. . .

Juice’ lippen tintelden.
      Eindelijk – eindelijk kuste hij haar weer.
      Of het slim was, wist hij niet. Misschien deed ze dit alleen omdat ze emotioneel was en duwde ze hem straks weer van zich af, terwijl zijn gevoelens weer net zo hevig waren als eerst.
      Toch was zijn verlangen naar haar groter dan zijn twijfels. Hij kon zijn hoofd simpelweg niet wegdraaien. In plaats daarvan trok hij haar dichter tegen zich aan, verborg zijn hand in haar haar en liet haar tong in zijn mond binnen.
      Het was een heerlijke kus, waarbij alle zoenen met de Croweaters verbleekten. Al vanaf het allereerste ogenblik dat hij haar in de ogen had gekeken, had hij geweten dat zij het voor hem was. Hij had haar gewild, met iedere vezel in zijn lijf. En dat wilde hij nog steeds.
      Veel aarzeling was er al niet geweest, maar Juice had het gevoel dat iedere barrière werd afgebroken. Hij trok haar boven op zich zonder haar lippen los te laten, zijn handen gleden over de zachte stof van haar nachthemd. Ze zat op zijn schoot terwijl hij nog lag en leunde iets naar achteren zodat de kus verbroken werd.
      Juice keek naar haar op, een naar gevoel in zijn buik. Kwam ze bij zinnen? Besefte ze dat ze een vriend had? Haar vingers landden op zijn sleutelbeenderen en ze zakten langzaam naar beneden, over zijn torso. Toen ze bij haar middel aankwam, waar zij boven op zat, gleden haar handen over haar eigen nachtjapon. Met een sensuele beweging trok ze het over haar hoofd.
      Als een verliefde tiener staarde Juice naar haar borsten. Ze gleed van hem af en begon hem vlak boven zijn boxer te kussen. Langzaam zoende ze zich een weg naar zijn lippen, waarbij haar zwarte haren zijn huid kietelden en haar stijve tepels hem streelden. Toen ze zijn mond bereikte, ving hij haar borsten in zijn handen en streelde en kneedde haar. Hij begon haar hals te zoenen en vandaar volgde hij haar warme huid tot hij zijn lippen om haar tepel kon sluiten.
      Zijn tong draaide eromheen, af en toe zoog hij er aan. Ze kreunde, bewoog haar middel langs dat van hem totdat hij een grom niet kon onderdrukken. Het duizelde hem. Dit alles voelde als een mooie droom, zoals hij die al zo vaak had gehad. Hij kuste haar hele bovenlijf, likte iedere centimeter van haar huid.
      Maar hoe lekker het ook was en hoe hoog zijn hoofd zich ook in de wolken bevond; hij slaagde er niet in om zich helemaal te ontspannen. Hoewel ze haar hand naar zijn erectie had uitgestrekt, sloeg hij zijn armen om haar heen en rolde op zijn zij.
      ‘Misschien moeten we het hierbij laten,’ zei hij. ‘Voor nu.’
      Hij streek door haar haren terwijl hij in haar wellustige ogen staarde. Dit nu stoppen voelde als zelfverraad, maar hij was bang dat ze er spijt van kreeg als ze seks zouden hebben.
      Ze zuchtte zachtjes en drukte haar gezicht tegen zijn schouder aan. ‘Waarom ben je altijd zo verstandig?’
      Hij sloeg zijn armen om haar heen en kuste haar haren. ‘Omdat ik niet weer wil dat onze vriendschap gevaar loopt. Als we dit doen… Dan wil ik dat het wat betekent. Dat we… Dat we samen verdergaan. En nu ben je bang, nu ben je emotioneel… Je moet hier met je volle verstand een beslissing over nemen.’
      Ze keek naar hem op, streek langs zijn gezicht. ‘Ik vecht al zo lang tegen mijn gevoelens voor je… Ik voel me gewoon bij niemand zo erg op mijn gemak als bij jou.’ Ze kuste het puntje van je neus. Ze liet haar hand zakken, zocht naar die van hem en verstrengelde hun vingers. ‘Ik zal met Davey praten als hij terug is, ik wil het niet over de telefoon zeggen. En je hebt gelijk… Achter zijn rug om met een ander gaan verdient hij ook niet…’
      Ondanks haar woorden kroop ze dicht tegen hem aan, zonder de moeite te nemen om haar bovenlichaam weer te bedekken. Misschien was het egoïstisch, maar niets was zo veranderlijk als Abigails humeur en hij wilde het moment om zo tegen haar aan te liggen niet aan zijn neus voorbij laten gaan.

De volgende ochtend kroop Abigail niet terug in haar schulp. Ze gaf hem een vederlicht kusje toen ze wakker werd, daarna begon ze zich aan te kleden. Ondanks wat er gisteren was gebeurd oogde ze opmerkelijk vrolijk en hij vroeg zich af of hij daar de reden voor was.
      Ze brachten samen de dag door, flirtten iets meer dan ze gewoonlijk deden en kusten elkaar af en toe heel kort omdat ze zich niet konden beheersen. Hij had er een goed gevoel over...
      Totdat tegen de avond Abigails telefoon afging.
      Ze slikte toen ze op het schermpje keek. ‘Het is Davey,’ zei ze zacht.
      Hij hoorde het schuldgevoel in haar stem. Tegelijkertijd begon de twijfel aan hem te knagen. Wilde ze Davey nog steeds dumpen als zijn tour er straks op zat? Misschien plaagde de eenzaamheid haar gewoon…
      Abigail nam op en begroette hem zachtjes. Ze verstijfde.
      Door de telefoon heen kon hij Davey horen schreeuwen, al kon hij zijn woorden niet verstaan.
      ‘Het is niet wat het lijkt… Wat je ook gezien hebt…’ begon ze met een trillende stem.
      […]
      ‘Nee maar…’
      […]
      ‘Jeetje, laat me even uitpraten! Iemand is mijn kamer binnengekomen, heeft – Er is nauwelijks wat gebeurd!’ Haar stem sloeg over.
      Haar gezichtsuitdrukking veranderde, werd bleek.
      ‘W-wat?’ stamelde ze.
      Weer klonk er een tirade op, daarna liet Abigail de telefoon zakken. Tranen vulden haar ogen en ze keek Juice verloren aan.
      ‘Iemand… Iemand heeft toen ik vannacht in je armen sliep een foto gemaakt en naar hem toegestuurd.’
      Juice staarde haar aan. ‘Wát?!’
      Ze begon te snikken.
      Of het kwam doordat haar stalker vannacht in hun kamer was geweest of doordat haar relatie met Davey ten einde was, wist hij niet.
      Voor nu maakte het ook niet uit. Net als de vorige dag, sloeg hij zijn armen om haar heen en trok haar tegen zijn borst.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen