“Maar wat nu als ze me niet meer leuk vinden?” vroeg Harry nerveus terwijl we samen over straat liepen.
“Niet meer leuk? Hoe kom je daar bij?”
“Ik moet toch wel veranderd zijn door het geheugenverlies?” vroeg hij zacht.
“Jawel, maar dat is logisch. Iedereen snapt wel dat je geheugenverlies hebt en daardoor anders kunt reageren, maar je bent en blijft familie. Tegen familie hoor je niet gemeen te zijn”.
Harry knikte “dat klopt. Ik vind het wel lastig. Ik kan me alleen de Gemma van twee jaar geleden herinneren en toen was onze band volgens mij heel anders”.
Ik knikte ook “dat begrijp ik. Jullie waren heel close de laatste tijd, voordat het ongeluk gebeurde”.
Harry keek me even aan “dat lijkt me heel raar nu ik het me niet kan herinneren. Het is wel handig voor situaties zoals deze”.
“Oh als er iemand enthousiast is om je te zien is het Gemma wel” zei ik grinnikend terwijl ik drukte op de liftknop.
“Ik dacht dat jij dat was” grapte Harry. Mijn hart maakte spontaan een sprong. Het voelde echt even alsof de oude Harry er even was.
“Ik ook, maar ik beheers me nog even want ik kan in principe ook een vreemde zijn voor je. Zij is familie” zei ik tegen hem.
Harry knikte “jij bent voor mij momenteel een goede vriend. Dat is al relatief goed, gezien de situatie”.
Ik glimlachte “I’ll take it”.
“Ga je mee, vriend?” vroeg ik aan Harry toen ik zelf eenmaal de lift uit gestapt was en hij er nog in stond.
Hij knikte ietwat timide.
“Weet je, ik zag net weer een flashback” vertelde Harry plotseling toen hij een stap in mijn richting zette.
“Wat zag je?”
“We stonden samen in de lift van het complex waar ik woonde in NYC” vertelde hij.
“Niet gek, die lift hebben we samen heel vaak genomen” zei ik grinnikend.
Harry knikte “dat geloof ik”.
Ik keek even naar hem en nam zijn houding in me op.
“Ben je er klaar voor?”
Hij nam een grote hap naar adem “zo klaar als ik maar kan zijn. Ik heb geen oog dicht gedaan door de spanning dus die verminder ik graag vandaag”.
Ik glimlachte en knikte, waarna ik hem wenkte om mee te komen richting de voordeur. Ik stak de sleutel in het slot en keek hem nog een keer bemoedigend aan.
Harry glimlachte ietwat verlegen en knikte.
Ik opende de voordeur en keek gelijk in de ogen van Gemma, voor de tweede ochtend op rij.
Ze kwam gelijk overeind van de bank en liep langzaam richting de voordeur. Haar broer stapte langzaam achter me aan het appartement binnen.
Ze beet op haar lip met traanogen en vloog in een sneltreinvaart op hem af, waarna ze hem zo dicht mogelijk tegen haar aan nam. Haar lichaam schokte door het huilen en Harry’s shirt moest dan ook wel binnen de kortste keren doorweekt zijn.
Harry had zijn armen dicht om haar heen geslagen en zijn gezicht in haar haren gegraven, zijn ogen gesloten.
Ik keek even naar Niall en Lottie, die beide toekeken vanuit de bank. Ik glimlachte even naar ze.
“Ik heb je zo gemist” mompelde Gemma huilend in Harry’s borst.
“Ik ben er nu” klonk Harry’s zachte, diepe stem.
Ze keek langzaam op naar hem, om hem aan te kijken. Al snel kwam een nieuwe stortvloed en stortte ze zich weer op zijn borst.
Ik glimlachte tevreden “ik zal even wat koffie zetten”.
Gemma liet Harry nu weer langzaam los en keek me bedankend aan.
“Ik hoorde van Louis dat we heel close waren de laatste tijd” vertelde Harry haar terwijl hij haar haren uit haar gezicht streek.
Gemma knikte “ik was heel vaak op bezoek bij je in New York. We waren allemaal heel close”.
“Woonde je ook in New York?” vroeg hij haar nu.
"Ik woonde in de buurt van Central Park" vertelde ze me.
"Woonde?" vroeg Harry verward. "Ben je naar Londen verhuisd?" vroeg hij vervolgens.
Gemma schudde zijn hoofd "ik heb jouw appartement overgekocht zodat we het niet volledig kwijt zouden raken".
Harry leek verbaasd, maar in een positieve zin. Hij begon te grijnzen "thank god, ik was zo bang dat het weg was. Violet vertelde me dat ze het verkocht had".
Gemma keek hem fronsend aan "ze heeft je wát verteld? Wat probeert ze je allemaal wijs te maken?"
"Dat je me niet meer wil zien of spreken en dat Louis een stalker is" vertelde Harry zacht.
"Eens kijken of je na vanmiddag anders spreekt" zei Gemma vastberaden.

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    GOD ik keek uit naar dit hoofdstuk!

    Hoe is het bij jou? Ik baal ervan dat ik nog een jaar moet wachten totdat ik harry live kan zien:(

    1 jaar geleden
    • Qualantinos

      Hahaha je keek er naar uit? Nice!

      Ik heb nog steeds heel veel les, maar wel digitaal. Alle projecten gaan alsnog door dus aan werk ontbreekt het ook niet. Ik schrok er van dat het echt een jaar verplaatst was, maar makes sense als het een grote tour is natuurlijk. Wel echt enorm jammer, want ik keek wel uit naar de concerten van zowel Louis als Harry.

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen