Naar aanleiding van deze prompt:


“Fuck You”
“If you want, go ahead”

&

Imagine person A says “bite me” in a heated argument with person B and person B actually goes to bite person A.


Het leven van Dean Winchester was een opeenstapeling van gebeurtenissen. Hij verloor zijn vader en zijn moeder. Zag Sam, zijn broer, meerdere malen uit zijn handen glippen. En hij was zelfs zelf een keer naar hel geweest. Het leven als jager was niet het makkelijkste leven, maar hij zou het ook voor geen geld willen missen.
Zijn vrije tijd spendeerde hij in clubs. Vaak dronk hij zich lam, kwam amper thuis. Of hij zorgde ervoor dat hij een iets te gewillige vrouw mee naar haar hotelkamer kreeg.
Dat veranderde eigenlijk heel snel toen hij Lieke Tennant tegen het lijf liep. Ze was anders dan de rest van de vrouwen. Ze was lief tegen hem en dan niet alleen voor hoe hij eruit zag of het geld wat hij zogenaamd op zak had. Ze vroeg naar zijn leven, was echt geinteresseerd in wie hij was. En dat had hem verward.
Ze hadden de hele avond gepraat en uiteindelijk was hij naar huis gegaan. Met haar nummer op zak en gevoelens in zijn buik. Gevoelens die hij niet helemaal begreep. Hij was niet iemand die snel gehecht raakte aan iemand. Sam was altijd diegene die mensen meenam naar de bunker. Hij wilde er maar weinig van weten.
Maar na nog eens met haar afgesproken te hebben, begreep Dean dat ze speciaal was. In ieder geval specialer dan de rest van de wereld. Specialer dan al die meiden waar hij een nacht mee doorbracht.
Na ongeveer zes keer afspreken besloot Dean haar mee naar huis te nemen. En nu waren ze drie jaar verder.

Lieke was een deel van Dean geworden. Ze was gehecht geraakt aan het leventje van Dean en Sam. Ze was gewend geraakt aan het feit dat er engelen bestonden. Dat er demonen bestonden. En dat Castiel een engel was. Ze was misschien wel meer te weten gekomen dan ze voor lief had genomen. Maar dat was oké. Voor Dean wilde ze dat wel doen.
Lieke wist niet zo goed wat haar die eerste avond had aangetrokken. Dean was niet perse haar type en daarnaast was ze net uit een relatie gestapt. Misschien was haar liefdes verdriet wel de reden geweest dat ze die stap had genomen.
Ze was blij dat ze het had gedaan. Ze had het niet anders gewild.

Op de momenten dat Sam en Dean niet op jacht waren, waren Lieke en hij meestal samen. Tot Sams ergenis. Hij vond het niet erg dat Dean eindelijk een vriendin had. Het was meer het feit dat ze zo ontzettend klef waren in zijn bijzijn. Als hij probeerde te lezen, zaten ze tegenover hem te zoenen. Al hij wilde slapen, hoorde ze hem samen in de kamer naast hem.
Ze had Dean er al vaak op aangesproken, maar hij deed er natuurlijk niks aan. Hij vond het juist leuk om hem te irriteren. Het was niet voor niets zijn kleine broertje.
Maar nu was Sam er niet en toevallig was Castiel ook weggegaan.
En daardoor kwam het er vaak op neer dat Dean Lieke achtervolgde door de hele bunker heen. Op haar sokken probeerde Lieke dan weg te komen, maar keer op keer was ze veel te langzaam voor Dean. Die haar dan optilde en naar hun kamer afvoerde.
Maar dit keer was het anders. Hij had haar boos gemaakt. Bezorgd en boos, om speciafieker te zijn. Hij wilde zijn leven op het spel zetten, om de rest van de groep te redden. Het was dan ook geen verrassing geweest toen iedereen daar meteen tegen in ging.
Sam en Castiel waren niet anders gewend van Dean, maar dit was de eerste keer dat hij dit had gezegd waar Lieke bij was. En zij kon er maar niet bij dat hij dat serieus had gezegd.

"Luister, als ik de reden ben dat jullie kunnen leven.. dan moet ik dat toch gewoon doen?" zei hij.
"Je had het eerst met mij kunnen overleggen." kaatste Lieke terug.
"Zeker, maar telkens als we samen waren had ik daar niet echt tijd voor." grijnsde hij.
"Oh, Dean. Fuck you! Echt waar!" riep Lieke boos.
"Als je dat wilt. Ik hou je niet tegen."
Lieke schudde haar hoofd en draaide zich om om naar haar kamer te gaan. Ze was het zat dat hij alleen maar grapjes kon maken.
"Wacht, Lieke.. wacht." zei hij snel, waarna hij achter haar aan rende. Hij pakte haar hand vast, trok haar naar zich toe.
"Bite me, Dean. Ik ben het zat dat je niks serieus neemt." zei ze, terwijl ze hem boos aankeek.
Lieke zag duidelijk dat Dean zichzelf tegen probeerde te houden, maar toen hij voorover boog en zijn tanden in haar eigen nek voelde, duwde ze hem meteen weer weg.
"Dean!" riep ze boos. "Alsjeblieft zeg!"
"Sorry, sorry!" zei hij snel. "We zitten gewoon in een lastig pakket. Ik probeer mijzelf ook maar af te leiden en ik wist niet dat je zo boos zou zijn."
"Dean.. je snapt toch wel dat ik je niet kwijt wil. Ik probeer een serieus gesprek met je te voeren."
"Natuurlijk niet.." hij zuchtte en likte nadenkend over zijn lippen. "Sorry nogmaals. En niemand wil toch dat ik het doe. Sam zal wel alweer op zoek zijn naar een nieuwe oplossing."
"Laat het dan ook aan Sam en Castiel over voor nu. Laten we het over iets anders hebben."
Dean leunde tegen de muur aan, zijn armen had hij over elkaar heen geslagen.
"Waar wil je het over hebben?" vroeg hij nieuwsgierig. Hij had zijn hoofd een beetje gekanteld en keek haar lachend aan.
"Waarschijnlijk niet waar jij het over wil hebben en wat ik nu ook zeker niet ga doen." zei Lieke, voordat ze terug de grote ruimte in liep.

Dean besloot er niet op in te gaan. Hij wilde Lieke ook niet op jagen en hij wist wat ze zou doen als hij haar echt begon te irriteren. Toen ze echt een keer boos was, had ze twee dagen niet tegen hem gepraat. En had ze expres de hele tijd met Sam en Castiel opgetrokken. Dat wilde hij nooit meer. Hij wilde haar aandacht.
Hij liet haar met rust voor een tijdje, ook omdat hij wist dat het toch nog wel even zou duren voordat zijn broer en Castiel terug zouden zijn. Desondanks werden zijn verlangens er niet minder op. Hij wilde Lieke nog wel een keer bijten, zoals hij net had gedaan. Dat was een verdomd goede actie geweest, als zei hij het zelf.
Maar natuurlijk moest Lieke er niks van weten. En dat snapte hij uiteindelijk ook wel. Ze was echt gekwetst door zijn idee. En als hij er zo over nadacht was het misschien ook geen goed plan geweest. Het ding was alleen, dat hij haar echt niet kwijt wilde. Of erger nog, dood zou zien gaan. Dus dan was dat toch de enige optie? Als niemand anders het deed.

Na een half uur kwam Lieke naar hun kamer toe. Dean had zich daar teruggetrokken, zodat Lieke even haar ding kon doen. Maar toen ze de kamer in liep, leek ze weer rustig. Ze had een glimlach op haar gezicht en leunde zwijgend tegen de deurpost aan.
"Ik weet niet of ik mijn excuses aan moet bieden of niet.." zei ze toen uiteindelijk.
"Je hoeft geen excuses aan te bieden. Ik snap dat het niet mijn slimste zet was." zei hij.
Dean lag op zijn bed, met zijn benen voor zich uit. Hij had ze over elkaar gelegd en wiebelde zachtjes met zijn voeten.
"Misschien moet jij dan wel nog een keer sorry zeggen." grijnsde Lieke, terwijl ze haar hoodie over haar hoofd trok en richting hem gooide.
"En dan?"
"En dan krijg je er misschien wel wat voor terug." grinnikte ze.
Ze liep naar haar toe, waarna ze haar hand uit stak. Hij trok haar meteen op hem. Nog net op tijd kon ze haar zelf tegenhouden om niet op hem te knallen. Maar nu lag ze wel op hem en stiekem vond ze dat helemaal niet zo erg.
"Sorry dan." fluisterde hij, terwijl hij steeds dichterbij kwam. "Sorry dat ik een sukkel ben."
Lieke begon te lachen. "Je bent geen sukkel." zei ze toen, waarna ze een tik op zijn neus gaf met haar vinger.
Hij lachte zacht, voordat hij haar met een ruk omdraaide. Waardoor zij nu onder hem lag in plaats van bovenop. Lieke was niet anders gewend. Elke keer als zij het voortouw nam, nam hij het over. Het gebeurde maar enkele keren dat zij de leiding had. Lieke vond het vaak niet zo erg, genieten deed ze toch wel.
Ze pakte zijn flannel vast en trok die naar achter, waar na ze zo snel als ze kon zijn shirt over zijn hoofd trok. Haar handen gleden over zijn torso, richting zijn broek. Maar op het moment dat Lieke verder wilde gaan, hield Dean haar tegen.
"Ah-ah." zei hij, nadat hij zijn tanden in zijn lip zette.
"Hoezo niet?" pruilde Lieke.
"Eerst jij." zei hij.
Lieke gooide haar hoofd naar achter en schudde lachend haar hoofd. Alsof het normaal was deed ze haar armen omhoog, waardoor haar shirt en kort daarna ook haar beha op de grond verdween.
Het duurde niet lang voordat haar broek er ook naast lag. Dean was immers niet anders gewend.
"Mag ik nu.." gromde ze, duidelijk aangeslagen.
Hij humde wat, waarna Lieke met snelle vingers zijn riem open maakte en zijn broek uit trok. Hij bleef ergens op zijn enkels hangen. Daar werd verder niet naar omgekeken.
Als vanzelf boog Lieke haar benen om meer steun te hebben. Ze legde haar handen in zijn nek en trok hem dichterbij om hun lippen te verenigen.
"Sorry." zei hij nog een keer, waarna er een grijns op haar gezicht kwam te staan.
"Zeg dat nog eens. Het klinkt uiterst goed uit jouw mond." zei ze, al veel te opgewonden. Ze had Dean expres wat langer laten wachten, maar eerlijk gezegd had ze er zelf al moeite mee gehad.
"Sorry." gromde hij in haar oor. Een kleine kreet verliet haar mond, waarna hij zich een maakte met haar. Dean wist precies wat goed voelde, wat Lieke lekker vond.
Zijn bewegingen waren een en Liekes handen zochten zich een weg op zijn lichaam. Ze kreunde zacht bij elke beweging, waar Dean alleen maar meer opgewonden van leek te worden.
Het duurde dan ook niet lang voor zijn bewegingen harder en sneller werden. En voordat hij zijn ogen sloot en zijn mond half open hing, terwijl hij genoot van Lieke.
Liekes besloot Dean hetzelfde recept te geven als een uur geleden en zette haar tanden in zijn nek.
"Oh.. Shit." mompelde hij buitenadem.
En toen bereikte hij zijn hoogtepunt. Hij maakte zijn bewegingen af, begroef zijn gezicht in Liekes nek en zoende haar vol overgave. De gevoelens in haar buik werden erger en erger en niet veel later bereikt ook zij haar hoogtepunt.
Uitgeput liet Dean zichzelf naast Lieke vallen. Hun bezwete lichamen hijgde zachtjes uit.
"Was dat goed genoeg voor een sorry?" mompelde Dean. Hij had zijn ogen gesloten en zijn voorhoofd tegen haar wang aangelegd. Na een paar seconden keek hij weer op.
Af en toe waren zijn ogen zo groen als vers gemaaid gras en dit was een van die momenten. Als hij enthousiast of opgewonden was. Maar het gebeurde ook vaak als hij verdrietig of boos was.
Op dat soort moment kon Lieke niet stoppen met staren.
"Natuurlijk is dat goed genoeg." zei Lieke uitgeput.
"Ik kan het aan je horen." grinnikte hij.
Hij boog naar haar toe om haar nogmaals die avond te zoenen. Zijn volle, nog warme lippen speelde een spel met de hare. Een fijn, maar liefdevol spel.
"Wist je dat ik van je hield?" zei hij uiteindelijk, nadat Lieke zijn lippen verliet om adem te kunnen halen.
"Dat mag ik hopen. Na drie jaar een relatie met mij te hebben gehad."
Een twinkeling stond in zijn ogen.
"Kan je niet gewoon zeggen dat je ook van mij houdt?" lachte hij.
"Hey, jij was net ook in een grappige bui. Nu was het mijn beurt." zei Lieke gewiekst. "Maar ik houd ook van jou, Dean. Wees maar niet bang. Sterker nog, het is soms zelfs een beetje teveel."
Een liefdevolle glimlach gleed over Deans gezicht en hij knikte zacht.
"Hetzelfde kan ik over jou zeggen. Uiteindelijk zou ik alles voor je doen. Echt alles. Als het maar betekende dat jij je goed voelde. Als jij oké was."
"Zolang jij maar bij mij blijft, Dean. Dan komt alles goed. Beloof je dat?"
Dean staarde haar even aan, voordat hij knikte en een kus op haar voorhoofd drukte.
"Beloofd."

Reacties (26)

  • Long

    WAT EEN GOEDE LEVEN WAS DEZE OS I LOVE IT SO MUCH!!!!!!!!!!

    1 jaar geleden
  • Long

    YES HE'S NEVER GONNA LEAVE ME AND WE'RE BE HAPPY FOREVER

    1 jaar geleden
  • Long

    "Maar ik houd ook van jou, Dean. Wees maar niet bang. Sterker nog, het is soms zelfs een beetje teveel."

    yes that why u can't leave me alone

    1 jaar geleden
  • Long

    Hij had zijn ogen gesloten en zijn voorhoofd tegen haar wang aangelegd.

    VOEL DE KRIEBELS DOOR MN BUIK GAAN

    1 jaar geleden
  • Long

    Liekes besloot Dean hetzelfde recept te geven als een uur geleden en zette haar tanden in zijn nek.

    i'm the best

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen