. . .


Jamie was zorgwekkend stil. Ze at langzaam, staarde naar het tafelblad en leek diep in gedachten. Aanvankelijk wachtte Juice af tot ze zelf zou gaan zeggen wat haar dwarszat, toen probeerde hij voorzichtig te vissen.
      ‘Is er iets gebeurd?’ vroeg hij zacht.
      Haar schouders hingen naar beneden. Toen ze opkeek, zag hij twijfels in haar ogen. Gisteren was ze bij Esai geweest… Had hij haar gekwetst? De gevoelens die die gedachte opriep waren tegenstrijdig; enerzijds voelde hij de drang om Esai’s gezicht te verbouwen, en op hetzelfde moment welde de hoop op dat het misschien binnenkort over zou zijn tussen de twee.
      Twijfel was goed.
      Hij werd misselijk van zijn eigen gedachten: hij wilde dat ze zich rot voelde omdat dat misschien zou betekenen dat ze haar relatie met Esai beëindigde. Beschaamd staarde hij naar zijn lege bord.
      ‘Nee hoor,’ antwoordde ze bijna onhoorbaar.
      Ze loog – en het gaf hem een wrang gevoel. Ze had hem altijd alles verteld.
      Er hing een gespannen stilte tussen hen. Juice stond op van de tafel om af te ruimen. Hij voelde zich teleurgesteld toen zijn huisgenoot hem zwijgend hielp en daarna naar haar kamer verdween. Nadat hij alles in de vaatwasser had gezet, leunde hij zuchtend tegen het aanrecht aan. De laatste dagen was het druk geweest, hij had ernaar uitgezien om tijd met haar door te brengen.
      Na een korte aarzeling besloot hij nog niet op te geven. Het moest iets met Esai te maken hebben, ze was vast bang dat hij dingen ging zeggen die haar alleen maar verdrietiger zouden maken. In plaats van haar proberen aan het praten te krijgen, besloot hij haar gewoon af te leiden, haar weer te laten glimlachen.
      Hij klopte tegen de deur van haar kamer en deed hem toen open. Ze lag op haar buik op het bed, een opengeslagen boek op haar kussen. In plaats van erin te lezen, staarde ze naar de muur. Het duurde even voor de klop op de deur tot haar doordrong en ze haar hoofd opzij draaide.
      Hij ging op de rand van haar bed zitten en wreef troostend over haar bovenarm. ‘Piekeren maakt je gek, meis. Kom, laten we wat leuks gaan doen. Dan voel je je energieker en is het makkelijker om dingen te relativeren.’
      Ze kwam overeind. ‘Wat wil je doen?’
      Een geheimzinnig glimlachje spande om zijn lippen. ‘Iets wat ik anders nooit wil doen.’ Hij kwam overeind en stak zijn hand uit om haar overeind te trekken. ‘Kom je?’
      Iets van haar oude enthousiasme keerde terug in haar ogen. Ze pakte zijn hand beet en hij hielp haar op de been. Een tinteling trok door zijn vingers toen hun vingers verstrengelden; het voelde alsof het een eeuwigheid geleden was dat hij haar hand had vastgehouden. Hij voelde het onstuitbare verlangen om haar in zijn armen te trekken en kon zich daar maar net van weerhouden. Waarschijnlijk zou ze er niets van denken als hij het zou doen, maar hij vertrouwde zichzelf niet. Als hij dat verlangen niet kon bedwingen, wat zou hem er dan van weerhouden om haar te kussen?
      Voor hij iets kon doen waar hij spijt van zou krijgen, trok hij zijn arm terug en ging haar voor naar de woonkamer toe. Hij knielde voor de Wii neer, zocht naar de juiste game en stopte die erin. Terwijl hij weer overeind kwam, reikte hij haar een controller en zette de televisie op het juiste kanaal.
      Haar ogen lichtten op toen de muziek opklonk en het logo van Just Dance verscheen. In het begin had ze hem gesmeekt om het met haar te spelen, maar hij had er niet eens over gepeinsd om als een idioot te gaan staan dansen.
      ‘Gaan we samen?’ vroeg ze enthousiast, en met ongeloof in haar stem.
      Samen… Het woord liet zijn hart in zijn borst klappen. Met een grijns knikte hij naar haar.
      ‘Kies jij maar een nummer. Zolang het maar geen Justin Bieber is.’
      Ze grinnikte en scrolde door de lijst met liedjes. ‘Queen!’
      Ze zorgde ervoor dat two players ingeschakeld was en startte toen ‘Don’t Stop Me Now’.
      Juice wist dat hij er niets van zou bakken. Dat gaf niet, hij wilde haar opvrolijken en haar niet met zijn danstalent verbluffen.
      Ze begonnen de danspassen na te doen. Jamie had het al veel vaker gedaan; soms keek hij hoe ze danste terwijl hij deed alsof hij aan de tafel op zijn laptop bezig was. Ze kon nauwelijks maat houden, het leek haar ook allemaal niet uit te maken zolang ze plezier had. Hij stapte naar voren en naar achter, draaide met zijn heupen en zwaaide heel overdreven met zijn armen. Ze schoot in de lach toen hun ogen elkaar ontmoetten, en hij voelde een huivering langs zijn rug trekken.
      Jamie had het niet door, ze richtte zich weer op het scherm en danste vrolijk verder.
      ‘Zie je nou wel dat dit leuk is! Dit hadden we al veel eerder moeten doen!’
      Ja – misschien wel.
      Hij wist echter ook dat hij dit de rest van zijn leven zou moeten horen als iemand hem hierop betrapte.
      Ze deden verscheidene liedjes. Wat Jamies gedachten ook bezwaard had, het leek nu verdwenen te zijn. Haar ogen sprankelden weer, haar lach was stralend.
      ‘Oh, zullen we een duet doen?’ vroeg ze. ‘Dat heb ik nog nooit met een jongen gedaan!’
      ‘Ja hoor.’ Hij beet op de binnenkant van zijn wang, hoe nonchalant hij ook had willen klinken, hij kon het verlangen niet helemaal uit zijn stem weren.
      Ze zakte op haar knieën neer, rommelde tussen de games en haalde er toen een Valentijns editie uit.
      ‘Ik heb ze soms alleen gedaan maar dat is toch anders.’ Ze kwam weer overeind en ging op zoek tussen de liedjes. ‘Deze is mooi. Zo romantisch!’ Het balkje van ‘Time of my Life’ knipperde. ‘Als ik nou met jou oefen kan ik het misschien later met Esai doen!’
      Esai. Met één woord voelde zijn hart weer als een brok ijs. Hij probeerde de jaloezie weg te duwen. Blijkbaar voelde ze zich vertrouwder bij hem dan bij haar vriend, dat was alleen maar goed.
      ‘Als je eenmaal met mij gedanst heb, heb je helemaal geen behoefte meer om door Esai vastgehouden te worden,’ antwoordde hij plagerig.
      Ze lachte. ‘We zullen zien!’
      Beiden richtten zich weer tot de televisie. Het was een langzaam nummer, dus de moves zouden waarschijnlijk niet al te ingewikkeld zijn. Zoals aangegeven draaide Jamie zich van hem af. Hij zette zijn voeten iets uit elkaar, stak zijn arm uit en legde zijn hand tegen haar wang om haar hoofd naar zich toe te draaien.
      Even vergat hij te ademen toen hij haar aankeek. Jamie legde een hand op zijn schouder en keek naar het scherm, waardoor hij vlug hetzelfde deed. Hij legde zijn handen op het midden van haar onderrug. Ze boog gracieus naar achteren, terwijl ze zijn schouder vasthield en leunde iets in zijn armen, waardoor hij wat voorover boog. Hij hielp haar weer omhoog en liet haar met tegenzin los, hopend dat er weer een moment kwam waarop hij haar kon vasthouden.
      Pas halverwege het nummer mocht hij zijn armen weer om haar middel slaan. Zijn hart hamerde in zijn keel toen ze dichter tegen hem aan danste. Aanvankelijk meed hij haar blik omdat hij zenuwachtig begon te worden, niet wetend of hij zichzelf in de hand kon houden.
      Zo subtiel mogelijk draaide hij hen iets zodat ze met haar rug naar het scherm stond en niet zag dat ze elkaar al weer mochten loslaten. Hij wilde haar niet loslaten. Hij kón haar niet loslaten. Er wervelde van alles in zijn buik toen ze zijn blik ving en ze elkaar aankeken. Voelde zij dit ook? Hij boog zijn hoofd iets tot het tegen haar voorhoofd rustte. Zijn mond voelde droog toen hij hoorde hoe ze haar adem inhield. Langzaam keek ze naar hem op.
      Hoe cliché het ook klonk – het was alsof de wereld stilstond. De muziek hoorde hij allang niet meer, hij vergat dat deze dans puur vriendschappelijk was. Hij keek in die ogen die altijd zo sprankelden, die altijd zo vol leven waren, waar hij altijd in wilde kijken als zijn hoofd een chaos was. Voor hij het doorhad, omvatte hij haar gezicht met zijn linkerhand en streek met zijn duim over haar wang. Zijn hand gleed iets opzij, zijn duim streelde haar onderlip.
      Hij was zo zenuwachtig dat zijn hart het bijna begaf en toch kon hij zich niet van haar wegdraaien. Haar wangen werden rood, verwarring vulde haar ogen voor ze ze neersloeg. Zelf bloosde hij ook, hij wist niet echt wat hij aanmoest met zijn sterke gevoelens voor haar. Omdat hij bang was dat het straks superongemakkelijk zou zijn, drukte hij zijn lippen tegen haar voorhoofd en trok haar in een omhelzing. Haar armen gleden langs zijn rug en bleven daar rusten.
      Ze maakte zich niet van hem los, zelfs niet toen het nummer opnieuw begon. Hij wiegde haar zachtjes heen en weer. Voelde zij ook eindelijk dat er wat speciaals tussen hen was? Haar zo vasthouden voelde natuurlijk, alsof ze tussen zijn armen hoorde.
      ‘Denk je dat ik een slechte old lady zou zijn?’ vroeg ze opeens.
      De vraag was zo onverwacht dat het was alsof zijn oren suisden.
      Ze keek naar hem op, bijna wanhopig leek het wel.
      ‘Hoe kom je daar nou bij?’ vroeg hij. ‘Jamie…’ Hij tilde haar kin op om haar aan te kijken. ‘Je zou een geweldige old lady zijn. Je bent zo lief, zo positief. Ik kijk er altijd naar uit om weer bij je te zijn. Heeft – heeft Esai je dan iets anders gezegd?’
      Ze zuchtte zachtjes. ‘Zijn vader vindt me niet geschikt voor hem.’ Haar schouders zakten naar beneden. ‘Weet je… Ik heb natuurlijk geen vader. En ik had gehoopt dat Esai’s vader dan… Weet je wel… Als een soort vader zou zijn. Maar hij vindt me helemaal niet aardig.’ De tranen welden in haar ogen op en ze veegde er vluchtig langs.
      ‘Vaders zijn helemaal niet zo geweldig,’ mompelde Juice. Hij streelde een traan van haar wang. ‘Mijn vader verliet ons gezien toen ik drie was.’
      ‘Echt? Wat vreselijk.’
      ‘Jij hebt twee geweldige moeders. Dat is veel beter dan een vader.’ Hij glimlachte triest. ‘En Alvarez is gek als hij jouw geen goede partij voor zijn zoon vindt. Dan kent hij je niet.’
      Jamie was even stil. Een tijdlang leunde ze weer met haar hoofd tegen zijn schouder, toen keek ze op. ‘Je had gelijk. Over Esai. Dat hij alleen maar met me wilde daten omdat ik met jouw in een huis woon.’
      ‘Wat?’ Juice staarde haar verbijsterd aan – die bekentenis had niet verwacht. ‘Hoe ben je daar achter gekomen?’ Was ze daarom zo van slag?
      ‘Hij vertelde het me gisteren. Zijn vader vindt me een opdracht en is boos op hem omdat hij op me verliefd is geworden.’
      Juice klemde zijn kaken op elkaar. Ongetwijfeld. Mooie manier om je eruit te lullen.
      Wel vroeg hij zich af waarom Esai dat haar gezegd had. Het kon alleen maar twijfel oproepen, waarom had hij dat risico genomen? Wilde hij opeens open kaart spelen? Was dat dan onderdeel van een of ander plan of waren zijn gevoelens voor Jamie echt?
      Het was alsof er opeens een kilo stenen op zijn maag lag. Hij wist niet eens welke gedachte hij erger te verdragen vond: dat Esai haar nog steeds slim bespeelde of dat wat er tussen hen misschien wel écht was.
      ‘Esai moet natuurlijk zijn vader opvolgen,’ zei hij uiteindelijk. ‘Gemma is ook anders dan de andere old ladies. Eerlijk gezegd ben ik een beetje bang voor haar, terwijl jij het liefste meisje bent dat ik ooit heb ontmoet.’
      Hij keek niet weg toen hun blikken elkaar weer kruisten. Weer kwam er een blos op haar wangen.
      ‘Ik zou je als old lady willen,’ zei hij zacht. Hij kon het gewoon niet meer voor zich houden, het voelde alsof hij nú een move moest maken als hij wilde dat het ooit nog wat ging worden.
      Hij hield zijn adem in terwijl hij haar antwoord afwachtte. Ze staarde hem aan, toen gniffelde ze zacht.
      ‘Ja, dat zou misschien wel leuk zijn hè? Dan konden we altijd dansen zoals net!’
      Hij knikte wezenloos.
      ‘Alleen moeten we daarvoor wel op elkaar verliefd zijn, en dat zijn we niet!’
      Bam.
      Als een klap in zijn gezicht. In gedachten kon hij Esai op de achtergrond horen lachen.
      ’Ze is van mij, weet je nog? Hoe vaak moet je gefriendzoned worden voordat dat tot je doordringt?
      Vastberaden klemde hij zijn kiezen op elkaar. Net zo lang tot ze inziet dat wij bij elkaar horen.
      Jamie trok aan zijn hand. ‘Kom, we gaan nog een liedje doen!’
      Hij fakete een glimlach. ‘Je gaat straks toch niet doen alsof je een natuurtalent bent, hè, als je dit met Esai gaat doen?’
      Ze giechelde. ‘Nee, ik zal hem vertellen dat ik heel veel met jou geoefend heb.’
      Tevreden keerde hij zich naar de televisie toe. Mooi zo.

Reacties (2)

  • Long

    Awh ik vind het zo zielig voor hem. :-(

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Awh Juice..

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen