Foto bij 31 - You tell me things I wanna hear

fanfic-inception!

De dagen zonder Bill kruipen langzaam, maar zeker voorbij. Jullie sturen elkaar bijna non-stop berichtjes - zo vaak, dat hij al meerdere keren heeft aangegeven dat de rest van de band erover klaagt. Zelf probeer je de dagen te vullen door af en toe wat te ondernemen. De avond nadat hij weggegaan is, heb je toch diep in de nacht met Roos en Sophia op het balkon doorgebracht. Ze zijn sindsdien bijna iedere avond bij je geweest en je begint langzaam je draai te vinden.
Bill: foto
Met een glimlach staar je naar je telefoon. Het is een foto van hem in de studio. Op de achtergrond zit Tom aan de mix-tafel.
Maud: Tell Tom I said hi!
Je hebt amper je telefoon weggelegd of hij gaat af. Je pakt hem op en ziet dat Bill je videobelt. Je neemt snel op en kijkt in de lachende gezichten van de tweeling.
"Hey guys!"
"Hey Maud," grijnst Bill. "We finished early today, so I figured I would call you."
"And I wanted to say hi in person," voegt Tom daaraan toe. Bill kijkt hem een beetje geïrriteerd aan. Je grinnikt.
"How's studio-life?"
"It's okay. We'll should be done by the end of the week," zegt Tom, wat hem een duw van Bill oplevert.
"I wanted to tell her!" klaagt hij. Een grote glimlach vult je gezicht.
"The end of this week?"
Bill knikt en grijnst. "I will let you know the specifics, but I should be there sometime this weekend."
"That's great! I miss you so much." Je schrikt van je eigen reactie en ziet dat ze daar beiden om moeten lachen.
"I miss you too," plaagt Tom.
"Tom!" bromt Bill. "I'm so sorry for.. well, him. I miss you too. I'll try and call you again tonight, when I'm alone."
"I can't tonight," zeg je beteuterd. "I'm going out with Sophia and Roos. Maybe tomorrow?"
"Maybe. Tell them I said hi, okay? See you soon!"
"Will do. See you soon."
En zo snel als hij heeft gebeld, hangt hij ook weer op. Toch kan dat je goede humeur niet verpesten. Hij is hier over een paar dagen weer.

Bill P.O.V.
Met een zucht hang je de telefoon op en je geeft Tom een pets tegen zijn arm.
"Dat doe ik toch ook niet als jij met Heidi belt," klaag je. Hij rolt met zijn ogen.
"Nee, maar jij belt zelf ook met Heidi."
"Omdat we samen een tv-programma opnemen!"
"Whatever. Ik ga kijken of de jongens nog wat willen gaan doen straks. Ga je mee?"
Je schudt je hoofd. "Ik ga terug naar het hotel. Misschien dat ik jullie straks nog op zoek."
Je bent de afgelopen tijd zo druk geweest, dat je nog geen tijd hebt gehad om je op de doos met fanfiction te storten. Inmiddels heeft je nieuwsgierigheid de overhand gekregen en nu je er eindelijk tijd voor hebt, moet je weten wat ze geschreven heeft. In de hotelkamer trek je de doos onder je bed vandaan en je kiept hem leeg op het bed. Na even zoeken vind je het schrift waar By your side op staat terug. Je gaat op het bed liggen en slaat het open.

By your side
I still can't believe what an idiot I am. How could I, Bill Kaulitz, let the love of my life go. I grunt in frustration and let myself fall down on the bed. There's a knock on the door and I simply grunt again. My brother, Tom, enters my room.
"What happened?" he asks.
"I let her go," I sigh. "I lost her and it's all my fault."
"What do you mean?"
"Well, it's just... I don't know, I got so freaked out by the thought of losing her, that I did something stupid and now I actually lost her. I don't want to lose her, Tom..."
He doesn't respond and I look up. He slowly steps away from the door and I see Maud walking in. "Do you mean that?"
I slowly nod. She smiles and walks in. I get up from the bed and walk towards her. Tom silently excuses himself and leaves the room.
"Sorry for being an idiot," I whisper.
"Sorry for leaving you," she whispers back. I lean in for a kiss and she puts her arms around my neck. My lips touch hers and I lick her lip. She willingly opens her mouth and my tongue finds hers. After a while we stop kissing.
"I love you, Billchen," she says.
"I love you too."


Met verbazing blader je door het schrift heen. Het feit dat ze dit vanuit jouw perspectief heeft geschreven, verbaast je. Natuurlijk is het fanfiction en het is helemaal geen goed verhaal, maar - oh my god, sommige stukken zijn expliciet en duidelijk niet bedoelt voor kinderen! Je grinnikt zacht en leest snel verder. Binnen no-time heb je het schriftje uit, maar het verhaal is nog niet afgelopen. Je zoekt tevergeefs in de rest van de schriften, maar vindt geen vervolg. Je pakt een beetje twijfelend je telefoon op en begint te typen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha die telefoon gesprek!
    Bill maakt het verhaal wel even af! Hihi

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen