor nodig hebt, als ik iets kan doen… Laat het me dan alsjeblieft weten. En vertel… Vertel het kindje alsjeblieft dat papa van hem of haar houdt, ondanks alles wat er gebeurd is. Laat het nooit denken dat het zijn of haar schuld is dat papa niet thuis woont.’
      Ze kneep even in zijn hand. Zijn tranen riepen een brok in haar keel op die ze niet kon wegslikken.
      ‘Dat zal ik doen.’ Ze slikte. ‘Dag Juice. Ik hoop dat je je geluk vindt met Dana.’
      Daarna trok ze haar hand los. Ze ving Kips bezorgde blik en glimlachte bemoedigend naar hem.
      Het was goed zo.
      Alle herinneringen aan Charming zou ze in Californië laten.
      Haar hand streek even over haar buik. Behalve de herinnering die daar in zat.

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen