~**~**~


'Volgens mij zitten jouw weekenden tegenwoordig ook vol,' reageert Faye met haar blik op Chantelle naar mij.
Ik rol met mijn ogen en haal mijn schouders op. Sommige van ons moeten nog werken.
'Laat maar, je was aan het werk want anders zou je sneller reageren. Ligt het aan mij of is het weekend gewoon kort?' Chantelle zucht demonstratief en legt haar hoofd in haar hand met haar elleboog op de tafel.
Maandag alweer en terug op de universiteit. Drie lessen gehad en nu lunchpauze.
Faye schudt haar hoofd. 'Dat ligt eraan wat je moet doen in het weekend. Mijn weekend is gelukkig relatief rustig.'
Om haar een stoot in haar ribben te geven. Zij heeft makkelijk praten want ze hoeft niet te werken. Zelfs haar ouders vinden het geen ramp dat ze niet werkt. Niet iedereen heeft die luxe.
'Au, muts.' Ze wrijft over haar zij. 'Technisch gezien hoef jij ook niet te werken. Jij kan gelijk met pensioen als je wilt,' fluistert ze.
Deze keer, en vooral door de opmerking, dat ik haar een zachte tik geef tegen haar schouder.
'Wat?'
Chantelle lacht erom. 'Je weet heel goed dat Kim niet stil kan zitten.'
Nee, dat kan ik inderdaad niet. Zelfs met het geld dat ik heb, heb ik nog een inkomen dat ik krijg van Hair & Beauty.
'Kim, ga je mee naar muziek?'
Ik zie James staan. Knikkend sta ik op. Nog maar iets van vijf minuten en dan zit de lunchpauze erop.
'Zo, niet slecht, Kim,' knipoogt Chantelle naar mij. 'Doe het wel voorzichtig aan, oké.'
Waarop ik mijn rugtas op mijn rug doe, maar niet zonder Chantelle eerst te raken ermee en kijk ik naar Faye.
'Wie ben jij?' wilt ze weten van James.
'James Murphy, we hebben muziek samen,' gebaard hij naar mij. 'Net als management.'
Ik zet mijn dienblad snel weg en loop met James weg.
'Aardige vriendinnen heb je,' zegt hij terwijl zijn ogen lachen. 'Dacht ze dat ik je vriend was of zo? De manier waarop je je tas eerst tegen haar hoofd slingerde.'
Zo ongeveer wel ja. Mijn hand gebaard vanzelf. Ik weet van mijzelf dat ik echt niet zo snel wil gaan.
Grijnzend stopt hij zijn handen in zijn zakken. 'We zijn gewoon vrienden...' Dan vloekt hij. 'Shit, ik had het klaar gelegd maar vergeten mee te nemen.' Hij kijkt naar mij. 'Ben jij een armbandje kwijt.'
Wat? Heeft hij het? Ik knik.
'Met bedeltjes eraan?'
O mijn God, hij heeft mijn armbandje gevonden? Alsjeblieft wel. Ik mis het wel. Nu heb ik wel een andere gevlochten armband om maar mijn bedel armbandje is mijn favoriet.
'Ik vond hem maar wist niet van wie die was. Eerst had ik hem bij verloren en gevonden voorwerpen af willen leveren.' Hij lijkt opgelucht te zijn.
Daar ben ik vrijdagmiddag nog geweest maar ze hadden geen armbandje.
Hij stoot een zucht uit. 'Sorry, ik had het klaar gelegd maar vergeten. Het ligt waarschijnlijk op mijn bureau, klaar om in mijn zak te doen,' verontschuldigt hij zich.
Ik ben al blij dat mijn armbandje toch terecht is én dat ik hem terug kan krijgen, dat ik hem kort omhels.
'Je krijgt hem snel terug, okay,' beloofd hij en knuffelt hij me terug. 'Muziekles, Kim, straks zijn we nog te laat,' mompelt hij met een glimlach.
Ik laat hem los en lopen we door. Zeker dat ik wel blij ben dat mijn armbandje gevonden is. Nu krijg ik hem snel terug.
'Heb je woensdag plannen?' vraagt hij en lopen we de ruimte in voor muziek. 'Woensdagmiddag bedoel ik.'
Vragend kijk ik hem aan terwijl ik mijn telefoon al uit mijn zak haal. Waarvoor?
Schaapachtig krabbelt hij in zijn nek. 'We kunnen woensdagmiddag wat gaan drinken samen?' stelt hij dan voor.
God, ik maak wel ruimte. Dit is een van de weinige keren dat iemand wel wat interesse toont. Ik kijk in mijn agenda voor woensdag en knik dan. Maar waar? Als hij mij wat beter wilt leren kennen, is het voor mij niet handig om ergens binnen te blijven.
'Caffè Nero dan woensdagmiddag na de universiteit?'
Oh, hij weet wel waar hij moet zijn voor koffie. 'Mijn favoriet is Foundation Coffee House.' Daar ga ik soms heen om mijn huiswerk te maken. Dan hoef ik nog niet gelijk naar huis en toch alles tot mijn beschikking.
'Waar zit dat?'
'Sevendale House, op Lever straat,' laat ik hem lezen. Samen met Chapter One Books zijn dat mijn favoriete koffiebars. Gewoon door de gezellige sfeer en je vindt er vooral studenten.
Hij knikt dan. 'Gevonden... ziet er leuk uit.'
Waar ik om moet glimlachen. 'Kijk maar verder in de straat. Chapter One Books, is mijn andere favoriet.'
'Oké, telefoons weg. Jullie ook, Murphy en Roberts.' DeVaughn begint dan.
Blijkbaar is iedereen er.
'Foundation Coffee House, woensdagmiddag,' knipoogt James en stopt hij zijn telefoon weg.

~**~**~

Ongelofelijk dat ik nu woensdag koffie ga drinken. En met James. Misschien wordt het nog iets. Ja, ho even, ik moet de man nog leren kennen. Ik weet nog niks van hem. Alleen dat hij voor management studeert want we hebben een paar lessen samen. Met muziek als zijvak erbij.
Ik ben net binnen en zet ik mijn tas in de muziekkamer. Voor vandaag staat er niet veel in mijn agenda. Een uur tot anderhalf uur huiswerk. Dan een half uur lezen voor Engels, sinds we nu literatuur gaan behandelen en nog Spaar de spotvogel van Harper Lee. Gelukkig is dat boek nog niet zo dik.
Als ik in de keuken kom, staat er thee klaar en zet mijn moeder een gebakje neer voor ons beide.
'Vers van Chapter One Books, daar moest ik toch in de buurt zijn vandaag,' grijnst ze met een glinstering in haar ogen.
Vast omdat ik, na haar een kus te geven, gelijk aanschuif. Lekker. Mijn favoriet.
Daar is ze mijn moeder voor want ze weet wat ik lekker vind en wat mijn favoriet is. Ik blaas zacht in mijn kop thee en neem dan voorzichtig een slokje. Net goed.
Ze komt bij me zitten. 'Hoe was het op de universiteit?'
Sorry mam. Ik kijk haar onschuldig aan terwijl ik in het gebak bijt. Nooit dat ik van dit soort dingen af kan blijven.
'Het geeft niet, schat,' lacht ze vrolijk. 'Eet eerst maar rustig op. Straks even hebben over stage plaatsen bij Hair & Beauty. Daarna huiswerk voor jou.'
Geen probleem. Met kleine hapjes, doe ik er langer over en geniet ik er nog meer van. Vandaar dat ik er, vooral met gebak van Chapter One Books, toch gauw twintig minuten over kan doen. Pas daarna pak ik mijn telefoon. 'Ik ga woensdag koffie drinken bij Foundation Coffee House met een vriend.'
Verbaasd en ietwat verbijsterd kijkt mijn moeder mij aan. 'Met een vriend nog wel. Dus niet met Chantelle en Faye?'
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, met James, iemand die bij mij in les zit met muziek en management.'
'En nog een jongen ook. Toe maar.' Toch is het te zien dat ze blij is voor me. 'Maar als je die jongen nog een maand date, wil ik hem ontmoeten.'
Beledigt kijk ik naar haar. Het is een koffie date maar... Ja, dat kan het begin zijn van iets. Ik zie wel waar het naar leid. 'Ben je al wezen puzzelen om eventueel stagiaires binnen te laten bij de salon?' vraag ik terwijl ik het onderwerp verander.
Ze knikt. 'Overdag en vooral in de ochtend is er ruimte voor. Daarna in de avond van zes tot acht uur bij koopavonden en weekend. De middag is meestal spitsuur, dan wordt het wat lastiger maar dan kan de betreffende stagiaire ook jou helpen.'
Ja, dat is wel iets om rekening mee te houden. 'De stagiair kan ook bijspringen met schoonmaken, opruimen en de kassière bijstaan. Die dingen moeten ook gebeuren. Vooral tijdens het spitsuur. Dus hoeveel stagiaires, twee per locatie?'
'Ligt aan de locatie. Hier in het centrum is de locatie groot genoeg voor twee of zelfs drie stagiaires. Anders verdelen we de andere verzoeken, voor zover dat gaat, over andere locaties. We zitten overal dus dat is een kwestie van goed plannen,' gaat mijn moeder verder.
Mee eens. Een stagiaire zou twee of drie medewerkers kunnen ondersteunen. Op die manier kan diegene altijd hulp hebben en of krijgen. 'Voor die planning heb ik geen tijd. Ik heb mijn huiswerk nog, oefeningen, mijn normale werk en mijn sociale leven. Waar moet ik de tijd vandaan halen? Ik schrap mijn gitaar spelen om woensdag te kunnen koffie drinken met James.'
Om in de lach te schieten. 'Misschien moet je anders je agenda iets anders indelen dat je wat ruimte heb.' Slechts grinnikend staat ze op. 'Straks om half zes begin ik aan het eten. Veel huiswerk?'
Zuchtend haal ik mijn schouders op. Ik moet nog zien of er mails bij zijn gekomen want ik moet meer digitaal doen omdat ik niet mee kan doen aan discussies. 'Ik begin liever gewoon. Des te sneller ben ik voor vandaag klaar.'
'Als je daar mee klaar bent, kun je alvast in je kledingkamer wat uitzoeken voor je koffie date. Helemaal als het gelijk na college is want dan kun je niet eerst naar huis komen om je om te kleden!' roept ze mij na.
Ik kijk om mij heen en pak een zachte knuffel. Welke ik naar haar toe gooi. Schei toch uit! Ze doet gelijk alsof het mijn allereerste afspraakje is. Wat niet het geval is.
Wat haar nog meer laat schaterlachen. 'Je weet dat ik gelijk heb, schat.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen