"Hoe laat is het?" vroeg ik uiteindelijk.
"Het is half 8" vertelde Louis me toen hij op zijn telefoon keek.
Ik kwam vluchtig overeind "ik denk dat ik snel terug moet gaan, voordat Violet door heeft dat ik weg ben".
Louis fronste "ze weet niet dat je weg bent?"
Ik schudde mijn hoofd "ze sliep nog. Anders had ze me nooit laten gaan".
Louis keek me verward aan maar zei niets.
Ik liet een zucht horen "ze wil niet dat ik het huis verlaat zonder haar. Ik zit nu al dagen lang in dat appartement opgesloten".
"Je mag niet naar buiten?" vroeg Louis verward.
"Volgens mij niet. Ik wil al dagen zelf iets ondernemen maar iedere keer krijg ik een sneer over mijn ideeën" vertelde ik aan hem.
"Heb je een andere manier om contact te leggen met de buitenwereld?"
Ik schudde mijn hoofd "ik zeur al dagen om een telefoon maar er gebeurt niks. Ik wou Gemma contacteren via Facebook maar zij had geen interesse in me volgens Violet" ..
Louis keek nu al helemaal verbaasd "je maakt een grapje, toch? Gemma is degene die je al dagen lang actief zoekt".
Ik voelde mijn hart een slag overslaan en een glimlach op mijn gezicht vormen. "Echt waar?"
Louis knikte "ze maakt zich enorm zorgen".
"Ik heb nu geen tijd om haar te spreken, maar wil je haar een bericht van me doorgeven?" vroeg ik zacht.
Louis knikte gelijk "natuurlijk. Ze zal heel blij zijn om van je te horen".
"Zeg maar tegen haar dat ik hoop haar binnenkort te kunnen spreken, als ik er klaar voor ben en dat ik hoop dat ze oké is" vertelde ik Louis.
Louis knikte "dat kan ik doen" .
Ik nam een paar stappen in de richting van het looppad van het park, waarna ik me weer omdraaide.
"Louis?"
Louis keek me verwachtingsvol aan.
"Ik wil graag meer weten. Kunnen we morgen weer afspreken rond deze tijd in het park?" vroeg ik ietwat bescheiden.
Louis liet gelijk een glimlach zien "natuurlijk. Ook weer gewoon hier?"
Ik keek rond en wees naar een boom ietwat verderop "bij die boom".
Louis knikte tevreden "dat is prima".
Ik knikte ook en nam weer een paar stappen, waarna ik me nogmaals omdraaide.
"Oh en Louis?"
"Ja?"
"Waarom huilde je?" vroeg ik ietwat zachter.
"Om jou" antwoordde hij zacht terug. Bijna niet hoorbaar.
"Niet om mij huilen. Ik ben oké. Ik wil niet de reden zijn dat je huilt" vertelde ik hem.
Louis knikte maar zei verder niks.
"Beloof me dat je niet om mij huilt totdat ik je morgen weer zie" zei ik nu.
Louis was even stil en knikte toen "oké".
"Tot morgen" zei ik uiteindelijk.
Louis zei hetzelfde. Vervolgens liep ik daadwerkelijk terug naar het pad en vervolgens het park uit, Louis achter me latende op het gras.
Ik was ergens ietwat opgelucht dat ik eens iemand anders gesproken had.
Louis klonk helemaal niet als zo'n grote creep als dat Violet me verteld had. Ik begon een beetje te twijfelen aan wie de creep hier was.
Ik wist nog niet precies wie ik moest geloven, maar ik wilde ook niet klakkeloos Violet geloven. Louis verdiende ook een kans. Ik wou graag horen wat hij te vertellen had.. Gewoon zodat ik alles kon relativeren.
Hij had me aangeboden om me foto's te laten zien maar dat was nog een beetje vroeg voor me. Ik wou alles in stapjes benaderen en sommige dingen had ik iets langer de tijd voor nodig. Ik wou Gemma ook graag spreken, maar niet nu gelijk samen met Louis. Dat was te veel in één keer.
Het feit dat Louis me foto's kon laten zien klonk al veelbelovender dan Violet die zei dat alle foto's in New York lagen. Aan de ene kant kon ik me dat wel voorstelen, maar het was toch wel knap dat er geen enkele in Londen lag of op haar telefoon of mail stond. Of op haar Facebook, for that matter.
Ietwat op mijn hoede liep ik terug naar het appartement. Ik hoopte echt dat ik niet te laat was, want dat kon ik zeker niet gebruiken.
Heel voorzichtig draaide ik de sleutel om in het slot en opende ik de deur. Ik zag dat Violet nog op de bank lag en liet een opgeluchte zucht horen.
Vrij snel liep ik naar de slaapkamer en trok ik de kleding die ik voor mijn vertrek aangetrokken had uit, waarna ik deze onder het bed schoof. Ik nam plaats op het bed en nam de dekens om me heen. Ik was moe door de afgelopen nacht. Bovendien zou het meer vertrouwen oproepen bij Violet als ze zag dat ik in bed lag te slapen, in plaats van volledig gekleed door het appartement liep. Hoe dan ook een goed plan dus.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen