Het was niet mijn idee om naar het school feest te gaan. Mijn intuïtie vertelde me dat Deen me juist nodig had. En met Bradley en zijn vrienden kende de zouden hem iets aandoen, aangezien het net uit was tussen hem en die vreselijke schijnheilige Rosalyn. En het schoolfeest beviel me niet echt. De muziek was te luid, maar ook erg luid voor mijn hoog gevoelige oren. Lichtkinderen zoals ik vermijden juist zulke harde geluiden en konden luist hebben van hoofdpijn dan stervelingen, jammer genoeg.
Ik merkte een glim te zien van Deen, en zo te zien stonden Bradley en zijn vrienden dreigend bij hem. Misschien was ook goed dat ik naar het school feest was gekomen, aangezien het eruit zag dat het groepje zojuist hem in elkaar willen slaan. Ik glipte door de dansende mensen naar ze toe.
Bradley had me nog niet opgemerkt en had zijn vuist al klaar staan. Ik pakte hem bij zijn arm, waardoor hij zich naar me toe draaide.
'Laten we dansen,' zei ik. Ik keek Deen heel kort aan. 'Ga nu,' reageerde ik geluidloos en keek Bradley en de groep weer aan.
De andere willen naar Deen kijken, maar ik pakte ze meteen bij de arm.
'Kom, jongens we gaan gewoon met elkaar dansen. Het feest is pas begonnen' vulde ik aan.
'Ugh, nee. Ik dans niet met Freshman kleuters,' zei Bradley.
'Kom, laten we uit haar buurt gaan.' Ze liepen voorbij lang mij.
Ik keek ze met open mond aan, maar herstellen mezelf weer. 'Ik zit in het junior jaar, dombo's?'
'Wat noem je ons?' Het zag ernaar uit dat ze naar me toe kwamen. Snel ging ik langst de dansende masse op de dansvloer. En hoopte dat ik ze kwijtschut.
Ik keek of de kust veilig was. Ik moest Deen gaan vinden. Misschien kan ik hem uitleggen wat ik de laatste tijd voelde. Ik zag Deen bij Rosalyn. Er draaide een sloom romantische nummer. De rest van de dansende mensen gingen met hun partner schuiven. Zelf Deen had Rosalyn bij de heupen gepakt en haar handen op zijn schouders gelegd. Jemig, dit kon je me niet menen.
Net toen het juist niet erger kon kwamen hun hoofden steeds dichterbij. Ik wist al wat ze gingen doen. Ik kreeg een steek vanbinnen. En juist toen hun lippen elkaar aanraakte, voelde ik weer de hele pijnlijke stomp vanbinnen, zoals vroeger met mijn eerste liefde.
Ik leek niet het enige te zijn die naar het zoenende echtpaar zat te kijken. Schuin voor me zag ik Bradley die ook naar ze zat te kijken. Blijkbaar voelde hij hetzelfde pijn als ik.
Het voelde hard aan om zoiets te zien en wel als je erbij stond. Tranen brandde in mijn ogen. Ik haastte me weg uit deze gymzaal waar de andere nog steeds van de ellendige schoolfeest zaten te genieten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen