Dag drie. De woonkamer. Half twee ‘s middags. Vier gefrusteerde personen.
“Ze gaat niet werken vandaag” herhaalde Niall. Hij was vanmorgen heel vroeg weer naar zijn uitkijkpost gegaan, maar Violet was niet in zicht geweest. Ze had de hele dag niets van zich laten zien. Niall was onder een andere naam naar binnen gelopen en had naar haar gevraagd. Violet had een paar dagen vrij. Great.
Daar konden we dus helemaal niets mee. Nu was Harry constant in haar aanwezigheid en kon hij er niet van ontsnappen. Hij had geen rust meer.
Zou hij haar ook echt leuk zijn gaan vinden? Geloofde hij wat ze hem wijs maakte? Ik hoopte oprecht niet dat het zo was. Het zou me frustreren als ik Harry kwijt zou raken doordat zij zo gemakkelijk met zijn geheugen had kunnen spelen. Ik wist echt niet wat ik dan zou moeten doen. Ik gokte zo dat Gemma het daar niet bij had laten zitten, maar vooralsnog deed het pijn.
Hoe zorg je er voor dat iemand zich weer kon herinneren wie je was? Dat was een vraag die al dagen door mijn hoofd spookte en die ik al regelmatig had opgezocht op het internet. Zonder succes. Er stond aangegeven dat je bepaalde dingen moest doen die je ooit samen gedaan had, zodat een herinnering getriggerd werd. Ik kon niet eens in Harry’s blikveld komen, laat staan dat ik wist welke herinnering ik kon triggeren. Het was niet alsof hij zin had om even seks met me te hebben, gewoon zodat er eventueel iets zou gebeuren in zijn hersenen.
Hij was duidelijk geweest. Hij kende me niet en hij was niet gay. Duidelijker dan dat had hij het me dan ook niet kunnen maken.
Hij was zo’n twee jaar van zijn geheugen -op zijn minst- kwijt. Wat moest ik met die informatie? Wat kon ik er aan doen?
Het hield me ‘s nachts wakker. Het hield me overdag bezig. Ik kon gewoon niet fatsoenlijk functioneren zonder de juiste antwoorden te verkrijgen.
Hoe zou Harry zich zelf voelen? Had hij al bepaalde flarden van zijn geheugen terug gekregen? Had hij al door dat Violet niet zijn verloofde was?
“Louis!” klonk een plotselinge stem. Ik draaide me abrupt naar Gemma.
“Ik vroeg al drie keer of je thee wil” zei ze grinnikend.
Ik knikte “graag”.
Lottie kwam dichter bij me zitten en wreef troostend over mijn bovenarm “we vinden hem wel. We praten wel met hem. Binnenkort, zodra Violet weer moet werken”.
Ik slikte. “Maar dat is pas over vier dagen” zei ik met een trillende stem. De tranen gingen weer komen hoor. Ik had ze weer opgespaard de afgelopen paar dagen en was weer helemaal klaar voor een dagje snikken.
“Ohh Lou” zei ze zachtjes terwijl ze me in een omhelzing trok. Ik liet mijn hoofd op haar schouder rusten en liet mijn emoties de vrije loop gaan. Ik had het lang genoeg verborgen.
“We vinden hem binnenkort en dan vertellen we samen wat de situatie is. Surely zou hij eerder een groepje mensen, inclusief zijn zus, moeten geloven in plaats van alleen Violet” zei Niall.
“Dat hoop ik toch” zei ik gesmoord in de hoodie die Lottie nog steeds van me geleend had.
Lottie liet me niet los. Ze bleef me stevig vast houden en dat was wederzijds. Ik had haar omhelzing nodig. Ik had haar troost nodig. Iedereen zag de situatie momenteel een stuk rooskleuriger dan ik. Dat deed me alsmaar meer pijn. Ik wou ook positief kunnen denken.
Gemma schonk thee in en gaf me het warme kopje “warm maar even lekker op met een kopje thee”.
Ik knikte en deed wat ze me vertelde. Iedereen raakte in gesprek, maar zelf was ik alsnog stil. Ik voelde me echt beroerd door de gehele situatie.
Nadat ik de thee opgedronken had stond ik op “ik ga even op bed liggen”.
Lottie keek bezorgd naar me “je ziet er niet zo heel gezond uit”. Zo voelde ik me dan ook niet.
“Je ziet inderdaad wat bleek. Laat ons even weten als we iets voor je kunnen betekenen” zei Gemma. Ik gaf haar een bedankende knik en liet me vervolgens opsluiten in de donkere slaapkamer. Ik stapte onder de dekens en bleef met gesloten ogen liggen. Waarom ik?

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    naaaawh

    btw heb je harry's preformance bij de brits gezien? omg we gaan deze man live zien!!! IK BEN NIET OKE!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen