Foto bij T.N.O. - 3

‘Lala, lalalala, lala. Lalalalalalala!’
Het publiek begint luid te roepen en te klappen. Lanie pakt mijn hand en samen maken we een buiging.
‘Thank you all s much for coming out tonight! I hope you enjoyed the show!’ Roept Lanie door de microfoon.
‘Hope to see you next time!’ Roep ik er nog achteraan en samen lopen we bezweet het podium af.
Mijn hoofd is rood, mijn haar is nat van het zweet en mijn ademhaling gaat zwaar en trilt door het rennen en dansen over het podium.
Bram, onze beveiliger, geeft ons beide een flesje water en een handdoek. De handdoek doe ik om mijn nek terwijl ik naar onze kleedkamer loop met Lanie achter me aan.
‘Ga je mee naar de after party in het hotel?’ Vraagt Lanie, ze kijkt me vragend aan terwijl ze achter me aan de kleedkamer inloopt.
‘Ik weet het niet, Laan. Je weet dat ik niet van feestjes hou.’ Mompel ik, terwijl ik plaats neem op mijn stoel voor de spiegel en een slok van mijn water neem.
Zuchtend gaat Lanie naast me zitten en opent haar flesje.
‘Ik heb Gemma ook uitgenodigd.’ Duidelijk een poging me over te halen. ‘Kom op, Lee. Je zeurt altijd dat je haar zo weinig ziet, dit is je kans.’
Verslagen gooi ik mijn handen in de lucht en rol een keer met mijn ogen.
‘Oké, oké..’ Mompel ik bijna onverstaanbaar en neem nog een slok van mijn water, door het zingen is mijn keel totaal uitgedroogd.
‘Yes!’ roept ze blij, ze pakt haar koffer en begint haar om te kleden.
Grinnikend begin ik ook mijn kleren bij elkaar te pakken en drink snel mijn flesje leeg.
‘Over tien minuten staat er een auto klaar om jullie naar het hotel te brengen.’
De stem van Bram komt van de andere kant van de deur, Lanie en ik roepen “oké” en “dank je wel” en proberen ons zo snel mogelijk om te kleden.

‘Wie heb je allemaal uitgenodigd?’ Vraag ik nieuwsgierig aan Lanie, als we tien minuten later uit de auto stappen voor het hotel.
‘Hmm, gewoon wat mensen.’ Mompelt ze afwezig.
Haar telefoon in haar handen en haar ogen gericht op het scherm. Een wonder dat ze nog geen ongeluk heeft gehad door dat ding, ze is er verslaafd aan. Ik neem mijn koffer aan van de chauffeur, die hem uit de kofferbak heeft gehaald en loop voor Lanie uit het hotel binnen. Bij de balie krijgen we onze sleutels en Lanie stopt dan eindelijk haar telefoon in haar jaszak. Aan haar gezicht kan ik zien dat ze teleurgesteld is.
‘Alles oke?’ vraag ik, terwijl we samen naar de liften lopen.
‘Leah heeft haar eerste stappen gezet.’ Mompelt ze, de tranen staan in haar ogen.
‘Het spijt me, Laan.’
Ze schudt haar hoofd en veegt haar tranen weg.
‘Ik wist dat dit kon gebeuren, Lee. Het was mijn eigen keuze om weer aan het werk te gaan, het is gewoon jammer dat ik het heb gemist.’
Vol medelijden doe ik mijn arm om haar schouder en wrijf met mijn hand over haar bovenarm.
‘Er zijn genoeg dingen die je wel gaat meemaken, Laan. Haar eerste woordjes en dat ze voor het eerst naar de peuteropvang gaat.’ Ze knikt, maar ik merk dat ze nog verdrietig is.
De liftdeuren gaan open en langzaam stappen we naar binnen. Lanie drukt op de goede knop en we voelen hoe de lift in beweging komt.
‘Ik moet echt eerst een douche.’ Mompel ik, duidend op de zweetgeur die mijn neus binnendringt.
‘Ja, ik ook.’ Haar stem klinkt gebroken, mijn arme Laan.
Het stond niet in haar planning om zwanger te raken, maar toen ze het nieuws vertelde zag ik aan haar dat ze er doodgelukkig mee was. Nog steeds natuurlijk. Toen ze is bevallen kreeg ze zo’n mooie gloed, ze was trots. Wie kan haar ongelijk geven? Haar baby was prachtig, met grote bruine kijkers, kleine handjes en vingertjes. Ze was perfect. Nu een jaar later was haar baby verandert in een kleine terrorist, die alle kasten leeg trekt en alles van de vensterbanken gooit. Als ik er weer aan denk moet ik al lachen om het geschrokken gezicht van Lanie toen ze haar woonkamer binnen liep en een ravage aantrof. Kleine kinderen grote zorgen, zeggen ze altijd. Nou dit kleine meisje bezorgde mijn zus een hartaanval, bijna elke dag weer.
Een harde pling haalt mij uit mijn gedachten, de deuren van de lift openen en samenlopen we over de gang naar onze kamers.
‘Zal ik je over een halfuurtje ophalen?’ Vraagt Lanie, ze staat me aan te kijken van af haar deur.
‘Ja is goed.’ Mompel ik, waarna ik mijn kamerdeur open en naar binnen verdwijn.

Ik kijk nog een laatste keer in de spiegel. Mijn lange blonde lokken hangen over mijn schouders, mijn lichaam is gehuld in een zwart – rood jurkje en mijn schoenen zitten verstopt in mijn korte zwarte laarsjes.
‘Lee?’ De vrolijke stem van Lanie geeft me een lach op mijn gezicht.
Ik pak nog snel mijn tas en loop dan naar de deur. Lanie wacht me lachend op en samenlopen we richting de liften.
‘Gemma smste me net dat ze er zijn.’
Dat ze er zijn? Wie zijn ze? Zou het? Zou hij er ook zijn? Ik heb vandaag nog geen bericht van hem gehad, meestal word ik wakker met smsjes van hem.
De liftdeuren openen, we lopen naar binnen en Lanie drukt op het knopje.
‘Oh ja.’ Verschrikt kijkt Lanie me aan, haar ogen worden groot en haar lach wordt breder.
‘Ik heb de jongens van One Direction ook uitgenodigd.’
Mijn mond valt open, mijn hart begint sneller te slaan en mijn wangen beginnen te gloeien.
Hij is er dus wel.
De deuren van de lift openen en weer en Lanie loopt voor me uit de gang op. Als we eenmaal bij het restaurant aankomen zie ik de drukte. Bekende en onbekende gezichten kijken om hun heen, maar dan valt mijn blik op een blondharig meisje dat zenuwachtig met haar lokken speelt. Gemma.
Zodra we de deuren openen en naar binnen lopen valt het hele restaurant stil. Voor een paar seconden zijn alle blikken op ons gericht en ongemakkelijk zwaaien we naar de mensen.
Ik hoor dat iemand begint te klappen en al snel volgt iedereen en krijgen we een groot applaus.
Gemma kijkt me lachend aan en sprint dan naar me toe om me in een knuffel te trekken.
‘I missed you so much!’ Zegt ze in mijn haar, als ze me loslaat kijkt ze me met een brede lach aan.
‘You guys were amazing tonight! Everyone loved it!’
Het enthousiasme is duidelijk te horen in haar stem en grinnikend trek ik het meisje weer in een knuffel. Wat had ik haar gemist.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen