~**~**~


'Wanneer ga je weer met hem uit?' wilt Chantelle weten en laat ze zich op mijn bed vallen.
Het is dat ze mij komt ophalen want mijn auto moest naar de garage voor een apk. Anders had ze moeten wachten met haar vragen.
'Over twee weken naar de film. Wat meer is omdat ik deze vakantie moet werken.' Tegelijk is mijn moeder bezig met mijn haar.
Mijn moeder glimlacht en knijpt zacht in mijn schouders. 'Klaar, meid.' Ze laat het zien met een spiegel.
Ik had gemerkt dat ze met de krultang bezig was want het valt in mooie luchtige krullen onderin. Het dank je gebaar volgt vanzelf.
'Deze keer gewoon los want anders wordt je haar breekbaar en broos,' zegt ze met een tevreden knikje. 'Leuke trui.'
Zelf kijk ik nog een laatste keer in de spiegel.
'Zullen we dan vertrekken?' Chantelle veert op en strijkt het dekbed glad. 'Ga je nog wat doen vanmiddag? Bijna weekend.'
Dat zeker. 'Vanmiddag mijn auto ophalen en naar COB voor mijn huiswerk en een uurtje werken.' Ik kijk naar mijn moeder.
Wat ze niet erg vindt. 'Als je maar zorgt dat je rond zes uur thuis bent voor het eten.'
Chantelle schiet in de lach. 'We zijn elke dag gemiddeld rond twee uur, half drie klaar met college.' Ze pakt mijn rugtas. 'Kom op, dame. Vanmiddag heb je muziek en dan zie je James weer.' Ze wiebelt met haar wenkbrauwen.
Ik geef mijn moeder een kus en loop mijn vriendin dan achterna. Waarop ik eerst twee vingers laat zien en dan een horizontale lijn gebaar.
'Ja,' lacht ze. 'Twee weken vakantie. Lang leve de herfstvakantie. Heb je veel plannen of moet je gewoon werken?'
Snel stappen we in haar auto en pak ik mijn telefoon. 'Alleen werken en wat huiswerk maar dat doe ik overdag tot een uur of twee of drie. Dus we kunnen wel wat afspreken.'
'Mooi,' zucht ze vrolijk. 'In ieder geval shoppen, een meidenmiddagje, film pakken, ergens eten. Misschien naar een pretpark.'
'Ho even, niet gelijk heel de vakantie gaan claimen. Of vol boeken. Ik wil ook wat met mijn ouders gaan doen.' Ik laat mijn schouders hangen.
Ze knikt langzaam. 'Ja, en uiteraard wat met je vriend gaan doen.' Kort kijkt ze naar mij. 'We zitten net een maandje ongeveer op de universiteit en dan krijg jij het voor elkaar om als eerste een relatie te hebben. Hoe doe je dat?'
In een overgave, gooi ik mijn handen omhoog. 'Geen idee. Ik ben gewoon mijzelf.'
'Ja, ja,' zucht ze. 'En dan kan jij niet eens praten en ik wel. Misschien moet ik ook maar eens een beperking hebben.'
Ontzet kijk ik naar haar.
Chantelle houdt haar gezicht even serieus voor ze in lachen uitbarst. 'Geloof je dat nou echt, muts?' Ze parkeert haar auto. 'Ik ben juist blij voor je. Wees wel voorzichtig want is de eerste man die je echt leert kennen. Misschien wilt hij alleen vriendschap of hij is juist uit op een one night stand. Je weet maar nooit.'
Wat eigenwijs schud ik mijn hoofd. 'Dan zou hij mij niet voorzichtig een kus op mijn wang geven.'
'Kim, als ze meer willen, proberen ze het eerst voorzichtig uit hoever ze kunnen gaan.' Chantelle draait zich naar mij toe. 'Afgelopen woensdag was het een kus op je wang. Bij de volgende keer misschien een kus op je lippen en dwingt hij je met je rug tegen de muur. Kijk gewoon uit, dat is alles wat ik zeg.'
Ik begrijp het wel. Ze is gewoon erg beschermend en bezorgd om mij. Net als met Faye, trouwens. 'Natuurlijk doe ik voorzichtig. Ik ben hier nog altijd voor een studie. Mocht het toch wat worden met James, doe ik dat rustig aan.' Iets wat ik tegelijk ook aan mijzelf beloof.
'Dan is het goed. Kom op, we kunnen nog koffie nemen voordat de eerste college begint.'
We stappen uit en zijn we niet de enige. Wel zo fijn dat er meer vroege vogels zijn. In de ochtend kun je meer gedaan krijgen. Ik wel in ieder geval.

Als ik bij Chapter One Books binnen kom, zie ik Camille achter de balie staan. Kort glimlach ik naar haar en pak ik gauw een stoel met een tafeltje bij het raam. Mijn favoriete plek. Zo kan ik van de koffie en gebak genieten terwijl ik naar andere mensen kijk.
'Je macchiato komt er zo aan, Kim,' hoor ik dan van Camille.
Dat krijg je dus als je een vaste klant ben. Met mijn laptop en boeken, met Engels bovenop, begin ik eerst aan mijn huiswerk. Het mag dan herfstvakantie zijn maar echt vrij ben ik niet. Ach, voorlopig krijg ik twee weken geen huiswerk en kan ik gewoon aan het werk.
Pas na een half uur ben ik voor management bezig en is het het laatste. Hierna gewoon werken. De deur gaat weer open en hoor ik een bekende stem.
'Nee, Ed, dit is een aanrader van iemand en ik wilde niet gelijk naar huis.'
Zelfs zonder op te kijken, weet ik aan het accent dat het James is.
'Dus alleen koffie en daarna naar huis?'
Ik kijk op van mijn laptop. Mijn laatste mail van het huiswerk en dan ben ik daar even mee klaar. Om dan James met Ed te zien.
'Lang blijf ik niet want ik ga naar mijn eigen huis,' vervolgt Ed zachter.
Iets wat ik alsnog kan horen. Dus Ed heeft een eigen plek maar hij woont samen met James? Lijkt mij dubbele kosten.
James knikt. 'Koffie, wat lekkers en daarna naar huis. Ik ga naar mijn familie in Ierland.' Dan vinden zijn ogen de mijne. 'Kim, ik wist niet dat je hier was.' Vluchtig kijkt hij naar zijn vriend met een wat onzekere blik in zijn ogen.
Al rolt Ed met zijn ogen. 'Ik bestel wel koffie.' Hij loopt dan naar de balie.
'Ik kan niet genoeg zeggen dat het me spijt. Ik weet dat het jouw armbandje is maar het is altijd druk en hectisch in de ochtend dat het op de een of andere manier op mijn bureau blijft liggen,' verontschuldigt James zich en gaat hij tegenover mij zitten.
Zelf pak ik mijn telefoon. 'Ik ben al blij dat mijn armband alsnog terecht is.' Ik denk na en typ dan verder. 'Mag ik je telefoon heel even? Op je agenda, als je het niet erg vindt.'
Hoofdschuddend geeft hij zijn telefoon aarzelend. 'Waarom eigenlijk?'
In zijn agenda ga ik twee weken verder naar maandagochtend. De dag dat we weer naar de universiteit moeten. Oh, het is handiger als ik dan weet hoe laat hij van huis uit vertrekt. 'Hoe laat vertrek je van huis?'
'Half acht,' antwoordt hij.
Met dat antwoord, zet ik in zijn agenda 'armbandje Kim' op vijf voor half acht. Eerst sla ik het op voor ik het hem laat zien.
Waarop hij in de lach schiet. 'Ja, zo kan het ook. Als ik hem maandag alsnog vergeet, weet ik het ook niet meer.'
Glimlachend gebaar ik naar zijn vriend, die nu met twee koffie ergens gaat zitten.
'Ja, ik zal het hem ook zeggen. Hij helpt het me eveneens herinneren,' knikt hij. 'Ik zal je verder met rust laten. Huiswerk?'
Ik knik als een antwoord en merk dat hij op staat.
Kort buigt hij zich naar mij toe en drukt hij een kus op mijn wang. 'Wel jammer dat je heel de vakantie vol zit. Maar in het weekend na de vakantie gaan wij naar de film,' zegt hij. Een tweede, lieve kus volgt en loopt hij naar zijn vriend toe.
'Zo, je vindt haar echt leuk,' klinkt het meer gedempt.
Het antwoord hoor ik niet en concentreer ik me op de laatste e-mail zodat die weg kan.

~**~**~

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen