~**~**~

Geen wonder dat ze niks zegt. Ze kan het niet. En dat door een ongeluk. Ik wrijf over mijn keel. Pijnlijk. Daarom dat ze graag instrumenten speelt want dat is haar manier om alles te uiten. Haar video is zeker emotioneel en dat zonder dat er gezongen wordt.
Zelf stap ik uit mijn auto en ga ik naar binnen. Na het voorval dat Kim lastig gevallen werd, schijnbaar door Melanie, dat ik een armbandje vond. Misschien is het van Kim maar zeker weten doe ik niet. Wie weet is het wel niet van haar en maak ik haar een armbandje rijker. Ten slotte is het te zien dat het geen goedkoop armbandje is.
Zuchtend ga ik naar binnen. Weekend. Mijn rugtas zet ik onder de trap en loop ik door naar de keuken voor wat te drinken. Zelfs in de gangen van de universiteit, zag ik aankondigingen van open huizen van verenigingen en zelfs sommige kondigen al studentenfeesten aan. Al zou ik er heen willen, moet ik die verdomde pruik ophouden. Nu, als ik thuis kom, is dat het eerste wat ik af doe.
'Volk!' wordt er geroepen.
Ik herken Harry gelijk. Hij is de enige die terug zou komen. Liam is gelijk door naar Cheryl en Bear, die hij graag wilt zien. Louis had weer plannen om naar zijn familie te gaan 'Keuken,' antwoord ik maar dan is Harry in de deuropening te zien. 'Heb jij nog plannen voor het weekend?'
Hij knikt. 'Morgen avond met Gemma naar de film en zondag naar mijn moeder.'
Tegelijk geef ik hem wat te drinken, omdat ik toch dichterbij de koelkast sta. 'Ik ga in de eerste vakantie naar Ierland, naar mijn ouders, grootouders en om mijn vrienden te zien.'
Harry glimlacht wat. 'Moet je doen. We hebben alleen een huis genomen samen omdat het dichterbij de universiteit is en het scheelt voor degene die ons een pruik op doen. Anders zou ik mijn wekker nog op vier uur moeten zetten als ik in mijn huis in Londen blijf.'
'Weet ik toch, Harry.' Ik weet heel goed dat het zo gewoon goed uitkomt voor iedereen. Elke ochtend weer om half zes staat iemand hier voor de deur om ons te helpen te vermommen voor college. Waar ik zeker enorm dankbaar voor ben.
Maar dan trekt Harry zijn neus op. 'Waarom ruik je naar Michael Kors? Dat is een vrouwen parfum.'
Serieus? Mij zegt het niks en veel bijzonders ruik ik ook weer niet. Of ik word verkouden. 'Ik ruik niet veel. Weet je ook welk parfum?'
Om nu zijn hoofd te schudden. 'Nee, maar dat herken ik wel. Hoe kom jij aan de armband van Kimberley?' Hij wijst naar de armbandje op tafel.
Welke ik daar even neergelegd heb. 'Iemand is die kwijt geraakt. Eigenlijk wilde ik het afgeven bij verloren en gevonden voorwerpen. Maandag dan maar.' Wacht, Kimberley? 'Hebben we het dan over dezelfde? Ik heb muziekles en dan zit Kim bij mij in de klas. Ik weet dat ze piano kan spelen... Zelfs gitaar en viool, ze heeft een video gemaakt voor bij de essay die we moesten maken.'
'Misschien wel, ze heet Roberts van achternaam,' zegt Harry terwijl hij het oppakt. 'Maandagochtend heb ik eerst Engels en zit zij er ook. Het is dat ik te laat was en daarom ben ik op de eerste rij gaan zitten, waar zij dus zat. Zodoende dat ik haar armband zag. Het lijkt dezelfde te zijn.'
Een ding is wel duidelijk. Ze wilt niet dat iedereen weet dat ze niet kan praten. Toen ik haar hielp, durfde ze me net genoeg te vertrouwen om te laten weten dat ze het niet kan. Daarom zeg ik daar niks over tegen Harry. 'Jep, een en dezelfde.' Ik hoop het van harte want dan kan ik haar gewoon haar armband terug geven. Het lijkt mij dat het juist meer emotionele waarde heeft dan dat het echt iets kost. 'Maandag heb ik als laatste muziekles dus dan kan ik het terug geven.' Ik leg het zo wel veilig weg in mijn slaapkamer boven.
Harry pakt wat te drinken. 'Vanavond een film opzetten? Of wil je vooruit werken met huiswerk?'
'Het is weekend, Harry. Ik doe morgen alleen het huiswerk wat moet. Ik doe niet aan vooruit werken,' schud ik mijn hoofd. Behalve dat, je weet nooit wat je moet doen voor huiswerk. Misschien doe ik dan opdrachten die we eigenlijk in de les overslaan. Nope, mij niet gezien. 'Die film vanavond klinkt wel goed.' Om dan een blik in de koelkast te werpen. 'Zullen we een keer een pizza bestellen of Chinees?'
Hij schiet in de lach. 'Geen zin om te koken?'
'Niet echt, nee. Jij?' wil ik weten.
Vervolgens doet Harry hetzelfde en kijkt hij in de koelkast. 'Deze keer niet. Vanavond iets makkelijks en een film. Zullen we zo dan eerst de boodschappen bestellen? Ten minste, ik doe dat tegenwoordig digitaal. Jij?'
Waar ik om zucht. 'Nee, ik ga elke zaterdagochtend de boodschappen halen in de supermarkt,' reageer ik sarcastisch.
Hij kijkt me met grote ogen aan.
'Tuurlijk, sukkel, anders zullen de fans en paparazzi ons meteen volgen hierheen en kunnen we onze studie niet afmaken. Wat gaat er tegenwoordig niet digitaal?' Ik rol met mijn ogen en schiet in de lach. 'Wij kunnen niet over straat om zelfs maar de simpele dingen te doen, Harry. Dacht je dat ik het meende?'
Al houdt Harry nu wijs zijn mond terwijl hij zijn hoofd schudt.

~**~**~

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen