Ik staarde naar het plafond van de slaapkamer, niet wetende wat ik anders moest doen.
Er was niet echt een manier om terug te gaan naar mijn oude leven wanneer Violet er simpelweg voor gezorgd had dat ik niet terug kon gaan naar mijn eigen appartement. Waar kon ik wel heen? Ik kon me lastig een beeld vormen van mijn leefomgeving wanneer ik überhaupt geen flauw idee had waar ik me had bevonden en met wie ik om ging.
Woonde ik überhaupt wel in hetzelfde appartement als wat in mijn laatste herinnering speelde? Woonde Violet en ik eigenlijk samen in New York? Ik voelde me echt belachelijk achterlijk doordat ik me niets kon herinneren.
Ik had echter ook even geen behoefte om met haar te praten doordat ze mijn appartement verkocht had. Dat kon ik haar niet binnen een paar minuten vergeven. Ik probeerde het te begrijpen, maar accepteren was een ander verhaal. Ik had tijd nodig.
Ik keek even om me heen, om de kamer in me op te nemen. Her en der stond een plant of een beeldje en aan de muur hingen twee grote posters. Op haar nachtkastje stonden foto's van Violet, die leken op vakantiefoto's. Bikini foto's, strandfoto's, foto's van haar met twee andere meiden. Ik rolde naar haar kant van het bed en keek naar de foto van de drie meiden. Er flitste een beeld voor mijn ogen van een van die twee meiden in mijn bed. Huh? Had ik seks gehad met één van haar vriendinnen? Ik wist niet precies of ik haar moest vragen of ik voor onze relatie nog een andere vriendin van haar gedate had. Voor hetzelfde geld had ik dat nooit vermeld en werd ze nu kwaad. Het was overduidelijk dezelfde meid in mijn bed als die meid op de foto. Ik besloot me voor te nemen dat ik Violet later op de dag ging vragen over deze vriendinnen.. Zodat ik ook namen met gezichten kon koppelen.
Het viel me op dat er geen foto's van ons samen aanwezig waren in het appartement. Wellicht was dat nog te lastig voor haar geweest. Te lastig om te verwerken dat ik er wellicht niet meer zou zijn. Dat kon ik nog wel begrijpen, dus dat leek me wel een aannemelijke reden. Maar we hadden vast wel foto's samen gemaakt in de afgelopen twee jaar, toch? Wellicht riep dat herinneringen op, wanneer ik die zag. Daar moest ik ook eens naar vragen. Ze was de enige die me kon voorzien van foto's, gezien ze de enige was waar ik contact mee had.
"Harry? Ik ga even boodschappen doen oké?" vroeg Violet nu door de deur heen.
Ik maakte een bevestigend geluid.
"Blijf je thuis alsjeblieft?"
Wederom maakte ik een bevestigend geluid. Het was niet alsof ik ergens anders heen kon gaan. Ik hoorde weer voetstappen aan de andere kant van de deur, al vrij snel gevolgd door de voordeur.
Ik liet een opgeluchte zucht horen. Het was allemaal even wennen om zo te leven. Ik wist inmiddels dat ze al twee jaar mijn vriendin was, maar waarschijnlijk had zij een heel ander beeld van de relatie dan ik had op dit moment. Ik voelde niet erg veel voor haar op dit moment en kon me dan ook echt absoluut niet voorstellen dat we zouden knuffelen in bed of op de bank.
Ik zou ons nog amper vrienden kunnen noemen door de manier waarop ze me behandelde. Iedere keer dat ik buiten haar zichtveld ging, werd ze kwaad op me. Ik kon er ook weinig aan doen dat ik gewoon meer van de omgeving wou zien. Dat ik mijn tijd voor mezelf nodig had. Dat ik alles even op een rijtje moest zetten. Dat ik geen affectie liet zien op de manier waarop zij dat waarschijnlijk van mij verlangde.
Het enige wat nog steeds door mijn hoofd spookte was Gemma. Dat was de enige persoon waarvan het logisch was dat ik haar zou willen bereiken. Ik ging er van uit dat we geen ruzie zouden hebben gehad in de afgelopen twee jaar en ze was directe familie dus de kans dat ze interesse toonde was groot.
Ik had nog steeds geen telefoon, dus mijn enige optie was Violet's laptop. Ik liep naar de woonkamer en keek even of ze ook daadwerkelijk naar de supermarkt was. In het gehele appartement was het stil; het enige geluid was dat van mijn eigen voetstappen. Goed.
Ik zag de laptop nog op de tafel liggen, waar ik hem achter gelaten had. Ik nam weer plaats op de stoel en klapte de laptop open. Violet vond het vast niet zo erg als ik even haar Facebook gebruikte om Gemma een chatbericht te sturen, toch? Nee, dat leek me niet zo'n groot probleem wanneer we een relatie hadden. Een relatie was gebouwd op vertrouwen.

Reacties (1)

  • Smexy

    Oeh, ben benieuwd.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen