Foto bij T.N.O. - 4

‘You guys have to come tomorrow night! I’m having a big party for my birthday and I would looove for you guys to come! Please?’
Ze had de zinnen aan een stuk achter elkaar aan gerateld terwijl ze me los liet en haar ogen van Lanie naar mij kruiste. Vragend, nou ja, smekend kijkt ze ons aan en lachend knik ik. Ze begint op en neer te springen en richt haar aandacht op iemand achter haar.
‘They’re coming!’ Roept ze, Lanie en ik volgen haar blik en we zien Anne grijnzend terug kijken met haar duimen omhoog.
‘Hey girls!’ Zegt ze blij voor ze naar ons toe loopt en ons beide een knuffel geeft.
‘Hi Anne.’
Lanie en ik zeiden het in koor en grinnikend kijken Gemma en Anne ons aan.
‘Mum, Gem? I got the drinks. There is a line a the bar, you won’t believe…’ hij maakte zijn zin niet af en kijkt stomverbaasd naar Gemma en Anne die bij ons staan.
Hij drukt de drankjes in de handen van Gemma en komt op me af lopen.
‘Malia, you were amazing tonight!’
Hij drukte me tegen zich, mijn armen doe ik om zijn nek en hij tilt me op in onze knuffel.
Genietend leg ik mijn hoofd op zijn schouder en zijn zoete mannelijke geur dringt mijn neusgaten binnen.
‘I missed you.’ Fluister ik zo zacht dat alleen hij het hoort.
‘I missed you too, Butterfly.’
Grinnikend om zijn koosnaampje voor mij, zak ik weer op mijn voeten en laat hem voorzichtig los. Zijn ogen op de mijne gericht.
Butterfly?
Hij begroet Lanie, maar richt zich dan weer op mij.
‘I’m sorry that I didn’t text you today. I wanted to suprise you, Gemma took me to your concert.’
Lanie, Gemma en Anne hadden zich tussen de mensen gemengd om ons alleen te laten.
‘You were there? I didn’t see you.’ Zeg ik verbaast.
Hij knikt met een brede lach.
‘You guys were so amazing! The crowd was singing every word of every song you played. They really love you guys.’
Enthousiast als hij is geeft hij me nog een knuffel.
‘I’m glad you enjoyed it.’ Mompel ik als hij me weer loslaat.
‘Do you want a drink?’ Zijn vragende ogen staren in de mijne en licht blozend knik ik een keer.
Hij loopt voor me uit naar de bar en kijkt me vragend aan.
‘Rum and coke.’
Ik ga op één van de barkrukken zitten en laat mijn blik over de menigte glijden. Er zijn veel mensen die ik niet ken, maar hier en daar zie ik een bekend gezicht.
‘The guys are here too? Lanie told me she invited all of you.’
Vragend kijk ik naar Harry, die een glas drinken aanneemt en hem aan mij overhandigt.
‘Louis and Niall are around here somewhere. Liam wanted to take a chance to see his family.’
Ik knik begrijpend en neem gulzig een slok van het drinken, waar overduidelijk genoeg alcohol in zit.
‘So, how long are you guys staying in England?’
Hij had ondertussen plaats genomen op de kruk naast die van mij.
‘We have to leave Sunday, on to the next gig.’ Mompel ik terwijl ik voor de zoveelste keer mijn blik over de drukte laat glijden.
Hij zucht een keer teleurgesteld, wat mijn aandacht trekt en nieuwsgierig kijk ik hem aan. Hij heeft zijn blik naar beneden geslagen en neemt af en toe een slok van zijn biertje.
‘Harry.’ Hij kijkt me even moeilijk aan, maar richt zich dan weer op het biertje wat voor hem staat zonder iets te zeggen.
‘Please talk to me. You know you can tell me everything, right?’
Hij knikt, maar trekt zijn mond niet open. Ik slaak een verslagen zucht, draai me om naar de bar en neem nog een slok van mijn drinken.
‘It’s just..’ en weer valt hij stil.
‘Harry, come on. I can see that there’s something on your mind, please talk.’
Zijn grote groene ogen kijken me even bedenkelijk aan, maar dan gaat hij staan, pakt zijn biertje in zijn ene hand en steekt de andere naar me uit.
Fronsend kijk ik een paar tellen naar zijn uitgestoken hand. Zijn gedrag maakt me zenuwachtig.
‘Not here.’
Mijn ogen schieten naar die van hem en hoopvol kijken zijn ogen terug. Aarzelend neem ik zijn hand aan, met mijn andere pak ik mijn glas drinken en ik laat me door Harry mee trekken het restaurant uit.
‘Is there somewhere we can talk? Do you have a room?’
Ik knik afwezig. Waar wil hij over praten? Is er iets mis? Ik krijg alleen maar vragen door zijn rare gedrag, het gevoel dat ik misschien iets fout heb gedaan overspoelt me. Het is altijd al zo geweest dat ik me snel schuldig voel of dat ik voel of ik iets fout heb gedaan. Door mijn verleden kan ik voor mijn gevoel niks goed doen. Mijn ouders zijn gescheiden en onze moeder is geen lieverdje. Volgens haar was het onze schuld. Lanie heeft zich daar nooit iets van aan getrokken, maar ik daarentegen heb me altijd schuldig gevoelt.
‘Lee?’
Verschrikt kijk ik op naar Harry. We zijn ondertussen al in de lift. Het is me totaal ontgaan hoe we hier heen zijn gelopen.
‘What floor?’ Zijn vragende ogen boren diep in de mijne, alsof hij door me heen probeert te kijken.
‘Seven.’ Mompel ik dan, hij drukt het goede knopje in en afwachtend kijken we naar de deuren die sluiten.
‘Lee?’
Ik maak een “hmm” geluid en kijk Harry vragend aan. Hij laat zijn ogen even flitsen tussen de mijne.
‘I think I’m falling in love with you.’
De woorden waren zijn mond nog niet uit of de mijne viel open. Afwachtend staart hij me aan, maar ik krijg geen woord uit mijn mond. Versteend staar ik naar de jongen die net zijn liefde voor me heeft opgebiecht. Maar wat heb ik er aan? Over twee dagen vertrekken Lanie en ik, dan zie ik hem waarschijnlijk jaren niet weer. Wat moet ik met deze verklaring? Er kan niets gebeuren tussen ons. Het kan niet.
‘Lee?’
Mijn adem stokt in mijn keel. Hij is verliefd op me? Hij? Die mij verkondigde nog nooit verliefd te zijn geweest?
‘I’m sorry.’ Fluister ik bijna geluidloos.
Hij slaat zijn ogen neer en balt zijn handen tot vuisten.
‘Stupid, stupid, stupid.’ Gromt hij, mijn hand laat hij los en een gefrustreerde zucht verlaat zijn mond.
‘Harry.’
‘What? You don’t feel the same way do you?’
De woorden kwamen schreeuwend naar buiten, zijn ogen waren groot vol frustratie en teleurstelling.
‘I do.’
‘What?’ Zijn adem stokte en geschrokken flitsen zijn ogen tussen de mijne.
‘I do. I’m in love with you too Harry.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen