Foto bij 21 - Take my hand, I'll take you there

Je wordt de volgende ochtend wakker van de geur van koffie en sigaretten. Je opent je ogen een klein beetje en realiseert je dan dat je op het balkon op het bankje ligt. Bill zit rechtop en je ligt met je hoofd op zijn schoot. Er staat een kan koffie op tafel en er ligt een sigaret in de asbak. Je sluit genietend je ogen. Zo wil je iedere ochtend wel wakker worden. Hij aait zachtjes over je wang.
"Are you awake?" fluistert hij. Een zachte kreun verlaat je mond en je opent met tegenzin je ogen.
"I know, I know. Don't talk until you've had your coffee." Zonder verder wat te zeggen, pakt hij een mok en vult die met koffie. Je hijst jezelf overeind en pakt de koffie van hem aan. Pas als je een refill voor jezelf en voor Bill inschenkt, open je je mond: "Have you been awake for long?"
"About an hour or so. I didn't want to wake you, so I stayed here for a while, but then I realized that it would take a lot more than just moving to wake you. So I made us coffee and went back outside. As soon as I sat down, you put your head on my lap."
"I'm sorry," mompel je beschaamd en je verstopt je achter je kop koffie. Hij grinnikt. "I didn't say I mind."

"Are you sure you don't mind being alone for a while?"
Je staat op het punt om naar je werk te gaan, maar het voelt niet oké om Bill alleen te laten, al is het maar voor vier uurtjes.
"I am sure. I will probably just watch a movie, maybe videochat with Tom for a while. I'll be fine," verzekert hij je. Je knikt, pakt je tas op en loopt de deur uit. Je haat het dat je hem alleen moet laten, maar je moet echt gaan werken vandaag. Je had al mazzel genoeg dat je vorige week wat diensten kon ruilen, maar dat betekent wel dat je deze week weer aan de bak moet. Gelukkig is dit de laatste week voor de zomervakantie, dus is dit ook de laatste week dat je moet werken. Ze verwachten geen drukte op de huiswerkbegeleiding waar je werkt, dus dat betekent dat je daar ook wat tijd in de verslagen die je nog voor school moet typen kan stoppen. Eenmaal op je werk aangekomen, start je je laptop op en registreer je de aanwezigheid van de leerlingen. Daarna open je web whatsapp en ga je op zoek naar de nodige documenten voor school.
Bill: What time do you finish work again?
Maud: I literally just left! What's wrong?
Bill: Nothing. Just answer the question
Maud: I finish at 6. Will you please tell me what's going on?
Bill: Nope. Good luck at work!
Je zucht diep. Wat is die jongen nu weer van plan...

Er waren inderdaad niet veel leerlingen aanwezig, dus je hebt vrij veel schoolwerk kunnen doen. Je hoeft deze week nog maar één keer te werken en je verwacht dan de verslagen af te kunnen ronden en in te kunnen leveren. Met een vermoeide glimlach sluit je de laptop af. Nog twee dagen en dan heb je eindelijk zomervakantie. Zodra de laatste leerling vertrokken is, sluit je de boel af en loop je naar buiten. Daar staat Bill op je te wachten.
"So that's why you wanted to know what time I finished," bedenk je hardop. Hij knikt enkel. "It's part of it."
"Part of what?"
"Just wait and see," lacht hij en hij steekt zijn hand naar je uit. Zonder twijfel pak je die aan. Jullie lopen samen, voor zover je de route herkent, richting de stad. Het is een wandeling van een half uurtje, waarin hij je vraagt naar je werkdag en je studievoortgang. Het geeft een fijn gevoel om te weten dat hij niet alleen naar je luistert, maar ook onthoudt waarmee je bezig bent. Ondertussen probeer jij te achterhalen wat jullie gaan doen, maar hij wil nog niks loslaten. Uiteindelijk komen jullie bij een Italiaans restaurant in de stad uit.
"I wanted to surprise you, but most of all thank you for your hospitality the past week," legt hij uit. Je vliegt hem om zijn nek.
"That is so sweet! Unnecessary, but sweet nonetheless!"
Jullie lopen samen naar binnen. Daar aangekomen, zie je dat Sophia en Roos al aan een tafeltje zitten. Je kijkt Bill even vragend aan.
"You didn't think I managed to do this on my own, right?"
Als een heuze gentleman schuift hij de stoel onder je aan als je gaat zitten en neemt dan plaats tegenover je. Sophia, die naast je zit, slaat haar armen om je heen. "Surprise!"
"Thanks, babe," lach je. Uiteindelijk blijkt Bill dit allemaal op het laatste moment geregeld te hebben. Zodra jij de deur uitging naar je werk, heeft hij Sophia gebeld en met haar geregeld dat jullie ergens een hapje konden gaan eten die avond. Zij had op haar beurt haarzelf en Roos uitgenodigd om mee te gaan, maar dat vind je alleen maar gezellig. Jullie blijven tot laat in het restaurant hangen, totdat het echt tijd is om naar huis te gaan. Sophia en Roos bieden nog aan om jullie naar huis te rijden, maar dat slaat Bill af.
"I would rather walk home together," legt hij uit. Je knikt enkel en pakt zijn hand vast. Een glimlach verschijnt op zijn gezicht.
"Do you realize that this is the first time you've actually reached for my hand, instead of the other way around?"

Reacties (2)

  • Shakespeare_

    cuuuuuuute
    en erg herkenbaar die koffie

    6 maanden geleden
  • Luckey

    Te leuk dit
    Bill is te lief

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen