Naar aanleiding van deze prompt:
"We're the last ones in the theater after a terrible movie, and I'm kind of wondering if you're okay. You seem to be crying, but the movie wasn't that sad."

Lieke Tennant hield van films. En dan vooral diegene waar Sarah Paulson in speelde. Sinds dat ze haar voor het eerst had gezien, had ze zo'n beetje elke film of show met haar erin gekeken. En nu kwam er weer een nieuwe film uit.
Eerlijk gezegd was hij al een tijdje uit, maar was Lieke er niet zeker van of ze wel moest gaan. Ze had al meerdere malen gevraagd of er iemand met haar mee wilde naar deze film, maar telkens lieten haar vriendinnen het afweten. Daarom besloot ze, drie dagen voor de laatste draaidag, toch maar te gaan. Ze vond het op zich niet zo erg om in haar eentje te gaan, maar ze had liever een vriendin gehad waar ze mee los kon gaan als ze Sarah op het grote beeldscherm zag.

Desondanks stond ze tien minuten voordat de film begon voor het theater. Ze liet snel haar kaartje scannen, kocht een redbull voor tijdens de film en liep daarna richting de zaal. Ze hield er niet van om lang te moeten wachten voordat de film begon, dus kwam ze altijd wat later.
Een voordeel van het alleen zijn, was dat ze nu waarschijnlijk alsnog een goede plek kon bemachtigen.
Toen ze de zaal in liep verbaasde het haar hoeveel mensen er nog waren. De film was al een tijdje in de bioscoop. Ze zocht de middelste rijen af, op zoek naar een plekje. En zag toen een man zitten. Hij was duidelijk ook in zijn eentje.
Normaal gesproken zou ze ergens zijn gaan zitten, maar de man trok haar aan. Hij zag er niet lelijk uit, met zijn half lange, bruine haren die voor zijn gezicht hingen. Hij was duidelijk te groot voor zijn stoel, maar toch zag het er nog schattig uit. Hij leek niet op andere mannen die ze vaak tegen kwam. Hij was breed, maar meer het teddybeer formaat.
Ze nam een grote hap adem, voordat ze richting de vrije stoel links van hem liep. Lieke knikte naar de man toen hij opkeek en hij lachte terug.
"Is deze stoel vrij?" vroeg ze.
"Absoluut." lachte hij.
Lieke knikte lachend en legde haar jas over de stoel om daarna te gaan zitten.
Nog voordat ze iets anders kon zeggen, ging het licht uit en begon de film.

De film zelf bleek uiteindelijk niet heel goed te zijn. Sarah daarintegen had weer prachtwerk geleverd. En Lieke was daardoor toch wel blij dat ze geld had uitgegeven om haar te zien.
Lieke keek toe hoe de zaal leegliep. Ze bleef altijd wat langer zitten, zodat ze niet door de menigte heen hoefde. Maar tot haar verbazing bleef de man naast haar ook zitten.
Zijn arm lag zachtjes tegen de hare in, omdat ze een leuning deelde, maar toen ze opkeek zag ze dat hij huilde.
"Was de film zo slecht?" vroeg ze lachend.
Hij keek verbaasd op, alsof hij niet door had gehad dat ze er nog zat.
"Nee, nee." zei hij snel. Hij rolde zijn ogen en zuchtte.
"Ik ben een paar weken geleden mijn broer verloren. Hij is niet dood, denk ik. Maar ik weet niet wat er is gebeurd of waar hij is. Ik ging hierheen om even weg te zijn van alles stress. Maar toen ging die broer van Mandy dood en-"
"Toen kwam het allemaal te dichtbij voor je." vulde Lieke hem aan. Hij knikte.
"Het slaat nergens op, ik weet het."
"Dat je broer weg is, is niet iets makkelijks. Of iets normaals." merkte Lieke op.
"Ik vind het gewoon al moeilijk genoeg dat ik nu hier ben, terwijl ik thuis hoor te zijn. Bij Castiel en Jack en mijn moeder.."
"Weten ze wel dat je hier bent?" vroeg ze, al wist ze niet eens precies wie die mensen waren.
"Ja, dat wel." zei hij zacht.
Na een paar seconden kwam er een grote zucht uit zijn mond.
"Waarom ben ik dit in hemelsnaam aan een vreemde aan het vertellen. Sorry, ik moet je niet lastig vallen hiermee."
"Jij kan er ook niks aan doen dat je ergens mee zit. En dat dat op deze manier eruit komt."
Hij lachte lief naar haar en knikte toen. Hij haalde zijn haar uit zijn gezicht.
"Heb je misschien zin om anders even wat te gaan drinken, voordat ik weer terug ga naar mijn oude leven?" vroeg hij toen.
Eigenlijk wilde ze gewoon naar huis, aangezien ze de volgende morgen weer vroeg aan het werk moest. Maar misschien kon ze zich voor een keer ziek melden als dat nodig was.
"Ja, dat lijkt me gezellig." zei ze toen. "Ik ben Lieke trouwens."
"Sam." antwoordde hij en stak zijn hand uit, die ze maar al te graag aanpakte en schudde.

Ongeveer tien minuten later zaten Lieke en Sam in haar favoriete café. Ze had voor Sam een biertje besteld en voor haarzelf een watertje, omdat ze niet dronken wilde worden vanavond.
"Gaat het alweer wat beter?" vroeg ze, toen de ober de drankjes had gebracht.
"Ja, stukken beter. Nogmaals sorry dat ik alles er zo uitstortte. Niemand kijkt echt naar me om de laatste tijd en de manier waarop je naar me vroeg voelde gewoon heel goed."
Lieke stak haar hand uit, die hij gelukkig aanpakte. Ze kneep kort in zijn hand, voordat ze hem vertelde dat dat echt geen probleem was.
"Ik hoop gewoon dat alles goed gaat met je broer." zei ze toen. "Zo te zien zijn jullie heel erg gehecht aan elkaar."
"De laatste jaren zijn Dean en ik altijd samen geweest. Het is raar om hem niet naast me te hebben. Hoe irritant hij af en toe ook kan zijn." legde hij uit.
Lieke lachte lief en knikte.
"Dat snap ik wel, mijn broertje kan ook heel irritant zijn. Maar ik zou hem zeker niet kwijt willen." lachte ze.

Ze waren nog een tijdje in gesprek. En de drank bleef komen. Het duurde dan ook niet lang voordat Sam iets meer op had dan de bedoeling was en op het podium stond om zijn favoriete nummer als karaoke lied te gebruiken.
Dat was voor Lieke dan ook een teken om hem mee naar huis te brengen. Hij was helemaal van de kaart en ze wilde hem niet alleen laten in deze staat. Ze besloot de barman te betalen en liep, toen het nummer was afgelopen, naar Sam.
"Kom, we gaan." zei ze, ondertussen viste ze Sams telefoon uit zijn zak om even iemand te berichten over haar plan. Zijn laatste contact was Castiel en aangezien ze die naam herkende, besloot ze hem een berichtje te sturen dat Sam een nachtje bij haar zou slapen en dat hij zich geen zorgde hoefde te maken.
"Waar gaan we heen?" vroeg Sam, met een dubbele tong.
"Naar huis." zei ze, waarna ze hem meetrok.

Normaal gesproken was het maar tien minuutjes lopen richting Liekes huis, maar doordat Sam half over haar heen hing en telkens stopte met lopen, duurde het twintig minuten voordat ze eindelijk bij haar huis aankwamen.
Hij keek bewonderend naar haar huis. Zelfs toen ze eenmaal binnen stonden, staarde hij alleen maar om zich heen.
"De eerste deur rechts boven is mijn slaapkamer. Ga je daar alvast heen, ik kom eraan."
Zonder iets te zeggen liep hij de trap op. Lieke hoopte maar dat hij niet zou vallen.
Ze schonk voor hem een glas water in, waarna ze hem naar boven volgde.
Ze rende de trap op en begon te lachen toen ze Sam zag staan. Hij staarde naar een van de weinige foto's aan de muur.
"Wie is dat?" vroeg hij verbaasd.
"Mijn moeder en ik." zei ze lachend, waarna ze hem het glas water gaf. Gelukkig dronk hij die in een keer op.
"Jij slaapt vannacht hier. Ik slaap wel op de bank beneden." glimlachte ze, waarna ze Sam onder de dekens legde.
"Weet je het zeker?" vroeg hij toen.
"Heel zeker. Maak je geen zorgen."
Lieke keek nog even kort naar hem, voordat ze haar spullen gingen pakken. Slaapkleding en een deken om onder te liggen moest genoeg zijn. Toen ze richting de deur liep, op weg naar beneden hoorde ze Sam haar naam zeggen.
"Wat is er, Sam?" vroeg ze.
"Wil je vannacht hier slapen. Ik- Ik wil niet alleen zijn vannacht." zei hij zachtjes.
Lieke sloot kort haar ogen en besloot toen dat het vast geen kwaad kon. En stiekem vond ze het ook niet zo erg. Dus legde ze het deken terug, kleedde haarzelf snel om, voordat ze naar bed liep.
Tot haar verbazing zag ze dat hij al in slaap was gevallen. Zijn mond hing iets open, maar hij zag er vredig uit. Ze besloot maar bij hem te gaan liggen en legde daarna twijfelend haar arm rond zijn middel. Tot haar verbazing pakte hij deze meteen vast.
Het duurde even voordat Lieke in slaap kwam, aangezien hij bijna het hele bed in beslag nam. En ze lag toch met een vreemde man in bed. Maar toen ze gewend was aan zijn ademhaling, kon ze niet langer opblijven en viel ze toch ook in slaap.

De volgende ochtend werd Lieke met een kreun wakker. Ze opende langzaam haar ogen en keek om haar heen. Even was ze bang dat Sam weg was gegaan, maar toen hoorde ze muziek beneden. Ze haalde haar handen over haar gezicht om wakker te worden en liep toen naar haar kast om schone kleding aan te trekken.
Misschien had ze wel iets meer haar best gedaan dan normaal gesproken, maar dat hoefde Sam niet te weten.
Op haar blote voeten tippelde ze naar beneden en eenmaal daar zag ze Sam in de keuken staan. Hij deinde zachtjes mee op de muziek. Het gaf Lieke een fijn gevoel.
Ze bleef nog even staan kijken, voordat ze haar keel schraapte en goedemorgen zei.
Sam draaide zich meteen om, met een glimlach op zijn gezicht.
"Hey, uh.." hij wees naar de eieren in de pan en zuchtte. "Ik wilde mijn excuses aanbieden door middel van ontbijt op bed, maar dat gaat nu niet meer lukken."
"Je excuses aanbieden?" vroeg Lieke, niet helemaal wetend waar hij nou echt op doelde.
"Ik wist vanochtend nog niet eens dat ik bij je thuis was, Lieke. Ik werd wakker met barstende koppijn, beseffend dat je mij mee naar huis had genomen terwijl ik dronken was. Je hebt voor me gezorgd en dat had helemaal niet gehoeven."
"Had ik je dan alleen moeten laten." grinnikte ze.
"Je had me op z'n minst op je bank kunnen laten slapen."
Hij liep naar haar toe en stopte ongeveer een meter voor haar. Hij wilde zijn hand uitsteken, maar leek zich toen toch te bedenken. Ergens vond Lieke dat wel jammer.
"Mag ik je dan in ieder geval bedanken." vroeg hij onzeker. Hij haalde een lok haar uit zijn gezicht en beet op zijn lip.
Lieke liep langs hem heen richting haar kookeiland en sprong erop. Haar benen bungelde over de rand en ze keek Sam aan.
"Nou, waar blijven mijn eitjes dan." zei ze lachend.
Sam had zich nog niet verroert, hij had zich alleen omgedraaid om haar te kunnen volgen. Toen hij door had wat ze zei knikte hij en ging aan het werk.
Het duurde niet lang voordat het klaar was. Hij had heel lief nog een grote beker melk in geschonken, die hij vervolgens naast haar op het kookeiland had gezet.
"Ik moet zo maar weer eens gaan, denk ik. Zodra je klaar bent." mompelde hij, voordat hij de kamer verliet om zijn jas van boven te halen. Lieke keek hem na en zuchtte zacht. Ze snapte niet waarom ze zich zo goed voelde rond Sam. Ze kende hem nog niet eens vierentwintig uur en nu al voelde het als een leegte als hij even niet bij haar was. Het was een rot gevoel, want ze wist dat ze Sam hierna waarschijnlijk niet meer zou zien.
Het duurde niet lang voordat Sam terug was. Hij had zijn mobiel in zijn hand en keek ernaar.
"Lief van je, dat je Castiel een bericht hebt gestuurd." zei hij. Een kleine glimlach vormde op zijn gezicht, maar Lieke zag de pijn in zijn ogen.
"Ben je bang om terug te gaan Sam?" vroeg ze, terwijl ze haar nu lege bord en beker naar achteren schoof.
"Bang, nee. Maar gisteravond was een goede afleiding en het voelde even alsof ik nooit een ander leven heb gehad. Maar nu moet ik terug. En begrijp me niet verkeerd, ik wil terug. Want ik wil Dean terug. Maar ik heb zoveel pijn." legde hij met pijn in zijn ogen uit.
Sam liep naar Lieke toe en ging tegenover haar staan. Hij rustte zijn lichaam tussen haar benen. En op die manier stond hij wel heel dichtbij haar.
"Ik had het je nooit moeten vertellen. Ik weet niet eens of we elkaar nog wel eens zien. En daarnaast.." zuchtte hij. "wil ik niet dat je je zorgen blijft maken."
Lieke stak haar handen uit, die Sam zonder erbij na te denken aanpakte. En weer voelde ze die warmte door haar heen vloeien.
"Je bent altijd welkom hier. Je bent altijd welkom om met me af te spreken." zei ze toen. Ze voelde hoe hij zachtjes met zijn duimen over haar hand heen wreef. Het feit dat hij haar maar aan bleven staren maakte het er niet bepaald beter op.
"Mag ik eerlijk met je zijn?" rolde er over zijn lippen.
Lieke haalde haar schouders op, waardoor Sam zacht begon te lachen.
"Ik heb in tijden niet zoveel plezier gehad met iemand. Je bent er de hele avond voor mij geweest en tegenwoordig is dat best een wonder. Wat ik probeer te zeggen, is dat ik echt blij ben dat we beide helemaal alleen naar die kut film zijn gegaan. Anders had ik je nooit ontmoet."
Lieke beet zenuwachtig op haar lip en keek hem vanonder haar wimpers aan.
"Ik vond het ook heel gezellig, Sam." zei ze toen, al kwamen de woorden amper uit haar mond.
"Als ik je mijn nummer geef, beloof je me dan dat je af en toe belt?" vroeg hij toen ineens. "Ik bedoel, als je dat wilt natuurlijk.. ik wil je niet-"
Hij stopte met praten en schudde beschaamd zijn hoofd.
"Natuurlijk wil ik je nummer, gek. Alleen niet boos worden als ik je elke dag ga bellen." grapte ze.
Sam liet haar hand los om zijn telefoon te pakken, dus besloot Lieke hetzelfde te doen en haalde deze uit haar zak. Ze verwisselde nummers en Sam beloofde dat hij haar morgen zou bellen. Daar moest ze dan maar in geloven.
Terwijl Sam zijn telefoon weer weg stopte, bekeek Lieke hem nog maar eens. Hij was anders dan alle andere jongens die ze had ontmoet. Liever, breder, groter, knapper. Het voelde alsof hij precies de juiste man voor haar was. Maar dat ging ze nooit toegeven. Ze wilde niet nu al ingeven op al de kriebels in haar buik en de warme gevoelens die nog steeds door haar lichaam vlogen. Het zweet brak haar uit als ze dacht aan het feit hoe dichtbij hij al die tijd had gestaan. Maar het was vast niet zo dat hij iets in haar zag. Ook niet na een tweede of derde date. Ze waren vrienden. Voor nu, maar waarschijnlijk voor altijd.
Lieke schrok op door de ringtone van Sams mobiel.
"Castiel." zei hij tegen Lieke, voordat hij opnam.
Hij legde zijn hand op haar bovenbeen, waardoor Lieke even niet wist waar ze het moest zoeken. Ze vroeg zich af of hij dit expres deed of dat hij echt niet doorhad hoe makkelijk hem dit verging.
"...Ja, ik kom er wel aan. Als Dean echt is waar je denkt dat hij is, dan moeten we er maar snel heen gaan." hoorde ze Sam tegen Castiel zeggen.
"Ik pak mijn spullen en dan neem ik de bus richting jullie." zei hij, voordat hij ophing. Een verdrietige blik stond in zijn ogen.
"Ze denken te weten waar Dean is." zei hij zacht, en bijna verbaasd.
"Dat is goed nieuws, Sam. Ga dan maar snel." antwoordde ze.
Zijn hoofd hing naar beneden. Hij wilde nog niet terug naar zijn leven, maar Dean was belangrijk voor hem en dat zag Lieke zo ook wel. Ze legde haar hand tegen zijn wang en knikte vastberaden.
"Bel je mij morgen?" fluisterde ze toen.
"Zeker." antwoordde hij.
Sam boog naar voren en voor een paar seconden bleef hij daar hangen, alsof hij niet zeker was van zijn zaak. Maar toen drukte hij, heel lichtjes, zijn lippen op Lieke haar wang.
Lieke kon wel gillen, maar dat deed ze maar niet. Ze keek op toen hij richting de deur liep. Een ietwat gekwelde blik op zijn gezicht.
Lieke stond op, terwijl Sam de deur open deed, en pakte toen de deurpost vast. Hij was inmiddels al buiten en keek nog een keer achterom.
"Tot snel, Lieke. En bedankt." zei hij nog, voordat hij de hoek om was.
Met een zucht deed Lieke de deur dicht en drukte haarzelf er tegenaan om op adem te komen. Waar had ze zich nu in hemelsnaam weer in verwerkt. Ze wist nu al zeker dat ze Sam nog niet zo snel zou vergeten.

Reacties (35)

  • Long

    Ik vergat helemaal te mentionen DAT DIE GIF OVERIGENS ECHT SUPER CUTE IS.

    1 jaar geleden
  • Long

    MAAR EVEN GAB GODVERDOMME WAT WAS DIT EEN GOEDE ONE SHOT (wat je vast ook wel door had aan de hoeveelheid reacties, beetje veel oeps) MAAR I'M REALLY DYING OVER HERE EN DE FEELINGS ARE REAL. IK VOEL KRIEBELS OVERAL YES I LOVE IT SO MUCH AKLSDKLSKLDSKDL

    1 jaar geleden
  • Long

    Waar had ze zich nu in hemelsnaam weer in verwerkt. Ze wist nu al zeker dat ze Sam nog niet zo snel zou vergeten.

    the truth and also he's gonna be my bf ofcourse

    1 jaar geleden
  • Long

    Lieke stond op, terwijl Sam de deur open deed, en pakte toen de deurpost vast. Hij was inmiddels al buiten en keek nog een keer achterom.

    IK ZIE HEM ECHT MET EEN SAD GLIMLACHJE OP DE OPRIT DINGES STAAN TE KIJKEN EN DAN ZO OMDRAAIEN EN WEGLOPEN EN JA CRYING

    1 jaar geleden
  • Long

    Sam boog naar voren en voor een paar seconden bleef hij daar hangen, alsof hij niet zeker was van zijn zaak. Maar toen drukte hij, heel lichtjes, zijn lippen op Lieke haar wang.

    JA MAAK ME KAPOT SKSDKLSDKLSD

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen