Foto bij 2 - Through fragments of time

Je kijkt je moeder sprakeloos aan. "Tokio Hotel tickets?"
Je moeder knikt trots en slaat haar armen om je heen. "Graag gedaan hoor, lieverd!"
Je schudt je hoofd vol ongeloof. Je hebt al zeker 10 jaar niet meer naar die band geluisterd. Je haalt de kaartjes uit de envelop. 'Melancholic Paradise Tour' staat er op de tickets. Je scant de informatie; Eindhoven, de Effenaar, 15 mei, VIP... Wacht eens even -
"V.I.P.?" stamel je. Je moeder knikt trots en begint te vertellen dat ze via een collega had gehoord dat Tokio Hotel weer op tour ging en dat, omdat jullie vroeger altijd samen naar de concerten gingen, ze het niet kon laten om er kaartjes voor te kopen. "Pas toen ik op ticketmaster kaartjes wilde kopen, zag ik dat ze nu ook een VIP upgrade hebben, en die heb ik natuurlijk voor je gekocht! Het was voor jou altijd een droom om de band te ontmoeten, en vooral Bill natuurlijk. Ik hoorde trouwens dat die nog steeds single is," ratelt ze verder.
"Mam, stop. Ik.. Ik vind dit heel lief van je, maar ik luister al jaren niet meer naar Tokio Hotel. Ik heb geen idee wat voor muziek ze nu maken, hoe ze er nu uitzien, ik ben geen 13 meer! Daarbij komt dat het me al helemaal niks interesseert of die jongens single, getrouwd of whatever zijn - ik heb Evan toch."
"Het was goed bedoeld," stamelt je moeder. Je glimlacht en geeft haar een knuffel.
"I know, mam, I know."
Als je moeder naar binnen loopt om nog wat te drinken te pakken, is je nieuwsgierigheid dusdanig getriggered dat je snel even googled hoe de jongens van Tokio Hotel er nu uitzien. De inner-fangirl komt wel eventjes naar boven als je foto's van Bill uit 2019 ziet. Zodra je moeder weer naar buiten komt, leg je je telefoon weg. Ze zet een glas wijn voor je neer.
"Mam, it's a school night," lach je, terwijl je het glas op pakt. Ze glimlacht en pakt haar glas ook op. "Op de blonde actie van jouw mama?"
Je grinnikt. "Op een meidenavond bij het Tokio Hotel concert!"
Jullie klinken jullie glazen en je neemt een slok. Jouw moeder kijkt je vragend aan.
"Betekent dat, dat we erheen gaan?"
Je haalt je schouders op en knikt. "Waarom niet? Jij hebt al die moeite gedaan voor kaartjes en zoals je al zei, dit deden we vroeger ook altijd samen - het werd weer eens tijd voor een moeder-dochter uitje."
Je telefoon zoemt op tafel en je draait hem om zodat je kan zien of het belangrijk is.
Evan<3 : Aaron vraagt of ik een biertje kan doen. Kan wel toch?
Maud: Sure. Ik ben voorlopig nog bij m'n moeder.
Evan<3 : Okidoki x
Je draait met een diepe zucht je telefoon weer om. Je moeder kijkt je vragend aan, maar je negeert het. Je hebt echt even geen zin in een preek over jouw relatie met Evan. Natuurlijk, het gaat niet altijd even goed, en natuurlijk, jullie hebben soms issues, maar het gaat de laatste tijd echt beter.. Tenminste, dat denk je in ieder geval. Van je goede humeur blijft steeds minder over als je meer met hem praat, lijkt het wel. Je neemt nog een grote slok wijn en tovert dan een glimlach te voorschijn.
"Wanneer was ook al weer de laatste keer dat wij samen naar Tokio Hotel zijn geweest?" vraag je aan je moeder. Ze denkt even na. "2010. In Ahoy."
"Zie je wel, dat is bijna 10 jaar geleden!"
Terwijl jullie oude herinneringen ophalen, begint er iets te kriebelen in je buik - eigenlijk begin je steeds meer zin in dat concert te krijgen. Je pakt je telefoon op om muziek aan te zetten, als je ziet dat je nog een berichtje hebt gekregen.
Sophia: Hey future mrs. Evander Gravink, wat doe je vanavond?
Maud: Hey bbe, ik ben bij m'n ma. Geen idee wat ik daarna ga doen. Evan is bij Aaron, again..
Je opent Spotify en na even denken zoek je de This is Tokio Hotel lijst op. Zodra de eerste klanken van World behind my wall klinken, verschijnt er een glimlach op je gezicht - het is dan misschien 10 jaar geleden, of 9, dat je dit voor het laatst gehoord heb, maar het klinkt alsof dat gisteren nog geweest is. Je telefoon trilt opnieuw.
Sophia: Wat kut, babe. Ik heb zo een etentje in de buurt van je ma, zal ik je daarna ophalen? Uur of 9?
Maud: Is goed! Tot straks bbe. x
Je legt je telefoon weer weg en leunt naar achter. Je verdwijnt langzaam in de kussens die op de bank liggen en sluit je ogen even. Je voelt de kussen bewegen, wat waarschijnlijk betekent dat je moeder ook naar achter is gezakt. Je opent je ogen weer en kijkt je moeder aan.
"Bedankt voor de kaartjes, mam."

Reacties (1)

  • Luckey

    Super zo moeder!

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen