. . .


‘Juice?’ klonk het vanuit de badkamer. ‘Kun je me helpen met de rits van mijn jurk? Hij is nogal stug…’
      Juice liep de nog stomende ruimte binnen, zijn huid voelde meteen klam. Jamie stond met haar rug naar hem toe en sjorde aan de rits op haar onderrug.
      ‘Ik ben bang dat ik hem kapotmaak,’ mompelde ze, over haar schouder kijkend. ‘En hij is net nieuw.’
      Juice kwam achter haar staan en wilde de rits omhoog trekken. ‘Heb je je überhaupt afgedroogd?’ vroeg hij zich af toen hij de druppels op haar rug zag. Hij greep een handdoek van de haak en veegde haar rug droog.
      ‘Dat komt door m’n haar.’ Ze grinnikte. ‘Maar daar kan jij niet over meepraten.’ Ze schudde met haar hoofd, waardoor de spetters in het rond vlogen.
      ‘Hé!’ Vlug draaide hij zijn hoofd weg, al schoot hij in de lach toen zij dat ook deed en haar haren in zijn gezicht zwiepten. ‘Nou is het weer nat. Ik ga bijna denken dat je het expres doet.’
      Hij keek via de spiegel naar haar en zag dat ze haar tong naar hem uitstak.
      ‘Het is wel handig, zo’n bediende.’
      Hij greep haar boven haar heupen en kneep, zodat ze gillend een sprongetje maakte. Grijnzend veegde hij opnieuw haar rug droog. Hij merkte dat ze kippenvel kreeg wanneer zijn vingers lichtjes over haar huid gleden en deed er daarom extra lang over. Zijn handen tintelden, hij wilde ze plat tegen haar aan leggen en iedere welving voelen. Voor hij dat echt zou gaan doen, richtte hij zich weer op zijn taak. Hij nam de rits tussen zijn vingers en trok de stof ietsje naar beneden om tegenkracht te geven. Plots viel zijn oog op een stukje inkt en hij herinnerde zich Romans woorden weer.
      ‘Hé, heb je een tattoo?’ vroeg hij zogenaamd verbaasd.
      ‘Ja!’ Ze keek over zijn schouder.
      ‘Mag ik hem zien?’
      ‘Ja hoor.’
      Juice trok de stof iets naar beneden, tot vlak boven haar stuitje. Het was een rond ontwerp, met een soort gestileerd indianengezicht in het midden, waaromheen verscheidene ringen waren gemaakt die vol zaten met symbolen die hij niet begreep. ‘Cool,’ zei hij – een beetje verdwaasd omdat er blijkbaar mensen waren die haar om deze reden in handen hadden willen krijgen.
      ‘Thanks!’
      Hij trok haar rits omhoog tot tussen haar schouders, waarna ze zich omdraaide. De jurk die ze droeg was een beetje in vintage stijl, zoals zoveel van Jamies jurken. Hij was zwart, met een smalle taille en een wijde rok. Vanaf haar rechterschouder tot halverwege haar linkerborst was het zwart bezaaid met witte stippen, en vanaf haar linkerdijbeen tot rechtsonder was de stof ook dwars doorsneden, met links dezelfde stippen. Aan beide zijden liepen van onder haar borsten tot aan haar middel drie grote, witte knopen.
      Het was typisch een jurk die alleen Jamie goed stond.
      ‘Vind je hem mooi?’ Ze zwierde met haar rok en draaide een rondje.
      ‘Ik vind je prachtig,’ flapte hij eruit.
      De jurk, Juice. Niet Jamie zelf. Hij voelde dat hij een blos kreeg en ademde scherp in toen ze verlegen op haar lip beet.
      ‘Ik ga mijn haar föhnen,’ zei Jamie toen ze elkaar een beetje opgelaten aanstaarden en hij er niet in slaagde om zich van haar weg te draaien.
      ‘Ja. Ik eh – niet.’
      Hij beet op de binnenkant van zijn wang terwijl hij zich omdraaide. Ging dit dan nooit over? Het was maar goed dat Jamie blind voor zijn gestuntel was, anders had ze allang doorgehad dat hij op haar verliefd was.

‘Die tattoo… Wat betekent het?’ vroeg hij toen hij even later samen met haar op de bank in de met ballonnen en slingers versierde woonkamer zat.
      ‘Het is een Mayaans kunstwerk. Ik zag de schets eens in de werkkamer van mijn oom liggen en ik vond het zo mooi dat ik er een kopie van heb gemaakt en het op mijn rug heb laten tatoeëren.’
      Een kunstwerk? Van een volk dat meer dan een millennium geleden van de aardbodem verdwenen was? Waarom zou iemand daar naar op zoek gaan?
      ‘Weet je niet wat die symbolen betekenen?’
      Ze schudde haar hoofd. ‘Ze zijn anders dan in de codexen. Heel maf. Ik denk dat mijn oom het bij een opgraving in een tempel heeft gezien en het heeft nagetekend. Eigenlijk een hele coole vondst.’ Ze lachte. ‘Ik hoopte dat het me geluk zou brengen en de Indiana Jones in mij naar boven kwam tijdens mijn studie.’
      Denkend aan alle boobytraps die Indiana Jones had moeten ontlopen, wist hij niet of hij die droom echt aanmoedigde.
      Hij kwam overeind, trok een la open en haalde er een pakje uit. ‘Ik heb je vanochtend al gefeliciteerd, maar ik wil je dit alvast geven. Voordat de anderen komen.’
      Voordat Esai komt.
      ‘Eigenlijk past het wel bij je tattoo. Hoe toevallig is dat hè?’ vroeg hij met een grijns. Bijna alsof het zo heeft moeten zijn. Jij en ik. Hopelijk zie jij dat ook eindelijk.
      Met een bijna kinderlijk enthousiasme trok ze het inpakpapier eraf en deed het platte doosje waar ze net haar handen gespreid bovenop kon leggen open. In plaats van naar de inhoud te kijken, peilde hij Jamies gezicht.
      Het had hem een rib uit z’n lijf gekost en hij wist dat het over de top was. Maar het kon hem niet schelen; anderen mochten het ongepast vinden, zolang Jamie dat maar niet vond. En die zag er geen kwaad in, dat wist hij zeker.
      Haar ogen begonnen te stralen toen ze de ketting zag, en haar lippen bogen in de mooiste glimlach die hij ooit had gezien.
      ‘Wauw Juice! Dit is zo mooi!’ Haar duim streelde langs de talloze gouden veertjes, die met ronde blauwe steentjes van elkaar gescheiden waren.
      Het was best een opzichtig sieraad, maar Jamie kon dat wel hebben.
      ‘Het is een replica van de ketting die Lady Yohl Ik’nal heeft toebehoord, als ik het goed heb onthouden. Een Maya-heerseres.’
      ‘Echt? Wat cool! Zij was in Palenque begraven.’
      ‘Zal ik hem bij je omdoen?’
      Ze knikte met stralende ogen en veegde haar haren over haar schouder. Juice nam de ketting van haar aan, legde hem om haar hals en maakte het sluitinkje vast. Zodra hij zijn handen wegtrok stoof ze weg naar de badkamer.
      ‘Zo cool!’ riep ze. Toen ze naar hem terug huppelde, sloeg ze haar armen stevig om hem heen en kuste zijn wang. ‘Dit is echt een van de mooiste cadeaus die ik van iemand gehad heb! Ha, iedereen van mijn opgraving is straks jaloers. Je bent echt de beste roommate ever, Juice.’
      Juice liet zijn armen om haar heen glijden toen hij vermoedde dat ze weer bij hem weg zou stappen. Hij wilde niet dat ze zich terugtrok. Hij wilde haar vast blijven houden, tegen zich aan drukken.
      Hij voelde haar warme ademhaling en keek naar haar op. Toen hun blikken kruisten, kreeg hij het snikheet. Haar lippen… Ze glansden door de lipgloss en leken zijn naam uit te schreeuwen. Hij bracht zijn gezicht nog dichter bij dat van haar. Hun neuzen streken langs elkaar – en toen kon hij zich niet meer bedwingen. Hij omvatte haar nek met één hand en met een wild kloppend hart drukte hij zijn lippen tegen die van haar.
      En toen ging de deurbel.
      Jamie maakt een sprongetje van schrik en Juice liet haar vlug los.

. . .


Jamie had een blos op haar wangen toen ze d deur opendeed. In plaats van hem aan te kijken, sloeg ze haar ogen neer en zei zachtjes een begroeting.
      ‘Hé lief.’ Esai trok haar tegen zich aan. ‘Gefeliciteerd.’
      ‘Dank je.’ Ze drukte zich stevig tegen hem aan.
      Een beetje bezorgd hield hij haar vast. ‘Wat is er?’
      ‘Niks,’ mompelde ze. ‘Ik heb je gewoon gemist.’
      Zijn lippen bogen om in een tevreden glimlach en hij streek door haar haren. ‘Maar nu ben ik er weer en voorlopig ga ik nog niet weg.’
      Morgenmiddag kwamen haar moeders en broer over en ’s avonds zouden ze met zijn allen bij hem thuis gaan eten. Hij was er een beetje zenuwachtig om, al hoopte hij dat niemand er wat van zou merken. In elk geval was ze tot overmorgen bij hem en dat vooruitzicht gaf hem een vreemd gevoel van geruststelling.
      Jamie trok zich ietsje terug. Ze oogde een beetje afgeleid. Hoewel ze dat wel vaker was, had hij verwacht dat haar ogen zouden sprankelen omdat het haar verjaardag was. Misschien was ze zenuwachtig, dat was ze wel vaker als ze iets organiseerde. Hij leunde naar haar toe om haar te kussen, daarna liet hij een arm om haar middel glijden en ging het huis binnen.
      Automatisch verstarde zijn lichaam toen zijn blik die van Juice kruiste, die op de bank zat. Aan de houding van de ander zag hij dat hem hetzelfde overkwam. Hoewel Esai geneigd was hem te negeren, liep hij toch naar hem toe en stak bij wijze van wapenstilstand een hand naar de jongen uit.
      Hij wilde Jamies verjaardag niet verzieken – en toen bedacht hij dat dat wellicht de reden was dat ze zo gespannen was.
      Juice staarde hem even peilend aan, maar drukte hem toen toch de hand.
      ‘Gefeliciteerd met je vriendin,’ mompelde hij.
      Esai trok een mondhoek op. ‘Jij met je… huisgenoot.’
      Het kwam er vals uit, hij kon er niets aan doen. Juice keek weg, de vingers van zijn rechterhand balden samen.
      Esai probeerde niet heel succesvol een grijns te verbergen. Toen hij zijn gezicht weer in plooi had, keerde hij zich naar Jamie. Hij legde zijn handen op haar heupen en keek haar aan.
      ‘Je ziet er prachtig uit.’ Recht voor Juice’ neus gleden zijn vingers door haar haren en begon hij haar te zoenen. Hij merkte haar ongemak, maar heel even kon dat hem niets schelen en wilde hij gewoon Juice nog eens onder zijn neus wrijven dat ze zíjn vriendin was. ‘Hoe laat komen de anderen?’ vroeg hij terwijl zijn handen over haar rug gleden. ‘Hebben we nog tijd voor een privéfeestje? Deze keer in je eigen bed?’
      Haar wangen werden rood en haar ogen flitsten opzij. Onbeschaamd keek hij over zijn schouder en zag Juice’ verbijsterde blik. Voor het eerst in zijn leven knipoogde hij naar de Son.
      ‘Umm, ik denk dat Daphne zo komt,’ zei Jamie. ‘En Sack. Ik weet niet hoe laat de anderen zijn weggegaan.’
      ‘Kevin moest het clubhuis nog bezemen toen ik wegging.’ Hij wist dat zijn vriend Shanty en twee van haar studiegenootjes zou meenemen.
      Hij had er lichtjes op aangedrongen om Kevin te vragen zodra hij hoorde dat SAMCRO’s prospect ook zou komen. Jamie had hem onlangs leren kennen; toen de hond die ze gevonden had bevallen was, had ze samen met de prospect veel tijd met hen doorgebracht. Het idee dat hij met twee Sons in een kamer zou zitten had hem niet aangestaan – hij hield liever de balans gelijk en daar had Jamie gelukkig begrip voor.
      ‘Oké,’ zei hij. ‘Dan geef ik je je andere cadeautje.’ Hij zakte op de bank neer die haaks op die van Juice stond en haalde het doosje uit de binnenzak van zijn motorjack. Zijn hand rustte op haar bovenbeen terwijl ze het pakje openmaakte. Ondanks dat hij wist dat Jamie niet zo kieskeurig was, was hij toch bang dat het om een of andere reden niet in de smaak zou vallen. De afgelopen week was zo druk geweest dat hij uiteindelijk gisteren tijdens zijn lunchpauze naar de juwelier was gegaan en het mooiste stuk binnen zijn budget gekocht had.
      ‘Oh…’ zei ze zacht toen ze de ketting zag. Het was van zilver; een wijnrank met diamanten blaadjes en een rode edelsteen in de vorm van een druif. Haar hand gleed naar haar hals.
      Nu pas zag Esai de ketting die ze al droeg. Het stond haar zo goed dat het hem niet eens opgevallen was, op de een of andere manier paste het perfect bij haar. Zijn eigen cadeautje leek er nietszeggend bij en hij voelde een steek in zijn maag.
      ‘Is die nieuw?’ vroeg hij. ‘Heeft je broer je die opgestuurd?’
      Hij had een sterk vermoeden bij wie de ketting vandaan kwam, maar een deel van zijn brein weigerde dat gewoonweg te geloven.
      ‘Ik heb hem van Juice gekregen.’
      Met een ruk keek Esai over zijn schouder. Deze keer was het Juice die een knipoog gaf.
      Hij klemde zijn kiezen op elkaar. Wat een hufter. Dit was geen cadeau dat je aan een gewone vriendin gaf.
      ‘Het is een replica van een ketting van een Maya-heerseres,’ vervolgde Jamie. Het enthousiasme in haar stem verkrampte zijn borst en hij vervloekte zichzelf omdat híj niet op zoiets was gekomen.
      ‘Oké,’ zei hij nors. ‘Nou dan breng ik deze wel terug.’
      ‘Nee, deze is ook mooi,’ zei ze vlug. Te vlug naar zijn zin. Zwijgend keek hij toe hoe ze hem omhoog hield.
      Ze glimlachte en hij zag dat ze het mooi vond – maar niet zo mooi als wat Juice haar had gekregen. Zijn ogen schoten opzij. Woede borrelde in hem op toen hij zijn triomfantelijke grijns zag.
      Het is maar een cadeau, zei hij tegen zichzelf. Ze is jouw vriendin. Je hoeft haar niet meer voor je te winnen.
      Diep vanbinnen wist hij dat hij dat niet waar was. Juice ging haar niet zomaar opgeven.

Reacties (2)

  • Long

    Oh god.. dat gaat nog een keer flink fout aflopen.

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ai.. dit wordt nog een drama..

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen