. . .

Hoewel het al bijna middernacht was, belde hij toch aan. Hij had Juice al meer dan een week niet gezien, iedere keer als ze wat planden had een van de clubs hen nodig. Er was iets op komst, het was alsof de lucht elektrisch geladen was. Al zijn broeders waren geprikkeld, het was alsof ze allemaal voelden dat iemand hen in de gaten hield zonder dat ze het hard konden maken. Het vrat aan hem.
      Hij had gevraagd of Sammy vannacht op Sasha wilde passen. Ze was de enige die hij over zijn relatie met Juice had verteld. Met grote ogen had ze hem aangestaard, daarna was ze toch heel blij voor hem geweest.
      De deur zwaaide open.
      Raine grijnsde toen hij Juice’ overrompelde gezicht zag. Hij had zijn vriend niet ingelicht, had het leuker gevonden om hem te verrassen.
      Hij stapte naar binnen, schopte met zijn hak de deur dicht en duwde zijn vriend daarna ruw tegen de muur aan. Het was alsof hij geen seconde langer zonder diens lippen kon, hij kuste hem gretig en liet zich meteen door zijn opwinding meeslepen.
      Zijn handen gleden onder Juice’ shirt terwijl zijn lippen de huid van zijn nek aanvielen. De man snakte naar adem toen Raines handen zijn warme lijf verkenden. Door de dunne trainingsbroek van de ander heen voelde hij welk effect zijn aanrakingen hadden, waardoor hij zelf ook begon te groeien.
      ‘Ik kon niet meer zonder je,’ gromde Raine in zijn oor.
      Plotseling duwde Juice hem van zich af. Raine struikelde naar achteren en keek hem verward aan. Even ving hij nog een glimp op van Juice’ grijns, daarna greep de jongen hem bij de kraag van zijn motorjack en zette hem met zijn lichaam klem tegen de tegenoverliggende muur. De zoen die daarop volgde was heftig en heet, zijn hele lijf leek te branden en hij kreunde in Juice’ mond.
      ‘Je bent zo verdomd lekker,’ zei Raine hees. ‘Zo verdomd heet.’
      Hij hield van deze kant van Juice, die zelfverzekerd en dominant was. Zijn verlegen kant vond hij ook leuk en maakte hem week vanbinnen, maar het was vooral de mix die ervoor zorgde dat hij 24/7 aan de jongen dacht.
      Juice trok met zijn tanden aan zijn onderlip. ‘Jammer voor jou dat ik inmiddels al twee meisjes had uitgenodigd.’
      ‘De jongens waren op?’ plaagde hij.
      Juice grinnikte, een geluid dat zijn hart liet fladderen. ‘Ik wilde je niet jaloers maken.’
      Zijn handen gleden om Juice’ achterwerk en hij duwde de man dichter tegen zich aan. Zijn ogen zochten die van zijn minnaar. ‘Meer dan zoenen durf je daar niet mee te doen, dus dat valt wel mee.’
      Hij grijnsde tevreden toen Juice’ wangen rood kleurden. Dat weerhield hem er echter niet van om met zijn hand naar Raines kruis te glijden en hem daar beet te pakken. ‘Mij maak je niet wijs dat het mijn gezoen was dat je vorige week liet klaarkomen.’
      ‘Mijn eigen fantasie was de schuldige.’
      ‘Over de handjob die ik je gaf?’
      Door zijn broek heen kneedde Juice hem. Raine wilde niets liever dan die vervloekte broek uittrekken, maar dat deed hij niet. Niet hier in de gang. In plaats daarvan hief hij zijn hand en streelde de zijkant van Juice’ gezicht.
      ‘Ik heb je gemist,’ zei hij eerlijk.
      De blik in Juice’ ogen veranderde. Hij hield van de kwetsbaarheid erin, de manier waarop hij zich helemaal kon blootgeven door slechts één blik. Zijn hand verliet zijn erectie en rustte op zijn heup. De kus die volgde was zacht en liefdevol en Raine sloot zijn ogen even. Door een plots verlangen naar een innige omhelzing, trok hij zijn vriend in een stevige knuffel.
      Nog steeds was hij verbluft door de gevoelens die Juice bij hem losmaakte. Bij zijn ex-vriendinnen had hij nooit zoiets ervaren. Zo’n gevoel van… compleet zijn wanneer hij de man eindelijk weer vasthield. De angst dat hij hem misschien ooit zou kwijtraken, was verlammend.
      Een lange tijd hielden ze elkaar vast. Toen Raine zich weer terugtrok, keek Juice hem onderzoekend aan. ‘Zware dag gehad?’
      Hij slaakte een zucht. ‘Dat kun je wel zeggen.’
      Soms vond hij het vervelend dat hij niet kon vertellen wat hem vandaag bezig had gehouden. Dat er geruchten waren dat iemand hun geheime opslag had ontdekt, dat ze alles hadden moeten verkassen en hadden moeten uitzoeken of er inderdaad een dreiging was, zonder resultaat. Maar het was makkelijker om helemaal geen details te geven.
      Juice liet zijn hand in die van Raine glijden en nam hem mee naar de woonkamer en daarna naar de keuken. Skye keek op van bank, een boek op haar schoot en begroette hem met een warme glimlach.
      Juice hoefde niet te vragen wat hij wilde drinken, in plaats daarvan schonk hij wat sterks in. Naast elkaar zakten ze op de bank neer. Voor een tijdje spraken ze met elkaar. Het duurde echter niet lang voordat ze stilletjes tegen elkaar leunden en Raine gedachteloos patronen over de binnenkant van Juice’ arm trok.
      De Son kwam overeind. ‘Kom, we gaan slapen.’
      Er klonk gegrinnik van de andere kant van de bank. ‘Is dat het soort slapen waarbij ik beter een muziekje kan opzetten vanwege de hoge kreunfrequentie?’
      Juice schopte tegen haar voet. ‘Betere muziek vind je toch niet.’
      Ze grijnsde. ‘Touche. Ik voel me er alleen wel eenzaam door.’
      ‘Nee, je mag niet meedoen. Speel hier maar met jezelf.’
      Raine moest lachen, de vriendschap tussen de twee bleef leuk. Hij kwam overeind en legde zijn handen op Juice’ heupen terwijl hij hem zachtjes achteruit dwong, richting de slaapkamer.
      ‘Je hoort het Skye. Mijn vriendje wil me helemaal voor zichzelf.’
      ‘Uhu. Daarom ben je ook mijn vriendje.’
      Zijn afscheid aan Skye bestond uit een knipoog, daarna stommelden de twee jongens Juice’ kamer binnen. Al zoenend kleedden ze elkaar uit tot op hun boxer. Een zucht van gemis rolde over zijn lippen toen hun bovenlichamen tegen elkaar leunden. Hun lippen vielen elkaar aan, hun tongen haalden de gemiste tijd in terwijl hun handen ieder stukje huid weer opeisten.

‘Was dat fijn?’ vroeg Raine. Ze lagen naast elkaar en hijgden beiden. Ze waren niet veel verder gegaan dan de vorige keer, hoewel de positie anders was omdat Raine achter zijn vriend had gezeten. Hij wist dat Juice moeite had met het idee om bottom te zijn, en hij had hem hiermee een beetje aan het idee willen laten wennen. Hij had zich al voorgenomen dat hij Juice niet zou binnendringen voordat zijn vriend dat bij hem had gedaan, maar een beetje teasen kon geen kwaad, had hij gedacht. Dat hij erdoor zou klaarkomen, had hij niet echt ingecalculeerd.
      Juice’ sloeg zijn ogen naar hem op. Er lag schaamte in zijn blik, wat hem vertelde dat hij het lekker had gevonden. Hij wist niet precies waar die schaamte bij Juice vandaan kwam, nog steeds leek hij bang te zijn om zijn mannelijkheid te verliezen.
      Hij streelde Juice’ zij. ‘Ik fantaseer er soms over,’ zei hij eerlijk. ‘Dat we seks hebben. Dat jij mij neemt. Vind je dat een afknapper?’
      ‘Nee,’ antwoordde hij zacht.
      ‘Maakt het me minder man?’
      Juice slikte. Een blos verscheen op zijn wangen. ‘Niets maakt jouw minder man.’
      ‘Voor jou geldt hetzelfde. Je mag over zulke dingen fantaseren. Je mag het lekker vinden. Ik weet niet waar die schaamte vandaan komt, maar ik heb het niet. En als ik het niet heb, hoef jij het ook niet te hebben.’ Hij leunde naar Juice toe, kuste zijn lippen en keek hem daarna weer aan. ‘Het gaat niemand iets aan wat wij met elkaar doen. Niemand zal het ooit weten ook. Het gaat er om wat wij lekker vinden, wat ons opwindt, waar wij ons fijn bij voelen.’
      ‘Maar hoe weet ik of ik iets fijn vind?’ vroeg hij met neergeslagen ogen.
      ‘Dat merk je echt wel. Je lichaam spreekt voor zich. Als je het niet prettig vindt dan verstijf je, dan ben je niet langer in de mood. Daar was net geen sprake van, je raakte er meer opgewonden van. Tenzij ik alles verkeerd heb opgevat.’
      ‘Nee,’ antwoordde Juice zacht. ‘Ik vond het lekker.’ Zijn vingers dwaalden lichtjes over zijn buik terwijl hij opkeek. ‘Ik vind alles wat jij doet lekker.’
      Die woorden lieten iets in zijn buik fladderen. Hij trok Juice in zijn armen . ‘Dat is dan wederzijds.’ Hij kuste hem. ‘Ik heb geen ogenblik spijt van ons gehad,’ zei hij. ‘Het voelt alsof al mijn voorgaande relaties een lachertje zijn. Ik heb dit nog nooit voor iemand gevoeld. Ik denk – ik denk dat ik van je hou, Juice.’
      Juice verstrengelde hun vingers en glimlachte. ‘Ik hou ook van jou. Al sinds het moment dat je me die Rubik’s Cube gaf.’
      Hij glimlachte terug en streek langs Juice’ duim. ‘Ik vind het heel erg wat mijn zusje overkomen is. Maar het heeft me wel iets heel moois gegeven, en dat ben jij. Je bent als een lichtje in een wereld die donker was. Je maakt me gelukkig terwijl ik dacht dat nooit meer te zijn.’
      Hij hoorde Juice slikken, de blik in zijn ogen was fragiel, zijn glimlach trillend.
      Zijn puurheid was zo mooi.
      ‘Ik weet het zeker,’ fluisterde hij. ‘Ik hou van je.’
      Hij leunde weer naar zijn vriend toe, kuste hem zachtjes. Hij proefde zout, al was hij er niet zeker van wiens tranen hij proefde. Hij voelde niets langs zijn wangen kriebelden en toch was het alsof ze beiden huilden. Van geluk – geluk dat ze nooit verwacht hadden te vinden en zeker niet in elkaar.

Het was een trillende telefoon die hem wekte. Het was nog donker buiten, wat hem meteen alarmeerde. Hij ging rechtop zitten, waardoor Juice’ arm van zijn buik gleed en op zijn middel bleef liggen. De jongen snurkte ongestoord verder. Hij zag dat het toestel aan Juice’ kant van het bed oplichtte en hij schudde de man zachtjes aan zijn schouder.
      ‘Je wordt gebeld.’
      Iets wat tussen een kreun en een grom in zat, verliet zijn lippen. Hij tastte naar het vibrerende toestel op het nachtkastje.
      ‘De club?’ vroeg Raine.
      ‘Ja,’ mompelde hij.
      Raine knikte, stapte uit bed en verliet de kamer zodat Juice ongestoord kon bellen zonder dat hij bang hoefde te zijn dat zijn vriend iets opving. Op de klok zag hij dat het half zeven was. Vanwege het ontbreken van gordijnen zag hij dat het al duidelijk aan het schemeren was. Hij liep naar de keuken om een glas water te pakken en leunde tegen het aanrecht aan terwijl hij wachtte tot Juice zijn gesprek had afgerond.
      Dat duurde niet heel lang, een paar minuten later kwam Juice de kamer uit. ‘Je moet gaan?’ giste hij.
      ‘Ja,’ zuchtte Juice.
      ‘Iets ernstigs?’
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Nee… Ik denk het niet.’ Hij leek te aarzelen.
      Raine sloeg een arm om zijn middel, trok hem tegen zich aan en kuste hem kort. ‘Meer hoef ik niet te weten. Ga je aankleden, dan maak ik een snel ontbijt voor je.’
      Juice’ handen streken langs zijn zijden op en neer. ‘Thanks.’
      Terwijl Juice terugkeerde naar zijn slaapkamer, schonk Raine twee glazen melk in en maakte toast. Hoewel hij hier nog maar een paar keer had geslapen wist hij zijn weg aardig in de keuken te vinden, waardoor zijn vriend meteen aan tafel kon schuiven toen hij zich aangekleed had.
      Een ontbijt klaarmaken was zoiets simpels… en toch zette het hem aan het denken. Zou hij ooit een huis met zijn vriend kunnen delen? Waarschijnlijk hield dat in dat ze zich dan uit hun clubs hadden teruggetrokken. Een stap waar hij liever niet over nadacht. Niet omdat hij zich geen leven zonder de club meer kon voorstellen, wel omdat hij betwijfelde of de club hem ooit zou laten gaan als ze wisten dat een Son de reden was.
      Raine probeerde de gedachte van zich af te schuiven. Nu was dat nog niet aan de orde. Hij wilde genieten van het moment, van afgelopen nacht, van naast zijn vriend wakker worden en ontbijt voor hem kunnen maken.
      Raine zakte naast hem op een stoel neer en begon ook te eten. Veel zeiden ze niet tegen elkaar, al hoefde dat ook niet. Hij was nog moe, zijn vriend zijn gedachten werden door het telefoontje in beslag gekomen.
      ‘Ik ruim het wel op,’ zei hij toen Juice aanstalten maakte om zijn spullen naar het aanrecht te brengen. ‘Ga jij maar.’
      Juice aarzelde, toen knikte hij, gaf hem een kus en begon zijn schoenen aan te trekken. Raine pakte hun ontbijtspullen en bracht ze naar de keuken. Hij was net bezig om alles in de vaatwasser te zetten toen Juice’ armen om hem heen gleden en hij Raine in zijn nek kuste.
      ‘Ik kan wel wennen aan een vriend die halfnaakt in de keuken staat.’
      Grinnikend draaide Raine zich om. ‘Zal ik eens zien of je huisgenoot dat ook een goed idee vindt?’
      ‘Nou daar weet ik het antwoord al op.’ Juice grijnsde, liet zijn handen even over Raines bovenlijf dwalen en zuchtte toen zachtjes. Zijn hoofd rustte hij op Raines schouder. ‘Ik haat het dat ik nu alweer weg moet.’
      ‘Duty calls,’ antwoordde hij luchtig. Hij gaf Juice een duwtje en stak plagerig zijn tong uit. ‘Wees nou maar een brave Son.’
      Juice rolde met zijn ogen, al sierde een grijns zijn gezicht. Hij drukte nog een kus tegen zijn mond, daarna draaide hij zich om, greep zijn spullen en liep naar de voordeur toe.
      Raine zwaaide door het keukenraam naar zijn vriend en nam zich voor om zelf nog een halfuur te wachten voor hij de straat op ging. In Juice’ kast zocht hij naar een handdoek, een shirt en een schone boxer. Hij was hier in een opwelling naartoe gereden waardoor hij niets had meegenomen, maar erg fris roken zijn kleren niet na de lange werkdag van gisteren.
      Nadat hij een douche had genomen maakte hij zich klaar om weg te gaan. Skye had zich nog niet laten zien, die hoefde deze ochtend waarschijnlijk niet te werken. Buiten stopte hij zijn kutte in het bagagevak, hij wilde binnen Charming niets uitlokken.
      Pas toen hij buiten het stadje was, hield hij even stil op een zijweggetje om het ding aan te doen – op de een of andere manier voelde hij zich toch naakt zonder. Hij sloeg zijn handen weer om het stuur en gaf gas.
      Zijn armen verstijfden ietsje toen hij in de verte twee motoren aan zag komen. Niemand had reden om hem wat aan te doen – en toch zou het niet bepaald de eerste keer zijn. De twee voertuigen raceten op hem af en hij nam zich voor om oogcontact te vermijden wanneer hij hen zou passeren.
      Zo ver kwam het niet.
      Plotseling schoot er een zwart busje uit een zijweggetje, die op vol gas vooruit schoot en de twee mannen ramden.
      Raine vloekte, zijn hart ging als een wilde tekeer. Het busje ging er zonder naar de twee motorrijders om te kijken vandoor. Hij werd misselijk toen hij het bloed op het asfalt zag, net als enkele stukken van de motor. Verderop in de berm lagen de twee mannen. Het zwarte leer vertelde hem dat het Sons waren.
      Hij twijfelde, wist niet hoe de twee op hem zouden reageren. Maar dit waren Juice’ broeders, als ze medische hulp nodig hadden en hij het vertikte om hen te helpen, zou hij zijn vriend nooit meer in de ogen kunnen kijken. Zeker als er een omkwam. Hij stak de weg over, sprong van zijn motor en holde naar beneden. Eén van de motoren had een boom geraakt, het lichaam lag er levenloos naast in een plas bloed.
      Oh fuck – dit was slecht. Heel slecht.
      Zeker omdat de ander niets deed. Was hij ook bewusteloos – of dood? De man lag half onder zijn motor, zag hij. Hij holde eerst naar degene naar de boom neer. Bloed – zoveel bloed… Hij moest een ambulance bellen, zelf kon hij amper wat doen. Hij tastte in zijn zak naar zijn mobiel.
      Achter hem klonk een bovenmenselijke grauw en de motor verschoof iets. Raine draaide zich in een reflex om zodat hij de ander kon helpen de Harley van hem af te tillen. Voor hij zijn handen ook maar ergens naartoe kon uitstrekken, trok de kale Son een pistool en schoot zonder ook maar een greintje aarzeling. Een explosie van pijn trok door zijn buik, het voelde alsof hij uiteen werd gereten. Schreeuwend stapte hij naar achteren, vol ongeloof tastten zijn bevende handen naar het bloed dat uit de buikwond opwelde.
      Hij struikelde over een boomwortel, viel languit op de grond. De pijn was gruwelijk, toch dwong hij zich op zijn knieën, kwam weer overeind en strompelde naar de motor. Hij moest weg – weg voordat die klootzak nog een kogel loste.
      Het was maar een paar stappen naar zijn motor, maar het voelde alsof hij een marathon liep. Hij hijgde, jammerde door de pijn. Zijn vingers klauwden in zijn zadel toen hij zijn Harley bereikte. Voor hij zich erop kon hijsen, zakte hij door zijn benen en viel op de grond.
      Vaag hoorde hij stemmen, maar zijn wereld werd donker en hij kon zijn ogen niet meer openhouden.

Reacties (3)

  • Poppy

    O nee!!!

    4 maanden geleden
  • VampireMouse

    Omg hij wilde alleen maar helpen!!!!!!!!!

    4 maanden geleden
  • EvaSalvatore

    HAPPY ASSHOLE

    4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen