Die nacht onder de douche blijft het een hele tijd bij alleen zoenen. Mijn hoofd vult zich met vraagtekens, maar tegelijkertijd ben ik op een vreemde manier dankbaar dat het alleen zoenen is - tot hij zachtjes op mijn schouders begint te duwen, waardoor ik door mijn knieën zak. Hij duwt zijn heupen naar voren, waardoor zijn erectie tegen mijn gezicht komt. Ik kijk hem smekend aan, hij mij veelbetekenend. Ik zucht en begin hem met mijn mond en handen te bevredigen. Ineens trekt hij me weer overeind en drukt zijn lippen hard tegen die van mij. De lieve, zachte kant die hij eerder toonde, lijkt verdwenen. Hij duwt mijn hand terug naar beneden en ik gehoorzaam. Hij kreunt luid, zet zijn tanden in mijn lip en in mijn nek en zijn handen klemmen om mijn schouders. Ik staar strak naar de muur achter hem. Als hij klaar komt, laat hij me pas los. Hij drukt een kus op mijn mond en stapt de douche weer uit. Ik kijk naar het water, dat nu vermengd is met zijn goedje, en hoe het samen langzaam richting het putje drijft. Ik draai de douche dicht zodra het verdwenen is en stap ook de douche uit. Tom zit inmiddels in zijn badjas op de badrand. Hij trekt me bij zich op schoot en drukt zijn lippen in mijn nek, waar hij zachtjes begint te zuigen. Ik kijk naar mezelf in de spiegel en schrik van de leegte die ik zie. Daarnaast zie ik de afdrukken van Tom's handen op mijn schouders staan en een traan loopt langs mijn wang. Hoe ga ik dit nu weer van Bill verborgen houden?
Tom's blik kruist de mijne in de spiegel en een trotse glimlach staat op zijn gezicht. Hij drukt nog een kus op mijn wang en laat me dan los. Ik sta op begin me aan te kleden. Hij loopt de badkamer direct uit, maar ik blijf nog even hangen. De tranen lopen weer over mijn gezicht en ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om zo naast Bill te gaan liggen.
Uiteindelijk weet ik mijzelf weer bij elkaar te rapen en loop ik terug naar onze slaapkamer.
"Lieverd?" fluistert Bill. Ik zet een neplachje op.
"Ga maar slapen, lief."
Hij slaat de deken open en ik kruip snel naast hem in bed. Hij slaat zijn armen beschermend om me heen en drukt een kus op mijn natte haar.
"Heb je gedoucht?" vraagt hij. Ik knik en mompel dat ik niet kon slapen. Hij drukt wat kusjes in mijn nek en ik houd mijn adem in. Hij streelt zachtjes over mijn arm.
"Voel je je wel goed?" Ik knik en probeer een glimlachje te tonen, terwijl ik me naar hem toe draai. Hij kijkt me me vragend aan. "Zeker weten?"
Ik knik opnieuw. "Gewoon in gedachten, I guess."
Bill wrijft in zijn ogen en hijst zichzelf dan een beetje overeind om het lampje op het nachtkastje aan te doen. Ik ga ook wat rechter zitten en schud voorzichtig mijn haar over mijn schouders - ik heb zo goed en kwaad als het kon de plekken die Tom achter heeft gelaten geprobeerd te bedekken, maar je weet maar nooit. Bill aait zachtjes over mijn haar en pakt dan voorzichtig mijn kin vast. Hij buigt naar me toe en drukt zijn lippen op de mijne. Ik leg mijn hand op zijn wang en kus hem terughoudend terug. Hij leunt een stukje terug.
"Waar denk je aan?" fluistert hij. Ik slik. Die jongen heeft ook altijd door dat ik ergens anders zit met mijn gedachten, maar helaas heeft hij het gedrag van zijn broer nog niet kunnen doorgronden. En ik kan absoluut niet tegen hem liegen.
"Mijn eerste keer," weet ik uit te brengen. Hij glimlacht.
"Onze eerste keer, bedoel je," verbetert hij me. Ik slik opnieuw en knik langzaam. Hij trekt me tegen zich aan en drukt een kus op mijn voorhoofd.
"Ik ben het deze keer echt niet vergeten hoor," fluistert hij met een sneaky grijns. Ik kijk hem verward aan. Wat is hij niet vergeten?
"Doe nou niet alsof ik altijd het slechtste vriendje ter wereld ben," protesteert hij, "Ik weet dat het vandaag precies 2,5 jaar geleden is dat wij voor het eerst..." Mijn gedachten dwalen af. Het is zo oneerlijk dat mijn eerste keer met Tom een half jaar, precies een half jaar, eerder was dan mijn eerste keer met Bill. Dat hij keer op keer een anniversary voor ons weet te verzieken. Dat iets wat een magisch moment had moeten zijn, voor mij zo'n dubbele betekenis heeft gekregen.
"Liefje?" doorbreekt Bill mijn gedachten gang, "Vind je dat niet leuk?"
"Sorry," fluister ik, "Ik was even.."
"Met je gedachten mijlenver," lacht hij. "Ik zei, ik heb ter gelegenheid van onze anniversary een hotel geboekt voor vannacht, maar dat was eigenlijk een verrassing."
Ik kruip nog dichter tegen hem aan. "Dankjewel, lief. Dat is precies wat ik.. wat wij nodig hebben. Er even uit samen."
"Dat dacht ik ook. Probeer nog wat te slapen lieverd." Bill geeft me een kus en streelt zachtjes over mijn armen. Ik wil protesteren, maar voel eindelijk de rust waar ik zo'n behoefte aan had over me heen vallen en voor ik het weet vallen mijn ogen dicht.
"I love you, unconditionally," hoor ik hem nog fluisteren, maar ik ben al te ver heen om nog te reageren.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen