. . .

Het kwam niet vaak voor dat Raine uit gevoelens handelde, in plaats van met zijn verstand. Het besluit dat hij een paar minuten geleden had gemaakt was duidelijk een uitzondering en het duurde slechts een paar minuten voordat hij er spijt van had.
      ‘Misschien is het beter om wel te gaan,’ opperde hij nadat ze hun kus beëindigd hadden. De kwetsbare blik in Juice’ ogen zorgde ervoor dat zijn buik samenkromp. ‘Het is niet eerlijk als ik je de kans op een minder gecompliceerde relatie afneem. Skye kent je goed, als zij jullie gekoppeld heeft zijn jullie vast een leuke match. Je zou ‘m op zijn minst moeten ontmoeten.’
      ‘Nee,’ antwoordde Juice. ‘Ik wil jou.’ Zelfverzekerd gleden zijn handen onder Raines shirt. Hij sloot zijn ogen even. Fuck – hoe was het toch mogelijk dat zijn aanrakingen zoveel bij hem losmaakten?
      Zijn ademhaling haperde toen Juice’ lippen langs zijn hals gleden en zich daar vastzogen alsof hij zijn vriend wilde markeren.
      ‘De enige reden dat ik wilde daten is omdat ik jou niet uit mijn hoofd kan krijgen,’ fluisterde hij. Onder zijn shirt klommen Juice’ handen omhoog, met zijn duimen trok hij rib voor rib over. ‘Steeds opnieuw denk ik aan je lippen. Aan hoe je in mijn hand voelde, aan hoe jouw vingers om mij heen voelden. Hoe heet het was om in je ogen te kijken terwijl we kwamen.’ Juice keek hem weer aan. Zijn handen gleden naar beneden en rustten op zijn heupen. ‘Zo’n connectie als met jou heb ik nog nooit met iemand gevoeld. Ik tel de uren af tot ik je weer kan zien, ik snak naar je aanrakingen, naar je stem, je lach.’ Even zweeg hij, staarde hij alleen in Raines ogen. ‘Ik geloof in ons,’ zei hij toen. ‘We hebben nooit over onze clubs gepraat. We kennen elkaar al een halfjaar en we hebben nog nooit ruzie gehad. Mijn gevoelens gaan niet weg, ze worden iedere dag heviger. Ik ben verliefd op je, Raine. Ik ben zo fucking verliefd op je dat ik me een fucking zestienjarige voel. Met een willekeurige kerel uitgaan gaat daar heus niets aan veranderen. Ik wil alleen door jou aangeraakt worden, ik wil alleen met jou zoenen.’’
      ‘Oh Juice…’ Hij boog zijn hoofd, rustte met zijn voorhoofd tegen dat van de jongen. Wat hij voor de jongen voelde ging alle begrip te boven. Hij wilde het zo graag. En toch was hij ook als de dood dat het niet goed zou aflopen. Wat als hun clubs écht in oorlog verwikkeld raakten? Binnen de muren van hun huis en in de warmte van elkaars armen voelden ze zich veilig en was het alsof de club niet bestond.
      Maar de clubs bestonden wel en eisten hun loyaliteit.
      Kon hij daarmee dealen? Clubgeheimen konden ze voor zich houden, daar twijfelde hij niet aan. Maar hij was vreselijk bang voor het moment waarop iemand hun relatie zou ontdekken. Wat ze met Juice zouden gaan doen. Wat hij zelf zou doen, als hij gedwongen werd tussen zijn club en zijn lief te kiezen.
      ‘Ik ben bang,’ zei hij toen eerlijk. Hij keek op naar de man. ‘Ik weet dat ik zei dat we er wel wat op zouden vinden. Dat wil ik ook geloven. Maar ik ben wel bang.’
      Juice’ lippen raakten zo zachtjes zijn mond dat het was alsof zijn knieën erdoor gingen knikken.
      ‘Een paar dagen terug nam Chibs me apart,’ zei hij toen. ‘Hij zei dat ik te afgeleid was. Toen heb ik hem verteld dat ik iemand ontmoet had waar ik sterke gevoelens voor hem. Een man. En dat we geen relatie durven aan te gaan omdat we bang zijn dat de geheimhouding ons ongelukkig maakt.’ Hij omvatte Raines kaak. ‘Weet je wat hij me vroeg? Of dit me wel gelukkig maakte. En het antwoord is nee. Toen zei hij dat er íéts moest veranderen, dat ik er helemaal voor moet gaan of je moet loslaten omdat het me anders gaat slopen.’
      Zijn voorhoofd rustte nog steeds tegen dat van Raine. Een tijdje staarden ze elkaar zwijgend aan, wogen ze af wat ze wilden. Een paar minuten geleden hadden ze op basis van hun gevoelens al een besluit genomen, ze wisten allebei dat ze niet alleen op basis daarvan konden handelen.
      ‘Ik wil je niet opgeven,’ zei Juice zacht. ‘Er zal geen dag zijn waarop ik daar geen spijt van zal hebben. Ik wil het proberen. Jij en ik. Onze vriendschap verbergen we toch ook al en dat gaat ons goed af. Zoveel verandert er niet. De gevoelens zijn er al. De verlangens ook.’ Er verscheen een lichte blos op Juice’ wangen. ‘En de handelingen soms ook.’
      Raine had zich altijd voorgesteld dat hij degene was die Juice gerust zou stellen, die hem ervan zou moeten overtuigen dat er een toekomst voor hen was, zelfs als die zich in de schaduwen bevond. Nu was hij echter degene die aan twijfel bleef vasthouden.
      Hij dacht aan de belofte die hij zijn zusje had gedaan. Deze stap zetten was riskant – al was hun hele leven riskant. Mensen werden niet altijd oud, zijn moeder en zusje waren daar een voorbeeld van. Hij dacht aan alle kansen die Rosa mis had gelopen, de liefde waarin ze teleurgesteld was geweest.
      Het voelde bijna als verraad om zelf de kans niet te grijpen wanneer die hem toegeworpen werd.
      ‘Oké.’ Hij liet zijn armen om Juice heen glijden en hield hem stevig vast. ‘Dan gaan we ervoor.’
      Zodra hij die woorden uitgesproken had, trok er een intense hitte door hem heen. Hij nam Juice’ gezicht tussen zijn handen en keek hem aan. Zijn ogen straalden, zijn glimlach was zo prachtig dat hij erdoor moest slikken.
      Hij kon niet anders dan die lippen kussen. Een verheerlijkte zucht ontglipte hem toen hun tongen elkaar vonden en ze elkaar proefden. Zijn hand gleed naar Juice’ achterhoofd en streek langs het uiteinde van zijn hanenkam. Het was een heerlijke kus, zonder de angst dat het de laatste was, met de belofte van veel en veel meer.
      Het voelde goed. Het voelde heerlijk, zo heerlijk dat hij zich een beetje opgelaten voelde toen hij Juice daarna weer aankeek. Ze glimlachten verlegen naar elkaar, voelden beiden een nieuw soort warm geluk in zich dat hen met elkaar verbond.
      Juice was niet de enige die zich een smoorverliefde tiener voelde.
      ‘Ik vind je echt zo leuk,’ zei hij zacht, waarna hij opnieuw zijn lippen tegen die van de Son drukte. ‘Ik heb dit nog nooit voor iemand gevoeld.’
      ‘Ik ook niet.’
      Het was bevrijdend om zich niet langer tegen die vlinders te hoeven te verzetten of ze te negeren. In ieder geval zo lang ze samen waren hoefden ze niet na te denken over grenzen.
      Zo lang ze samen waren.
      Hij zuchtte zachtjes. ‘Het is wel beter als Sasha van niets weet. Straks zegt ze tegen iemand dat ze mij met een man heeft zien zoenen, ik weet nu al dat Esai me dan niet met rust laat tot hij weet wie diegene is.’
      Juice had zichzelf al als ‘Juan’ aan haar geïntroduceerd, puur om te voorkomen dat ze zijn andere naam zou gebruiken als ze met iemand sprak, maar ze konden niet voorzichtig genoeg zijn.
      Hij vond het niet fijn, juist in zijn eigen huis wilde hij er niet op hoeven letten. Gelukkig had ze er nu toch nog niet echt oog voor en ging ze vroeg naar bed. Hoe dat in de toekomst zou zijn, was moeilijk in te schatten. Al was hij toch wel van plan om op een dag voor zijn gevoelens voor Juice uit te komen.
      Juice knikte langzaam, al hingen zijn schouders naar beneden. Raine begreep precies hoe hij zich voelde. Hij wenste ook dat het anders was. Maar juist nu ze voor elkaar gekozen hadden, moesten ze verstandige besluiten nemen en voorzichtig zijn.
      ‘Ik ga haar naar bed brengen,’ zei hij. ‘Dan hoeven we ons daar niet druk om te maken.’
      Hij leunde naar Juice toe om hem nog één keer te zoenen, daarna draaide hij zich om en liep naar de woonkamer.

. . .


Terwijl Raine zijn nichtje naar boven bracht, belde Juice Muis op. Het nummer van zijn blinddate had hij niet. Hij vond het een beetje knullig voor de man, maar hij wilde er ook niet uit plichtsgevoel een hele avond met rondhangen.
      ‘Hé Juice!’ Haar stem klonk vrolijk, en hard. Op de achtergrond hoorde hij muziek; blijkbaar was ze al op het festival.
      ‘Hé! Ehm – ik belde eigenlijk omdat ik afzie van de date.’
      ‘Ah kom op, Juice! Nu niet terugkrabbelen…’
      ‘Zo zit het niet,’ zei hij vlug. ‘Hij – wij… We willen niet meer gewoon vrienden zijn. We willen elkaar.’
      ‘Echt?!’ Haar stem sloeg meteen om. ‘Oh wat goed lieverd! Ik ben zo blij voor je!’
      ‘Ja.’ Hij glimlachte. ‘Ik ben ook heel blij. Het is nog wel een beetje uitzoeken hoe we het goed kunnen verbergen. Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar ik ben wel heel blij dat we deze stap hebben genomen.’
      ‘Ik ook lieverd. Jullie zijn zo’n geweldig stel samen. Ik hoop dat jullie clubs op een dag een bondgenootschap zullen aangaan en jullie er voor uit kunnen komen. Dat gun ik jullie zo.’
      Juice’ hart klopte sneller bij dat idee. Er waren andere clubs met wie ze op vredige voet leefde. Als dat toch eens zou kunnen… Hij kon het slechts hopen, maar het zou zo veel voor hen veranderen…
      ‘Goed, ik ga je date dan maar even teleurstellen. Misschien dat ik last-minute nog wat anders voor hem kan regelen. Ik zie je morgen schat. Geef Raine maar een dikke kus van me.’
      Hij lachte zachtjes, zei haar gedag en verbrak toen de verbinding.
      Net toen hij zijn telefoon had weggestopt hoorde hij voetstappen op de trap. Raine kwam naar beneden en zakte naast hem neer op de bank.
      ‘Wat wil je vanavond doen? Ik kan Emma bellen om te horen of ze vanavond kan babysitten? Dan kunnen we bij dat festival gaan kijken. Ik hou wel van bandjes enzo.’
      Juice aarzelde. Op zich vond hij het wel leuk om de deur uit te gaan, maar hij wist niet zo heel goed hoe ze zich rondom anderen moesten gedragen. Als Raine een meisje was geweest had hij met haar hand in hand gelopen, nu wist hij niet zo goed of dat iets was wat hij publiekelijk wilde doen en hij vond het al helemaal moeilijk inschatten hoe Raine erin stond. Men zou naar hen kijken, er opmerkingen over maken.
      ‘We kunnen ook een filmpje opzetten,’ zei Raine. ‘Als je geen zin hebt.’
      ‘Het lijkt me wel leuk.’ Hij zocht naarstig naar een manier om zijn twijfels onder woorden te brengen. ‘Maar ik weet niet zo goed hoe we ons dan moeten gedragen.’
      ‘Waar is het eigenlijk? Verwacht je er Sons of Mayans tegen te komen?’
      Hij schudde zijn hoofd. ‘Nee. Maar toch. Ik eh – ik weet niet zo goed of ik het fijn vind als we… weet je wel… klef zijn met anderen erbij.’ Hij beet op de binnenkant van zijn wang. ‘Ik weet niet of ik al zo ver ben dan ik uit de kast wil komen.’
      Raine grinnikte kort. ‘Dan ben je niet de enige. Het is niet zo dat ik me schaam voor mijn gevoelens voor je, maar ik wil ook niet te veel de aandacht op ons vestigen.’
      Opgelucht knikte Juice. Dat was precies hoe hij er ook over dacht.
      ‘We ontdekken vanzelf wel wat we wel niet en prettig vinden, toch? Dat we nu exclusief willen zijn, betekent niet dat we overal meteen voor in moeten zijn.’ Raine hield zijn blik even vast. ‘En ik wil dat je heel goed tot je laat doordringen dat ik nu niet ineens van alles van je verwacht. Ik weet dat er, zeker seksueel gezien, dingen zijn waar je nog niet klaar voor bent en dat geeft niet. Het komt allemaal wel.’
      Juice slikte en voelde zijn wangen warm worden. ‘Ben jij er dan al wel klaar voor?’ vroeg hij nerveus.
      Raine grinnikte zacht en gaf hem toen een kus op zijn wang. Door het gebaar voelde Juice zijn gezicht nog warmer worden. ‘Pas als jij dat ook bent.’ Hij gaf hem een vlugge knipoog, daarna kwam hij overeind. ‘Ik zal Emma eens een belletje geven.’

Ze hadden lange mouwen aangetrokken om hun clubtattoos te verbergen en gingen met de auto naar het festival toe. Het was vreemd om ergens niet met de motor naartoe te gaan, maar op hetzelfde moment hielp het om een beetje afstand te scheppen van het clubleven.
      In het midden van het stadje was een soort park waar een podium was neergezet. Juice and Raine haalden een biertje en sloten bij het publiek aan.
      ‘Heb je ooit een muziekinstrument bespeeld?’ vroeg Raine.
      Juice nam een slok bier en schudde zijn hoofd. ‘Jij wel?’
      Hij lachte. ‘Ik heb een jaar klarinet gespeeld toen ik veertien was.’
      ‘Wat? Klarinet?’ vroeg Juice ongelovig.
      ‘Uhu. Ik verloor een weddenschap met Esai.’
      Juice schoot in de lach. ‘Serieus?’
      ‘Ja,’ grinnikte Raine. ‘Er was een nieuwe chick op school. We legden een wedje wie haar kon versieren, maar ze wimpelde ons allebei af.’
      ‘En toen moest Esai ook klarinet spelen?’
      ‘Dwarsfluit.’
      Juice beeldde zich de Mayan met een dwarsfluit in en begon nog harder te lachen. ‘Prachtig.’ Hij keek even opzij. Zelf had hij altijd wel een vast groepje vrienden gehad, maar hij was nooit écht close met iemand geweest. ‘Vind je het niet moeilijk?’ vroeg hij toen. ‘Dat je Esai niet over mij kan vertellen?’
      ‘Ja,’ zuchtte Raine. ‘Ik heb het wel overwogen. Ik kon altijd alles aan hem kwijt. Maar hij zal zich verplicht voelen om het zijn vader te melden en dat kan ik hem niet kwalijk nemen.’
      ‘En als je iets vertelt? Dat je iets met een jongen hebt?’
      ‘Dan gaat ie me net zo lang bespioneren tot ie je gezien heeft, dat weet ik nu al. Die gast is veel te nieuwsgierig. Die Chibs niet? Zijn jullie close?’
      ‘Jawel,’ zei hij. ‘Maar hij is vijftien jaar ouder dan ik. Hij was mijn sponsor, dus ik denk dat we op een ander niveau close zijn. Als ik zeg dat ik mijn vriend liever bij de club vandaan houd, dan zal hij niet aandringen.’
      ‘Dat is wel chill. Esai is wat dat betreft echt een pain in the ass.’ Hij grijnsde. ‘Zullen we wat verder naar voren gaan? Ik vind de sfeer daar altijd beter dan aan de zijkant.’
      Juice stemde toe. Raine ging voor en wrong zich door het publiek naar voren, Juice volgde hem totdat ze op een meter of tien van het podium stonden. Het was een lekker stevig bandje. Een tijdje genoot Juice van de muziek terwijl zijn hoofd met de maat mee bewoog. Na een tijdje merkte hij dat Raine met een meisje naast hem aan de praat was geraakt. Aan de manier waarop ze naar hem keek zag hij overduidelijk dat ze met hem probeerde te flirten. Ze boog zich steeds dichter naar hem toe als ze wat zei en lachte overdreven.
      Het was niet zo dat hij jaloers was, maar hij kon er de humor wel van inzien om nu een arm om zijn vriend heen te slaan. Met zijn blik op het bandje gericht tilde hij zijn arm en legde die om Raine’s middel. Vanuit zijn ooghoek zag hij dat Raine zijn hoofd opzij draaide. Juice verbeet een grijns en deed alsof hij helemaal niet doorhad.
      ‘Worden we een beetje jaloers?’ fluisterde Raine in zijn oor.
      Juice keek langs hem heen. Het meisje staarde hem aan en leek een beetje in shock te zijn, alsof ze hoopte dat Raine hem zou wegduwen. In plaats daarvan gaf Juice haar een knipoog, daarna fluisterde hij tegen zijn vriend: ‘Wat dan? Probeerde je me jaloers te maken?’
      Raine trok een mondhoek op. ‘Misschien wel. Eens zien of je al een beetje uit die kast durfde.’
      Juice omvatte Raines heup en trok hem opzij, zodat hij voor hem stond. Hij sloeg zijn armen om een hem heen zoals hij bij een meisje zou hebben gedaan en trok hem tegen zich aan. Het was fijner dan hij gedacht had. Eigenlijk kon het hem helemaal niet schelen of er mensen naar hen keken; hier kwamen ze waarschijnlijk toch niet meer terug.
      Raine keek over zijn schouder en grijnsde. ‘Je blijft me verbazen, Ortiz.’
      Hij kuste Raines kaak. ‘Het komt door jou. Je laat me me vrijer voelen dan ik ooit gedaan heb.’
      Hij leunde tegen zijn vriend aan en sloot zijn ogen even, sloeg het moment in zijn geheugen op.
      Op het moment voelde hij zich merkwaardig kalm.
      Als de stilte voor de storm.

Reacties (2)

  • Poppy

    (H)lieff

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Jou kende gaat dit wss goeeeeeed fout ergend in dit verhaal hihi

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Girl you have no idea. ;D

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen