Anna-Lynn

Mijn handen zweten van de zenuwen en mijn ademhaling trilt.
‘Ik weet zeker dat hij blij zal zijn om je te zien.’
Pete geeft me een bemoedigende knipoog en loopt voor me uit de woonkamer in. Nieuwsgierig kijk ik om me heen. Het hele plaatje past perfect bij hem. Zijn muren hangen vol met platinum cd’s, gitaren en skateborden.
‘Hij is in de keuken.’
Ik knik om te bevestigen dat ik hem gehoord heb en loop achter hem aan naar de keuken.
Hij zal echt niet blij zijn om me te zien. We hadden afgesproken elkaar niet op te zoeken zolang het niet mogelijk zal zijn om samen te zijn. Samen te zijn in de zin van een relatie. Hij had de laatste keer dat we elkaar zagen duidelijk gemaakt dat hij me niet wil zien, alleen als ik kom vertellen dat ik blijf en niet weer wegga.
Een zenuwachtige zucht verlaat mijn mond. Bang voor zijn reactie verschuil ik me een beetje achter Pete, terwijl de muziek luider wordt en ik hem hoor lachen. Zijn lach. Ik had hem zo gemist.
‘Kells!’ Roept Pete om boven de muziek uit te komen.
‘Hey, Pete! Kom je mee vieren dat mijn eerste single uit is en gelijk meer dan een miljoen views heeft op youtube!?’
Mijn adem begint te stokken als ik zijn stem hoor, de stem die ik jaren niet heb gehoord. De laatste keer had hij tegen me geschreeuwd, maar het kon me niets schelen. Ik miste hem zo erg dat ik hem moest zien, niet door hebbend dat hij mij niet wilde zien.
‘Nee, ik heb een verassing voor je.’ Zegt Pete enthousiast.
Hij stapt voor me weg en kijkt me aan met een brede grijns. Ik laat mijn blik over de ruimte glijden. Ze hebben slingers opgehangen en de tafel staat vol eten en drank.
Twee grote blauwe ogen staren terug in de mijne en ik zie hoe zijn kaak strak staat en iedereen ongemakkelijk naar ons staart.
‘Kells.’ Mompel ik zacht.
Zijn ogen spuwen nog net geen vuur en ik zie hoe iedereen de keuken verlaat zonder onverwachte bewegingen, bang om een reactie bij hem uit te lokken. Als iedereen de kamer verlaten heeft, staan we tegenover elkaar. Mijn blik ongemakkelijk en die van hem vol woede.
‘Wat doe je hier?’ Vraagt hij woedend, zijn blik om mijn gezicht gericht.
Ik schraap mijn keel ongemakkelijk en loop langzaam op hem af.
‘Je hebt me wat beloofd, Anna.’
Zijn stem klinkt gebroken, maar woedend.
‘Colson.’ Begin mompelend als ik voor hem sta.
Zijn ogen kruisen de mijne, zijn armen over elkaar op zijn borst en zijn kaaklijn strak.
‘Je weet wat ik gezegd heb, toch?’
Deze keer klinkt zijn stem zachter, teder. Alsof hij een gevecht verliest met zichzelf.
‘Ik weet het.’ Fluister ik zacht.
Ik pak een van zijn handen terwijl er een gefrustreerde zucht zijn mond verlaat. Hij bijt op zijn lip, maar houd me niet tegen en houd zijn blik mijn gezicht vast.
‘Je maakt me het veel te moeilijk.’ Mompelt hij dan.
Mijn hand om de zijne en mijn duim wrijft zachtjes over zijn knokkels.
‘Ik kom terug, Kells.’
Zijn ogen worden groot en met zijn andere hand pakt hij mijn heup en trekt me naar zich toe, de afstand tussen ons overbruggend.
‘Wat zei je?’ Vraagt hij, voor hij mijn hand loslaat en met zijn knokkels mijn wang begint te strelen.
Ik leg mijn ene hand op zijn schouderen de andere in zijn nek en druk me nog dichter tegen hem aan, waardoor onze gezichten nog maar centimeters van elkaar zijn verwijderd.
‘Ik kom terug.’
De woorden kwamen fluisterend uit mijn mond. Mijn hart klopt in mijn keel en mijn ademhaling is oppervlakkig. Zijn grip op mijn heup wordt strakker en hij verplaatst zijn hand van mijn wang naar mijn nek en trekt mijn gezicht dichterbij.
‘Je gaat niet weer weg?’ Vraagt hij, zijn adem strijkt langs mijn wang en knikkend leg ik mijn andere arm ook om zijn nek en staar naar zijn lippen. Zijn perfecte lippen, die ik al zolang op de mijne wil voelen maar nog nooit heb geproefd.
Zijn duim streelt de huid onder mijn oor. Zijn ogen kruisen tussen de mijne en mijn lippen. Voorzichtig trekt hij mijn hoofd nog dichterbij en drukt heel zachtjes zijn lippen op de mijne. Na al die tijd van alleen maar dromen over dit moment gebeurt het eindelijk. Een verzadigde zucht verlaat mijn mond en ik laat mijn vingers door zijn haar glijden wat hem zacht laat kreunen.
‘Eindelijk.’ Mompelt hij gesmoord tegen mijn lippen.
Hij kust me opnieuw; teder, maar dwingend. Hij duwt me achteruit met mijn onderrug tegen de tafel terwijl zijn ene hand in mijn heup knijpt en zijn andere onder mijn kaaklijn rust. Mijn ene hand is verstrengeld in zijn blonde haren en mijn andere glijdt van zijn nek naar zijn borst.
Na enkele minuten laat hij mijn lippen zuchtend los en kijkt me grijnzend aan.
‘Daar heb ik veel te lang op moeten wachten.’ Mompelt hij, terwijl hij over zijn lippen likt en zijn onderlip daarna tussen zijn tanden neemt. Ik knik lachend.
‘Ik weet het.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen