Foto bij 27 - It hurts, but it feels right

Bedankt weer voor de lieve reacties <3
Ik hoop dat jullie het niet te langdradig vinden worden - als dat wel zo is, bare with me; het wordt beter!:)

Maud P.O.V.
Je wordt wakker met een glimlach. Je voelt je veilig in Bill's armen. Je blijft even liggen, maar staat dan toch op. Het beeld van Bill, die nog in bed ligt, is een beeld waar je nu al anderhalve week mee op staat. Sinds die ene avond, slapen jullie samen in één bed. In de logeerkamer weliswaar, maar dat vind je stiekem alleen maar fijn. Het bed dat in jouw slaapkamer staat heeft te veel geschiedenis. Je slaakt een gelukkige zucht en loopt dan naar de keuken om koffie te zetten.
De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen en inmiddels begin je langzaam aan het idee te wennen dat Tom hier overmorgen is. Jullie hebben afgesproken dat hij hier een nachtje blijft slapen en dat ze dan de dag daarna samen doorrijden naar Duitsland. Je hebt Bill hiervan overtuigd onder het mom van jet-lag, maar eigenlijk wil je gewoon dat hij nog een dag blijft. Iedere dag samen is er één te weinig. Je zucht diep. Je wist waar je aan begon, toen je hem leerde kennen. Je wist waar je aan begon, toen je die avond in Eindhoven met hem mee ging dansen. Toch ging het tegen al je verwachtingen in, toen hij contact met je zocht nadat de toer was afgelopen. Nu begint het echte leven weer. Hij moet weer verder. Een album opnemen. Een toer door Latijns-Amerika staat gepland voor in het najaar. Je ademt diep in en uit. Je hebt jezelf beloofd om pas verdrietig te worden omdat hij weg is, als hij daadwerkelijk weg is. Niet voordat hij weggaat, dat is zonde van de tijd dat hij er nog is. Je herpakt jezelf en schenkt twee mokken in. Ook dit is onderdeel van jullie ochtendritueel geworden - de eerste die opstaat, zet koffie en neemt die weer mee naar bed. Je pakt de mokken op en loopt terug naar de logeerkamer. Je ziet dat Bill rechtop in bed zit en je met een grote glimlach aan kijkt.
"There you are," grijnst hij.
"Here I am," brom je terug. Hij pakt een kop koffie van je aan en slaat de deken open, zodat je naast hem in bed kan zitten. Je neemt een paar slokken koffie en hij kijkt je afwachtend aan. "I'm here."
"One of these days I will completely get used to the fact that I have to keep quiet until you finish your coffee," zucht hij en je kan een nare gedachte niet tegen houden. "One of these days, you'll be gone."
Hij trekt je dicht tegen zich aan. "I'll be back, before you know it."

Terwijl Bill onder de douche staan, besluit jij een uitgebreide brunch voor te bereiden. Je legt wat broodjes in de oven en bakt american pancakes. Je gedachten zitten natuurlijk heel ergens anders - bij Bill. Vooral bij wat hij voor je betekent. Je kan het nog steeds niet helemaal onder woorden brengen. Hij is zo belangrijk voor je, je voelt je zo fijn als hij bij je is.. maar je kan niet met zekerheid zeggen of je verliefd bent. Je kan ook niet met zekerheid zeggen dat je níét verliefd bent. Je zucht diep en draait de pancakes om. Je hoopt vooral dat je dat voor jezelf op een rijtje kan krijgen als hij straks weg is. Hij heeft je het adres van zijn appartement in Berlijn gegeven, zodat je weet waar hij zit als hij straks weg is. Stiekem vermoed je dat hij het ook deels heeft gegeven in de hoop dat je van gedachten verandert en toch mee gaat. Of toch langskomt. Je stapelt de eerste paar pancakes op een bord en begint aan de volgende lading. De hele situatie tussen jou en Bill is gewoon vreemd. Jullie hebben die ene avond gekust, het daar verder nooit over gehad en verder is er ook niks meer gebeurd. Jullie lopen hand-in-hand over straat, jullie slapen in hetzelfde bed, jullie knuffelen op de bank, maar verder... niks. En de laatste paar dagen kunnen jullie niet eens vaak de straat meer op, omdat er steeds vaker paparazzi gespot wordt. Gelukkig hebben ze nog geen lucht van jou gekregen, anders hadden de bladen inmiddels wel vol gestaan. Het is ze tot nu toe amper gelukt om een goede foto van Bill te krijgen, waarmee ze daadwerkelijk vast kunnen stellen dat hij hier is. Het is één en al speculatie op dit moment. Er staan zelfs een aantal foto's op internet van blonde jongens die een hotel inlopen of verlaten - je grinnikt zacht bij dat idee. Niemand die weet dat hij hier bij jou is. Behalve jij. Oké, en je moeder, Sophia en Roos dan. Je legt de laatste pancakes op de stapel en pakt het bord en de stroop op. Je zet het eten op het balkon neer en gaat met een zucht zitten als alles staat. Twee mokken, twee borden, twee setjes bestek.. Je schudt opnieuw je hoofd - zo mag je nu niet denken!

Reacties (1)

  • Luckey

    Echt ze moet mee of anders gaan praten met meneertje!
    Anders geef ik der een schop onder der reet!
    Wat is het ergste wat kan gebeuren?!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen