Waar had Carolina telkens last van? Ze had meer dan een maand beloofd om niet zo bot tegen me te doen, maar telkens deed ze dat toch. Waarschijnlijk zat het in haar persoonlijkheid, maar ik begon langzaam moe te worden van haar gedrag.
Wat wist zij nou dat Rosalyn misbruik op me ging maken? Ze kende haar niet eens. Ik kende Rosalyn al toen ik voor het eerst op de middelbare school kwam, zij zat er nog net drie maanden op school.
Ik had de weekend besteed met mijn huiswerk die ik deze week af moet maken. Mijn vader nog geholpen met nog paar simpele klusjes in huis, en weer een vechttraining met mijn broer Marc, die ik alweer verloren had, zoals altijd. Ik had kunnen weten dat mijn vader teleurgesteld op me zou worden. Ik had nog tijdens het gevecht lang probeerde vol te houden en Marc slagen probeerde te vermijden, maar ik had alweer gefaald.
Volgens mij trainde ik niet goed genoeg. Ik werd langzaam wel wat beter met krachttrainingen. Ik kon een halter beter pakken dan paar maanden geleden, en een halter van tien kilo voelde minder zwaarder dan eerst.
Ik was die maandag ochtend weer op school. Ik pakte de boeken uit mijn kluisje die ik moest hebben.
Carolina kwam naar me toe en begroette me, maar ik probeerde haar geen blik waardig te geven.
'Hey, Deen,' reageerde ze weer.
'Wat is er?'
'Over vrijdagmiddag.'
'Wat nou weer, ga je me vertellen dat Rosalyn weer niet deugd nadat je de zoveelste belediging over mij hebt gezegd?'
'Nee, Deen. Ik wilde nog zeggen dat het me spijt die vrijdag. Sorry, dat ik het laatste gezegd had dat jullie misselijkmakende en vreselijke kinderen kregen. Het was trouwens stom van me.'
'Ja, ook ontzetten stom van je,' zei Deen droogjes.
'Maar, ik heb je nodig, niet omdat ik je hulp nodig heb wie de duistere heerser is, maar ook omdat je het recht hebt om daar meer te weten te komen. En ook misschien....' Ze maakte haar zin niet af. In plaats daarvan beet ze op haar lip. Ze ging toch weer verder met het woord. 'Misschien ook als vrienden.' aar laatste zin leek ze met heel veel moeite uit te spreken. 'Maar als je niks meer met me te maken wilt en met dit alles, dan begrijp...'
'Hey, het is je vergeven. Ik zie het dit keer door de vingers dat je me vrijdag beledigd had, maar ik ga de komende tijd met Rosalyn samenwerken tijdens geschiedenis. Of je het leuk vindt of niet.'
Ze wilde nog iets zeggen, maar ik was haar voor.
'En verder geen discussie meer. En ik moet trouwens naar de les.'

Mijn hart makte een sprongetje. Kriebels die bij me opkwamen. Ik kreeg het warm en had een aangename gevoel door Rosalyn die naar me toe kwam. Ze had haar cheerleader pakje aan, dat haar zo goed stond. Haar blonden haar waren met een hogere strakke knot met een lint aan elkaar vast.
'Ik heb goed nieuws, Deen. Mevrouw Aerkers vond het goed dat we samen bezig kunnen zijn met onze geschiedenis werk.' Ze leek bijna enthousiast. 'En ik heb zelf een idee. Het is meer een voorstel.'
'En dat is?'
'Dat je me meer uitlegt over de opdracht, aangezien je het veel beter begrijpt.'
'Ja graag zelfs,' zei ik met een glimlacht.
Ze keek me met een glimlach terug aan. 'Mooi, dan zie ik je tijdens de geschiedenis les.'
Ze liep verder door de hal. Ze leek zo elegant tijdens het lopen, en ze was ook heel mooi.


De weken gingen voorbij. Het was al ergens rond midden april. Het leek Carolina in het begin veel moeite te kosten dat ik met Rosalyn samenwerkte. In de loopt der weken begon ze eindelijk te accepteren. Ze moest het maar accepteren en mijn keuze waarderen, anders had ik haar ook duidelijk uitgelegd dat ik niks meer met haar te maken wilde hebben, en dat ze voortaan alles maar alleen uit moest zoeken over de duistere heerser. De weken leek het heel goed tussen Rosalyn en mij te zijn. We waren in het begin alleen maar bezig met geschiedenis op school, op een gegeven moment stelde ze meer vragen over persoonlijke dingen. Hierdoor leerde we elkaar meer persoonlijk kennen.
Ik had zelf nooit gedacht dat zo getalenteerd was en meer dezelfde interesse delen. Ik begon haar steeds meer leuk te vinden. Alleen jammer dat ze bezet was door die ene arrogante klootzak, Bradley.
'Fijn dat je het beter uitlegt over de geschiedenis termen. Ik wist eerst nog weinig wat een agrarische leven inhield,' zei ze buiten na schooltijd.
'Graag gedaan, ik doe het graag zelf voor jou.'
'Bedankt, Deen. Fijn dat je zo'n goede vriend kan zijn.'
Ik glimlachte en vlinders kriebelde in mijn buik.
'Daarmee bedoel ik trouwens vriendschappelijk iets. Ik moet nu gaan, ik zie je morgen wel Deen.'
Ze keek me glimlachend terug aan en zwaaide. Ze haastte zich naar haar dure Volvo, dat vast een dure sweet 16 cadeautje was van haar ouders vorig jaar.
Haar motor startte. Ze keek me nog eens aan en zwaaide naar me.
Ik zwaaide terug.
Met volle gas reed ze het schoolterrein weg. Ik keek haar nog toe, totdat ik haar uit het zich zag verdwijnen.
Ik leek niks meer helder te denken als zij bij me was.
Ik leek in het verleden met Carolina niet echt helder te denken. Met haar in het verleden leek ik alles in het heden te kunnen vergeten. Haar glinsteren groenen ogen en haar mooie bleken huid waren de enige waar ik afgeleid was. Maar ze was nog zo jong. We verschillen twee jaar verschil. Ze was al vijftien, maar gedroeg zich bij sommige momenten erg volwassen en ze was ook heel erg slim. Slimmer dan dat ik was.
Ik was weer terug in het heden. Mijn gedachtes begonnen steeds verwarde te worden. Ik dacht telkens aan de mooie groenen ogen, maar ik was verward tussen de groene ogen van Rosalyn en Carolina. Het leek alsof de kleur een spelletje met me speelt. En wel een verleidelijke spelletje.

Ik kwam er wel overheen. De volgende dag liep ik door de hal. Ik wilde naar mijn kluisje toe gaan om mijn schoolboeken voor die les te pakken, maar ik stond stil en ik voelde een stom in mijn hart. Ik had het moeten weten. Bradley die een arm over Rosalyn geslagen had. en samen als een liefdeskoppel door de gangen liep. Bradley blik kruiste de mijne. Ik zag niks anders in zijn blik dan vijandigheid.
Zijn hand die eerst over Rosalyn schouder lag was plots bij haar heup. Ze had zich volledig naar hem toe gedraaid en ze keken elkaar liefdevol aan. Bradley keek me nog vol haat aan, maar richtte zijn blik weer op Rosalyn. Ze keek iets tegen haar vriendje te zeggen, dat ik bij een lange afstand niet kon verstaan.
Iets van: 'Waar kijk je naar, liefje?'
Hij had haar kin vast gepakt. Zijn duim lag op Rosalyn voor kin, waardoor ze hem wel recht moest aankijken. Hij streelde liefdevol met zijn vingers over haar wang.
Ik leek weer een stoot in mijn hart te krijgen op het moment toen hun lippen tegen elkaar drukte. De zoen was wel erg intens. Zelf ik die nooit in mijn leven gezoend had vroeg me af hoe beginnende zoeners het doen.
Ik kwam met een schrik weer naar het hier en nu met mijn gedachtes, toen ik een arm over mijn schouder voelde.
'Hey, Deen. Hoe is het? Ik heb de laatste tijd niks van je gehoord.'
Ik keek Andy aan.
Ook Dirk de beste vriend van Andy stond naast hem.
'Ik had het veel te druk met geschiedenis,' biecht ik op. Zoals terug gaan naar het verleden, maar dat biecht ik niet aan die twee op.
'Nog steeds? Ik dacht dat je al klaar was met de geschiedeniswerkstuk?'
'Dat klopt ook, maar nu is het niet een werkstuk die ik met iemand maakt,' zei ik terwijl ik door de gang liep. Die twee liepen met mij mee.
'Wat dan wel? En met wie werk je samen? Is het weer het nieuwe meisje, genaamd Carolina? Of is het iemand anders? En hoe bevalt je andere partner?'
'Waarom stel je zoveel vragen?'
'Geen idee, ik ben alleen erg nieuwsgierig. Wist je trouwens dat Carolina sinds paar maanden nu ook natuurkunde en scheikunde voor gevorderde volgt met mij?' Andy keek me met een enthousiast glimlach aan. Zijn tanden waren verhuld door een blokjes beugel.
'Dat had je waarschijnlijk al verteld, Andy.'
Ik maakte ondertussen mijn kluisje open.
'Oh, dat is misschien waar.'
'Maar met wie werk je samen tijdens geschiedenis?' vroeg Dirk.
'Met Rosalyn.'
Andy keek met met grote ogen aan. Door zijn bril leken zijn ogen al groot, waardoor ik me soms afvroeg of zijn glazen geen vergroot glazen waren of het kwam door de bril sterkte. Zijn verbaasde ogen waren nog groter.
'Bedoel je dat blonde populaire meid, die elk populair en stoere jongen kan krijgen die ze wil?'
Ik knikte.


'Gaaf!' Riep Andy wat te enthousiast uit. Paar blikken keken ons aan. 'Je boekt al vooruitgang met haar.'
'Sssht,' suste ik. 'Ze is nog steeds bezet, maar ze had gister gezegd dat we gewoon vrienden zijn.'
Op dat moment ging de bel. Ik had snel de boeken in de tast gestopt die ik nodig had en deed mijn kluisje dicht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen