Vele dagen zijn gepasseerd en we hebben veel tijd doorgebracht met de twee meisjes. Lizzy is nog steeds nogal, afstandelijk, maar Alice komt altijd erg graag op bezoek. Meestal zijn Thomas en Sam er dan ook bij, Karel besluit vaker thuis te blijven. Ik heb ook wel eens met Alice een film gekeken zonder de anderen die ons lastig vielen. Het was geen romantische film of zo, we gingen kijken naar een of andere detective die ze aanbood. Eerlijk gezegd, was het zo slecht nog niet! Ook vandaag heb ik haar weer uitgenodigd, maar dit keer moet Lizzy per se mee. Daarom heb ik ervoor gekozen ook Thomas, Sam en zelfs Karel te vragen om bij me thuis te komen chillen.
Gelukkig duurt het niet lang voor ze komen, want ik hoor al voetstappen bij mijn voordeur en later gaat de bel. Ik open de deur en zie ze vrolijk naar binnen stappen. Zoals gewoonlijk glimlacht Alice en Lizzy kijkt me alleen onderzoekend aan. Achter hen verschijnen Sam en Thomas en later komt ook Karel binnenstappen.
'Wat zullen we eens gaan doen vandaag?' vraagt Alice enthousiast.
'We kunnen naar een museum gaan of iets dergelijks,' stelt Karel voor. 'Ik ken een leuk museum over van alles en nog wat! Het gaat voornamelijk over de geschiedenis, maar ook sterrenkunde wordt erbij betrokken en dingen over het paranormale.'
'Ik denk dat jij dat wel leuk vindt,' zegt Alice terwijl ze Lizzy een elleboog geeft.
'Ja, dat doe ik.' antwoordt ze twijfelend. 'Maar iets voelt niet goed. Iets in me zegt dat we iemand gaan tegenkomen die we liever niet zien.'
'Waar is het museum eigenlijk?' vraagt Thomas Karel.
'Vijf minuten lopen hier vandaan.' antwoordt hij en met z'n zessen vertrekken we.

Het is oprecht heel interessant. Sam is overal grappen over aan het maken terwijl Thomas alles even doorleest. Karel houdt toezicht op Sam, aangezien hij al een paar keer bijna iets heeft gesloopt. We hebben liever niet dat iets kapot gaat, aangezien we niet genoeg geld zouden hebben de schade te betalen. Alice is letterlijk overal in geïnteresseerd, terwijl Lizzy liever rondhangt bij het deel over de paranormale onderwerpen omdat ze alles van de geschiedenis al kent. Alles lijkt goed te gaan, tot we een onbekend iemand tegenkomen. Maar wie het ook is, ik mag hem al meteen niet.
'Kijk eens aan wie we hier hebben.' zegt hij geamuseerd. 'Alice en Elizabeth, het is lang geleden dat wij elkaar hebben gezien.'
De jongen heeft blond haar en bruine ogen. Hij is lang en stevig gebouwd, maar spieren heeft hij niet. Hij is ook slank, alleen lijkt hij me een echte klootzak. Hij heeft twee vrienden met zich mee, wie allebei van die perfecte jongens lijken. Ze hebben zwarte haren en ook donkere ogen en volgens mij is het een tweeling. Ze zijn van dezelfde leeftijd als Alice en Lizzy, maar andere mensen zullen ook hebben gedacht dat ze even oud waren als Sam, Thomas en ik. Uiteraard is dat niet zo, maar zoals ieder ander zeggen we dat niet.
Zodra ze zijn stem hoort, bevriest Alice en Lizzy kreunt verveeld.
'Godverdomme,' murmelt ze. 'Wat wil je, Sem?'
'Oh,' zegt hij onschuldig. 'Helemaal niks, hoor. Ik vroeg me alleen af wat jullie hier zo doen met die zwervers?'
Hij wijst naar Sam en Thomas en bekijkt mij daarna. Hij lijkt niet echt onder de indruk te zijn en grijnst kwaadaardig, wat mijn ding is. Ik haat hem nu al.
'Dat zijn geen zwervers.' snauw ik. 'Integendeel tot jouw vrienden.'
De twee jongens achter hem grommen vijandig en Lizzy werpt me een waarschuwende blik toe, maar het is al te laat.
'Beter hou jij je bek dicht,' bijt Sem me toe. 'In een gevecht met mij kan je niet winnen!'
Hij loopt naar voren en ik hoor Alice zacht iets mompelen.
'Wat voor kinderachtig gedrag is dit nou weer?'
Uiteindelijk is onze afstand zo klein, dat het enige wat ik zie zijn lelijke rotgezicht is. Denkt hij nou serieus dat hij van mij kan winnen!? Als hij zou weten wie ik ben, dan had hij daar vast wel anders over gedacht, maar dat doet hij niet.
'Lijkt me een slecht idee, Lucius.' wijst Karel me kalm terecht. Ik draai me om en zie dat het enige wat hij probeert te doen, is om een gevecht te vermijden. In zijn wijze ogen kan ik lezen dat hij mijn razernij begrijpt, maar dat een strijd tussen Sem en mij het laatste is wat we nodig hebben, dus zucht ik geërgerd.
'Kijk eens,' gniffelt Sem. 'Het kleine kind moet luisteren naar die Afrikaan!'
Dit is het. Dit is de druppel. Hij mag mij beledigen wat hij wil, maar als hij Karel een Afrikaan noemt, zoekt hij echt problemen. What the fuck denkt hij wel niet!? Ik draai me naar hem om en begin hem uit te schelden en te kwetsen, maar het enige wat hij doet is lachen. Het liefst vermoord ik hem, maar in plaats daarvan loop ik weer terug naar huis. Ik laat de deur per ongeluk open staan en ga gefrustreerd op de bank zitten. Ik haal de robijn tevoorschijn die ik altijd in mijn zak heb zitten en om te kalmeren wrijf ik er met mijn duim overheen. Ik sluit mijn ogen en voel uiteindelijk de rust terugkeren.
Dan hoor ik voetstappen mijn huis enteren. In eerste instantie verwacht ik Karel, die me komt bedanken dat ik niet ontplofte. Daarna denk ik dat het Thomas is of Sam die komt vragen of alles wel goed gaat. Even zie ik Alice zo voor me staan, vragen of ik terug wil komen. Maar integendeel, het is Lizzy. Ze staat daar, stil, naar me te kijken. Dan gaan haar ogen naar de edelsteen die ik in mijn hand houdt.
'Hoe kom je daaraan?' vraagt ze uitdrukkingsloos.
Ik kijk ernaar en richt mijn blik daarna weer verbaasd op haar.
'Wat bedoel je?'
'Precies wat ik zeg,' reageert ze. 'Hoe kom je daaraan? Gevonden? Gekregen?'
'Het is gewoon mijn bezit,' antwoord ik zonder erom heen te draaien.
'Ik wist het wel,' kan ik haar binnensmonds horen zeggen.
'Wat? Wat wist je wel?' vraag ik verbijsterd. Even blijft ze stil en kijkt ze naar de grond. Dan haalt ze diep adem en kijkt me doordringend aan.
'Jij bent de Duivel.'

Reacties (1)

  • Girlicious

    Getver wat een etterbak is die Sem
    Ze hadden hem beter kunnen negeren en van het museum kunnen genieten
    Zulke mensen zijn pure tijdsverspilling 💁🏻‍♀️
    En wat doet die Sem uberhaupt in een museum?
    Uh-ooh, heeft Lizzy hem nu al door?
    Iets zegt me dat zij ook een soort gave heeft
    Ze wist dat ze iemand tegen gingen komen, en nu weet ze dat Lucius eigenlijk Lucifer is.
    Hoe weet ze dat allemaal?
    Leuk hoofdstukje!

    2 jaar geleden
    • Novathetabbycat

      Bedankt, en idd zou je dat soort mensen meestal moeten negeren, maar als ze dat zouden doen is dit hoofdstuk saai 😂

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen