Foto bij 20 - We ain't gonna get no sleep

"Yes." Opnieuw antwoord je voordat je nadenkt. "Eh, how much longer, exactly?"
"A week or three," zegt Bill voorzichtig. Je knikt langzaam en probeert je enthousiasme te verbergen. Aan de grijns op zijn gezicht te zien, lukt dat niet zo goed als je zou willen.
"That's fine," zeg je en om van onderwerp te veranderen, voeg je daaraan toe: "Why, though?"
"Well, it's just logistics," zegt hij. Je kijkt hem met toegeknepen ogen aan.
"Logistics?"
"I mean, I could fly to LA in a few days, but Tom and I are supposed to meet up with the rest of the band in Germany in three weeks and Tom said it would make much more sense for me to stay here. He'll pick me up with a rental car and we'll drive up to Germany together."
"Oh. That makes sense," geef je toe. Even ben je een klein beetje teleurgesteld, dat hij blijft omdat dat logisch is, maar dan verschijnt er een kleine glimlach op je gezicht. Hij blijft bij jou, omdat hij dat wil. Hij had ook alvast naar Duitsland kunnen gaan, of naar huis - hij blijft! In de afgelopen week ben je op een onverwachte manier naar hem toegegroeid en je kan je haast niet voorstellen hoe het is als hij straks weg is. Gelukkig hoef je je daar nu nog geen zorgen om te maken.
"Well, roomie," zeg je plagend. "What do you want to do today?"

Als je die avond in bed ligt, kan je de slaap niet vatten. Jullie zijn uiteindelijk gaan winkelen - Bill vond dat hij de logeerkamer wat meer zijn kamer mocht maken, nu hij nog drie weken blijft. Het voelt zo vertrouwd als jullie samen zijn, maar het lijkt alsof vanavond alle twijfels ineens teruggekomen zijn. Waarom is hij hier? Wat wil hij van je? Waarom kan je hem niet gewoon geven, wat hij graag wil? Je zucht en draait je nog een keer om. Je zou zo graag willen zeggen dat je hem leuk vindt - of niet. Het lijkt alsof je op dit moment helemaal geen gevoelens kan plaatsen, behalve dan het feit dat je wil dat hij bij je is. Altijd bij je is. Je voelt een kleine steek in je buik als je jezelf herinnert aan het feit dat hij over een paar weken weg gaat. Je hebt jezelf heel de dag gedwongen om daar niet aan te denken, omdat je wil genieten van het feit dat hij er nu is. Toch kan je het nu niet loslaten. Het ging al wat beter met je voordat hij hierheen kwam, maar op één of andere manier lijkt hij een deel van de leegte, die Evan heeft achtergelaten, opgevuld te hebben. Alleen niet op dezelfde manier.
Je zucht nog eens diep en besluit om je bed uit te gaan. Je weet dat als je nu blijft woelen, je sowieso niet meer slaapt vannacht. Je kan beter even een kop thee zetten, misschien een sigaretje roken en het dan straks weer proberen. Je sluipt naar de woonkamer en zet het licht aan. Je loopt naar de keuken en zet de waterkoker aan. Dan sneak je terug naar de gang en pak je geruisloos je spijkerjas van de kapstok. Je trekt die over je pyjama aan en stapt het balkon op. Uit je jaszak, haal je een pakje sigaretten. Ondanks dat het midden in de nacht is, is het niet heel koud buiten. Dat is maar goed ook, want je pyjama bestaat uit een kort broekje en topje. Wanneer je je sigaret opgerookt hebt, loop je terug naar de keuken om thee te maken. Met een kop thee, loop je terug richting het balkon. Je schrikt even, als je ziet dat er iemand op het balkon staat.
"Couldn't sleep either?" vraagt Bill, terwijl hij de deur voor je open houdt. Je schudt zachtjes nee. "Do you want some tea?"
"That's okay, I'll get it myself." Hij verdwijnt naar binnen en met een zucht ga je zitten. Hij komt al snel terug met een kop thee en gaat naast je op het bankje zitten. Je zet de thee, die nu toch nog veel te heet is, op tafel en hij volgt je voorbeeld. Hij draagt enkel de pyjamabroek die jij hem vorige week hebt gegeven en je kan het niet laten om hem vanuit je ooghoeken te bekijken.
"Aren't you cold?"
Hij grinnikt en bekijkt jouw outfit. "Not cold enough to wear.. well, whatever you're wearing."
Je kijkt hem zogenaamd beledigd aan en geeft hem een speels duwtje. Hij laat zich omvallen en trekt jou met zich mee. Je landt met je hoofd op zijn schouder, hij met zijn rug in de hoek van de bank. Hij slaat een arm om je heen en zucht diep.
"What are you thinking about?" vraag je.
"I want a cigarette," zegt hij zachtjes. "But I don't want to get up, I'm too comfortable."
Je geeft hem een sigaret uit je pakje. Jullie blijven zo op het bankje liggen en praten, totdat je vanzelf je ogen dicht voelt vallen. Je krijgt nog net mee hoe Bill zacht een kus op je kruin drukt en valt met een glimlach op je gezicht in slaap.

Reacties (2)

  • Luckey

    Te leuk dit en te lief!

    5 maanden geleden
  • Shakespeare_

    Ze zijn zo adorable samen - just kiss already!(A)

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen