Foto bij 8) Awkward questions & enclosed elevators

P.O.V Norah

'Heb je net een grapje gemaakt?' Vroeg ik met een fake geschrokken toon. Hij rolde met zijn ogen en pakte de menukaart weer vast. Ik deed hetzelfde en probeerde zeer veel interesse te tonen in de menukaart als het stil werd aan tafel, terwijl ik mezelf tegenhield om naar de prachtige man voor me te kijken. De serveerster kwam eindelijk naar ons toe, waardoor ik opgelucht zuchtte. 'Heb je een keus kunnen maken?' Vroeg ze, terwijl ze met grote ogen naar Cameron keek. Hij leunde naar voren en greep de menukaart uit mijn handen. 'Ik wil het ribeye saignant. Zij wil de kip Alfredo. We willen ook enkele sneden brood. En nog een fles van deze wijn.' Beet hij haar toe. Ze schreef het op en liep snel weg, terwijl ik naar hem staarde. 'Wat?' Vroeg hij me met een dode blik. Ik schrok en speelde met het tafelkleed om zijn dodelijk, mooie ogen te negeren. 'Ik kan wel voor mezelf bestellen weet je.' 'Ja, dat kan je vast.' Antwoordde hij met een grijns. Ik keek naar hem toen hij zijn kraag recht trok van zijn blauwe overhemd. 'Vertel me wat meer over jezelf Norah.' 'Uhm, ik kom uit North Carolina... Ik ben afgestudeerd aan NYU en nu ben ik stagiair bij Vogue. Ik hoop dat ik aan het einde van het jaar word aangenomen.' 'Interessant. Ben je maagd?' Ik verslikte me in mijn wijn en kuchte toen Cameron met een koude blik naar me keek. 'Wat?' Stotterde ik. Hij hield zijn hoofd schuin en schoof een stukje op met zijn stoel, zodat hij dichterbij me zat. Ik voelde zijn knie tegen de mijne gedrukt toen hij naar voren leunde. Ik voelde rillingen door mijn hele lichaam. 'Ik denk dat je me de eerste keer al wel hebt gehoord.' 'Ik denk niet dat dat jou zaken zijn, mr. Dallas.' Antwoordde ik nerveus. Hij grijnsde en zette twee vingers onder mijn kin en tilde mijn hoofd op zodat mijn gezicht zichtbaar was. Ook al zaten we allebei op een stoel, toch kreeg ik het gevoel dat Cameron boven me stond. Zijn ogen staarde naar de mijne toen hij me forceerde om naar me te kijken. Ik slikte nerveus. 'Antwoord.' Beveelde hij me fluisterend. 'Nee.' Cameron zag er zeer vermaakt uit en liet zijn vingers vallen. 'Ik zal dat als een antwoord gebruiken en niet ongehoorzaam zijn Norah.' Zei hij, daarna glimlachte hij naar me. 'Wil je nog wat wijn?' Ik knikte hulpeloos toen hij me nog een glas wijn inschonk, waar ik meteen een slok van nam. Ik zal nog een zevental flessen nodig hebben als ik deze date wil doorstaan zonder in tranen uit te barsten. 'Is het goed?' Vroeg hij, wijzend naar de wijn. 'Ja.' Antwoordde ik eerlijk en ik nam nog een slok. 'Het is echt een goede wijn. Beter dan alle wijnen die ik ooit heb gedronken en ik heb al veel wijnen gedronken want Jace en ik hebben altijd wijn woensdag en we kijken dan naar films. Maar het zijn altijd goedkope flessen, want ik word niet goed betaald. Dus dit is een goede wijn. Zeer goede wijn.' 'Je bent aan het ratelen. Ben je nerveus Norah?' Ik haalde mijn schouders op en keek naar het witte tafelkleed. 'Je humeur veranderd zeer snel en ik weet niet wat ik moet verwachten.' Antwoordde ik eerlijk en ik tekende cirkeltjes op de rand van mijn glas. 'Ik denk dat je schattig bent als je nerveus bent.' 'Heb je zojuist het woord schattig gebruikt?' Giechelde ik. Toen hij zijn kaken aanspande probeerde ik snel weer een normaal gezicht te trekken, maar dat mislukte. Een kleine glimlach kwam snel tevoorschijn op zijn lippen, maar veranderde al even snel in een frons. 'Ik kan zeggen wat ik wil.' Drong hij aan. Ik zweer dat ik een klein beetje vrolijkheid in zijn ogen zag. 'Weet ik.' Lachte ik. 'Gewoon jij en schattig... Gaan niet echt samen in dezelfde zin weet je?' Hij schudde traag met zijn hoofd, alle tinten van vrolijkheid waren verdwenen. 'Nee, dat weet ik niet Norah. Ons eten duurt te lang. Waar is de serveerster?' Zuchtte hij. Zijn ogen scanden het restaurant, tot hij haar al pratend vond aan een andere tafel. Hij staarde naar haar rug en zij draaide haar hoofd traag om alsof ze zijn blik kon voelen branden. Dallas zwaaide naar haar met zijn lange vingers. Het arme meisje zag er zenuwachtig uit, toen ze haar haar achter haar oor stak. 'Hoe kan ik u helpen, mr. Dallas?' 'Ons eten duurt te lang.' Zei hij op een kwade toon. De serveerster knikte hulpeloos, mompelde iets onverstaanbaars en rende daarna bijna weg. 'Je hebt haar bang gemaakt.' Zei ik met een kwade blik op mijn gezicht. Hij keek naar me alsof hij voor het eerst zag dat ik er nog zat en schoof zijn stoel nog dichterbij. Ik voelde zijn koude hand vriendelijk in mijn knie knijpen en zijn hand bleef op mijn knie rustten. Ik bibberde hulpeloos. 'Ik maak jou ook bang en toch zit je hier in dit restaurant met mij.' Merkte hij zachtjes op. Ik deed geen inspanningen om zijn hand weg te slaan. Op een of andere manier was het geruststellend. Ik was veilig bij hem, ook al vond ik hem zo eng, ik was niet bang dat hij me wat aan zou doen. 'Ik had niet echt een keuze.' Zuchtte ik. Dallas hield zijn hoofd schuin en schonk me een kleine glimlach, de dode blik in zijn ogen was voor enkele seconden verdwenen. 'Nou, je bent niet vertrokken toen je kon. Waarom?' 'Je hebt me gevraagd om te blijven.' Antwoordde ik hem eerlijk. 'En je was een soort van vriendelijk tegen me, voor een minuut. En je bent zeer sexy dus...' Ik sloeg mijn hand voor mijn mond en voelde onmiddellijk de kleur naar mijn wangen stromen. Dallas grinnikte diep en haalde zijn hand van mijn knie. Voor hij kon antwoordden werden twee stomende borden neergezet door de serveerster. 'Het spijt me van de wachttijd mr. Dallas.' Zei ze nerveus. Hij gaf haar een nepglimlach en ze wandelde snel weer weg van onze tafel. Mijn eten zag er verrukkelijk uit. Ik begon meteen te eten, draaide de noedels rond mijn vork en nam een grote hap. De romige saus was echt lekker en de kip was perfect gekookt. Het was hemels. Ik zoemde tevreden en pakte mijn glas wijn vast. Toen ik opkeek was Cameron naar me aan het kijken met een intense blik. Zijn steak had hij nog niet eens aangeraakt. Ik slikte snel mijn eten door. 'Ga je nog eten?' 'Is het jouwe goed?' Vroeg hij zachtjes. Ik knikte met mijn hoofd. 'Weet je het zeker? Als het niet goed genoeg is kan ik het terug sturen.' 'Mr. Dallas, het is zeer lekker.' Antwoordde ik. 'Norah!' Beet hij me toe. Ik schrok door zijn plotse, harde toon. 'Als het niet goed genoeg is zend ik het terug. Lieg niet tegen me. Is het perfect?' 'Het is verrukkelijk. Ik beloof het.' Drong ik aan. 'Het is zeer goed.' Hij zuchtte opgelucht, gaf me een knikje en richtte zich op zijn steak. Ik keek hem aan toen hij ieder stukje zorgvuldig in kleine vierkantjes sneed. Hij stak traag een stukje steak in zijn mond en kauwde nadenkend. 'Is jou eten goed?' Vroeg ik nerveus, prutsend met mijn vork. 'Het zal moeten.' Antwoordde hij kort. De rest van de avond was stil, af en toe gevuld met de krassen van het mes op ons bord en het geklik van de vork. Hij bleef voortdurend zijn knie tegen de mijne drukken. De serveerster kwam terug met een nerveuze blik op haar gezicht. 'Hebben jullie nog plaats voor een dessert?' Glimlachte ze. Ze probeerde gewoon te klinken, maar dat mislukte. Ik gaf haar een verontschuldigende blik. 'Nee, de rekening alsjeblieft.' Beveelde Cameron. Ze overhandigde hem het zwarte boekje die hij opende en plaatste een zwarte bankkaart in het boekje, zonder nogmaals te kijken en voordat ik kon protesteren. 'Ik kon voor mezelf betalen.' Zeurde ik. 'Nee, dat kon je niet.' Zei hij terug. Hij stond snel op en plaatste vier 50 pond briefjes op de tafel. 'Kom.' Ik nam zijn aangeboden hand aan zonder tweemaal na te denken. Hij pakte mijn hand stevig vast en leidde me het restaurant uit. Hij wandelde met zijn hoofd omhoog, alsof hij de starende blikken van iedereen in het restaurant kon voelen. Mannen staarde naar hem omdat hij veel macht uitstraalde. Vrouwen en ook andere mannen staarden naar hem, zijn lange benen, grijs pak en zijn opvallend goede looks. Hij trok me dichter tegen zich aan en ik leunde voorzichtig tegen hem. Hij pakte me steviger vast bij mijn middel om me gerust te stellen.

De autolichten lichtte nogmaals op toen hij de auto opende en me hielp instappen, daarna sloot hij de deur voor me. Deze keer reed hij wat voorzichtiger. Zachte, klassieke muziek speelde door de speakers. Hij tikte met zijn vingers tegen het stuur. Ik draaide me om, om naar hem te kijken en bewonderde zijn sterke profiel. Hij liet zijn tong over zijn onderlip glijden voordat hij op zijn lip beet om zich te concentreren. Hij fronste met zijn kleine neus en haalde een hand door zijn haren. De jonge CEO leek voor enkele seconde op een normaal persoon. Ik was zo erg naar hem aan het staren dat ik niet eens wist waar we waren. Ik keek uit het raam, plots verward. 'Waar gaan we heen?' 'Mijn huis.' Antwoordde hij eentonig. Ik kruiste mijn armen om hem tegen te spreken. 'Nee we gaan daar niet heen. Breng me naar huis, mr. Dallas. Ik ga niet met je naar bed. Dit is onze eerste date.' Hij zag er vermaakt uit toen hij een goed verlichte straat in New York insloeg. 'Ik heb enkele commentaren als antwoord Norah. Ten eerste, noem me Cameron. Ten tweede, wie zei iets over dat we seks gaan hebben? En ten derde, dat wil zeggen dat we nogmaals op date gaan en dan seks hebben.' Ik keek hem kwaad aan vanuit de passagiers stoel en koos ervoor om niet te antwoorden toen hij parkeerde in de parkeergarage. Een man in een zwart pak kwam aangelopen en opende de deur voor Cameron, die hem de sleutel gaf en een paar briefjes. Hij wandelde naar mijn kant en hielp me uitstappen, toen de man in de R8 stapte. 'Kijk niet naar haar.' Siste Cameron opeens. Hij plaatste zijn hand op de auto en keek naar de man die in de auto zat. Hij spande zijn schouders aan en ik kon zijn knokkels wit zien worden. De man was zo wit als een geest toen hij zo hulpeloos knikte. Ik plaatste mijn hand op zijn schouder om hem geluidloos te kalmeren. Dallas schrok en gaf de oudere man nog enkele briefjes, gooide de deur dicht toen een zachte 'thanks' uit de oudere man zijn mond kwam. Ik keek Cameron aan met wijde ogen. 'Wat?' Snauwde hij. 'Ik wil niet dat hij zo naar je kijkt.' Hij leidde me naar een lift en ik stopte meteen. Ik zou in een ingesloten ruimte zijn met Cameron, voor een korte tijd. In een ingesloten ruimte. Met Cameron. Heb ik al gezegd dat het ingesloten is? En dat ik met Cameron Dallas in die lift zou staan. Een halve CEO en een halve seksgod? Hij keek met een geïrriteerde blik over zijn schouder en trok ongeduldig aan mijn hand. Ik zuchtte en volgde hem, wetend dat ik geen andere keus had. Hij drukte op het knopje van de hoogste etage. 'Waarom gaan we naar jou huis?' Vroeg ik zenuwachtig. In de ingesloten ruimte kon ik de geur van zijn shampoo en overheerlijke cologne ruiken. 'Om door te gaan met de fun Norah.' Zei hij op een sarcastische toon toen de lift omhoog ging. 'Wie zei dat ik het leuk heb?' Zei ik meteen terug op een brutale toon. Hij draaide zich boos naar me toe. Ik wist meteen dat ik iets verkeerds had gezegd. Hij zette een stap dichterbij, drukte mijn lichaam tegen de muur van de lift en staarde me kwaad aan. Hij sprak met een diepe stem: 'De dingen die ik nu zou doen met jou als deze lift geen security camera's had.' Ik zocht een hint van emotie in zijn ogen. 'Is dat een bedreiging?' Hij leunde naar voren en ik voelde zijn lippen als een geest over mijn kaaklijn. Ik leunde met mijn hoofd naar achter, hield mijn ogen stevig dicht en probeerde mijn hart weer regelmatig te laten kloppen. Opeens beet hij hard in mijn nek. Ik hapte naar adem en mijn ogen schoten verrast open. Hij keek op en staarde naar me. 'Nee Norah.' Zei hij zacht. 'Het is een belofte.' En ook al klonk zijn stem donker, wist ik dat hij niet bedoelde dat hij me iets aan zou doen. Ik wist dat hij me nooit iets aan zou doen. Onze voorhoofden rustten tegen elkaar toen hij ruw naar adem snakte. Hij haalde diep adem en hield zijn hoofd omhoog, maar onze lichamen bleven tegen elkaar aan staan en zijn blik zocht de mijne.

De deuren van de lift gingen langzaam open. Camerons lichaam die me tegen de muur aandrukte was de enige reden dat ik nog recht stond. Hij zette enkele stappen achteruit en sloeg zijn arm om mijn middel. 'Dat is de reden waarom jij mij razend maakt.' Zei hij zachtjes en hij duwde mij via mijn onderrug naar het overbelichte appartement. 'Kom.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen