Foto bij 6 - Makes me feel alive

Evan<3 : Ik ben vanavond toch thuis - ben liever bij jou dan bij Aaron.
Je staart met een kleine glimlach naar je telefoon. Je weet dat hij het goed bedoelt, maar je had eigenlijk wel gerekend op een avondje voor jezelf, of misschien met de meiden.
Maud: Okidoki
Misschien is dat ook wel wat jullie nodig hebben nu, gewoon een avondje met zijn tweeën.

Voor een lange tijd, lijkt het erop dat dat inderdaad was wat jullie nodig hadden. In de afgelopen drie weken hebben jullie geen ruzie meer gehad, geen ongemakkelijkheid en Evan overlaadt je met kusjes, complimentjes en andere lieve dingen. Jullie zitten op het terras in de stad samen met Sophia en Roos. Ze vertellen enthousiast over hun weekendje weg samen, maar je wordt afgeleid door Evan, die speelt met jouw hand, die hij vasthoudt. Je kijkt verliefd zijn kant op en heel snel schiet de gedachte 'was het maar altijd zo' door je hoofd. Je duwt deze gelijk ver weg. Eén van de dingen waaraan jij probeert te werken binnen jullie relatie, is minder doom-denken. Minder denken dat het fout gaat, omdat het nu goed gaat. Minder denken dat het fout gaat, omdat het al eerder fout gegaan is.
Met je vrije hand haal je een sigaret uit het pakje dat op tafel ligt en Sophia en Roos volgen jouw voorbeeld. Evan is de enige van jullie vieren die niet rookt. Nadat de dames uitgepraat zijn over hun weekendje weg, kijkt Roos je even aan.
"Ik hoorde van Soof dat je naar een concert gaat met je moeder binnenkort."
Een grote glimlach verschijnt op je gezicht - dat was je alweer bijna vergeten!
"Ja, dat klopt. Ik was vroeger heel erg fan van Tokio Hotel en mijn moeder wilde me verrassen met concertkaartjes, dus daar gaan we de zestiende heen."
"Wat leuk! Dat schiet ook al op dan, dat is over iets minder dan twee weken."
Je knikt en neemt een slok van je wijntje. "Ik weet het. Ik moet binnenkort maar eens gaan kijken wat ik aan doe die dag."
Roos kijkt je even niet begrijpend aan. Sophia schiet in de lach.
"Maud vergeet erbij te vertellen dat ze ook een V.I.P. upgrade heeft gekregen van haar moeder en dat ze dus de band gaat ontmoeten."
Evan kijkt je beteuterd aan. "Dat had je mij niet verteld..."
"Nee, Evander, dat klopt. Misschien dat ik je dat verteld had als jij niet gelijk dacht dat ik cadeaus van andere jongens kreeg," sis je hem toe.
"Ik haat het als je mij Evander noemt," moppert hij.
Je haalt je schouders op. "Dan hadden je ouders je maar niet zo moeten noemen."
Hij kijkt je nog heel even geïrriteerd aan, maar trekt je dan dichterbij om je een kus te geven. "Ik hou toch wel van je."
"En ik van jou," fluister je hem toe. Roos en Sophia kijken jullie afwachtend aan. Je leunt weer terug tegen de rugleuning van je eigen stoel.
"Ja, er zit inderdaad ook een meet-and-greet bij, maar om heel eerlijk te zijn, had ik daar niet meer over nagedacht totdat Roos er net over begon. Ik bedoel, het is niet alsof ik nu nog veel naar Tokio Hotel luister, maar mijn inner-fangirl gaat helemaal uit haar dak."
De rest schiet in de lach en ze beginnen langzaamaan grapjes te maken over hoe de ontmoeting met de band zal gaan en over de prijzen van de V.I.P. upgrades.
"Ik zag dat de duurste upgrade meer dan 3000 euro kost," vertelt Sophia, "en dan krijg je er een hotelovernachting bij, en een spa behandeling, en meerdere ontmoetingen met de band, en.."
"Serieus," onderbreek je haar, "3000 euro?! Wat, mag je dan met één van de bandleden naar bed ofzo?"
Roos moet zo hard lachen dat de cola uit haar neus komt, wat er weer voor zorgt dat de rest van de tafel ook niet meer bij komt van het lachen. Toch blijft Evan een klein beetje stil. Uiteindelijk rekenen jullie af en zetten Roos en Sophia jullie thuis af.
"Is er iets?" vraag je aan Evan als jullie in bed liggen. Hij haalt zijn schouders op en trekt je nog wat dichter tegen zich aan. Je ligt met je hoofd op zijn borst en je been ligt losjes over de zijne heen.
"Ik weet heus wel dat je niks met die gasten gaat doen, maar ik weet ook dat je vroeger een massive crush op die zanger had.. Eh, Bill kuliets ofzo."
"Kaulitz," verbeter je hem zachtjes. "Lieffie, je hoeft je daar toch geen zorgen om te maken. Ik ben toch met jou."
Evan knikt en drukt een kus op je haar. "Dat weet ik. Ik denk dat ik ook een beetje moet wennen aan het feit dat ik dat weekend alleen slaap."
"Misschien dat je een mannenweekend met Aaron kan doen," stel je voor. Evan glimlacht en knikt. Jullie kletsen nog even, totdat je je ogen voelt dichtvallen.
"Slaap lekker, lief," fluister Evan nog, maar je bent al in dromenland.

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik vind die vriend maar raar doen

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen